Είναι πραγματικά τρομερό - για να μην πω τρομακτικό - το να προσπαθήσει κανείς να κάνει μια έρευνα σε βάθος χρόνου για το πως ξεδιπλώθηκε το κεντρικό όραμα για την Κόρινθο διαχρονικά.
Από την εποχή του "Hambo", του "Mordillo" και του "Κολωνακίου", τούτη η πόλη έχει αντιμετωπιστεί ως όραμα σαν ένας απέραντος καφενές.
Πρώτη ήταν η οδός Πυλαρινού, οδός Θεοτόκη όπως τη θυμόμαστε οι παλαιότεροι. Η πεζοδρόμησή της οδήγησε σχεδόν σε ακαριαία "καφενειοποίηση". Η "πιάτσα" της πόλης μεταφέρθηκε εκεί, οδηγώντας σταδιακά σε απαξίωση και τελικά κλείσιμο τα παλιά στέκια της Δαμασκηνού και του παρακείμενου δρόμου (Τροκαντερό, Sea Way κτλ).
Ακολούθησε σχεδόν παράλληλα η οδός Ερμού η οποία σχετικά κατάφερε να αντισταθεί μιας και αποτελούσε τη "βάση" ιστορικών εμπορικών οικογενειών της Κορίνθου. Ήταν μια υπόθεση αγώνα εμπορικής επιβίωσης, αν και εκεί ξεφύτρωσε πλήθος καφετεριών (οι περισσότερες ανοιγόκλειναν).
Η συνέχεια ήταν με μορφή οδοστρωτήρα. Η νέα πεζοδρόμηση των οδών Περιάνδρου, Κολοκοτρώνη, Κύπρου κτλ στην κυριολεξία ξεκλήρισε την "πιάτσα" της Πυλαρινού. Μια σειρά "ιστορικών" καταστημάτων έκλεισε σταδιακά από την πίεση, μεταξύ των οποίων ορισμένα θρυλικά όπως το Retro, το Metropolis, το Sports Cafe κ.α.. "Κρατήθηκε" το Half Note κυρίως λόγω του ιδιοκτησιακού.
Η Περιάνδρου χτυπήθηκε και από την οικονομική κρίση, η "αγορά" δεν είχε τις δυνάμεις που παλαιότερα επέδειξε η Ερμού, αρκετές καφετέριες προσπάθησαν να γεμίσουν το "κενό" αλλά μάλλον μάταια, καθώς η νέα πιάτσα πλέον ήταν η Κολοκοτρώνη. Τη σημερινή κατάσταση στην Περιάνδρου δεν χρειάζεται να την αναλύσω.
Το νέο κύμα ήρθε με την Εθνικής Αντιστάσεως. Η ολοκλήρωση της πεζοδρόμησης, πέραν του ότι σάρωσε κάποιες παλιές κραταιές επιχειρήσεις, επέφερε και εδώ "καφενειοποίηση" σε τέτοιο βαθμό, που οι παρελάσεις της πόλης στις Εθνικές Εορτές έγιναν πια ένας "περίπατος" 300 μέτρων από τη γωνία με την Αδειμάντου μέχρι τα πρώτα τραπεζοκαθίσματα.
Η Δημοτική Αρχή που ερχόταν από το 2014 με το όραμα να ανατρέψει αυτή την "αναπτυξιακή" λογική, σήμερα έρχεται ξεκάθαρα να "καφενειοποιήσει" τα Περιβολάκια. Η αρχική πρόβλεψη των προηγούμενων για περίμετρο "καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και εστίασης" τελικώς υλοποιείται στο ακέραιο και μάλιστα με τον "δημοτικό ενισχυτή" να δίνει το ρυθμό.
Δεν χρειάζεται καν να προβλέψει κανείς τη νέα "παραδοσιακή" μετατόπιση της πιάτσας και πως θα εξελιχθεί το άμεσο μέλλον για τις άλλες "πιάτσες", που αντικατέστησαν τις άλλες "πιάτσες" και πάει λέγοντας. Ας το αναλογιστούν αυτό οι άμεσα ενδιαφερόμενοι παρεμπιπτόντως.
Επίσης δεν χρειάζεται να αναφερθώ αναλυτικά στο τι συμβαίνει σε κάθε προηγούμενη "πιάτσα" καθώς η πλήρης έλλειψη υποδομών, άλλου οράματος πέραν της "καφενειοποίησης", η έλλειψη ολοκληρωμένης αναπτυξιακής στρατηγικής οδηγεί σε σταδιακές "ερημοποιήσεις" στο κέντρο μιας πρωτεύουσας, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει σε καμία άλλη πόλη της Ελλάδας. Πού αλλού έχετε δει κέντρο της πόλης που να ερημώνει από τις 7-8 το βράδυ και μετά ;
Δημοτικές Εκλογές έρχονται .... Η Κυριακή των Δημοτικών Εκλογών είναι η μόνη Κυριακή που έχετε τη δυνατότητα να αναλογιστείτε και εσείς οι ίδιοι και οι ίδιες ποιο θέλετε να είναι το όραμα για τον τόπο μας, όραμα που δεν εξαρτάται μόνο από τους συνδυασμούς, αλλά και από τους συμβούλους που ψηφίζετε.
Επαναλαμβάνω, είναι η μία και μοναδική Κυριακή που έχετε αυτή τη δυνατότητα. Όλες τις άλλες Κυριακές μπορείτε να πίνετε τον καφέ σας. Αυτή τη μια λοιπόν Κυριακή φροντίστε να την αξιοποιήσετε με το βλέμμα στο μέλλον που θέλετε, πρωτίστως για εσάς και τα παιδιά σας.
Βασίλειος Μπαλάφας
Ανάρτηση στο Facebook, 7 Μαΐου 2023
Τίτλος : 𝚮𝚳𝚶𝚼𝚴𝚨 𝚴𝚰𝚶𝚺 𝚱𝚨𝚰 𝚪𝚬𝚸𝚨𝚺𝚨. 𝟐𝟓 𝚾𝚸𝚶𝚴𝚰𝚨 𝚻𝚶 𝚶𝚸𝚨𝚳𝚨 𝚺𝚻𝚮𝚴 𝚱𝚶𝚸𝚰𝚴𝚯𝚶 𝚬𝚰𝚴𝚨𝚰 𝚻𝚶 𝚰𝚫𝚰𝚶 : 𝚱𝚨𝚽𝚬𝚴𝚬𝚺
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΡΘΡΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
0
7/5/23 - 25 χρόνια το ίδιο όραμα στην Κόρινθο : Καφενές
0
Τις τελευταίες ημέρες μού ήρθε από πολύ έγκυρη πηγή μια πληροφορία που προσπαθούσα καιρό να τη διασταυρώσω και συμπληρώθηκε επιτέλους ένα παζλ για το οποίο μου έλειπαν κάποια κομμάτια. Η πληροφορία μού έφτασε τελείως τυχαία αλλά ακριβώς την ώρα που έπρεπε.
Προσέξτε τώρα τι μπιλιάρδο παίζεται την ώρα που εμείς πιστεύουμε ότι όλα γίνονται για τις εκλογές και τους θώκους. Ναι, πολλά γίνονται και για αυτά, αλλά όχι μόνο για αυτά.
Εμμονικός τύπος ο οποίος μάλιστα δεν διαμένει στην Κόρινθο, το παίζει μέσω διαδικτύου και συγκεκριμένα μέσω blog, υπεράνω όλων και καθημερινά λασπώνει. Προσπαθούσα εδώ και καιρό να καταλάβω τι είχε με συγκεκριμένα πρόσωπα που γνώριζα πολύ καλά ότι δεν του είχαν κάνει απολύτως τίποτα.
Η "ατυχία" λοιπόν αυτών των προσώπων είναι ότι διατηρούν φιλικές σχέσεις με δικηγόρο ο οποίος είναι ο δικηγόρος του αντιδίκου του σε μια από τις υποθέσεις του (ούτε καν σε αυτή που τουλάχιστον γνώριζα εγώ). Ξαναλέω, σε ΜΙΑ από τις υποθέσεις του.
Οι αυτοδιοικητικές εκλογές και όλη η "θεωρία" που αναπτύσσει περί του ενδιαφέροντός του για τον Δήμο Κορινθίων δεν είναι τίποτα άλλο από σάλτσες και στάχτη στα μάτια. Όλη η δουλειά είναι η δίκη στην οποία είναι αντίδικος.
Κάτι τέτοιοι τύποι που διατηρούν τέτοιου είδους blogs - φερετζέδες και οι οποίοι παριστάνουν τους άτεγκτους και τους αδιάφθορους, έμαθα επίσης ότι ζήτησαν από υποψήφιο βουλευτή της ΝΔ 3.000€ για να "τον παίξουν". Ως "τυράκι" μάλιστα του είπαν ότι δεν θα "παίξουν" κανέναν άλλο γιατί και καλά δεν τους ενδιαφέρει, αλλά όπως του είπαν έχουν επισκεψιμότητα και δεν μπορεί κανείς να τους αγγίξει γιατί τα γράφουν με τρόπο τέτοιο ώστε να μην κινδυνεύουν νομικά. Φυσικά δεν θα έκοβαν τιμολόγιο και έτσι πέταξε το "θύμα". Θα φανεί σύντομα αν βρέθηκε άλλο.
Το όνομα του υποψηφίου θα το αποκαλύψω σε ένα από τα επόμενα VB Live που ξαναξεκινούν σύντομα !
Μέσα σε όλα αυτά έχουμε και κάτι άλλους τύπους. Τύπους που από όπου και αν τους πιάσεις λερώνεσαι, στολισμένους κατά καιρούς, συχνά πυκνά με βραχιολάκια και λοιπά κοσμήματα, που μπαινοβγαίνουν στο Δικαστικό Μέγαρο και σε διάφορες λίστες.
Και αυτοί οι τύποι έχουν πιστέψει ότι η αυτοδιοίκηση είναι πεδίο για να λύνουν τις διαφορές τους όπως οι μαφιόζοι μπούκαραν στα "μαγαζιά" για να φοβίσουν τις αντίπαλες συμμορίες.
Αυτό που πλέον είναι σίγουρο και δεδομένο είναι ότι πάντα πρέπει να έχετε το νου σας σε όσα διαβάζετε. Αν πράγματι δηλαδή αυτά που γράφονται είναι όντως για την αυτοδιοίκηση και τον τόπο μας ή αποτελούν το περιτύλιγμα για άλλες υποθέσεις που δεν πάει καν το μυαλό.
Πιο αναλυτικά, στα VB Live ... Σύντομα ...
Αλόχα !
Βασίλειος Μπαλάφας
Ανάρτηση στο Facebook, 27 Απριλίου 2023
Τίτλος : 𝚶𝚰 𝚨𝚼𝚻𝚶𝚫𝚰𝚶𝚰𝚱𝚮𝚻𝚰𝚱𝚬𝚺 𝚬𝚱𝚲𝚶𝚪𝚬𝚺 𝛀𝚺 𝚷𝚬𝚫𝚰𝚶 𝚳𝚨𝚽𝚰𝚶𝚭𝚰𝚱𝚶𝚼 𝚵𝚬𝚱𝚨𝚯𝚨𝚸𝚰𝚺𝚳𝚨𝚻𝚶𝚺 𝚲𝚶𝚪𝚨𝚸𝚰𝚨𝚺𝚳𝛀𝚴 𝚮𝚳𝚰𝚻𝚸𝚬𝚲𝛀𝚴 𝚱𝚨𝚰 𝚼𝚷𝚶𝚫𝚰𝚱𝛀𝚴 𝚳𝚬 𝚩𝚸𝚨𝚾𝚰𝚶𝚲𝚨𝚱𝚰𝚨
27/4/23 - Αυτοδιοικητικές εκλογές και τοπική μαφία
Προσέξτε τώρα τι μπιλιάρδο παίζεται την ώρα που εμείς πιστεύουμε ότι όλα γίνονται για τις εκλογές και τους θώκους. Ναι, πολλά γίνονται και για αυτά, αλλά όχι μόνο για αυτά.
Εμμονικός τύπος ο οποίος μάλιστα δεν διαμένει στην Κόρινθο, το παίζει μέσω διαδικτύου και συγκεκριμένα μέσω blog, υπεράνω όλων και καθημερινά λασπώνει. Προσπαθούσα εδώ και καιρό να καταλάβω τι είχε με συγκεκριμένα πρόσωπα που γνώριζα πολύ καλά ότι δεν του είχαν κάνει απολύτως τίποτα.
Η "ατυχία" λοιπόν αυτών των προσώπων είναι ότι διατηρούν φιλικές σχέσεις με δικηγόρο ο οποίος είναι ο δικηγόρος του αντιδίκου του σε μια από τις υποθέσεις του (ούτε καν σε αυτή που τουλάχιστον γνώριζα εγώ). Ξαναλέω, σε ΜΙΑ από τις υποθέσεις του.
Οι αυτοδιοικητικές εκλογές και όλη η "θεωρία" που αναπτύσσει περί του ενδιαφέροντός του για τον Δήμο Κορινθίων δεν είναι τίποτα άλλο από σάλτσες και στάχτη στα μάτια. Όλη η δουλειά είναι η δίκη στην οποία είναι αντίδικος.
Κάτι τέτοιοι τύποι που διατηρούν τέτοιου είδους blogs - φερετζέδες και οι οποίοι παριστάνουν τους άτεγκτους και τους αδιάφθορους, έμαθα επίσης ότι ζήτησαν από υποψήφιο βουλευτή της ΝΔ 3.000€ για να "τον παίξουν". Ως "τυράκι" μάλιστα του είπαν ότι δεν θα "παίξουν" κανέναν άλλο γιατί και καλά δεν τους ενδιαφέρει, αλλά όπως του είπαν έχουν επισκεψιμότητα και δεν μπορεί κανείς να τους αγγίξει γιατί τα γράφουν με τρόπο τέτοιο ώστε να μην κινδυνεύουν νομικά. Φυσικά δεν θα έκοβαν τιμολόγιο και έτσι πέταξε το "θύμα". Θα φανεί σύντομα αν βρέθηκε άλλο.
Το όνομα του υποψηφίου θα το αποκαλύψω σε ένα από τα επόμενα VB Live που ξαναξεκινούν σύντομα !
Μέσα σε όλα αυτά έχουμε και κάτι άλλους τύπους. Τύπους που από όπου και αν τους πιάσεις λερώνεσαι, στολισμένους κατά καιρούς, συχνά πυκνά με βραχιολάκια και λοιπά κοσμήματα, που μπαινοβγαίνουν στο Δικαστικό Μέγαρο και σε διάφορες λίστες.
Και αυτοί οι τύποι έχουν πιστέψει ότι η αυτοδιοίκηση είναι πεδίο για να λύνουν τις διαφορές τους όπως οι μαφιόζοι μπούκαραν στα "μαγαζιά" για να φοβίσουν τις αντίπαλες συμμορίες.
Αυτό που πλέον είναι σίγουρο και δεδομένο είναι ότι πάντα πρέπει να έχετε το νου σας σε όσα διαβάζετε. Αν πράγματι δηλαδή αυτά που γράφονται είναι όντως για την αυτοδιοίκηση και τον τόπο μας ή αποτελούν το περιτύλιγμα για άλλες υποθέσεις που δεν πάει καν το μυαλό.
Πιο αναλυτικά, στα VB Live ... Σύντομα ...
Αλόχα !
Βασίλειος Μπαλάφας
Ανάρτηση στο Facebook, 27 Απριλίου 2023
Τίτλος : 𝚶𝚰 𝚨𝚼𝚻𝚶𝚫𝚰𝚶𝚰𝚱𝚮𝚻𝚰𝚱𝚬𝚺 𝚬𝚱𝚲𝚶𝚪𝚬𝚺 𝛀𝚺 𝚷𝚬𝚫𝚰𝚶 𝚳𝚨𝚽𝚰𝚶𝚭𝚰𝚱𝚶𝚼 𝚵𝚬𝚱𝚨𝚯𝚨𝚸𝚰𝚺𝚳𝚨𝚻𝚶𝚺 𝚲𝚶𝚪𝚨𝚸𝚰𝚨𝚺𝚳𝛀𝚴 𝚮𝚳𝚰𝚻𝚸𝚬𝚲𝛀𝚴 𝚱𝚨𝚰 𝚼𝚷𝚶𝚫𝚰𝚱𝛀𝚴 𝚳𝚬 𝚩𝚸𝚨𝚾𝚰𝚶𝚲𝚨𝚱𝚰𝚨
0
31/3/23 - Ο κίνδυνος των διαθλαστικών εκλογών στο Δ.Κορινθίων
Στο Δήμο Κορινθίων κινδυνεύουμε να βιώσουμε κάτι πρωτόγνωρο στα εκλογικά χρονικά της χώρας.
Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ και πουθενά η εν ενεργεία Δημοτική Αρχή να επιζητά να τοποθετείται χρησιμοποιώντας μελλοντικό χρόνο παρουσιάζοντας έργα ή δράσεις που ΘΑ γίνουν.
Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ και πουθενά να λαμβάνει χώρα ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ και όλα τα ρήματα να είναι σε Μέλλοντα.
Είναι αδιανόητο κάποιος που έχει θητεύσει σε μια τετραετία να γυρεύει να κριθεί για αυτά που ΘΑ κάνει και όχι για αυτά που ΕΚΑΝΕ.
Σε σχέση με ένα σημερινό συμβάν και μια ανακοίνωση υποψηφιότητας από την παράταξη της πλειοψηφίας : είναι λυπηρό (για να μην πω εμετικό) που κάποιοι "πανηγυρίζουν" και καγχάζουν σχετικά με μια κίνηση που δεν τιμά όχι μόνο αυτόν που την έκανε, αλλά θέτει υπό αμφισβήτηση βασικούς αξιακούς πυλώνες της όποιας πολιτικής αντιπαράθεσης.
Ορισμένα πράγματα ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΟΝΤΑΙ ΕΙΔΙΚΑ όταν πίσω υπάρχουν και παιδιά.
Μόνο ένας νοσηρός νους θα μπορούσε να προσπαθήσει να επωφεληθεί από ένα οικογενειακό ζήτημα και μάλιστα τόσο φρέσκο.
Θα συμβούλευα εκείνους που "μπιζάρουν" τη συγκεκριμένη κίνηση να σκεφτούν πολύ καλά ΠΟΣΟ ΑΝΔΡΙΣΜΟ εμπεριέχει μια τέτοια κίνηση και αν θα άρεσε κάτι αντίστοιχο να τους κάνουν και σε εκείνους. Όχι τίποτα άλλο, απλά οι συγκεκριμένοι θέλουν να λένε ότι είναι και πολύ άνδρες, με αφόρητα βαρείς αδένες και άτεγκτο αξιακό κώδικα.
Και εντάξει, ας πούμε ότι ο τελών δεν χαμπαριάζει από τέτοια ... Εσείς ; Αν πραγματικά τελικά τόσο βαρείς είναι οι αδένες σας και μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό σας, καλύτερα να τους φάτε. Δεν το λέω περιπαικτικά. Απλά το λέω γιατί τουλάχιστον αυτό ίσως σας εμποδίσει να μιλάτε.
Αλλού σάς είχα κατατάξει.
Λυπάμαι.
Βασίλειος Μπαλάφας
Ανάρτηση στο Facebook, 31 Μαρτίου 2023
Τίτλος : 𝚶 𝚱𝚰𝚴𝚫𝚼𝚴𝚶𝚺 𝚻𝛀𝚴 𝚫𝚰𝚨𝚯𝚲𝚨𝚺𝚻𝚰𝚱𝛀𝚴 𝚬𝚱𝚲𝚶𝚪𝛀𝚴 𝚺𝚻𝚶 𝚫𝚮𝚳𝚶 𝚱𝚶𝚸𝚰𝚴𝚯𝚰𝛀𝚴
0
16/3/23 - Κορινθιακό Βαλκανιζατέρ
Παρακαλώ πριν διαβάσετε την ανάρτηση που ακολουθεί, για περίπου 4 με 5 λεπτά περιηγηθείτε στο Google και βάλτε εικόνες από Βερολίνο, Νάπολι και Ντουμπάι. Και επιστρέψτε για ανάγνωση.
❌ Πριν γράψω οτιδήποτε άλλο, θα ήθελα να δηλώσω την πλήρη αντίθεσή μου με τις αντιδράσεις που προέκυψαν για τα αιτούμενα ταξίδια του γνωστού δουλευταρά σε Βερολίνο, Νάπολι και Ντουμπάι, με έξοδα του Δήμου βεβαίως βεβαίως ...
❌ Σαν άλλος "Φώτης και Σταύρος" της κλασικής, επικής ταινίας "Βαλκανιζατέρ", ο δουλευταράς θα έπρεπε να γυρίσει τις διάφορες χώρες του πλανήτη για να οδηγήσει τους εκπροσώπους τους σε εγκεφαλικό αδιέξοδο παρουσιάζοντας ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που δημιουργήθηκαν τα τελευταία 4 χρόνια στο Δήμο μας. Ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα τα οποία φυσικά προκαλούν τον επί πληρωμή θαυμασμό του Αυτιά, του Μάρκου, αλλά και την αυταρέσκεια του δουλευταρά.
❌ Προσωπικά, θα ήθελα να συνδράμω σε αυτή την προσπάθεια με μια καλλιτεχνική φωτογραφία που τράβηξα αυτές τις ημέρες, την οποία θα μπορούσε να προσθέσει στο PowerPoint της παρουσίασής του.
❌ Πρόκειται για τις περίφημες μπασκέτες από το γηπεδάκι έξω από το 10ο Δημοτικό Σχολείο Κορίνθου. Σπασμένες και άχρηστες εδώ και 5 χρόνια, η μια ψηλότερη από την άλλη, και οι δύο μαζί εκτός προδιαγραφών ύψους του αθλήματος (ψηλότερες), πλέον προσφέρουν εδώ και δύο μήνες ένα νέο υπερθέαμα.
❌ Η εικαστική παρέμβαση της πλήρους αφαίρεσης των ταμπλό με αποτέλεσμα να μείνει μόνο η βάση, μπορεί να είναι ένα καινοτόμο και θελκτικό τουριστικό προϊόν αλλά και ταυτόχρονα ένα ωραίο brainstorming κατά τη διάρκεια μιας παρουσίασης. Για παράδειγμα, "βρείτε τι είναι αυτό που απεικονίζεται".
❌ Μπλοκάρεις το κοινό, κερδίζεις την προσοχή του δια του αιφνιδιασμού και αφού έχεις κερδίσει οριστικά τις εντυπώσεις, αράζεις στο φουαγιέ να διαβάσεις μια εφημεριδίτσα ρε αδελφέ, μια Financial Times, μια Die Welt, δεν είμαστε και τίποτα πλέμπες να διαβάζουμε Πρωταθλητή και Φως ... Α ! Να φαίνεται και το ρολόι μαντάμ εσύ που ενοχλήθηκες, να το κραδαίνεις και να ακούγεται σαν την άγκυρα που ανεβαίνει από πλοίο του Βεντούρη. Αμ πως .. Τι μας περάσατε ; Τους λαϊκούς τους κάνουμε εντός έδρας. Έξω οφείλουμε να είμαστε ανάλογοι της αποστολής ...
❌ Τον φάγατε τον δουλευταρά σκύλες της λύσσας ...
❌ Και μέσα σε όλα αυτά και κλίμα Βαλκανιζατέρ, θυμήθηκα τους στίχους ...
Με τούτο το σαράβαλο, με δανεική βενζίνα
ένας καρνάβαλος, η τέλεια κομπίνα
Ταπί και ψύχραιμοι γυρίζουμε στο σπίτι
πάλι τους έξυπνους τους πιάσαν απ' τη μύτη
❌ Αυτά για σήμερα ... Διηπειρωτικά.
𝜰𝜮𝜯𝜠𝜬𝜪𝜞𝜬𝜜𝜱𝜪 : Πού το κατάντησες το όραμα που φτιάξαμε το 2014 .... Κρίμα.
#douleutaras #esenatheloume
Βασίλειος Μπαλάφας
Ανάρτηση στο Facebook, 16 Μαρτίου 2023
Τίτλος : 𝚱𝚶𝚸𝚰𝚴𝚯𝚰𝚨𝚱𝚶 𝚩𝚨𝚲𝚱𝚨𝚴𝚰𝚭𝚨𝚻𝚬𝚸
0
Αυτές τις μέρες σού μίλησαν πολλοί. Σχεδόν όλοι μας. Υποψήφιοι Ευρωβουλευτές, υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι, υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, υποψήφιοι τοπικοί σύμβουλοι. Πιθανώς να σου μίλησαν ακόμα και υποψήφιοι βουλευτές κάνοντας πρόβα τζενεράλε για τις επόμενες Εθνικές Εκλογές. Σε κουράσαμε, σε ζαλίσαμε, τόσες χειραψίες μαζεμένες είχες σίγουρα πολύ καιρό να δώσεις !
Θα υπήρξαν πολλοί που σου έχουν δώσει ψηφοδέλτια σταυρωμένα, ίσως μερικοί μάλιστα να φρόντισαν να σου «κλείσουν» και όλες τις επιλογές, πιθανώς να βρεις και άλλους έξω από τα σχολεία την ερχόμενη Κυριακή που θα προσπαθήσουν να σου βάλουν το «έτοιμο» ψηφοδέλτιο στην τσέπη «για να μην ταλαιπωρηθείς, για να μην κουραστείς».
Σε κάποιες «τραβηγμένες» περιπτώσεις υπάρχουν και εκείνοι που σε πίεσαν αφόρητα επικαλούμενοι κάθε είδους αλήθεια ή ψέμα. Ή εκείνοι που μπορεί ακόμα και να σε εκβίασαν με τον τρόπο τους, για τη δουλειά, για κάποια ανάγκη σου, για κάποια δήθεν «υποχρέωση» που είναι πολύ πιθανό να μην τη θυμάσαι καν, «αλλά για να το λέει ο τάδε» … Σε άλλες «άθλιες» περιπτώσεις κάποιοι μπορεί να σου υποσχέθηκαν τα πάντα, όλα εκείνα που δεν έκαναν όλο τον προηγούμενο καιρό και θα σε ξεχάσουν και πάλι όταν πάρουν την ψήφο σου.
Υπήρξαν και εκείνοι που θέλησαν να σε βουτήξουν στη λάσπη, που μίλησαν μαζί σου εκσφενδονίζοντας αήθη ψέματα για τους αντιπάλους τους, που επιδίωξαν να σε κάνουν συνοδοιπόρο στις «γουρουνιές» τους. Που διέβαλαν, που δεν σου μίλησαν για το τι θα κάνουν για τον τόπο, αλλά επικαλέστηκαν ψεύδη προκειμένου να παίξουν οι ίδιοι το ρόλο του μονόδρομου.
Ήταν και εκείνοι που σχεδόν αποσβολωμένος τους άκουσες να μιλούν για το Δήμο Κορινθίων για πρώτη φορά. Που δεν ήξερες καν ότι ασχολούνταν με τα κοινά, που δεν τους είχες ξανακούσει να βγάζουν άχνα για τα προβλήματα της καθημερινότητας γιατί όπως σου έλεγαν «ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους» και «δεν είναι καιρός να τα βάζεις με τον Δήμαρχο». Και ξαφνικά τους είδες σαν τα κοκόρια να έχουν να σου πουν τόσα πολλά για τον τόπο που αναρωτιέσαι ακόμα αν τα είχαν τόσο καιρό μέσα τους ή αν τους ήρθε κάποιο είδος «επιφοίτησης». «Τόση αγάπη για τον τόπο, τόσο ξαφνικά …», σκέφτηκες.
Όμως τώρα η ώρα της κάλπης έφτασε. Θα μπεις πίσω από το παραβάν με τα κενά ψηφοδέλτια που θα σου έχουν δώσει και τους φακέλους σου, το στυλό σου και δεν χρειάζονται οδηγίες, όλα είναι γραμμένα πάνω στο ψηφοδέλτιο. Αν το κοιτάξεις προσεκτικά τα λέει όλα «τόσοι σταυροί εκεί, τόσοι παρακάτω». Δεν χρειάζεσαι υποβολέα, ούτε καθοδηγητή.
Μέσα στο παραβάν είσαι μόνος σου, αντιμέτωπος μόνο με τη συνείδησή σου, το μέλλον το δικό σου, του τόπου σου, των παιδιών σου. Μπορείς ο ίδιος να κρίνεις και να συγκρίνεις χωρίς να δώσεις λόγο σε κανέναν. Τώρα είναι η ώρα του καθήκοντός σου, της ευκαιρίας σου να διαλέξεις. Να διαλέξεις τι και με ποιους. Να επιλέξεις πως και γιατί.
Ξέρεις πια ότι η προηγούμενη αναμέτρηση το 2014 κρίθηκε για δυο δεκάδες ψήφους. Η κάθε ψήφος μετράει λοιπόν, είναι καθοριστική. Εσύ είσαι καθοριστικός.
Ακόμα και εσύ που πιθανώς σκέφτεσαι να μην πας να ψηφίσεις. Γιατί να αφήσεις κάποιον άλλο να αποφασίσει για σένα ; Γιατί να πετάξεις τη μόνη στιγμή που ως πολίτης μπορείς άμεσα να ορίσεις τα πράγματα ;
Εσύ αποφασίζεις λοιπόν. Μόνο εσύ. Με την ψήφο σου. Τι θες για τον τόπο σου, με ποιους θα επιτευχθεί, ποιοι πράγματι ενδιαφέρονται και μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση. Γιατί το ξέρεις. Μετά από 13 ολόκληρα χρόνια είναι ώρα να πάμε μπροστά, να αλλάξουμε σελίδα, να δώσουμε την ευκαιρία σε νέα πρόσωπα να προσφέρουν και να προσπαθήσουν να υλοποιήσουν ένα άλλο μοντέλο διοίκησης και διακυβέρνησης. Αρκετά ! Επιτέλους ας φτιάξουμε ΜΑΖΙ το Δήμο που μας αξίζει.
Βασίλειος Μπαλάφας
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
Συμμαχία Πολιτών – υπ. Δήμαρχος Βασίλης Νανόπουλος
Εφημερίδα "Η Φωνή της Κορινθίας" -
21/5/19 - Η ώρα της κάλπης
Αυτές τις μέρες σού μίλησαν πολλοί. Σχεδόν όλοι μας. Υποψήφιοι Ευρωβουλευτές, υποψήφιοι περιφερειακοί σύμβουλοι, υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, υποψήφιοι τοπικοί σύμβουλοι. Πιθανώς να σου μίλησαν ακόμα και υποψήφιοι βουλευτές κάνοντας πρόβα τζενεράλε για τις επόμενες Εθνικές Εκλογές. Σε κουράσαμε, σε ζαλίσαμε, τόσες χειραψίες μαζεμένες είχες σίγουρα πολύ καιρό να δώσεις !
Θα υπήρξαν πολλοί που σου έχουν δώσει ψηφοδέλτια σταυρωμένα, ίσως μερικοί μάλιστα να φρόντισαν να σου «κλείσουν» και όλες τις επιλογές, πιθανώς να βρεις και άλλους έξω από τα σχολεία την ερχόμενη Κυριακή που θα προσπαθήσουν να σου βάλουν το «έτοιμο» ψηφοδέλτιο στην τσέπη «για να μην ταλαιπωρηθείς, για να μην κουραστείς».
Σε κάποιες «τραβηγμένες» περιπτώσεις υπάρχουν και εκείνοι που σε πίεσαν αφόρητα επικαλούμενοι κάθε είδους αλήθεια ή ψέμα. Ή εκείνοι που μπορεί ακόμα και να σε εκβίασαν με τον τρόπο τους, για τη δουλειά, για κάποια ανάγκη σου, για κάποια δήθεν «υποχρέωση» που είναι πολύ πιθανό να μην τη θυμάσαι καν, «αλλά για να το λέει ο τάδε» … Σε άλλες «άθλιες» περιπτώσεις κάποιοι μπορεί να σου υποσχέθηκαν τα πάντα, όλα εκείνα που δεν έκαναν όλο τον προηγούμενο καιρό και θα σε ξεχάσουν και πάλι όταν πάρουν την ψήφο σου.
Υπήρξαν και εκείνοι που θέλησαν να σε βουτήξουν στη λάσπη, που μίλησαν μαζί σου εκσφενδονίζοντας αήθη ψέματα για τους αντιπάλους τους, που επιδίωξαν να σε κάνουν συνοδοιπόρο στις «γουρουνιές» τους. Που διέβαλαν, που δεν σου μίλησαν για το τι θα κάνουν για τον τόπο, αλλά επικαλέστηκαν ψεύδη προκειμένου να παίξουν οι ίδιοι το ρόλο του μονόδρομου.
Ήταν και εκείνοι που σχεδόν αποσβολωμένος τους άκουσες να μιλούν για το Δήμο Κορινθίων για πρώτη φορά. Που δεν ήξερες καν ότι ασχολούνταν με τα κοινά, που δεν τους είχες ξανακούσει να βγάζουν άχνα για τα προβλήματα της καθημερινότητας γιατί όπως σου έλεγαν «ήθελαν να τα έχουν καλά με όλους» και «δεν είναι καιρός να τα βάζεις με τον Δήμαρχο». Και ξαφνικά τους είδες σαν τα κοκόρια να έχουν να σου πουν τόσα πολλά για τον τόπο που αναρωτιέσαι ακόμα αν τα είχαν τόσο καιρό μέσα τους ή αν τους ήρθε κάποιο είδος «επιφοίτησης». «Τόση αγάπη για τον τόπο, τόσο ξαφνικά …», σκέφτηκες.
Όμως τώρα η ώρα της κάλπης έφτασε. Θα μπεις πίσω από το παραβάν με τα κενά ψηφοδέλτια που θα σου έχουν δώσει και τους φακέλους σου, το στυλό σου και δεν χρειάζονται οδηγίες, όλα είναι γραμμένα πάνω στο ψηφοδέλτιο. Αν το κοιτάξεις προσεκτικά τα λέει όλα «τόσοι σταυροί εκεί, τόσοι παρακάτω». Δεν χρειάζεσαι υποβολέα, ούτε καθοδηγητή.
Μέσα στο παραβάν είσαι μόνος σου, αντιμέτωπος μόνο με τη συνείδησή σου, το μέλλον το δικό σου, του τόπου σου, των παιδιών σου. Μπορείς ο ίδιος να κρίνεις και να συγκρίνεις χωρίς να δώσεις λόγο σε κανέναν. Τώρα είναι η ώρα του καθήκοντός σου, της ευκαιρίας σου να διαλέξεις. Να διαλέξεις τι και με ποιους. Να επιλέξεις πως και γιατί.
Ξέρεις πια ότι η προηγούμενη αναμέτρηση το 2014 κρίθηκε για δυο δεκάδες ψήφους. Η κάθε ψήφος μετράει λοιπόν, είναι καθοριστική. Εσύ είσαι καθοριστικός.
Ακόμα και εσύ που πιθανώς σκέφτεσαι να μην πας να ψηφίσεις. Γιατί να αφήσεις κάποιον άλλο να αποφασίσει για σένα ; Γιατί να πετάξεις τη μόνη στιγμή που ως πολίτης μπορείς άμεσα να ορίσεις τα πράγματα ;
Εσύ αποφασίζεις λοιπόν. Μόνο εσύ. Με την ψήφο σου. Τι θες για τον τόπο σου, με ποιους θα επιτευχθεί, ποιοι πράγματι ενδιαφέρονται και μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση. Γιατί το ξέρεις. Μετά από 13 ολόκληρα χρόνια είναι ώρα να πάμε μπροστά, να αλλάξουμε σελίδα, να δώσουμε την ευκαιρία σε νέα πρόσωπα να προσφέρουν και να προσπαθήσουν να υλοποιήσουν ένα άλλο μοντέλο διοίκησης και διακυβέρνησης. Αρκετά ! Επιτέλους ας φτιάξουμε ΜΑΖΙ το Δήμο που μας αξίζει.
Βασίλειος Μπαλάφας
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
Συμμαχία Πολιτών – υπ. Δήμαρχος Βασίλης Νανόπουλος
Εφημερίδα "Η Φωνή της Κορινθίας" -
0
Αν υπάρχει κάτι για το οποίο η Κόρινθος ως πόλη μπορεί να περηφανεύεται, τότε αυτό αναμφισβήτητα είναι η ρυμοτομία της. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι για να συμβεί αυτό προηγήθηκε ένας ισοπεδωτικός σεισμός το 1928, τον οποίο ακολούθησε μια ριζική ανοικοδόμηση μέσω της οποίας εφαρμόστηκαν σύγχρονες αντισεισμικές τεχνικές, πρωτοποριακές και πρότυπες για την εποχή τους.
Συνηθίζεται δε, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι πόλεις να επεκτείνονται, να μεγαλώνουν. Αυτό που ονομάζουμε «αστικός ιστός» είναι κάτι δυναμικό που είθισται να αναπτύσσεται, καλύπτοντας όλο και μεγαλύτερη έκταση. Γι’ αυτό οι διοικήσεις σχεδιάζουν, επανασχεδιάζουν, αναπλάθουν, αναδιατάσσουν. Ιδιαίτερα μετά τον «Καλλικράτη» και τη συνένωση δήμων μεταξύ τους, αυτή η λογική πέρασε και σε ένα άλλο επίπεδο. Στην ολική αναδιάταξη πέρα από τα όρια των πρωτευουσών με στόχο να αρχίσουν να δημιουργούνται ενοποιημένες αστικές διατάξεις με κοινό χαρακτήρα και ταυτότητα, διαμοιραζόμενες και εκμεταλλευόμενες από κοινού τα πλεονεκτήματά τους. Αυτό ακριβώς εξυπηρετούσαν οι μεγάλες ευρωπαϊκές επενδύσεις, γνωστές ως Ολοκληρωμένες Χωρικές Επενδύσεις (ΟΧΕ) στο πλαίσιο της Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ).
Η πρόκληση λοιπόν του «Καλλικράτη» για το Δήμο Κορινθίων ήταν ήδη από το 2010 να ξεκινήσει μια ενιαία λογική ανάπτυξης και αναδιάταξης με κέντρο αναφοράς την πόλη της Κορίνθου και με στόχο η όποια αστική ανάπτυξη να αρχίσει να περιλαμβάνει και τους όμορους δήμους που συμμετείχαν στη συνένωση. Προσοχή. Δεν εννοούμε να γίνουν όλες οι περιοχές «Κόρινθος», αλλά να αναπτυχθεί μια λογική συμμετοχής της κάθε περιοχής σε ένα κοινό αναπτυξιακό όραμα, σε μια δυνητική συνένωση και ισοπροσφορά θετικών αξιοποιήσιμων δομών που θα επέφεραν αντιστοίχως ισοβαρείς απολαβές.
Με αυτή τη λογική η Κόρινθος θα μπορούσε να μοιραστεί ως πρότυπη τη ρυμοτομία της, την ενδεχόμενη υπεροχή των υποδομών της, τη θέση της ως πρωτεύουσα και να πάρει από τους άλλους δήμους, με τους οποίους συνενώθηκε, στοιχεία συγκρότησης κοινής ταυτότητας, αξιοποιήσιμα αξιοθέατα, σύνδεση με τον πρωτογενή τομέα, ποικιλία παραθαλάσσιων τόπων αναψυχής, σημεία ορεινών πλεονεκτημάτων και πολλά άλλα.
Αντί όλων αυτών ο Δήμος Κορινθίων παρουσίασε μια σχεδόν εξωφρενική εσωστρέφεια, συνέχισε να αγνοεί τα προτερήματα της ακτογραμμής του, υποβάθμισε τις υποδομές του που θα μπορούσαν να «ανοίξουν» το παιχνίδι όπως το λιμάνι του, αποκόπηκε από κάθε είδους τουριστική λογική είτε θρησκευτικού χαρακτήρα, είτε αρχαιολογικού, είτε αναψυχής.
Εγκλωβίστηκε σε 8 τετράγωνα πέριξ του Δημαρχείου της οδού Κολιάτσου και γύρω από εκεί τα έβαλε όλα. Πεζόδρομους, ποδηλατόδρομους, πλατείες, πάρκινγκ, αγάλματα, σιντριβάνια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, με πρωτοφανή δε προχειρότητα και πασαλείμματα.
Και κάπως έτσι ακόμα και η ίδια η πόλη της Κορίνθου συρρικνώθηκε σε 8 οικοδομικά τετράγωνα. Πέρα από το κλειστό κέντρο ακόμα και ο φωτισμός αποτελεί ζητούμενο. Δεν συζητάμε καν για καθαριότητα, κοπή των αγριόχορτων, αστική επέκταση και ταυτότητα. Καθώς απομακρύνεται κανείς από τα 8 τετράγωνα, περισσότερο μοιάζει η Κόρινθος με τα χωριά του Δήμου παρά το αντίστροφο.
Ευτυχώς για να αλλάξουν όλα αυτά δεν χρειάζεται να προηγηθεί ένας σεισμός ανάλογος του 1928. Χρειάζεται απλώς σε λίγες μέρες οι πολίτες του Δήμου Κορινθίων να αναλογιστούν που θα έπρεπε να βρίσκεται συνολικά ο Δήμος και που έχει οδηγηθεί. Χρειάζεται να βγούμε από το «κουτί» στο οποίο μας εγκλώβισε μια εξωφρενική δημοτική Αρχή που τόσο έφτανε, 8 τετράγωνα. Πολύ μικρή για τον ευλογημένο μας τόπο. Αφού σκεφτούν όλα αυτά, στην κάλπη ας πράξουν τα δέοντα. Διαφορετικά ο τόπος θα μικρύνει ακόμα περισσότερο, για να καταφέρει να χωρέσει στο λίγο αυτών που τον διοικούν τα τελευταία χρόνια. Και είναι κρίμα.
Βασίλης Μπαλάφας
υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
με το συνδυασμό του Βασίλη Νανόπουλου, «Συμμαχία Πολιτών»
16/5/19 - Δήμος Κορινθίων : Ο δήμος των 8 οικοδομικών τετραγώνων
Αν υπάρχει κάτι για το οποίο η Κόρινθος ως πόλη μπορεί να περηφανεύεται, τότε αυτό αναμφισβήτητα είναι η ρυμοτομία της. Δεν είναι τυχαίο βέβαια ότι για να συμβεί αυτό προηγήθηκε ένας ισοπεδωτικός σεισμός το 1928, τον οποίο ακολούθησε μια ριζική ανοικοδόμηση μέσω της οποίας εφαρμόστηκαν σύγχρονες αντισεισμικές τεχνικές, πρωτοποριακές και πρότυπες για την εποχή τους.
Συνηθίζεται δε, σε παγκόσμιο επίπεδο, οι πόλεις να επεκτείνονται, να μεγαλώνουν. Αυτό που ονομάζουμε «αστικός ιστός» είναι κάτι δυναμικό που είθισται να αναπτύσσεται, καλύπτοντας όλο και μεγαλύτερη έκταση. Γι’ αυτό οι διοικήσεις σχεδιάζουν, επανασχεδιάζουν, αναπλάθουν, αναδιατάσσουν. Ιδιαίτερα μετά τον «Καλλικράτη» και τη συνένωση δήμων μεταξύ τους, αυτή η λογική πέρασε και σε ένα άλλο επίπεδο. Στην ολική αναδιάταξη πέρα από τα όρια των πρωτευουσών με στόχο να αρχίσουν να δημιουργούνται ενοποιημένες αστικές διατάξεις με κοινό χαρακτήρα και ταυτότητα, διαμοιραζόμενες και εκμεταλλευόμενες από κοινού τα πλεονεκτήματά τους. Αυτό ακριβώς εξυπηρετούσαν οι μεγάλες ευρωπαϊκές επενδύσεις, γνωστές ως Ολοκληρωμένες Χωρικές Επενδύσεις (ΟΧΕ) στο πλαίσιο της Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ).
Η πρόκληση λοιπόν του «Καλλικράτη» για το Δήμο Κορινθίων ήταν ήδη από το 2010 να ξεκινήσει μια ενιαία λογική ανάπτυξης και αναδιάταξης με κέντρο αναφοράς την πόλη της Κορίνθου και με στόχο η όποια αστική ανάπτυξη να αρχίσει να περιλαμβάνει και τους όμορους δήμους που συμμετείχαν στη συνένωση. Προσοχή. Δεν εννοούμε να γίνουν όλες οι περιοχές «Κόρινθος», αλλά να αναπτυχθεί μια λογική συμμετοχής της κάθε περιοχής σε ένα κοινό αναπτυξιακό όραμα, σε μια δυνητική συνένωση και ισοπροσφορά θετικών αξιοποιήσιμων δομών που θα επέφεραν αντιστοίχως ισοβαρείς απολαβές.
Με αυτή τη λογική η Κόρινθος θα μπορούσε να μοιραστεί ως πρότυπη τη ρυμοτομία της, την ενδεχόμενη υπεροχή των υποδομών της, τη θέση της ως πρωτεύουσα και να πάρει από τους άλλους δήμους, με τους οποίους συνενώθηκε, στοιχεία συγκρότησης κοινής ταυτότητας, αξιοποιήσιμα αξιοθέατα, σύνδεση με τον πρωτογενή τομέα, ποικιλία παραθαλάσσιων τόπων αναψυχής, σημεία ορεινών πλεονεκτημάτων και πολλά άλλα.
Αντί όλων αυτών ο Δήμος Κορινθίων παρουσίασε μια σχεδόν εξωφρενική εσωστρέφεια, συνέχισε να αγνοεί τα προτερήματα της ακτογραμμής του, υποβάθμισε τις υποδομές του που θα μπορούσαν να «ανοίξουν» το παιχνίδι όπως το λιμάνι του, αποκόπηκε από κάθε είδους τουριστική λογική είτε θρησκευτικού χαρακτήρα, είτε αρχαιολογικού, είτε αναψυχής.
Εγκλωβίστηκε σε 8 τετράγωνα πέριξ του Δημαρχείου της οδού Κολιάτσου και γύρω από εκεί τα έβαλε όλα. Πεζόδρομους, ποδηλατόδρομους, πλατείες, πάρκινγκ, αγάλματα, σιντριβάνια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, με πρωτοφανή δε προχειρότητα και πασαλείμματα.
Και κάπως έτσι ακόμα και η ίδια η πόλη της Κορίνθου συρρικνώθηκε σε 8 οικοδομικά τετράγωνα. Πέρα από το κλειστό κέντρο ακόμα και ο φωτισμός αποτελεί ζητούμενο. Δεν συζητάμε καν για καθαριότητα, κοπή των αγριόχορτων, αστική επέκταση και ταυτότητα. Καθώς απομακρύνεται κανείς από τα 8 τετράγωνα, περισσότερο μοιάζει η Κόρινθος με τα χωριά του Δήμου παρά το αντίστροφο.
Ευτυχώς για να αλλάξουν όλα αυτά δεν χρειάζεται να προηγηθεί ένας σεισμός ανάλογος του 1928. Χρειάζεται απλώς σε λίγες μέρες οι πολίτες του Δήμου Κορινθίων να αναλογιστούν που θα έπρεπε να βρίσκεται συνολικά ο Δήμος και που έχει οδηγηθεί. Χρειάζεται να βγούμε από το «κουτί» στο οποίο μας εγκλώβισε μια εξωφρενική δημοτική Αρχή που τόσο έφτανε, 8 τετράγωνα. Πολύ μικρή για τον ευλογημένο μας τόπο. Αφού σκεφτούν όλα αυτά, στην κάλπη ας πράξουν τα δέοντα. Διαφορετικά ο τόπος θα μικρύνει ακόμα περισσότερο, για να καταφέρει να χωρέσει στο λίγο αυτών που τον διοικούν τα τελευταία χρόνια. Και είναι κρίμα.
Βασίλης Μπαλάφας
υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
με το συνδυασμό του Βασίλη Νανόπουλου, «Συμμαχία Πολιτών»
0
Κάθε εκλογική διαδικασία έχει τη σημασία της σε κάθε χρονική περίοδο που διεξάγεται. Οι εκλογές άλλωστε λέμε ότι είναι το «πανηγύρι της Δημοκρατίας», η κορυφαία στιγμή συμμετοχής του πολίτη στο σύστημα διακυβέρνησης, η ώρα που επιλέγει τους αντιπροσώπους του, η στιγμή που δυνητικά κρατά στα χέρια του το κουβάρι της Ιστορίας.
Οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές που έχουμε μπροστά μας σε λίγο καιρό δεν αποτελούν εξαίρεση. Και αν πολλοί δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο ποιος τελικά θα είναι ο επόμενος Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης, λοξοκοιτώντας συνήθως στο δεύτερο γύρο των εκλογών, ετούτες οι εκλογές παρουσιάζουν μια ιδιαιτερότητα. Η ιδιαιτερότητα έγκειται στην ενισχυμένη σημασία της πρώτης Κυριακής λόγω της εφαρμογής της απλής αναλογικής.
Τελευταία έχει χυθεί πολύ μελάνι σχετικά με τη σκοπιμότητα και τη χρησιμότητα της απλής αναλογικής. Αν προσεγγίσουμε το θέμα καθαρά στον πυρήνα της λογικής του, αφήνοντας απέξω τακτικισμούς και δυσάρεστες διαστάσεις του θέματος, γυρίζουμε και πάλι στον πολίτη και στη στιγμή που βρίσκεται μπροστά στην κάλπη.
Η απλή αναλογική επιδιώκει την ανόθευτη έκφραση της βούλησης των πολιτών στο διαμοιρασμό των εδρών στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια. Την απολύτως δίκαιη κατανομή με βάση τα ποσοστά που συγκεντρώνουν οι συνδυασμοί στον πρώτο γύρο των εκλογών. Η λογική της μοιάζει δίκαιη αν σκεφτούμε πολλές περιπτώσεις που σε οριακά αποτελέσματα άλλων συστημάτων κατανομής ίσχυε η λογική που θέλει το νικητή να τα παίρνει όλα.
Δείτε για παράδειγμα το δήμο Κορινθίων το 2014. Ο συνδυασμός που κέρδισε τη δεύτερη Κυριακή με διαφορά περίπου 25 ψήφων στις 31.424, κατέλαβε τις διπλάσιες έδρες από τον δεύτερο. 20 έδρες για τον νικητή, 10 για τον δεύτερο με ποσοστά 50,08% έναντι 49,92%.
Είναι όμως το ζήτημα απλώς ποσοτικό ; Τι σημαίνει η απλή αναλογική για τις επιλογές των πολιτών σε πρόσωπα;
Εδώ μπαίνει η δεύτερη διάσταση της λογικής της απλής αναλογικής. Το σκεπτικό είναι να δοθεί χώρος σε όλους τους συνδυασμούς, ώστε έστω και με λίγες έδρες να στείλουν στο δημοτικό συμβούλιο τους καλύτερους του ψηφοδελτίου για να συνδράμουν στη διακυβέρνηση του Δήμου. Εδώ λοιπόν έχουμε ενίσχυση του κριτηρίου επιλογής των πολιτών σε επίπεδο προσώπων. Επιδιώκεται η επιλογή του πολίτη να μην περιοριστεί στο πρόσωπο του Δημάρχου που θα καταλήξει με μια πολυεδρική πλειοψηφία στα χέρια του, αλλά να εστιαστεί και στην επιλογή των προσώπων που θα σταλούν να τον εκπροσωπήσουν στο δημοτικό συμβούλιο.
Η λογική της απλής αναλογικής είναι πέρα και πάνω από την ψηφοσυλλεκτική ικανότητα. Έχει να κάνει με τις ικανότητες, τις δεξιότητες, την ποιότητα των υποψηφίων συμβούλων. Και η επιλογή του πολίτη μόνο αδιάφορη δεν είναι σε αυτό το επίπεδο.
Διότι το κάθε πρόσωπο που θα εκλεγεί μέσω της απλής αναλογικής είναι υποχρεωμένο πια εκ του νόμου και της λογικής του να κομίσει κάτι στο δημοτικό συμβούλιο. Να συμβάλλει με τις προτάσεις του, με τις θέσεις του, με τις προτεραιότητές του, με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του στη βελτίωση του Δήμου, στην αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση.
Η επόμενη μέρα αυτών των εκλογών, αυτή τη φορά, δεν θα βρει Δημάρχους ή Περιφερειάρχες να κρατούν λευκές επιταγές. Θα τους βρει να καλούνται να είναι ικανοί να διαχειριστούν προσωπικότητες, να πάρουν από τον κάθε σύμβουλο το καλύτερό του και μαζί με τα δικά τους χαρακτηριστικά να επιστρέψουν βέλτιστη υπηρεσία στον πολίτη.
Αν λοιπόν σίγουρα κάτι ενισχύει η απλή αναλογική είναι η ευθύνη του πολίτη πηγαίνοντας στην κάλπη ιδιαίτερα την πρώτη Κυριακή, τότε που αποφασίζεται το ποιους θα στείλει στα έδρανα ως αντιπροσώπους του. Η επιλογή δεν μπορεί να είναι ελαφριά, ασύνετη ή «χαριστική». Αν λοιπόν παλαιότερα ο πολίτης δεν είχε την αποκλειστική ευθύνη για την εικόνα των συμβουλίων ή για την παρουσία «αμίλητων» και άβουλων συμβούλων, τούτη τη φορά η ευθύνη του είναι μεγαλύτερη. Και ίσως να είναι καλό όλοι μας να μην το αντιληφθούμε όλο αυτό ως «ευθύνη» αλλά ως «ευκαιρία». Στο σταυρό μας είναι.
Βασίλειος Μπαλάφας
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
Συμμαχία Πολιτών – υπ. Δήμαρχος Βασίλης Νανόπουλος
Εφημερίδα "Η Φωνή της Κορινθίας" - σ.3 | 2 Μαΐου 2019
15/5/19 - Η ιδιαίτερη σημασία της πρώτης Κυριακής των Αυτοδιοικητικών εκλογών
Κάθε εκλογική διαδικασία έχει τη σημασία της σε κάθε χρονική περίοδο που διεξάγεται. Οι εκλογές άλλωστε λέμε ότι είναι το «πανηγύρι της Δημοκρατίας», η κορυφαία στιγμή συμμετοχής του πολίτη στο σύστημα διακυβέρνησης, η ώρα που επιλέγει τους αντιπροσώπους του, η στιγμή που δυνητικά κρατά στα χέρια του το κουβάρι της Ιστορίας.
Οι Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές που έχουμε μπροστά μας σε λίγο καιρό δεν αποτελούν εξαίρεση. Και αν πολλοί δίνουν μεγαλύτερη σημασία στο ποιος τελικά θα είναι ο επόμενος Δήμαρχος ή Περιφερειάρχης, λοξοκοιτώντας συνήθως στο δεύτερο γύρο των εκλογών, ετούτες οι εκλογές παρουσιάζουν μια ιδιαιτερότητα. Η ιδιαιτερότητα έγκειται στην ενισχυμένη σημασία της πρώτης Κυριακής λόγω της εφαρμογής της απλής αναλογικής.
Τελευταία έχει χυθεί πολύ μελάνι σχετικά με τη σκοπιμότητα και τη χρησιμότητα της απλής αναλογικής. Αν προσεγγίσουμε το θέμα καθαρά στον πυρήνα της λογικής του, αφήνοντας απέξω τακτικισμούς και δυσάρεστες διαστάσεις του θέματος, γυρίζουμε και πάλι στον πολίτη και στη στιγμή που βρίσκεται μπροστά στην κάλπη.
Η απλή αναλογική επιδιώκει την ανόθευτη έκφραση της βούλησης των πολιτών στο διαμοιρασμό των εδρών στα δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια. Την απολύτως δίκαιη κατανομή με βάση τα ποσοστά που συγκεντρώνουν οι συνδυασμοί στον πρώτο γύρο των εκλογών. Η λογική της μοιάζει δίκαιη αν σκεφτούμε πολλές περιπτώσεις που σε οριακά αποτελέσματα άλλων συστημάτων κατανομής ίσχυε η λογική που θέλει το νικητή να τα παίρνει όλα.
Δείτε για παράδειγμα το δήμο Κορινθίων το 2014. Ο συνδυασμός που κέρδισε τη δεύτερη Κυριακή με διαφορά περίπου 25 ψήφων στις 31.424, κατέλαβε τις διπλάσιες έδρες από τον δεύτερο. 20 έδρες για τον νικητή, 10 για τον δεύτερο με ποσοστά 50,08% έναντι 49,92%.
Είναι όμως το ζήτημα απλώς ποσοτικό ; Τι σημαίνει η απλή αναλογική για τις επιλογές των πολιτών σε πρόσωπα;
Εδώ μπαίνει η δεύτερη διάσταση της λογικής της απλής αναλογικής. Το σκεπτικό είναι να δοθεί χώρος σε όλους τους συνδυασμούς, ώστε έστω και με λίγες έδρες να στείλουν στο δημοτικό συμβούλιο τους καλύτερους του ψηφοδελτίου για να συνδράμουν στη διακυβέρνηση του Δήμου. Εδώ λοιπόν έχουμε ενίσχυση του κριτηρίου επιλογής των πολιτών σε επίπεδο προσώπων. Επιδιώκεται η επιλογή του πολίτη να μην περιοριστεί στο πρόσωπο του Δημάρχου που θα καταλήξει με μια πολυεδρική πλειοψηφία στα χέρια του, αλλά να εστιαστεί και στην επιλογή των προσώπων που θα σταλούν να τον εκπροσωπήσουν στο δημοτικό συμβούλιο.
Η λογική της απλής αναλογικής είναι πέρα και πάνω από την ψηφοσυλλεκτική ικανότητα. Έχει να κάνει με τις ικανότητες, τις δεξιότητες, την ποιότητα των υποψηφίων συμβούλων. Και η επιλογή του πολίτη μόνο αδιάφορη δεν είναι σε αυτό το επίπεδο.
Διότι το κάθε πρόσωπο που θα εκλεγεί μέσω της απλής αναλογικής είναι υποχρεωμένο πια εκ του νόμου και της λογικής του να κομίσει κάτι στο δημοτικό συμβούλιο. Να συμβάλλει με τις προτάσεις του, με τις θέσεις του, με τις προτεραιότητές του, με τις γνώσεις και τις εμπειρίες του στη βελτίωση του Δήμου, στην αποδοτικότερη και αποτελεσματικότερη διακυβέρνηση.
Η επόμενη μέρα αυτών των εκλογών, αυτή τη φορά, δεν θα βρει Δημάρχους ή Περιφερειάρχες να κρατούν λευκές επιταγές. Θα τους βρει να καλούνται να είναι ικανοί να διαχειριστούν προσωπικότητες, να πάρουν από τον κάθε σύμβουλο το καλύτερό του και μαζί με τα δικά τους χαρακτηριστικά να επιστρέψουν βέλτιστη υπηρεσία στον πολίτη.
Αν λοιπόν σίγουρα κάτι ενισχύει η απλή αναλογική είναι η ευθύνη του πολίτη πηγαίνοντας στην κάλπη ιδιαίτερα την πρώτη Κυριακή, τότε που αποφασίζεται το ποιους θα στείλει στα έδρανα ως αντιπροσώπους του. Η επιλογή δεν μπορεί να είναι ελαφριά, ασύνετη ή «χαριστική». Αν λοιπόν παλαιότερα ο πολίτης δεν είχε την αποκλειστική ευθύνη για την εικόνα των συμβουλίων ή για την παρουσία «αμίλητων» και άβουλων συμβούλων, τούτη τη φορά η ευθύνη του είναι μεγαλύτερη. Και ίσως να είναι καλό όλοι μας να μην το αντιληφθούμε όλο αυτό ως «ευθύνη» αλλά ως «ευκαιρία». Στο σταυρό μας είναι.
Βασίλειος Μπαλάφας
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
Συμμαχία Πολιτών – υπ. Δήμαρχος Βασίλης Νανόπουλος
Εφημερίδα "Η Φωνή της Κορινθίας" - σ.3 | 2 Μαΐου 2019
0
Η «Συμμαχία Πολιτών» με επικεφαλής και υποψήφιο Δήμαρχο τον Βασίλη Νανόπουλο συμμετέχει για δεύτερη φορά στις δημοτικές εκλογές του Δήμου Κορινθίων. Οι εκλογές του 2014 κατέληξαν σε ένα εξαιρετικά οριακό αποτέλεσμα με 25 ψήφους να χωρίζουν τις παρατάξεις του δεύτερου γύρου σε ένα σύνολο 31.424 ψήφων. Η «Συμμαχία Πολιτών» συγκέντρωσε το 49,92 %, ποσοστό που αν μη τι άλλο έδινε ισχυρή παρουσία και σαφή νομιμοποίηση από το μισό εκλογικό σώμα για άσκηση πολιτικής από τη θέση της Μείζονος Μειοψηφίας.
Τέτοιου είδους ποσοστά κρύβουν αρκετές παγίδες για μια παράταξη που βρίσκεται στην Αντιπολίτευση. Οι πολίτες έχουν εκ των πραγμάτων μεγάλες προσδοκίες – ανάλογες του ποσοστού – χωρίς πάντα να αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει και το ανάλογο μερίδιο εκτελεστικής εξουσίας, δεν υπάρχει καν δυνατότητα συμμετοχής στην εκτελεστική εξουσία. Η ευθύνη διαχείρισης ενός τέτοιου ποσοστού είναι επίσης πολύ μεγάλη ακριβώς επειδή ως παράταξη εκπροσωπείς τους μισούς πολίτες που σε ψήφισαν και σε μια πορεία 5 ετών οφείλεις να πείσεις όσους περισσότερους από εκείνους που δεν σε προτίμησαν, να το πράξουν την επόμενη φορά. Βρίσκεσαι όμως σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο με μόνη σου δύναμη εκείνη του λόγου και των θέσεών σου, αλλά και πάλι αυτή είναι ασφυκτικά περιορισμένη σε τρίλεπτα ή σε ολιγόλεπτες δευτερολογίες. Αν μάλιστα τύχει να προκύψει και μια Δημοτική Αρχή που εν γνώσει της ποντάρει και σε αποκλεισμούς τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Δήμο Κορινθίων η παράταξη που συγκέντρωσε το 49,92%, η «Συμμαχία Πολιτών», κατόπιν ενεργειών του Δημάρχου, δεν εκπροσωπήθηκε σε μια νευραλγική δομή του Δήμου, τη ΔΕΥΑΚ (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης), ενός φορέα που διαχειρίζεται ενεργητικό δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Σε πλήθος άλλων περιπτώσεων η παράταξη του 49,92% αγνοήθηκε επιδεικτικά σε βάθος μιας πενταετίας που πλέον όλοι συμφωνούν ότι ήταν εξαιρετικά φτωχή σε παραγωγή έργου και κυρίως ανταποδοτικού έργου σε σχέση με τις εισφορές των δημοτών. Αγνοήθηκε στην περίπτωση διαχείρισης του χρονίζοντος προβλήματος της Δημοτικής Αγοράς, αγνοήθηκε σε περιπτώσεις διαχείρισης και διάθεσης δημοτικής περιουσίας, αγνοήθηκε ακόμα και σε προτάσεις αντικειμενικά λογικές όπως ήταν η βελτίωση των εγκαταστάσεων του Λιμανιού της Κορίνθου και η δημιουργία μιας στοιχειώδους θελκτικής τουριστικής υποδομής υποδοχής. Εκεί που πλέον ο Δήμος κατέληξε να διοργανώνει διαγωνισμούς ψαρέματος αντί να επιδιώκει την αναβάθμιση και την αξιοποίηση με κάθε πρόσφορο τρόπο για τον τόπο. Αγνοήθηκε για την προετοιμασία ενός 5ετούς Επιχειρησιακού Πλάνου για το Δήμο που θα μπορούσε να περιλαμβάνει έναν οδικό χάρτη παρεμβάσεων κοινής αποδοχής αν στο σχεδιασμό του συμμετείχαν ακαδημαϊκοί φορείς, πολίτες και δημοτικές παρατάξεις. Αγνοήθηκε στις παραινέσεις για προετοιμασία μιας ορθολογικής τουριστικής προβολής του τόπου και αξιοποίησης των παραλιών με συνακόλουθη δημιουργία υποδομών στα πρότυπα προδιαγραφών σχετικών φορέων πιστοποίησης. Το ίδιο συνέβη και με τις παιδικές χαρές, εκεί που ο Δήμος Κορινθίων αντιμετώπισε την πανελλαδική διαδικασία πιστοποίησης για την ασφάλεια των παιδιών ως ένα πάρεργο, ως ένα αχρείαστο έξοδο. Και αντί να φτιάχνει, ξήλωνε.
Η «Συμμαχία Πολιτών» του 49,92% του 2014, όλα δείχνουν ότι αυτή τη φορά, το 2019, θα αναδειχθεί πρώτη από την εκλογική διαδικασία. Με πολύ διαφορετικές συνθήκες όμως, αφού η απλή αναλογική σαφώς δεν αφήνει περιθώρια για αλαζονικές και ολιστικές τακτικές. Και ενώ πολλές δημοτικές παρατάξεις συνηθίζουν να αλλάζουν το κεντρικό τους σύνθημα από τη μια εκλογή στην άλλη, η «Συμμαχία Πολιτών» και πάλι προτάσσει το μότο «Δήμος για όλους».
Νομιμοποιείται και οφείλει να το κάνει άλλωστε. Διότι από τη μια πλευρά βίωσε με τον πιο σκληρό τρόπο την περιθωριοποίηση από μια Δημοτική Αρχή που το δικό της ποσοστό δεν δικαιολογούσε τέτοια συμπεριφορά. Και γιατί από την άλλη πλευρά, η κουλτούρα «Δήμος για όλους» σηματοδοτεί τη λογική του νέου εκλογικού νόμου και προοιωνίζει μια διοικητική νοοτροπία συμμετοχικότητας, πολυσυλλεκτικότητας, συνέργειας, συνδιαμόρφωσης και συναντίληψης.
Η πρόκληση είναι μεγάλη. Το εγχείρημα της απλής αναλογικής δεν είναι εύκολο, ειδικά για ένα δήμο που διοικείται για πολλά χρόνια με λογική «λευκής επιταγής» μετά από τις εκλογές. Το ίδιο και η ευθύνη για τον επικεφαλής, Βασίλη Νανόπουλο, που ως Δήμαρχος θα πρέπει να διαχειριστεί αυτή τη νέα πραγματικότητα, χωρίς να έχει ηγεμονικά και κυριαρχικά εργαλεία στα χέρια του όπως οι προκάτοχοί του.
Μια παράταξη λοιπόν που πρεσβεύει με επιμονή δύο εκλογικών διαδικασιών την πραγμάτωση ενός «Δήμου για όλους» είναι τουλάχιστον ευθυγραμμισμένη με αυτό το πνεύμα. Και το πλεονέκτημα είναι ότι ήταν ευθυγραμμισμένη ήδη από την προηγούμενη φορά. Με τη διαφορά ότι τώρα το «Δήμος για όλους» δεν είναι προεκλογική υπόσχεση και επιδίωξη. Είναι μονόδρομος και υποχρέωση που θα κληθεί ο νικητής των εκλογών να υπηρετήσει απαρέγκλιτα. Εν ολίγοις, η ρεκλάμα πλέον θα αποτελέσει αδιαπραγμάτευτο ζητούμενο. Και ο Βασίλης Νανόπουλος ως αυθεντικός εμπνευστής και εκφραστής του «Δήμου για όλους» δικαιούται να έχει το προβάδισμα στην προσδοκία μετατροπής του Δήμου Κορινθίων σε έναν τέτοιο δήμο. Και αυτό είναι πέρα από πρόσωπα, προσωπικές φιλοδοξίες, ματαιοδοξίες, τακτικισμούς, μεταγραφές, ατομικισμούς, ομαδοποιήσεις. Είναι θέμα μαέστρου που θα πρέπει να έχει μάθει να λειτουργεί έτσι, να διευθύνει συμφωνική ορχήστρα και όχι να νιώθει σόλο τρομπέτα.
Βασίλειος Μπαλάφας
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Κορινθίων με τη «Συμμαχία Πολιτών»
με υποψήφιο Δήμαρχο τον Βασίλη Νανόπουλο
Εφημερίδα "Η Νέα Σελίδα της Κορινθίας" - σ.12 | Απρίλιος 2019
14/5/19 - Γιατί το «Δήμος για όλους» δεν είναι απλώς μια ρεκλάμα
Η «Συμμαχία Πολιτών» με επικεφαλής και υποψήφιο Δήμαρχο τον Βασίλη Νανόπουλο συμμετέχει για δεύτερη φορά στις δημοτικές εκλογές του Δήμου Κορινθίων. Οι εκλογές του 2014 κατέληξαν σε ένα εξαιρετικά οριακό αποτέλεσμα με 25 ψήφους να χωρίζουν τις παρατάξεις του δεύτερου γύρου σε ένα σύνολο 31.424 ψήφων. Η «Συμμαχία Πολιτών» συγκέντρωσε το 49,92 %, ποσοστό που αν μη τι άλλο έδινε ισχυρή παρουσία και σαφή νομιμοποίηση από το μισό εκλογικό σώμα για άσκηση πολιτικής από τη θέση της Μείζονος Μειοψηφίας.
Τέτοιου είδους ποσοστά κρύβουν αρκετές παγίδες για μια παράταξη που βρίσκεται στην Αντιπολίτευση. Οι πολίτες έχουν εκ των πραγμάτων μεγάλες προσδοκίες – ανάλογες του ποσοστού – χωρίς πάντα να αντιλαμβάνονται ότι δεν υπάρχει και το ανάλογο μερίδιο εκτελεστικής εξουσίας, δεν υπάρχει καν δυνατότητα συμμετοχής στην εκτελεστική εξουσία. Η ευθύνη διαχείρισης ενός τέτοιου ποσοστού είναι επίσης πολύ μεγάλη ακριβώς επειδή ως παράταξη εκπροσωπείς τους μισούς πολίτες που σε ψήφισαν και σε μια πορεία 5 ετών οφείλεις να πείσεις όσους περισσότερους από εκείνους που δεν σε προτίμησαν, να το πράξουν την επόμενη φορά. Βρίσκεσαι όμως σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο με μόνη σου δύναμη εκείνη του λόγου και των θέσεών σου, αλλά και πάλι αυτή είναι ασφυκτικά περιορισμένη σε τρίλεπτα ή σε ολιγόλεπτες δευτερολογίες. Αν μάλιστα τύχει να προκύψει και μια Δημοτική Αρχή που εν γνώσει της ποντάρει και σε αποκλεισμούς τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Δήμο Κορινθίων η παράταξη που συγκέντρωσε το 49,92%, η «Συμμαχία Πολιτών», κατόπιν ενεργειών του Δημάρχου, δεν εκπροσωπήθηκε σε μια νευραλγική δομή του Δήμου, τη ΔΕΥΑΚ (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης), ενός φορέα που διαχειρίζεται ενεργητικό δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Σε πλήθος άλλων περιπτώσεων η παράταξη του 49,92% αγνοήθηκε επιδεικτικά σε βάθος μιας πενταετίας που πλέον όλοι συμφωνούν ότι ήταν εξαιρετικά φτωχή σε παραγωγή έργου και κυρίως ανταποδοτικού έργου σε σχέση με τις εισφορές των δημοτών. Αγνοήθηκε στην περίπτωση διαχείρισης του χρονίζοντος προβλήματος της Δημοτικής Αγοράς, αγνοήθηκε σε περιπτώσεις διαχείρισης και διάθεσης δημοτικής περιουσίας, αγνοήθηκε ακόμα και σε προτάσεις αντικειμενικά λογικές όπως ήταν η βελτίωση των εγκαταστάσεων του Λιμανιού της Κορίνθου και η δημιουργία μιας στοιχειώδους θελκτικής τουριστικής υποδομής υποδοχής. Εκεί που πλέον ο Δήμος κατέληξε να διοργανώνει διαγωνισμούς ψαρέματος αντί να επιδιώκει την αναβάθμιση και την αξιοποίηση με κάθε πρόσφορο τρόπο για τον τόπο. Αγνοήθηκε για την προετοιμασία ενός 5ετούς Επιχειρησιακού Πλάνου για το Δήμο που θα μπορούσε να περιλαμβάνει έναν οδικό χάρτη παρεμβάσεων κοινής αποδοχής αν στο σχεδιασμό του συμμετείχαν ακαδημαϊκοί φορείς, πολίτες και δημοτικές παρατάξεις. Αγνοήθηκε στις παραινέσεις για προετοιμασία μιας ορθολογικής τουριστικής προβολής του τόπου και αξιοποίησης των παραλιών με συνακόλουθη δημιουργία υποδομών στα πρότυπα προδιαγραφών σχετικών φορέων πιστοποίησης. Το ίδιο συνέβη και με τις παιδικές χαρές, εκεί που ο Δήμος Κορινθίων αντιμετώπισε την πανελλαδική διαδικασία πιστοποίησης για την ασφάλεια των παιδιών ως ένα πάρεργο, ως ένα αχρείαστο έξοδο. Και αντί να φτιάχνει, ξήλωνε.
Η «Συμμαχία Πολιτών» του 49,92% του 2014, όλα δείχνουν ότι αυτή τη φορά, το 2019, θα αναδειχθεί πρώτη από την εκλογική διαδικασία. Με πολύ διαφορετικές συνθήκες όμως, αφού η απλή αναλογική σαφώς δεν αφήνει περιθώρια για αλαζονικές και ολιστικές τακτικές. Και ενώ πολλές δημοτικές παρατάξεις συνηθίζουν να αλλάζουν το κεντρικό τους σύνθημα από τη μια εκλογή στην άλλη, η «Συμμαχία Πολιτών» και πάλι προτάσσει το μότο «Δήμος για όλους».
Νομιμοποιείται και οφείλει να το κάνει άλλωστε. Διότι από τη μια πλευρά βίωσε με τον πιο σκληρό τρόπο την περιθωριοποίηση από μια Δημοτική Αρχή που το δικό της ποσοστό δεν δικαιολογούσε τέτοια συμπεριφορά. Και γιατί από την άλλη πλευρά, η κουλτούρα «Δήμος για όλους» σηματοδοτεί τη λογική του νέου εκλογικού νόμου και προοιωνίζει μια διοικητική νοοτροπία συμμετοχικότητας, πολυσυλλεκτικότητας, συνέργειας, συνδιαμόρφωσης και συναντίληψης.
Η πρόκληση είναι μεγάλη. Το εγχείρημα της απλής αναλογικής δεν είναι εύκολο, ειδικά για ένα δήμο που διοικείται για πολλά χρόνια με λογική «λευκής επιταγής» μετά από τις εκλογές. Το ίδιο και η ευθύνη για τον επικεφαλής, Βασίλη Νανόπουλο, που ως Δήμαρχος θα πρέπει να διαχειριστεί αυτή τη νέα πραγματικότητα, χωρίς να έχει ηγεμονικά και κυριαρχικά εργαλεία στα χέρια του όπως οι προκάτοχοί του.
Μια παράταξη λοιπόν που πρεσβεύει με επιμονή δύο εκλογικών διαδικασιών την πραγμάτωση ενός «Δήμου για όλους» είναι τουλάχιστον ευθυγραμμισμένη με αυτό το πνεύμα. Και το πλεονέκτημα είναι ότι ήταν ευθυγραμμισμένη ήδη από την προηγούμενη φορά. Με τη διαφορά ότι τώρα το «Δήμος για όλους» δεν είναι προεκλογική υπόσχεση και επιδίωξη. Είναι μονόδρομος και υποχρέωση που θα κληθεί ο νικητής των εκλογών να υπηρετήσει απαρέγκλιτα. Εν ολίγοις, η ρεκλάμα πλέον θα αποτελέσει αδιαπραγμάτευτο ζητούμενο. Και ο Βασίλης Νανόπουλος ως αυθεντικός εμπνευστής και εκφραστής του «Δήμου για όλους» δικαιούται να έχει το προβάδισμα στην προσδοκία μετατροπής του Δήμου Κορινθίων σε έναν τέτοιο δήμο. Και αυτό είναι πέρα από πρόσωπα, προσωπικές φιλοδοξίες, ματαιοδοξίες, τακτικισμούς, μεταγραφές, ατομικισμούς, ομαδοποιήσεις. Είναι θέμα μαέστρου που θα πρέπει να έχει μάθει να λειτουργεί έτσι, να διευθύνει συμφωνική ορχήστρα και όχι να νιώθει σόλο τρομπέτα.
Βασίλειος Μπαλάφας
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Κορινθίων με τη «Συμμαχία Πολιτών»
με υποψήφιο Δήμαρχο τον Βασίλη Νανόπουλο
Εφημερίδα "Η Νέα Σελίδα της Κορινθίας" - σ.12 | Απρίλιος 2019
0
Μια από τις πιο «ταλαιπωρημένες» λέξεις το τελευταίο χρονικό διάστημα στο Δήμο Κορινθίων είναι η λέξη «αλλαγή». Για αυτήν μιλούν πολλοί υποψήφιοι Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, θα τη δείτε τυπωμένη σε πολλά φυλλάδια και κάρτες, θα τη διαβάσετε σε πλείστες αναρτήσεις στα ηλεκτρονικά Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Για «αλλαγή» μιλάει ακόμα και ο εν ενεργεία Δήμαρχος μετά από δεκατρία ολόκληρα χρόνια παραμονής του στη θέση του Δημάρχου και σχεδόν είκοσι χρόνια παρουσίας του στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Είναι προφανές ότι με τέτοια «κακομεταχείριση» η λέξη «αλλαγή» έχει μάλλον αποκτήσει στο Δήμο Κορινθίων μια παρωχημένη έννοια και έχει μετατραπεί σε ένα μαζικό τεστ Ρόρσαχ, το διάσημο τεστ εικόνων με αφηρημένες κηλίδες μελάνης που χρησιμοποιείται στον τομέα της ψυχολογίας. Ο καθένας βλέπει εκείνο που θέλει ο ίδιος να δει σε αυτές τις εικόνες. Έτσι και ο καθένας αντιλαμβάνεται την «αλλαγή» όπως ο ίδιος θέλει.
Αν η «αλλαγή» είχε κάποιο συνεκτικό και ενιαίο νόημα στις δημοτικές εκλογές του 2014, πιστεύω ότι αυτό έχει εξανεμιστεί ως ομοιογενές αίτημα πια το 2019. Ένας τόπος μετά από δεκατρία χρόνια υπό το ίδιο διοικητικό καθεστώς δεν μπορεί πια να αναζητά την «αλλαγή». Διότι το διοικητικό μοντέλο που έχει ακολουθηθεί για αρκετά περισσότερο από μια δεκαετία έχει πλέον παγιώσει αντιλήψεις, στάσεις, συμπεριφορές και κυρίως πρόσωπα, μερικά εκ των οποίων έχουν μπερδέψει ή ταυτίσει ακόμα και τον ευρύτερο αυτοπροσδιορισμό τους με τη θεσμική ιδιότητά τους στα κοινά. Αυτό αφορά και σε ένα ολόκληρο πλέγμα σχέσεων, ισορροπιών, κοινωνικών συμβάσεων, διακριτών χαρακτηριστικών, που σε βάθος χρόνου μετασχημάτισαν τόσο το κοινωνικό πλαίσιο του Δήμου, όσο και τη γενικότερη αντίληψη για το πως νοείται η συμμετοχή στα κοινά, η εμπλοκή του πολίτη στη διαμόρφωση δημοτικών πολιτικών, ακόμα και αυτή καθαυτή η διαδικασία επιλογής αντιπροσώπων, οι εκλογές με λίγα λόγια. Δεν είναι τυχαίο ότι και σε αυτές τις εκλογές θα δείτε ανθρώπους που ποτέ δεν έχουν μιλήσει, δεν έχουν γράψει, δεν έχουν πάρει κάποια δημόσια θέση για ζητήματα του Δήμου, να τοποθετούνται ξαφνικά για ένα σωρό ζητήματα ζητώντας την ψήφο σας, λες και ξαφνικά ξύπνησαν ένα πρωί και μετά από ένα περίεργο ταχύρρυθμο «σεμινάριο» απέκτησαν μνήμη, εμπειρία, κρίση και βέβαια ενδιαφέρον για όσα συμβαίνουν γύρω τους. Ένα βίαιο ξύπνημα από κάποιον απροσδιόριστο λήθαργο που όμως λειτουργούσε ως μέθοδος «υπνοπαιδείας» για τα δημοτικά τεκταινόμενα. Λογικό επόμενο είναι να συναντάμε συχνά ελλιπείς μνήμες και αόριστες τοποθετήσεις που και από την πλευρά των πολιτών αντιμετωπίζονται με συμπάθεια και συγκατάβαση, υπό το γενικό κλίμα της «λήθης ευγενείας» που οδηγεί και σε ψήφο βραχυπρόθεσμης αξιολογικής επεξεργασίας.
Ο Δήμος Κορινθίων, οι πολίτες του, σε αυτές τις εκλογές, εκτιμώ ότι πρέπει να αναζητήσουν και να επιβάλλουν την έναρξη της μετάβασης σε ένα νέο Δήμο, σε μια νέα διοικητική κουλτούρα και λογική. Η ευκαιρία της άμεσης «αλλαγής» έχει χαθεί. Χρειαζόμαστε μια μετάβαση που σταδιακά θα μας βγάλει όλους από τη λογική ότι για να εξυπηρετηθούμε χρειάζεται να απευθυνθούμε στον συγκεκριμένο «τάδε» που «εδώ και χρόνια» κάνει τη «δουλειά». Στον «δείνα» που είναι αναγκαίος για να βρούμε τάφο, για να πάρουμε αδειοδότηση, για να συνδεθεί το ρολόι του νερού, για να αλλαχτούν οι λάμπες στις κοινόχρηστες κολώνες, για να χρηματοδοτηθεί ο σύλλογος, για να εγκριθεί μια εκδήλωση, για να αποπληρωθεί ο εργολάβος, για να γίνει η ανάθεση, για να φτιαχτεί η παιδική χαρά, για να βαφτεί το σχολείο και να επισκευαστούν τα καζανάκια του, για να κουρευτούν τα θεόρατα χόρτα σε κοινόχρηστους χώρους, για να γίνουν όλα όσα θα έπρεπε να γίνονται χωρίς να ξέρει κανείς ούτε τον «τάδε», ούτε τον «δείνα».
Η «μετάβαση» σημαίνει ότι θα εμπεδωθεί σταδιακά ένα άλλο διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας του Δήμου αλλά και του Δημοτικού Συμβουλίου, και αυτό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Ειδικά το τελευταίο είναι αδήριτη ανάγκη να μετατραπεί από ένα στείρο όργανο, σε κοιτίδα ανάδειξης προτάσεων και ιδεών με τη συμμετοχή των πολιτών με κάθε πρόσφορο μέσο, φυσικό ή ψηφιακό.
Ο επόμενος Δήμαρχος θα πρέπει να έχει αυτή τη μεταβατική αποστολή. Ομοίως και οι σύμβουλοι που θα εκλεγούν. Τη μεγάλη ευθύνη της διαμόρφωσης των συνθηκών μιας μετάβασης που θα μπορέσει τελικά να οδηγήσει στην επιθυμητή αλλαγή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα σκληρής δουλειάς και ζύμωσης των πολιτών με μια νέα πραγματικότητα. Και αυτό με ανθρώπους που έχουν υπηρετήσει επί σειρά ετών το προηγούμενο μοντέλο δεν γίνεται.
Η πρόκληση των δημοτικών εκλογών που έχουμε μπροστά μας είναι αυτή. Να διαλέξουμε ανθρώπους που μπορούν να υπηρετήσουν αυτή τη μετάβαση. Να επιλέξουμε για Δήμαρχο εκείνον που κομίζει τέτοιου είδους χαρακτηριστικά. Εκείνον που πιθανώς είναι διατεθειμένος να «θυσιάσει» μια μακροχρόνια θητεία, μια επανεκλογή αν χρειαστεί, για να επιτύχει τη μετάβαση. Αν και πιστεύω ότι αν το καταφέρει, εκείνος θα είναι που θα καρπωθεί και την πραγμάτωση της μεγάλης και αναγκαίας «αλλαγής».
Προσωπικά πιστεύω ότι αυτός ο υποψήφιος είναι ο Βασίλης Νανόπουλος και η «Συμμαχία Πολιτών» έχει στη διάθεσή σας πρόσωπα που μπορούν να υπηρετήσουν τα παραπάνω. Ως ένα από αυτά, ζητώ την ψήφο σας και την ευκαιρία να προσπαθήσουμε. Και θα τα καταφέρουμε.
Βασίλειος Μπαλάφας του Αριστείδη
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
Βασίλης Νανόπουλος | Συμμαχία Πολιτών
Εφημερίδα "Η Νέα Σελίδα της Κορινθίας" - σ.12 | Μάρτιος 2019
13/5/19 - Η μετάβαση στο νέο Δήμο Κορινθίων
Μια από τις πιο «ταλαιπωρημένες» λέξεις το τελευταίο χρονικό διάστημα στο Δήμο Κορινθίων είναι η λέξη «αλλαγή». Για αυτήν μιλούν πολλοί υποψήφιοι Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, θα τη δείτε τυπωμένη σε πολλά φυλλάδια και κάρτες, θα τη διαβάσετε σε πλείστες αναρτήσεις στα ηλεκτρονικά Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Για «αλλαγή» μιλάει ακόμα και ο εν ενεργεία Δήμαρχος μετά από δεκατρία ολόκληρα χρόνια παραμονής του στη θέση του Δημάρχου και σχεδόν είκοσι χρόνια παρουσίας του στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Είναι προφανές ότι με τέτοια «κακομεταχείριση» η λέξη «αλλαγή» έχει μάλλον αποκτήσει στο Δήμο Κορινθίων μια παρωχημένη έννοια και έχει μετατραπεί σε ένα μαζικό τεστ Ρόρσαχ, το διάσημο τεστ εικόνων με αφηρημένες κηλίδες μελάνης που χρησιμοποιείται στον τομέα της ψυχολογίας. Ο καθένας βλέπει εκείνο που θέλει ο ίδιος να δει σε αυτές τις εικόνες. Έτσι και ο καθένας αντιλαμβάνεται την «αλλαγή» όπως ο ίδιος θέλει.
Αν η «αλλαγή» είχε κάποιο συνεκτικό και ενιαίο νόημα στις δημοτικές εκλογές του 2014, πιστεύω ότι αυτό έχει εξανεμιστεί ως ομοιογενές αίτημα πια το 2019. Ένας τόπος μετά από δεκατρία χρόνια υπό το ίδιο διοικητικό καθεστώς δεν μπορεί πια να αναζητά την «αλλαγή». Διότι το διοικητικό μοντέλο που έχει ακολουθηθεί για αρκετά περισσότερο από μια δεκαετία έχει πλέον παγιώσει αντιλήψεις, στάσεις, συμπεριφορές και κυρίως πρόσωπα, μερικά εκ των οποίων έχουν μπερδέψει ή ταυτίσει ακόμα και τον ευρύτερο αυτοπροσδιορισμό τους με τη θεσμική ιδιότητά τους στα κοινά. Αυτό αφορά και σε ένα ολόκληρο πλέγμα σχέσεων, ισορροπιών, κοινωνικών συμβάσεων, διακριτών χαρακτηριστικών, που σε βάθος χρόνου μετασχημάτισαν τόσο το κοινωνικό πλαίσιο του Δήμου, όσο και τη γενικότερη αντίληψη για το πως νοείται η συμμετοχή στα κοινά, η εμπλοκή του πολίτη στη διαμόρφωση δημοτικών πολιτικών, ακόμα και αυτή καθαυτή η διαδικασία επιλογής αντιπροσώπων, οι εκλογές με λίγα λόγια. Δεν είναι τυχαίο ότι και σε αυτές τις εκλογές θα δείτε ανθρώπους που ποτέ δεν έχουν μιλήσει, δεν έχουν γράψει, δεν έχουν πάρει κάποια δημόσια θέση για ζητήματα του Δήμου, να τοποθετούνται ξαφνικά για ένα σωρό ζητήματα ζητώντας την ψήφο σας, λες και ξαφνικά ξύπνησαν ένα πρωί και μετά από ένα περίεργο ταχύρρυθμο «σεμινάριο» απέκτησαν μνήμη, εμπειρία, κρίση και βέβαια ενδιαφέρον για όσα συμβαίνουν γύρω τους. Ένα βίαιο ξύπνημα από κάποιον απροσδιόριστο λήθαργο που όμως λειτουργούσε ως μέθοδος «υπνοπαιδείας» για τα δημοτικά τεκταινόμενα. Λογικό επόμενο είναι να συναντάμε συχνά ελλιπείς μνήμες και αόριστες τοποθετήσεις που και από την πλευρά των πολιτών αντιμετωπίζονται με συμπάθεια και συγκατάβαση, υπό το γενικό κλίμα της «λήθης ευγενείας» που οδηγεί και σε ψήφο βραχυπρόθεσμης αξιολογικής επεξεργασίας.
Ο Δήμος Κορινθίων, οι πολίτες του, σε αυτές τις εκλογές, εκτιμώ ότι πρέπει να αναζητήσουν και να επιβάλλουν την έναρξη της μετάβασης σε ένα νέο Δήμο, σε μια νέα διοικητική κουλτούρα και λογική. Η ευκαιρία της άμεσης «αλλαγής» έχει χαθεί. Χρειαζόμαστε μια μετάβαση που σταδιακά θα μας βγάλει όλους από τη λογική ότι για να εξυπηρετηθούμε χρειάζεται να απευθυνθούμε στον συγκεκριμένο «τάδε» που «εδώ και χρόνια» κάνει τη «δουλειά». Στον «δείνα» που είναι αναγκαίος για να βρούμε τάφο, για να πάρουμε αδειοδότηση, για να συνδεθεί το ρολόι του νερού, για να αλλαχτούν οι λάμπες στις κοινόχρηστες κολώνες, για να χρηματοδοτηθεί ο σύλλογος, για να εγκριθεί μια εκδήλωση, για να αποπληρωθεί ο εργολάβος, για να γίνει η ανάθεση, για να φτιαχτεί η παιδική χαρά, για να βαφτεί το σχολείο και να επισκευαστούν τα καζανάκια του, για να κουρευτούν τα θεόρατα χόρτα σε κοινόχρηστους χώρους, για να γίνουν όλα όσα θα έπρεπε να γίνονται χωρίς να ξέρει κανείς ούτε τον «τάδε», ούτε τον «δείνα».
Η «μετάβαση» σημαίνει ότι θα εμπεδωθεί σταδιακά ένα άλλο διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας του Δήμου αλλά και του Δημοτικού Συμβουλίου, και αυτό δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Ειδικά το τελευταίο είναι αδήριτη ανάγκη να μετατραπεί από ένα στείρο όργανο, σε κοιτίδα ανάδειξης προτάσεων και ιδεών με τη συμμετοχή των πολιτών με κάθε πρόσφορο μέσο, φυσικό ή ψηφιακό.
Ο επόμενος Δήμαρχος θα πρέπει να έχει αυτή τη μεταβατική αποστολή. Ομοίως και οι σύμβουλοι που θα εκλεγούν. Τη μεγάλη ευθύνη της διαμόρφωσης των συνθηκών μιας μετάβασης που θα μπορέσει τελικά να οδηγήσει στην επιθυμητή αλλαγή μετά από κάποιο χρονικό διάστημα σκληρής δουλειάς και ζύμωσης των πολιτών με μια νέα πραγματικότητα. Και αυτό με ανθρώπους που έχουν υπηρετήσει επί σειρά ετών το προηγούμενο μοντέλο δεν γίνεται.
Η πρόκληση των δημοτικών εκλογών που έχουμε μπροστά μας είναι αυτή. Να διαλέξουμε ανθρώπους που μπορούν να υπηρετήσουν αυτή τη μετάβαση. Να επιλέξουμε για Δήμαρχο εκείνον που κομίζει τέτοιου είδους χαρακτηριστικά. Εκείνον που πιθανώς είναι διατεθειμένος να «θυσιάσει» μια μακροχρόνια θητεία, μια επανεκλογή αν χρειαστεί, για να επιτύχει τη μετάβαση. Αν και πιστεύω ότι αν το καταφέρει, εκείνος θα είναι που θα καρπωθεί και την πραγμάτωση της μεγάλης και αναγκαίας «αλλαγής».
Προσωπικά πιστεύω ότι αυτός ο υποψήφιος είναι ο Βασίλης Νανόπουλος και η «Συμμαχία Πολιτών» έχει στη διάθεσή σας πρόσωπα που μπορούν να υπηρετήσουν τα παραπάνω. Ως ένα από αυτά, ζητώ την ψήφο σας και την ευκαιρία να προσπαθήσουμε. Και θα τα καταφέρουμε.
Βασίλειος Μπαλάφας του Αριστείδη
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Κορινθίων
Βασίλης Νανόπουλος | Συμμαχία Πολιτών
Εφημερίδα "Η Νέα Σελίδα της Κορινθίας" - σ.12 | Μάρτιος 2019
0
Το άρθρο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εφημερίδα "Σφήκα" στις 12 Ιουνίου 2011 και κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο στις 14 Ιουνίου 2011.
Το νεφέλωμα θα διαλυθεί όταν πέσει και το τελευταίο σύμβολο
Όταν το χέρι πειστεί, θα γράψει στο χαρτάκι το όνομα για να ζουμάρει η κάμερα στις δεξιώσεις
Αν υποθέσουμε ότι διανύουμε μια περίοδο ιστορική, όπως λένε πολλοί, κομβική, όπως λένε άλλοι, τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι όλοι, για όλα. Και τι δεν έχει ειπωθεί αυτές τις ημέρες. Ότι βρισκόμαστε στο τέλος της μεταπολίτευσης, ότι ο λαός απαιτεί αμεσοδημοκρατία (sic), ότι ήρθε η ώρα η Βουλή να μετατραπεί σε μουσείο, οι πολιτικοί να εξοστρακιστούν και η λαϊκή βούληση να εκφράζεται κάθε απόγευμα στις πλατείες. Ακόμα και για τη δημιουργία του νέου ΕΑΜ ακούσαμε !!!
Ακούμε και πολλά άλλα. Επιτρέψτε μου να θεωρώ ότι ο κόσμος στον πανικό του από την οικονομική λαίλαπα που μας αγγίζει όλους, έχει χάσει και την ψυχραιμία και τη λογική του. Καλά έχει κάνει. Γιατί και πριν νομίζαμε ότι λειτουργούσαμε ορθολογικά, αλλά ουσιαστικά δίναμε συνεχώς οξυγόνο στη σωλήνα εκείνων των αλεξιπτωτιστών που κάθε φορά ήταν με όλους, πάντα με τους νικητές, και συνεχώς βρίσκονται με αντιμισθίες, οφίτσια και 5-6 μισθούς για να προετοιμάσουν για την ίδια δουλειά τα παιδιά τους.
Το λάθος όμως σε αυτή τη φάση είναι ότι στρώνεται με ροδοπέταλα η έλευση κάποιου νεφελώματος που έχει ήδη αποφασιστεί εδώ και αρκετά χρόνια, στα απόρρητα γραφεία των παγκόσμιων ελίτ που έχουν ήδη επιλέξει και τους εκλεκτούς τους. Η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, σε συνδυασμό με την άκριτη, ισοπεδωτική, ολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος, ακόμα και ως θεσμού, ανοίγουν πια το δρόμο και εξυπηρετούν ουσιαστικά αυτούς τους άγνωστους, στους πολλούς, σχεδιασμούς.
Όσοι μπορούν και διαβλέπουν αυτά τα σημάδια, όχι γιατί κάτι τους εμφανίστηκε και τους τα έδειξε στο όρος Σινά, αλλά επειδή έχουν το χρόνο και την ικανότητα να ψάχνουν και να συνδυάζουν γεγονότα, έχουν εντοπίσει ισχυρά δείγματα των κινήσεων αυτού του νεφελώματος.
Τα σημάδια αυτά δεν είναι εύκολο να τα εντοπίσει κανείς. Μπορούν να υπάρχουν στα βίντεο από τις συνεστιάσεις σε διεθνή οικονομικά επιμελητήρια, σε φωτογραφίες από διεθνή φόρουμ, σε επιστολές που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, σε δηλώσεις που γίνονται πολύ πολύ πριν, αντηχώντας πολύ πολύ μπροστά χρονικά. Όλα γίνονται μπροστά μας. Κανείς δεν κρύβεται γιατί δεν έχει λόγο να το κάνει. Οι κινήσεις του νεφελώματος σήμερα μοιάζουν, στην συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ενταγμένες στη φυσιολογική ροή της καθημερινότητας.
Η κατάσταση όμως είναι πολύ δύσκολη για εκείνους που έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν τα σημάδια. Μια μερίδα από αυτούς, οδηγείται σε απόγνωση γιατί προσπαθεί ρομαντικά να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται. Παλεύει, περνάει μηνύματα, αγωνίζεται να χτυπήσει έναν κώδωνα κινδύνου που ο ήχος του σκεπάζεται αποπνικτικά από τον καπνό που σκορπάει το νεφέλωμα προκειμένου να μην είναι απόλυτα ευκρινές. Αυτοί οι άνθρωποι στιγματίζονται. Τους φοράνε ένα ζουρλομανδύα, τους λένε συνωμοσιολόγους, τους διαπομπεύουν και τους καθιστούν γραφικούς. Μέχρι που σκάνε.
Υπάρχει και άλλη μια μερίδα. Σε αυτή εντάσσονται όσοι έχουν καταφέρει να διακρίνουν τα σημάδια και ψάχνουν τρόπους να υπηρετήσουν το νεφέλωμα και να ενταχθούν στην «αυλή» του. Αυτοσχεδιάζουν, στήνουν σκηνικά, φτιάχνουν κλίμα, ευελπιστώντας να βρίσκονται κοντά στο «φαγάκι» την επόμενη μέρα. Δεν έχουν φραγμούς και περιστολές. Είναι έτοιμοι να κατεδαφίσουν οποιαδήποτε ιστορική διαδρομή προκειμένου να εξασφαλίσουν μια καλή θέση στη νέα τάξη που δεν μπορούν να την προσδιορίσουν, αλλά την οσμίζονται ως λαγωνικά.
Εδώ πρέπει να σημειώσω και κάτι που θεωρώ επιβεβλημένο. Όταν αυτά τα σημάδια αρχίζουν να γίνονται φανερά και οι έχοντες την ικανότητα μπορούν πλέον να τα συνδυάζουν, είναι δυστυχώς ήδη πολύ αργά. Αυτό που σήμερα θεωρείται σενάριο επιστημονικής φαντασίας και έχει αρχίσει να δείχνει τις γωνίτσες του μέσα από το σύννεφο, βρίσκεται ήδη στην εκκίνησή του, χωρίς δυνατότητα αναβολής της λειτουργίας του.
Με λίγα λόγια, ο κύβος έχει ριφθεί. Όλα όσα γίνονται τώρα και τα πολύ χειρότερα που θα ακολουθήσουν θα εξυπηρετήσουν το σχέδιο με μαθηματική ακρίβεια.
Λέω ότι θα ακολουθήσουν χειρότερα γιατί ακόμα υπάρχουν πράγματα που μπορούν να σταθούν εμπόδια. Το νεφέλωμα θα διαλυθεί όταν πέσει και το τελευταίο σύμβολο. Ως σύμβολο μπορεί να θεωρήσει κανείς το οτιδήποτε πιστεύει σε πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Υπάρχουν ακόμα πολλά τέτοια και πολλοί που ακόμα τα πιστεύουν. Μέχρι όλα αυτά και όλοι αυτοί να τεθούν στο περιθώριο, η κατάσταση θα κλιμακώνεται. Δεν θα βελτιώνεται.
Τα συμπόσια και τα φόρουμ
Κατά καιρούς διοργανώνονται διάφορα συμπόσια, δεξιώσεις, εκδηλώσεις, φόρουμ συζητήσεων που δεν είναι ανοιχτά στους πολίτες. Σε αυτά τα κλειστά «clubs», το νεφέλωμα επιλέγει τους εκλεκτούς του από μια μεγάλη γκάμα προθύμων που χαρούμενοι προσέρχονται στα τραπεζώματα με την ελπίδα ότι θα νιώσουν το αόρατο χέρι να αγγίζει το δικό τους ώμο.
Φοράνε τα καλά τους, χαμογελάνε βλακωδώς, χαιρετάνε υποκλινόμενοι μέχρι και τα κουζινομάχαιρα, χαριεντίζονται με διάφορους άγνωστους κουστουμαρισμένους για τους οποίους ελπίζουν ότι κάποιος από αυτούς θα αποτελεί τη χειραψία – κλειδί.
Στον κοσμάκη δίνονται πλάνα από αυτές τις συγκεντρώσεις. Ζουμαρίσματα από τις κάμερες που ελέγχει στο κοντρόλ ο εντεταλμένος του νεφελώματος. Συνήθως τα πλάνα δίνονται με τη μέθοδο που ακολουθείται στα ψυχολογικά πειράματα. Φευγαλέα καρέ που δίνουν το μήνυμα σε εκείνους που πρέπει και σε εκείνους που οφείλουν να καταλάβουν για να προχωρήσουν στα επόμενα βήματα προώθησης των εκλεκτών.
Όταν το χέρι αγγίξει τον ώμο
Σε πρώτη φάση, εκείνοι που επιλέγονται δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Θα φύγουν από τη δεξίωση έως και απογοητευμένοι γιατί δεν ένιωσαν το αόρατο χέρι στον ώμο τους. Θα ετοιμαστούν όμως χαρούμενοι για την επόμενη πρόθυμη παρουσία τους. Εδώ βρίσκεται ένα ακόμα σημείο κλειδί.
Ο μέσος πολίτης έχει αυτό που λέμε «αξιοπρέπεια». Λογικά, αν ένας οποιοσδήποτε από εμάς πήγαινε σε έναν χώρο και ένιωθε αφιλόξενα ή ανεπιθύμητος, δεν θα καταδεχόταν να ξαναπάει και να ξαναπάει και να ξαναπάει, μέχρι να του πουν στην πόρτα ότι «κύριε το όνομά σας δεν βρίσκεται στη λίστα ...». Ο μέσος πολίτης έχει τσίπα, θέτει ηθικούς φραγμούς και όρια πέρα από τα οποία δεν δέχεται να περπατήσει. Οι υποψήφιοι εκλεκτοί όμως είναι αποφασισμένοι για όλα. Δεν μασάνε από τέτοια. Μπορούν να δέχονται φάπες, χαστούκια και προσβολές αδιαμαρτύρητα μέχρι να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν την ψυχή τους αλοιφή προκειμένου να εξυπηρετήσουν το σκοπό τους.
Όταν το χέρι πειστεί, θα γράψει στο χαρτάκι το όνομα για να ζουμάρει η κάμερα στις δεξιώσεις. Θα γράψει τον αριθμό της καρέκλας και θα εντοπίσει τις συντεταγμένες στο καρτεσιανό σύστημα της αίθουσας. Ο επιλεγόμενος και πάλι δεν θα ενημερωθεί. Αυτοί που πρέπει θα έχουν καταλάβει και θα αναλάβουν πλέον να του το δείξουν με τρόπο για να μην πάθει και κανένα ... εγκεφαλικό.
Ο σχεδιασμός της διάλυσης
Η επόμενη μέρα της αποκάλυψης του νεφελώματος δεν μπορεί να έρθει έτσι απλά. Δεν θα χτυπήσει ένα ξυπνητήρι κάποιο πρωινό και θα ανοίξετε το παράθυρό σας αντικρίζοντας τη νέα πραγματικότητα.
Για να φτάσουμε εκεί θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός της διάλυσης. Και θα διαλυθούν όλα. Κόμματα, λογότυπα, τίτλοι, καταστατικά, ιστορία, όλα τα γεγονότα που με κάθε τρόπο θα μπορούσαν να αποτελέσουν αλυσίδα με το παρελθόν.
Τίποτα από όσα γνωρίζετε σήμερα δεν θα υπάρχει όταν πέσει το νέφος. Θα υπάρχουν νέοι σχηματισμοί μέσα στους οποίους θα έχουν ομαδοποιηθεί όλοι οι εκλεκτοί. Θα έχουν αποκτήσει νέα σύμβολα, νέα καταστατικά, νέα προγράμματα και δεν θα μπορούν να συνδεθούν με την προηγούμενη κατάσταση.
Εδώ τα πρώτα σημάδια έχουν γίνει ήδη εμφανή, βρίσκονται στο πρώιμο στάδιο. Αυτό από τους εκλεκτούς θα ονομαστεί «υπέρβαση». Θα αποκτήσει την έννοια δόγματος που θα υποστηριχθεί φανατικά μέχρι να επικρατήσει.
Η μοίρα των σημερινών «πιστών»
Μέχρι εδώ δεν έχουμε εξετάσει την αντικειμενική δυσκολία που έχει μπροστά του το νεφέλωμα. Αυτή είναι η ύπαρξη των «πιστών» της προηγούμενης έκδοσής του. Πολλοί από αυτούς θα βρουν το δρόμο τους για να ενταχθούν στην επόμενη κατάσταση. Πολλοί θα εγκαταλείψουν και κάποιοι λίγοι θα προσπαθήσουν να αντισταθούν.
Αυτοί ακριβώς αποτελούν σήμερα τη μεγάλη απειλή του νεφελώματος. Γιατί είναι εκείνοι που έχουν επιχειρήματα και συνήθως είναι και εκείνοι που έχουν ιστορικές διαδρομές μέσα από τις οποίες αποκτούν την ικανότητα να διακρίνουν και να ερμηνεύουν τα «σημάδια».
Αυτούς το νεφέλωμα θα κοιτάξει πως θα τους στείλει στην κερκίδα. Τη στιγμή δηλαδή που αυτοί οι άνθρωποι κουβαλάνε τα νερά, ετοιμάζουν την ομάδα, συμπαραστέκονται σε αυτή, μερικοί παίζουν μπάλα μέσα στο γήπεδο, καθαρίζουν τα αποδυτήρια και βρίσκονται μέσα στην αρένα, θα βρεθούν ξαφνικά εκτός παραλληλόγραμμου.
Ο τρόπος για να γίνει αυτό θα είναι να εξαφανιστεί ξαφνικά όλο το γήπεδο κάτω από τα πόδια τους. Ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση.
Βασίλειος Μπαλάφας - Άρθρο αρχείου
27/1/18 - Από το μακρινό 2011 - Η πτώση των συμβόλων
Το νεφέλωμα θα διαλυθεί όταν πέσει και το τελευταίο σύμβολο
Όταν το χέρι πειστεί, θα γράψει στο χαρτάκι το όνομα για να ζουμάρει η κάμερα στις δεξιώσεις
Αν υποθέσουμε ότι διανύουμε μια περίοδο ιστορική, όπως λένε πολλοί, κομβική, όπως λένε άλλοι, τότε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι όλοι, για όλα. Και τι δεν έχει ειπωθεί αυτές τις ημέρες. Ότι βρισκόμαστε στο τέλος της μεταπολίτευσης, ότι ο λαός απαιτεί αμεσοδημοκρατία (sic), ότι ήρθε η ώρα η Βουλή να μετατραπεί σε μουσείο, οι πολιτικοί να εξοστρακιστούν και η λαϊκή βούληση να εκφράζεται κάθε απόγευμα στις πλατείες. Ακόμα και για τη δημιουργία του νέου ΕΑΜ ακούσαμε !!!
Ακούμε και πολλά άλλα. Επιτρέψτε μου να θεωρώ ότι ο κόσμος στον πανικό του από την οικονομική λαίλαπα που μας αγγίζει όλους, έχει χάσει και την ψυχραιμία και τη λογική του. Καλά έχει κάνει. Γιατί και πριν νομίζαμε ότι λειτουργούσαμε ορθολογικά, αλλά ουσιαστικά δίναμε συνεχώς οξυγόνο στη σωλήνα εκείνων των αλεξιπτωτιστών που κάθε φορά ήταν με όλους, πάντα με τους νικητές, και συνεχώς βρίσκονται με αντιμισθίες, οφίτσια και 5-6 μισθούς για να προετοιμάσουν για την ίδια δουλειά τα παιδιά τους.
Το λάθος όμως σε αυτή τη φάση είναι ότι στρώνεται με ροδοπέταλα η έλευση κάποιου νεφελώματος που έχει ήδη αποφασιστεί εδώ και αρκετά χρόνια, στα απόρρητα γραφεία των παγκόσμιων ελίτ που έχουν ήδη επιλέξει και τους εκλεκτούς τους. Η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, σε συνδυασμό με την άκριτη, ισοπεδωτική, ολική απαξίωση του πολιτικού συστήματος, ακόμα και ως θεσμού, ανοίγουν πια το δρόμο και εξυπηρετούν ουσιαστικά αυτούς τους άγνωστους, στους πολλούς, σχεδιασμούς.
Όσοι μπορούν και διαβλέπουν αυτά τα σημάδια, όχι γιατί κάτι τους εμφανίστηκε και τους τα έδειξε στο όρος Σινά, αλλά επειδή έχουν το χρόνο και την ικανότητα να ψάχνουν και να συνδυάζουν γεγονότα, έχουν εντοπίσει ισχυρά δείγματα των κινήσεων αυτού του νεφελώματος.
Τα σημάδια αυτά δεν είναι εύκολο να τα εντοπίσει κανείς. Μπορούν να υπάρχουν στα βίντεο από τις συνεστιάσεις σε διεθνή οικονομικά επιμελητήρια, σε φωτογραφίες από διεθνή φόρουμ, σε επιστολές που φαινομενικά δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, σε δηλώσεις που γίνονται πολύ πολύ πριν, αντηχώντας πολύ πολύ μπροστά χρονικά. Όλα γίνονται μπροστά μας. Κανείς δεν κρύβεται γιατί δεν έχει λόγο να το κάνει. Οι κινήσεις του νεφελώματος σήμερα μοιάζουν, στην συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ενταγμένες στη φυσιολογική ροή της καθημερινότητας.
Η κατάσταση όμως είναι πολύ δύσκολη για εκείνους που έχουν την ικανότητα να εντοπίζουν τα σημάδια. Μια μερίδα από αυτούς, οδηγείται σε απόγνωση γιατί προσπαθεί ρομαντικά να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται. Παλεύει, περνάει μηνύματα, αγωνίζεται να χτυπήσει έναν κώδωνα κινδύνου που ο ήχος του σκεπάζεται αποπνικτικά από τον καπνό που σκορπάει το νεφέλωμα προκειμένου να μην είναι απόλυτα ευκρινές. Αυτοί οι άνθρωποι στιγματίζονται. Τους φοράνε ένα ζουρλομανδύα, τους λένε συνωμοσιολόγους, τους διαπομπεύουν και τους καθιστούν γραφικούς. Μέχρι που σκάνε.
Υπάρχει και άλλη μια μερίδα. Σε αυτή εντάσσονται όσοι έχουν καταφέρει να διακρίνουν τα σημάδια και ψάχνουν τρόπους να υπηρετήσουν το νεφέλωμα και να ενταχθούν στην «αυλή» του. Αυτοσχεδιάζουν, στήνουν σκηνικά, φτιάχνουν κλίμα, ευελπιστώντας να βρίσκονται κοντά στο «φαγάκι» την επόμενη μέρα. Δεν έχουν φραγμούς και περιστολές. Είναι έτοιμοι να κατεδαφίσουν οποιαδήποτε ιστορική διαδρομή προκειμένου να εξασφαλίσουν μια καλή θέση στη νέα τάξη που δεν μπορούν να την προσδιορίσουν, αλλά την οσμίζονται ως λαγωνικά.
Εδώ πρέπει να σημειώσω και κάτι που θεωρώ επιβεβλημένο. Όταν αυτά τα σημάδια αρχίζουν να γίνονται φανερά και οι έχοντες την ικανότητα μπορούν πλέον να τα συνδυάζουν, είναι δυστυχώς ήδη πολύ αργά. Αυτό που σήμερα θεωρείται σενάριο επιστημονικής φαντασίας και έχει αρχίσει να δείχνει τις γωνίτσες του μέσα από το σύννεφο, βρίσκεται ήδη στην εκκίνησή του, χωρίς δυνατότητα αναβολής της λειτουργίας του.
Με λίγα λόγια, ο κύβος έχει ριφθεί. Όλα όσα γίνονται τώρα και τα πολύ χειρότερα που θα ακολουθήσουν θα εξυπηρετήσουν το σχέδιο με μαθηματική ακρίβεια.
Λέω ότι θα ακολουθήσουν χειρότερα γιατί ακόμα υπάρχουν πράγματα που μπορούν να σταθούν εμπόδια. Το νεφέλωμα θα διαλυθεί όταν πέσει και το τελευταίο σύμβολο. Ως σύμβολο μπορεί να θεωρήσει κανείς το οτιδήποτε πιστεύει σε πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο. Υπάρχουν ακόμα πολλά τέτοια και πολλοί που ακόμα τα πιστεύουν. Μέχρι όλα αυτά και όλοι αυτοί να τεθούν στο περιθώριο, η κατάσταση θα κλιμακώνεται. Δεν θα βελτιώνεται.
Τα συμπόσια και τα φόρουμ
Κατά καιρούς διοργανώνονται διάφορα συμπόσια, δεξιώσεις, εκδηλώσεις, φόρουμ συζητήσεων που δεν είναι ανοιχτά στους πολίτες. Σε αυτά τα κλειστά «clubs», το νεφέλωμα επιλέγει τους εκλεκτούς του από μια μεγάλη γκάμα προθύμων που χαρούμενοι προσέρχονται στα τραπεζώματα με την ελπίδα ότι θα νιώσουν το αόρατο χέρι να αγγίζει το δικό τους ώμο.
Φοράνε τα καλά τους, χαμογελάνε βλακωδώς, χαιρετάνε υποκλινόμενοι μέχρι και τα κουζινομάχαιρα, χαριεντίζονται με διάφορους άγνωστους κουστουμαρισμένους για τους οποίους ελπίζουν ότι κάποιος από αυτούς θα αποτελεί τη χειραψία – κλειδί.
Στον κοσμάκη δίνονται πλάνα από αυτές τις συγκεντρώσεις. Ζουμαρίσματα από τις κάμερες που ελέγχει στο κοντρόλ ο εντεταλμένος του νεφελώματος. Συνήθως τα πλάνα δίνονται με τη μέθοδο που ακολουθείται στα ψυχολογικά πειράματα. Φευγαλέα καρέ που δίνουν το μήνυμα σε εκείνους που πρέπει και σε εκείνους που οφείλουν να καταλάβουν για να προχωρήσουν στα επόμενα βήματα προώθησης των εκλεκτών.
Όταν το χέρι αγγίξει τον ώμο
Σε πρώτη φάση, εκείνοι που επιλέγονται δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Θα φύγουν από τη δεξίωση έως και απογοητευμένοι γιατί δεν ένιωσαν το αόρατο χέρι στον ώμο τους. Θα ετοιμαστούν όμως χαρούμενοι για την επόμενη πρόθυμη παρουσία τους. Εδώ βρίσκεται ένα ακόμα σημείο κλειδί.
Ο μέσος πολίτης έχει αυτό που λέμε «αξιοπρέπεια». Λογικά, αν ένας οποιοσδήποτε από εμάς πήγαινε σε έναν χώρο και ένιωθε αφιλόξενα ή ανεπιθύμητος, δεν θα καταδεχόταν να ξαναπάει και να ξαναπάει και να ξαναπάει, μέχρι να του πουν στην πόρτα ότι «κύριε το όνομά σας δεν βρίσκεται στη λίστα ...». Ο μέσος πολίτης έχει τσίπα, θέτει ηθικούς φραγμούς και όρια πέρα από τα οποία δεν δέχεται να περπατήσει. Οι υποψήφιοι εκλεκτοί όμως είναι αποφασισμένοι για όλα. Δεν μασάνε από τέτοια. Μπορούν να δέχονται φάπες, χαστούκια και προσβολές αδιαμαρτύρητα μέχρι να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν την ψυχή τους αλοιφή προκειμένου να εξυπηρετήσουν το σκοπό τους.
Όταν το χέρι πειστεί, θα γράψει στο χαρτάκι το όνομα για να ζουμάρει η κάμερα στις δεξιώσεις. Θα γράψει τον αριθμό της καρέκλας και θα εντοπίσει τις συντεταγμένες στο καρτεσιανό σύστημα της αίθουσας. Ο επιλεγόμενος και πάλι δεν θα ενημερωθεί. Αυτοί που πρέπει θα έχουν καταλάβει και θα αναλάβουν πλέον να του το δείξουν με τρόπο για να μην πάθει και κανένα ... εγκεφαλικό.
Ο σχεδιασμός της διάλυσης
Η επόμενη μέρα της αποκάλυψης του νεφελώματος δεν μπορεί να έρθει έτσι απλά. Δεν θα χτυπήσει ένα ξυπνητήρι κάποιο πρωινό και θα ανοίξετε το παράθυρό σας αντικρίζοντας τη νέα πραγματικότητα.
Για να φτάσουμε εκεί θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός της διάλυσης. Και θα διαλυθούν όλα. Κόμματα, λογότυπα, τίτλοι, καταστατικά, ιστορία, όλα τα γεγονότα που με κάθε τρόπο θα μπορούσαν να αποτελέσουν αλυσίδα με το παρελθόν.
Τίποτα από όσα γνωρίζετε σήμερα δεν θα υπάρχει όταν πέσει το νέφος. Θα υπάρχουν νέοι σχηματισμοί μέσα στους οποίους θα έχουν ομαδοποιηθεί όλοι οι εκλεκτοί. Θα έχουν αποκτήσει νέα σύμβολα, νέα καταστατικά, νέα προγράμματα και δεν θα μπορούν να συνδεθούν με την προηγούμενη κατάσταση.
Εδώ τα πρώτα σημάδια έχουν γίνει ήδη εμφανή, βρίσκονται στο πρώιμο στάδιο. Αυτό από τους εκλεκτούς θα ονομαστεί «υπέρβαση». Θα αποκτήσει την έννοια δόγματος που θα υποστηριχθεί φανατικά μέχρι να επικρατήσει.
Η μοίρα των σημερινών «πιστών»
Μέχρι εδώ δεν έχουμε εξετάσει την αντικειμενική δυσκολία που έχει μπροστά του το νεφέλωμα. Αυτή είναι η ύπαρξη των «πιστών» της προηγούμενης έκδοσής του. Πολλοί από αυτούς θα βρουν το δρόμο τους για να ενταχθούν στην επόμενη κατάσταση. Πολλοί θα εγκαταλείψουν και κάποιοι λίγοι θα προσπαθήσουν να αντισταθούν.
Αυτοί ακριβώς αποτελούν σήμερα τη μεγάλη απειλή του νεφελώματος. Γιατί είναι εκείνοι που έχουν επιχειρήματα και συνήθως είναι και εκείνοι που έχουν ιστορικές διαδρομές μέσα από τις οποίες αποκτούν την ικανότητα να διακρίνουν και να ερμηνεύουν τα «σημάδια».
Αυτούς το νεφέλωμα θα κοιτάξει πως θα τους στείλει στην κερκίδα. Τη στιγμή δηλαδή που αυτοί οι άνθρωποι κουβαλάνε τα νερά, ετοιμάζουν την ομάδα, συμπαραστέκονται σε αυτή, μερικοί παίζουν μπάλα μέσα στο γήπεδο, καθαρίζουν τα αποδυτήρια και βρίσκονται μέσα στην αρένα, θα βρεθούν ξαφνικά εκτός παραλληλόγραμμου.
Ο τρόπος για να γίνει αυτό θα είναι να εξαφανιστεί ξαφνικά όλο το γήπεδο κάτω από τα πόδια τους. Ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση.
Βασίλειος Μπαλάφας - Άρθρο αρχείου
0
Το 2017 αναμενόταν από πολύ κόσμο να είναι ένα έτος ιδιαίτερα
κινητικό στο χώρο των ΤΠΕ για την Ελλάδα. Είχε προηγηθεί το Νοέμβριο του
2016 η θεσμοθέτηση του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών
και Ενημέρωσης (ΥΨΗΠΤΕ), με 4 Γενικές Γραμματείες, τη
Γενική Γραμματεία του Υπουργείου, τη Γενική Γραμματεία Ψηφιακής
Πολιτικής, τη Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας και τη
Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων.
Γράφαμε το Δεκέμβριο του 2016 εδώ στο newDeal ότι η δημιουργία του Υπουργείου απαντούσε σε ένα χρόνιο αίτημα της σχετικής αγοράς στη χώρα, αλλά δεδομένων των εξελίξεων κινδύνευε να συνδεθεί μονοδιάστατα με τη διαχείριση των τηλεοπτικών αδειοδοτήσεων. Κατά παράδοξο τρόπο, το 2017 φεύγει χωρίς να έχει καταφέρει το νέο Υπουργείο να συνδεθεί τελικά με οτιδήποτε.
Αν και έγιναν διάφορες ανακοινώσεις σχετικά με τα NGAs και τα rural ευρυζωνικά δίκτυα, αυτές έμειναν στον κλειστό κύκλο των σχετικών συνεδρίων στην Αθήνα χωρίς καν να φτάσουν έστω ως πληροφορία προς την επαρχία και τις αγροτικές περιοχές, κάτι που είχαμε επίσης επισημάνει εδώ έγκαιρα, τον περασμένο Μάρτιο.
Τα ακόμα χειρότερα ήρθαν για το ΣΥΖΕΥΞΙΣ το έτος που φεύγει. Ενώ φαινόταν ότι επιτέλους έμπαινε σε μια νέα φάση αυτή η – αποφασιστικής σημασίας – υποδομή, γρήγορα τα σύννεφα σκέπασαν τις ηλιαχτίδες που είχαν φανεί από τα πολλά λόγια που είχαν ακουστεί. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι αυτό δεν συμβαίνει πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία, όμως η διαίσθησή μου είναι ότι προετοιμάζεται ή εκ των πραγμάτων οδηγούμαστε σε μια τελείως διαφορετική αντίληψη – κατάσταση για το ΣΥΖΕΥΞΙΣ.
Ας σταθούμε λίγο σε αυτό γιατί έχει σημασία αν μπορεί να σωθεί έστω και λίγη από την ψυχή του ΣΥΖΕΥΞΙΣ. Το ΣΥΖΕΥΞΙΣ απετέλεσε τομή στο Δημόσιο Τομέα. Μια υποδομή που έφερε μεγάλη εξοικονόμηση για τις ανάγκες επικοινωνίας των Οργανισμών σε κάθε επίπεδο. Από τα φαξ και τα τηλέφωνα, μέχρι την πρόσβαση στο Διαδίκτυο και πολλά άλλα. Κατέστησε δυνατή την τηλεδιάσκεψη, έδωσε χώρο για hosting υπηρεσιών και όλα αυτά ως πακέτο, ένα ενιαίο Infrastructure. Παρακολουθώ τους τελευταίους μήνες ότι αυτή η λογική είτε υπόκωφα απαξιώνεται, είτε εσκεμμένα αποσυντίθεται για να καταλήξουμε σε ένα σχήμα τύπου «SYZEFXIS as a Service» ή «SYZEFXIS per service» όπου ενδεχομένως θα δημιουργηθεί μια πιο εμπορικής φύσεως αντίληψη όπως τα πακέτα προσφορών που παίρνουμε στο σπίτι. Αναλόγως με την ταχύτητα, τις υπηρεσίες, το εύρος, τα δεδομένα ή άλλες παραμέτρους θα δημιουργηθούν οι αντίστοιχες χρεώσεις για τους Οργανισμούς που θα τα χρησιμοποιούν.
Είναι κάτι κακό αυτό ; Φαινομενικά όχι. Πρακτικά ναι. Γιατί αποτελεί αλλοίωση της όλης φιλοσοφίας του ΣΥΖΕΥΞΙΣ το οποίο – ας το πούμε ανοιχτά πια – όταν επεκτάθηκε κατάφερε για πρώτη φορά να τιθασεύσει τις αλλοπρόσαλλες τακτικές των διάφορων παρόχων απέναντι στο Δημόσιο Τομέα ο οποίος αντιμετωπιζόταν ούτε λίγο, ούτε πολύ, ως ο αγαθός καλοπληρωτής που μπορεί να κάνει 4 συνδέσεις ADSL σε ένα διαμέρισμα με 4 δωμάτια. Άλλαζαν μετά οι διοικήσεις, ο τάδε αιρετός είχε τη δείνα άκρη στην X εταιρεία άλλαζε από την αρχή πάροχο τηλεφωνίας, κατέληγε και σε παροχή Internet και ξανά μανά. Το ΣΥΖΕΥΞΙΣ όλα αυτά τα μάζεψε, βοήθησε και το θεσμικό πλαίσιο και ειδικά από το 2006 και μετά το πράγμα άρχισε να εξορθολογίζεται σε γενικές γραμμές (εξαιρέσεις θα υπάρχουν πάντα).
Η ψυχή του ΣΥΖΕΥΞΙΣ όμως ήταν να αποτελέσει μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα παροχής υπηρεσιών ΤΠΕ για το Δημόσιο Τομέα και στόχευε στην εξάλειψη του κατακερματισμού. Αυτή ήταν η λογική του. Και περίμενε τις οπτικές ίνες, την κατασκευή των ουρών από τους αναδόχους και την ενεργοποίηση των μητροπολιτικών για να μεγαλώσει και να γίνει ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ. Αλλά, δυστυχώς, κάθε χρόνο το κονδύλι δεν ερχόταν, η σύμβαση συντήρησης δεν υπογραφόταν γιατί σχεδιαζόταν κάτι μεγαλύτερο και όλο πάλευε μόνο του, μαζί με την αρχική του ομάδα υπό τον αείμνηστο Χρήστο Μοσχονά και πολλούς υπαλλήλους Τμημάτων Πληροφορικής σε όλη την Ελλάδα που προσπαθούσαν να το γενικεύσουν.
Πως τώρα συνδέονται όλα αυτά με τη δυστοκία εξελίξεων το 2017 ; Προφανώς και πρόκειται για την τετριμμένη απάντηση, το καύσιμο όλων των εξελίξεων : τα χρήματα. Το 2017 υπήρξαν πολλοί σχεδιασμοί, έγιναν πολλές ανακοινώσεις αλλά δεν υπήρξαν λεφτά. Όχι μόνο στο Δημόσιο, αλλά και στον Ιδιωτικό Τομέα. Γιατί και εκεί το Μάιο εντυπωσίασε η συμφωνία των 500 εκ. ευρώ μεταξύ της κινεζικής ZTE και της Forthnet, αλλά αυτά δεν είναι λεφτά που θα πέσουν την επόμενη μέρα από τους Κινέζους, οι οποίοι ως γνωστόν μπορεί να έχουν μαζέψει όλα τα δολάρια και το χρυσό του πλανήτη αλλά για να δαπανήσουν ένα θα διυλίσουν τον κώνωπα.
Συνεπώς η απάντηση είναι απλή. Το 2017 δεν υπήρξαν λεφτά στην αγορά των ΤΠΕ τόσο σε επίπεδο κατανάλωσης, όσο και σε επίπεδο επενδύσεων. Όμως αυτό ακριβώς είναι που επιτρέπει να περιμένουμε μια θετική έκρηξη το 2018. Το 2017 η αγορά των ΤΠΕ στην Ελλάδα άντεξε και έδειξε στοιχεία ωριμότητας. Σε ένα έτος που εκ των πραγμάτων εξελίχθηκε σε έτος Εθνικού Σχεδιασμού για τον Δημόσιο Τομέα, η ιδιωτική αγορά των ΤΠΕ έδειξε ότι πια είναι ξεκαθαρισμένη από φούσκες, φαντάσματα και ευκαιριακούς παίχτες και τοποθετήθηκε στο πεδίο.
Ο Ιδιωτικός Τομέας των ΤΠΕ έκανε κινήσεις, αναδιαρθρώθηκε, αναζήτησε στρατηγικούς συμπαίχτες στο εξωτερικό, προσάρμοσε τους ορίζοντές του και κινήθηκε περισσότερο στο «επί του πρακτέου». Ταυτόχρονα, συνειδητοποίησε ότι δεν γίνεται πια να αντιμετωπίζει τους Δημόσιους Οργανισμούς αφ’υψηλού και αλαζονικά ως τη μεγάλη πορτοφόλα που θα αγοράζει «σίδερα» και «βάσεις» για να τα στοιβάζει στις αποθήκες. Αρχίζει και μπαίνει στην πρακτική όλων η έννοια της «συνεργασίας». Η ώσμωση που θα αξιοποιεί ό,τι καλύτερο υπάρχει στον Δημόσιο και τον Ιδιωτικό Τομέα σε επίπεδο προσωπικού, πόρων, ιδεών. Και αυτό είναι καλό και για τους τελικούς πελάτες είτε οικιακούς, είτε επιχειρηματικούς για τους οποίους σταδιακά ανεβαίνει η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και πέφτει το κόστος.
Με το ΕΣΠΑ να διαφαίνεται ότι θα «ανοίξει» και με μεγάλη ταχύτητα το 2018, τις προαναφερθείσες συμφωνίες να ενεργοποιούνται και να διευρύνονται, άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία που απέκτησαν θεσμική θωράκιση και υπόσταση μέσα στο 2017, όλα δείχνουν ότι το Δεκέμβριο του 2017 θα ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο ευκαιριών για το επόμενο έτος.
Σε όλα αυτά διατηρώ επιφυλάξεις για το μέλλον του ΣΥΖΕΥΞΙΣ με βάση το υπόβαθρο που ανέπτυξα. Μακάρι να διαψευσθώ, αν και από τα συμφραζόμενα ένας προχωρημένος αναγνώστης θα κατανοήσει εύκολα τις περιρρέουσες παραμέτρους.
24/9/17 - ΤΠΕ: Δυσκολίες του 2017, ελπίδες του 2018
Γράφαμε το Δεκέμβριο του 2016 εδώ στο newDeal ότι η δημιουργία του Υπουργείου απαντούσε σε ένα χρόνιο αίτημα της σχετικής αγοράς στη χώρα, αλλά δεδομένων των εξελίξεων κινδύνευε να συνδεθεί μονοδιάστατα με τη διαχείριση των τηλεοπτικών αδειοδοτήσεων. Κατά παράδοξο τρόπο, το 2017 φεύγει χωρίς να έχει καταφέρει το νέο Υπουργείο να συνδεθεί τελικά με οτιδήποτε.
Αν και έγιναν διάφορες ανακοινώσεις σχετικά με τα NGAs και τα rural ευρυζωνικά δίκτυα, αυτές έμειναν στον κλειστό κύκλο των σχετικών συνεδρίων στην Αθήνα χωρίς καν να φτάσουν έστω ως πληροφορία προς την επαρχία και τις αγροτικές περιοχές, κάτι που είχαμε επίσης επισημάνει εδώ έγκαιρα, τον περασμένο Μάρτιο.
Τα ακόμα χειρότερα ήρθαν για το ΣΥΖΕΥΞΙΣ το έτος που φεύγει. Ενώ φαινόταν ότι επιτέλους έμπαινε σε μια νέα φάση αυτή η – αποφασιστικής σημασίας – υποδομή, γρήγορα τα σύννεφα σκέπασαν τις ηλιαχτίδες που είχαν φανεί από τα πολλά λόγια που είχαν ακουστεί. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι αυτό δεν συμβαίνει πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία, όμως η διαίσθησή μου είναι ότι προετοιμάζεται ή εκ των πραγμάτων οδηγούμαστε σε μια τελείως διαφορετική αντίληψη – κατάσταση για το ΣΥΖΕΥΞΙΣ.
Ας σταθούμε λίγο σε αυτό γιατί έχει σημασία αν μπορεί να σωθεί έστω και λίγη από την ψυχή του ΣΥΖΕΥΞΙΣ. Το ΣΥΖΕΥΞΙΣ απετέλεσε τομή στο Δημόσιο Τομέα. Μια υποδομή που έφερε μεγάλη εξοικονόμηση για τις ανάγκες επικοινωνίας των Οργανισμών σε κάθε επίπεδο. Από τα φαξ και τα τηλέφωνα, μέχρι την πρόσβαση στο Διαδίκτυο και πολλά άλλα. Κατέστησε δυνατή την τηλεδιάσκεψη, έδωσε χώρο για hosting υπηρεσιών και όλα αυτά ως πακέτο, ένα ενιαίο Infrastructure. Παρακολουθώ τους τελευταίους μήνες ότι αυτή η λογική είτε υπόκωφα απαξιώνεται, είτε εσκεμμένα αποσυντίθεται για να καταλήξουμε σε ένα σχήμα τύπου «SYZEFXIS as a Service» ή «SYZEFXIS per service» όπου ενδεχομένως θα δημιουργηθεί μια πιο εμπορικής φύσεως αντίληψη όπως τα πακέτα προσφορών που παίρνουμε στο σπίτι. Αναλόγως με την ταχύτητα, τις υπηρεσίες, το εύρος, τα δεδομένα ή άλλες παραμέτρους θα δημιουργηθούν οι αντίστοιχες χρεώσεις για τους Οργανισμούς που θα τα χρησιμοποιούν.
Είναι κάτι κακό αυτό ; Φαινομενικά όχι. Πρακτικά ναι. Γιατί αποτελεί αλλοίωση της όλης φιλοσοφίας του ΣΥΖΕΥΞΙΣ το οποίο – ας το πούμε ανοιχτά πια – όταν επεκτάθηκε κατάφερε για πρώτη φορά να τιθασεύσει τις αλλοπρόσαλλες τακτικές των διάφορων παρόχων απέναντι στο Δημόσιο Τομέα ο οποίος αντιμετωπιζόταν ούτε λίγο, ούτε πολύ, ως ο αγαθός καλοπληρωτής που μπορεί να κάνει 4 συνδέσεις ADSL σε ένα διαμέρισμα με 4 δωμάτια. Άλλαζαν μετά οι διοικήσεις, ο τάδε αιρετός είχε τη δείνα άκρη στην X εταιρεία άλλαζε από την αρχή πάροχο τηλεφωνίας, κατέληγε και σε παροχή Internet και ξανά μανά. Το ΣΥΖΕΥΞΙΣ όλα αυτά τα μάζεψε, βοήθησε και το θεσμικό πλαίσιο και ειδικά από το 2006 και μετά το πράγμα άρχισε να εξορθολογίζεται σε γενικές γραμμές (εξαιρέσεις θα υπάρχουν πάντα).
Η ψυχή του ΣΥΖΕΥΞΙΣ όμως ήταν να αποτελέσει μια ολοκληρωμένη πλατφόρμα παροχής υπηρεσιών ΤΠΕ για το Δημόσιο Τομέα και στόχευε στην εξάλειψη του κατακερματισμού. Αυτή ήταν η λογική του. Και περίμενε τις οπτικές ίνες, την κατασκευή των ουρών από τους αναδόχους και την ενεργοποίηση των μητροπολιτικών για να μεγαλώσει και να γίνει ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ. Αλλά, δυστυχώς, κάθε χρόνο το κονδύλι δεν ερχόταν, η σύμβαση συντήρησης δεν υπογραφόταν γιατί σχεδιαζόταν κάτι μεγαλύτερο και όλο πάλευε μόνο του, μαζί με την αρχική του ομάδα υπό τον αείμνηστο Χρήστο Μοσχονά και πολλούς υπαλλήλους Τμημάτων Πληροφορικής σε όλη την Ελλάδα που προσπαθούσαν να το γενικεύσουν.
Πως τώρα συνδέονται όλα αυτά με τη δυστοκία εξελίξεων το 2017 ; Προφανώς και πρόκειται για την τετριμμένη απάντηση, το καύσιμο όλων των εξελίξεων : τα χρήματα. Το 2017 υπήρξαν πολλοί σχεδιασμοί, έγιναν πολλές ανακοινώσεις αλλά δεν υπήρξαν λεφτά. Όχι μόνο στο Δημόσιο, αλλά και στον Ιδιωτικό Τομέα. Γιατί και εκεί το Μάιο εντυπωσίασε η συμφωνία των 500 εκ. ευρώ μεταξύ της κινεζικής ZTE και της Forthnet, αλλά αυτά δεν είναι λεφτά που θα πέσουν την επόμενη μέρα από τους Κινέζους, οι οποίοι ως γνωστόν μπορεί να έχουν μαζέψει όλα τα δολάρια και το χρυσό του πλανήτη αλλά για να δαπανήσουν ένα θα διυλίσουν τον κώνωπα.
Συνεπώς η απάντηση είναι απλή. Το 2017 δεν υπήρξαν λεφτά στην αγορά των ΤΠΕ τόσο σε επίπεδο κατανάλωσης, όσο και σε επίπεδο επενδύσεων. Όμως αυτό ακριβώς είναι που επιτρέπει να περιμένουμε μια θετική έκρηξη το 2018. Το 2017 η αγορά των ΤΠΕ στην Ελλάδα άντεξε και έδειξε στοιχεία ωριμότητας. Σε ένα έτος που εκ των πραγμάτων εξελίχθηκε σε έτος Εθνικού Σχεδιασμού για τον Δημόσιο Τομέα, η ιδιωτική αγορά των ΤΠΕ έδειξε ότι πια είναι ξεκαθαρισμένη από φούσκες, φαντάσματα και ευκαιριακούς παίχτες και τοποθετήθηκε στο πεδίο.
Ο Ιδιωτικός Τομέας των ΤΠΕ έκανε κινήσεις, αναδιαρθρώθηκε, αναζήτησε στρατηγικούς συμπαίχτες στο εξωτερικό, προσάρμοσε τους ορίζοντές του και κινήθηκε περισσότερο στο «επί του πρακτέου». Ταυτόχρονα, συνειδητοποίησε ότι δεν γίνεται πια να αντιμετωπίζει τους Δημόσιους Οργανισμούς αφ’υψηλού και αλαζονικά ως τη μεγάλη πορτοφόλα που θα αγοράζει «σίδερα» και «βάσεις» για να τα στοιβάζει στις αποθήκες. Αρχίζει και μπαίνει στην πρακτική όλων η έννοια της «συνεργασίας». Η ώσμωση που θα αξιοποιεί ό,τι καλύτερο υπάρχει στον Δημόσιο και τον Ιδιωτικό Τομέα σε επίπεδο προσωπικού, πόρων, ιδεών. Και αυτό είναι καλό και για τους τελικούς πελάτες είτε οικιακούς, είτε επιχειρηματικούς για τους οποίους σταδιακά ανεβαίνει η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και πέφτει το κόστος.
Με το ΕΣΠΑ να διαφαίνεται ότι θα «ανοίξει» και με μεγάλη ταχύτητα το 2018, τις προαναφερθείσες συμφωνίες να ενεργοποιούνται και να διευρύνονται, άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία που απέκτησαν θεσμική θωράκιση και υπόσταση μέσα στο 2017, όλα δείχνουν ότι το Δεκέμβριο του 2017 θα ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο ευκαιριών για το επόμενο έτος.
Σε όλα αυτά διατηρώ επιφυλάξεις για το μέλλον του ΣΥΖΕΥΞΙΣ με βάση το υπόβαθρο που ανέπτυξα. Μακάρι να διαψευσθώ, αν και από τα συμφραζόμενα ένας προχωρημένος αναγνώστης θα κατανοήσει εύκολα τις περιρρέουσες παραμέτρους.
0
Στις 27 Ιουλίου 2017, στην ιστοσελίδα του ICT Plus, τον πρώτο δικτυότοπο που ξεκίνησε την ενημέρωση στον τομέα του ICT Business to Business στην Ελλάδα, αναρτήθηκε το προτελευταίο άρθρο του δημοφιλή "Παπα-γά(λ)λου" για το καλοκαίρι, σηματοδοτώντας ουσιαστικά τη λήξη της σεζόν, με το Σεπτέμβριο να αναμένεται γεμάτος εξελίξεις στο χώρο των ΤΠΕ.
Πρόκειται για ένα απολογιστικό άρθρο, καθώς συμπληρώνονται 19 χρόνια για το Greek ICT Forum, 50.000 αναρτήσεις στο ICTplus.gr, και 10 χρόνια καθημερινής παρουσίας του παπα-γά(λ)λου που με διορατικότητα και έγκυρες πληροφορίες καταγράφει τις εξελίξεις σχετικά με τις ΤΠΕ στην Ελλάδα.
Εντός του άρθρου έγινε λόγος και για τις διοργανώσεις του ICT Plus στο πρώτο εξάμηνο του 2017, που ήταν το 7ο e-Government Forum, το ICT Security World, το διήμερο Sm@rt Cities - Digit@l Citizens και το Top Level Meeting.
Στο 7ο e-Government Forum που έγινε την Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 στο Ξενοδοχείο Novotel, με κύριο θεματικό άξονα "Ο Δημόσιος Τομέας μπροστά στις νέες Τεχνολογικές και Διοικητικές Προκλήσεις", το Τμήμα Πληροφορικής της ΠΕ Κορινθίας συμμετείχε με εισήγηση για τρίτη συνεχόμενη φορά, με την εισήγηση του Βασίλη Μπαλάφα, στη 2η Συνεδρίαση και με τίτλο "Augmenting IT : Οι προκλήσεις για την ψηφιακή Ελληνική Δημόσια Διοίκηση", παρουσιάζοντας δράσεις και υλοποιήσεις της χρονιάς που πέρασε, αλλά και τον προγραμματισμό δράσεων για το 2017.
Στο απολογιστικό του άρθρο, το ICT Plus δημοσίευσε τον απολογισμό του 7ου e-Government Forum και το σχετικό φωτογραφικό υλικό.
Η αναφορά που γίνεται στον απολογισμό για την προαναφερθείσα εισήγηση είναι εξαιρετικά σημαντική και τιμητική, αποτελώντας ένα ακόμα δείγμα της αποτελεσματικής δουλειάς που γίνεται στο Τμήμα Πληροφορικής της ΠΕ Κορινθίας.
Συγκεκριμένα ο απολογισμός αναφέρει :
"Ξεχωριστή ήταν η παρουσίαση του Βασίλη Μπαλάφα (Δείτε τη Παρουσίαση), από το Τμήμα Πληροφορικής της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας, ο οποίος εστίασε στις προκλήσεις για την ψηφιακή ελληνική Δημόσια Διοίκηση.
Χαρακτήρισε απαραίτητη την όσμωση μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως και τη διαδοχική ενημέρωση - κατανόηση - αποδοχή των αλλαγών εκ μέρους των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να υπάρξει σταθερότητα στον πυρήνα κάθε υπηρεσίας.
Υποστήριξε, τέλος, με θέρμη ότι ο τομέας της Πληροφορικής πρέπει να πάρει τη θέση που του αξίζει στον «σκληρό πυρήνα» της Δημόσιας Διοίκησης."
Η αναφορά αυτή του ICT Plus είναι ιδιαίτερα σημαντική καθότι στο e-Government Forum συναντώνται κάθε χρόνο μεγάλοι Οργανισμοί του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, με την παρουσία πάντα είτε του αρμόδιου Υπουργού, είτε του αρμόδιου Γενικού Γραμματέα, είτε αμφότερων.
Πρόκειται για ακόμα μια απόδειξη της καλής συλλογικής δουλειάς που γίνεται από όλους τους συναδέλφους στο Τμήμα Πληροφορικής της ΠΕ Κορινθίας εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ ήδη για το τρέχον έτος έχουν προγραμματιστεί και υλοποιούνται σημαντικά έργα υποδομής τόσο σε επίπεδο υλικού, όσο και σε επίπεδο εφαρμογών.
Συνεχίζουμε.
Βασίλης Μπαλάφας
MSc in Data Communications,
MA in International Relations and Policies (Governance),
MA in Local and Regional Government and Development
Πηγές : http://www.ictplus.gr/ , http://mailchi.mp/d660059d7ab8/7-e-government-forum
30/7/17 - Στον απολογισμό του ICT Plus η ΠΕ Κορινθίας
Πρόκειται για ένα απολογιστικό άρθρο, καθώς συμπληρώνονται 19 χρόνια για το Greek ICT Forum, 50.000 αναρτήσεις στο ICTplus.gr, και 10 χρόνια καθημερινής παρουσίας του παπα-γά(λ)λου που με διορατικότητα και έγκυρες πληροφορίες καταγράφει τις εξελίξεις σχετικά με τις ΤΠΕ στην Ελλάδα.
Εντός του άρθρου έγινε λόγος και για τις διοργανώσεις του ICT Plus στο πρώτο εξάμηνο του 2017, που ήταν το 7ο e-Government Forum, το ICT Security World, το διήμερο Sm@rt Cities - Digit@l Citizens και το Top Level Meeting.
Στο 7ο e-Government Forum που έγινε την Πέμπτη 9 Μαρτίου 2017 στο Ξενοδοχείο Novotel, με κύριο θεματικό άξονα "Ο Δημόσιος Τομέας μπροστά στις νέες Τεχνολογικές και Διοικητικές Προκλήσεις", το Τμήμα Πληροφορικής της ΠΕ Κορινθίας συμμετείχε με εισήγηση για τρίτη συνεχόμενη φορά, με την εισήγηση του Βασίλη Μπαλάφα, στη 2η Συνεδρίαση και με τίτλο "Augmenting IT : Οι προκλήσεις για την ψηφιακή Ελληνική Δημόσια Διοίκηση", παρουσιάζοντας δράσεις και υλοποιήσεις της χρονιάς που πέρασε, αλλά και τον προγραμματισμό δράσεων για το 2017.
Στο απολογιστικό του άρθρο, το ICT Plus δημοσίευσε τον απολογισμό του 7ου e-Government Forum και το σχετικό φωτογραφικό υλικό.
Η αναφορά που γίνεται στον απολογισμό για την προαναφερθείσα εισήγηση είναι εξαιρετικά σημαντική και τιμητική, αποτελώντας ένα ακόμα δείγμα της αποτελεσματικής δουλειάς που γίνεται στο Τμήμα Πληροφορικής της ΠΕ Κορινθίας.
Συγκεκριμένα ο απολογισμός αναφέρει :
"Ξεχωριστή ήταν η παρουσίαση του Βασίλη Μπαλάφα (Δείτε τη Παρουσίαση), από το Τμήμα Πληροφορικής της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας, ο οποίος εστίασε στις προκλήσεις για την ψηφιακή ελληνική Δημόσια Διοίκηση.
Χαρακτήρισε απαραίτητη την όσμωση μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, όπως και τη διαδοχική ενημέρωση - κατανόηση - αποδοχή των αλλαγών εκ μέρους των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να υπάρξει σταθερότητα στον πυρήνα κάθε υπηρεσίας.
Υποστήριξε, τέλος, με θέρμη ότι ο τομέας της Πληροφορικής πρέπει να πάρει τη θέση που του αξίζει στον «σκληρό πυρήνα» της Δημόσιας Διοίκησης."
Η αναφορά αυτή του ICT Plus είναι ιδιαίτερα σημαντική καθότι στο e-Government Forum συναντώνται κάθε χρόνο μεγάλοι Οργανισμοί του Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, με την παρουσία πάντα είτε του αρμόδιου Υπουργού, είτε του αρμόδιου Γενικού Γραμματέα, είτε αμφότερων.
Πρόκειται για ακόμα μια απόδειξη της καλής συλλογικής δουλειάς που γίνεται από όλους τους συναδέλφους στο Τμήμα Πληροφορικής της ΠΕ Κορινθίας εδώ και αρκετά χρόνια, ενώ ήδη για το τρέχον έτος έχουν προγραμματιστεί και υλοποιούνται σημαντικά έργα υποδομής τόσο σε επίπεδο υλικού, όσο και σε επίπεδο εφαρμογών.
Συνεχίζουμε.
Βασίλης Μπαλάφας
MSc in Data Communications,
MA in International Relations and Policies (Governance),
MA in Local and Regional Government and Development
Πηγές : http://www.ictplus.gr/ , http://mailchi.mp/d660059d7ab8/7-e-government-forum
0
Συνηθίζω να γράφω τον τίτλο στα κείμενά μου αφού τα ολοκληρώσω, ώστε
να επιτυγχάνεται η όσο το δυνατό πληρέστερη σύνοψη του περιεχομένου σε
λίγες λέξεις.
Αυτή τη φορά ξεκίνησα από τον τίτλο γιατί με ενδιαφέρει να αναδειχθεί η αντίθεση που διαπιστώνεται μεταξύ των όσων αναπτύσσονται – δυστυχώς – στο παρασκήνιο, και του δημόσιου λόγου που επικρατεί στις τηλεοράσεις, αλλά κυρίως στους χώρους όπου διάφοροι πολιτικοί (ή πολιτικάντηδες) νέας γενιάς – δυστυχώς και πάλι – συνομιλούν με τον κόσμο του πρωτογενή τομέα. Αυτόν τον κόσμο που όλοι τους λατρεύουν να θωπεύουν, νέοι και παλιοί πολιτικάντηδες, και επίσης λατρεύουν να απογοητεύουν κάθε φορά που του αρπάζουν την ψήφο.
Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς, πως είναι δυνατό να συνδέεται μια τέτοια εισαγωγή με την ανάπτυξη των rural (αγροτικών) ευρυζωνικών δικτύων και της εποχής των NGA (συνδέσεις υψηλής ταχύτητας νέας γενιάς) που δειλά φαίνεται να ανατέλλει.
Θα επιχειρήσω μια σύντομη αναδρομή για να αποκτήσουμε μια ευρύτερη εικόνα, κυρίως σε όσα αφορούν σε τεχνολογικές εξελίξεις.
2010: Ο ΟΤΕ κάνει πραγματικότητα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα νέο Δίκτυο Πρόσβασης Νέας Γενιάς (New Generation Access – NGA). […] Πρόκειται για μία νέα μορφή τηλεπικοινωνιακού δικτύου, αφού μέρος του δικτύου χαλκού (από το Κέντρο του ΟΤΕ της περιοχής έως τα KV στις γειτονιές – τα γνωστά ως ΚΑΦΑΟ) αντικαθίσταται από οπτικές ίνες. […] Οι διαθέσιμες αρχιτεκτονικές ανάπτυξης δικτύων πρόσβασης νέας γενιάς βασίζονται στην χρήση οπτικής ίνας και διακρίνονται ανάλογα με το βαθμό διείσδυσης της οπτικής ίνας στο δίκτυο (FTTx ή Fiber to the X) και τις τεχνολογίες πρόσβασης (xDSL, Ethernet, GPON κλπ.). (πηγή: Techpress.gr,Οκτ.2010)
2015: Η Ελλάδα είναι φθηνή χώρα στις ευρυζωνικές συνδέσεις χαμηλών ταχυτήτων, ακριβή στις γραμμές υψηλών ταχυτήτων και δεν διαθέτει καθόλου συνδέσεις υπερυψηλών ταχυτήτων. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η χώρα μας εμφανίζεται «λευκή» στον ευρωπαϊκό χάρτη κάλυψης των νοικοκυριών με δίκτυα νέας γενιάς (New Generation Access, NGA). Πρόκειται για τηλεπικοινωνιακά δίκτυα που προσφέρουν στους χρήστες τους, ταχύτητες μετάδοσης δεδομένων άνω των 30 Mbps. […] Όπως έδειξε έρευνα της εταιρείας SamKnows Limited για λογαριασμό της Κομισιόν, οι πραγματικές ταχύτητες που επιτυγχάνουν οι χρήστες του Internet, υπολείπονται κατά 50% εκείνων που προωθούν διαφημιστικά οι πάροχοι τηλεπικοινωνιών. […] Οι Έλληνες επομένως πληρώνουν πολύ ακριβότερα τις συνδέσεις υψηλών ταχυτήτων στο Διαδίκτυο. (πηγή: kathimerini.gr,Οκτ.2015)
2017: Με τη διαδικασία του επείγοντος κατατέθηκε χθες Πέμπτη (16.3.2017) στη Βουλή το νομοσχέδιο για το cost reduction των δικτύων νέας γενιάς, ωστόσο, το ενδιαφέρον είναι ότι συνοδεύτηκε από την Εθνική Ψηφιακή Στρατηγική 2016 – 2021 της γενικής γραμματείας Ψηφιακής Πολιτικής του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης (ΨΗΠΤΕ) που περιλαμβάνει και το Εθνικό Σχέδιο Ευρυζωνικής Πρόσβασης Επόμενης Γενιάς 2014 – 2020 της γενικής γραμματείας Τηλεπικοινωνιών.[…] Στο γνωστό Εθνικό Σχεδίο Ευρυζωνικής Πρόσβασης Επόμενης Γενιάς το πρώτο έργο είναι η «Επέκταση των ευρυζωνικών δικτύων στις αγροτικές περιοχές» (Rural extension), με στόχο την κάλυψη περιοχών εκτός αστικών κέντρων με υποδομές NGA, όπου δεν θα αναπτυχθούν με αμιγώς ιδιωτικές επενδύσεις αντίστοιχες υποδομές. Θα διατεθούν 220 εκατ. ευρώ. […] Το δεύτερο έργο επιγράφεται «Ευρυζωνικό δίκτυο πολύ υψηλής ταχύτητας» (Superfast Broadband) και έχει στόχο την κάλυψη αστικών περιοχών με υποδομές NGA, κατάλληλες για την παροχή πραγματικής ταχύτητας τουλάχιστον 100Mbps στους τελικούς καταναλωτές, στηρίζοντας τις ιδιωτικές επενδύσεις για την επέκταση των δικτύων πρόσβασης οπτικών ινών τουλάχιστον μέχρι το επίπεδο του κτηρίου. Προβλέπονται κονδύλια ύψους 195 εκατ. ευρώ. (πηγή: infocom.gr,Μαρ.2017)
Το πως συνδέεται η αύξηση του ΑΕΠ μιας χώρας με την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας και μάλιστα υψηλών ταχυτήτων είναι κάτι που πια έχει αποδειχθεί, ενώ τετριμμένο έχει καταστεί και το «πολυακουσμένο» παράδειγμα της Εσθονίας. Και φυσικά δεν μπορούμε να γίνουμε Εσθονία, γιατί πρώτον δεν είμαστε Εσθονία, και δεύτερον έχουμε πολύ διαφορετικά κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, γεωγραφικά ιδιοχαρακτηριστικά από τη μικρή χώρα του 1,3 εκ. κατοίκων. Μπορούμε σαφώς να δανειζόμαστε καλές πρακτικές και να τις προσαρμόζουμε στη δική μας χώρα.
Τι είναι όμως αυτό που στην Ελλάδα κάνει μια τεχνολογική πρόοδο – εξέλιξη να χρειάζεται κάθε φορά μια τουλάχιστον επταετία για να αναπτυχθεί και να θεωρηθεί αναγκαία ;
Υπενθυμίζω ότι από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι τα μέσα του 2000 μια αντίστοιχη κατάσταση είχαμε βιώσει για τη μετάβαση από τα ISDN στις xDSL τεχνολογίες. Πάντως, τα 500 εκ. € ή το 1 δισ. € σίγουρα δεν είναι, αν αναλογιστούμε τον πακτωλό χρημάτων που έχει καταναλωθεί σε έργα ΤΠΕ στην Ελλάδα από την εποχή της ΚτΠ. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι υπάρχουν «συμφέροντα» εταιρειών, σκοπιμότητες προώθησης προϊόντων, κτλ κτλ, όμως και εκεί είναι λίγο ασθενής η ερμηνεία, καθώς ένα καλό προϊόν θα βρει το δρόμο του στην αγορά έτσι και αλλιώς, ικανοποιώντας τα συμφέροντα του παραγωγού ή του παρόχου υπηρεσίας.
Αναλογιζόμενος τα όσα ανέφερα στην αρχή και φέρνοντας στο νου μου εικόνες πολιτικάντηδων να θωπεύουν – πρόσφατα και στο παρελθόν – αναίσχυντα τα αυτιά των αγροτών, σκέφτομαι πόσο μεγάλη ευθύνη έχουν όλοι αυτοί οι πολιτικάντηδες παλαιάς και – δυστυχώς – νέας γενιάς.
Πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να κάνει ένας πολιτικός που δρα χωρίς όραμα, παρά μόνο για να «αρμέξει» την ψήφο εξαγριωμένων ανθρώπων που τους «τρομπάρει», μέχρι να τους βρει απέναντι από τους «άλλους» που με τη σειρά τους θα κάνουν το ίδιο, και η ζωή συνεχίζεται και οι επταετίες χάνονται εις βάρος τελικά αυτών των ανθρώπων του «περήφανου» πρωτογενούς τομέα και του κοινωνικού συνόλου ευρύτερα.
Γιατί από τη μια πλευρά, δύο φορές έχουν λοιδορηθεί πολιτικοί από τους αντιπάλους τους στην Ελλάδα όταν τόλμησαν να μιλήσουν για τα οφέλη των οπτικών ινών και των δικτύων υπερυψηλής ταχύτητας. Η πρώτη ήταν στα τέλη του 2008 τότε που ολοκληρώνονταν οι οπτικοί δακτύλιοι και ο αντίλογος ήταν «δίνουμε όλοι το παρών την Κυριακή στις κάλτσες». Η δεύτερη ήταν στα τέλη του 2013, τότε που ακούστηκε δημόσια το σχέδιο για παροχή δωρεάν ασύρματου wi-fi internet πανελλαδικά και ο αντίλογος που τέθηκε ήταν «αν αυτό τρώγεται».
Από την άλλη πλευρά, είναι διαπιστωμένο ότι οι πολιτικοί δεν τολμούν να μιλήσουν στον κόσμο με όραμα. Να πρωτοπορήσουν, να κινηθούν ως σκαπανείς προς την καινοτομία και να παρασύρουν το σύνολο στην υπέρβαση με ρεαλιστικούς όρους. Γιατί όπως και να το κάνουμε πιο εύκολο είναι να πετάς λαϊκίστικες κορώνες, παρά να εξηγήσεις και να μιλήσεις για τα rural δίκτυα και τα NGA. Πιο εύκολο είναι να πηγαίνεις στα διόδια και να φωνάζεις «γιούρια» και να το παίζεις αγροτοπατέρας ή να παριστάνεις τον αγρότη φορώντας την κουστουμιά, παρά να εξηγείς το πως θα βοηθήσουν οι αυτοματισμοί και η απομακρυσμένη πρόσβαση σε συστήματα διαχείρισης της αγροτικής παραγωγής μέσω των σύγχρονων δικτύων.
Υπάρχει βέβαια και μια τρίτη διάσταση. Για να τα πεις αυτά τα «καινοτόμα» διαβόλια ως πολιτικός, να μπορέσεις να τα μεταδόσεις, να τα εντάξεις στο λόγο και την πρακτική σου, θα πρέπει να τα πιστεύεις, να τα γνωρίζεις, να έχεις διαβάσει, να το «κατέχεις» το θέμα και όχι απλώς να σου τα έχει γράψει στο τεφτέρι ο ειδικός συνεργάτης για να εντυπωσιάσεις το κοινό.
Οι πρόσφατες λοιπόν εξελίξεις που παρέθεσα παραπάνω είναι σαφώς «πολύ λίγα, πολύ αργά», αλλά ίσως είναι μια από τις τελευταίες ευκαιρίες να υποστηριχθούν δια-κομματικά, δια-παραταξιακά και να αποτελέσουν ένα ελάχιστο πεδίο συμφωνίας μεταξύ των κομμάτων της Βουλής. Να προσπαθήσουν να χαράξουν μια κοινή στόχευση, ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει πια επίσημα ένα αποκλειστικά αρμόδιο Υπουργείο (ΥΨΗΠΤΕ).
Α ! Αντί επιλόγου, να μη βγάλουμε και εμείς ως κοινωνία την ουρά μας απέξω. Αν ακούμε κανέναν να λέει τίποτα τέτοια «περίεργα», ας κάνουμε λίγη υπομονή παραπάνω να καταλάβουμε τι προσπαθεί να εξηγήσει. Γιατί αυτά δεν αναλύονται με τηλεοπτική λεζάντα και ατάκα τύπου «Παρά πέντε» ή ατμόσφαιρα «Survivor».
Αν καταφέρουμε δε να ψηφίσουμε και κάνα τέτοιον, ακόμα καλύτερα.
Βασίλης Μπαλάφας
MSc in Data Communications,
MA in International Relations and Policies (Governance),
MA in Local and Regional Government and Development
23/3/17 - Rural δίκτυα, NGA και οι πολιτικάντηδες νέας γενιάς
Αυτή τη φορά ξεκίνησα από τον τίτλο γιατί με ενδιαφέρει να αναδειχθεί η αντίθεση που διαπιστώνεται μεταξύ των όσων αναπτύσσονται – δυστυχώς – στο παρασκήνιο, και του δημόσιου λόγου που επικρατεί στις τηλεοράσεις, αλλά κυρίως στους χώρους όπου διάφοροι πολιτικοί (ή πολιτικάντηδες) νέας γενιάς – δυστυχώς και πάλι – συνομιλούν με τον κόσμο του πρωτογενή τομέα. Αυτόν τον κόσμο που όλοι τους λατρεύουν να θωπεύουν, νέοι και παλιοί πολιτικάντηδες, και επίσης λατρεύουν να απογοητεύουν κάθε φορά που του αρπάζουν την ψήφο.
Εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς, πως είναι δυνατό να συνδέεται μια τέτοια εισαγωγή με την ανάπτυξη των rural (αγροτικών) ευρυζωνικών δικτύων και της εποχής των NGA (συνδέσεις υψηλής ταχύτητας νέας γενιάς) που δειλά φαίνεται να ανατέλλει.
Θα επιχειρήσω μια σύντομη αναδρομή για να αποκτήσουμε μια ευρύτερη εικόνα, κυρίως σε όσα αφορούν σε τεχνολογικές εξελίξεις.
2010: Ο ΟΤΕ κάνει πραγματικότητα, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα νέο Δίκτυο Πρόσβασης Νέας Γενιάς (New Generation Access – NGA). […] Πρόκειται για μία νέα μορφή τηλεπικοινωνιακού δικτύου, αφού μέρος του δικτύου χαλκού (από το Κέντρο του ΟΤΕ της περιοχής έως τα KV στις γειτονιές – τα γνωστά ως ΚΑΦΑΟ) αντικαθίσταται από οπτικές ίνες. […] Οι διαθέσιμες αρχιτεκτονικές ανάπτυξης δικτύων πρόσβασης νέας γενιάς βασίζονται στην χρήση οπτικής ίνας και διακρίνονται ανάλογα με το βαθμό διείσδυσης της οπτικής ίνας στο δίκτυο (FTTx ή Fiber to the X) και τις τεχνολογίες πρόσβασης (xDSL, Ethernet, GPON κλπ.). (πηγή: Techpress.gr,Οκτ.2010)
2015: Η Ελλάδα είναι φθηνή χώρα στις ευρυζωνικές συνδέσεις χαμηλών ταχυτήτων, ακριβή στις γραμμές υψηλών ταχυτήτων και δεν διαθέτει καθόλου συνδέσεις υπερυψηλών ταχυτήτων. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η χώρα μας εμφανίζεται «λευκή» στον ευρωπαϊκό χάρτη κάλυψης των νοικοκυριών με δίκτυα νέας γενιάς (New Generation Access, NGA). Πρόκειται για τηλεπικοινωνιακά δίκτυα που προσφέρουν στους χρήστες τους, ταχύτητες μετάδοσης δεδομένων άνω των 30 Mbps. […] Όπως έδειξε έρευνα της εταιρείας SamKnows Limited για λογαριασμό της Κομισιόν, οι πραγματικές ταχύτητες που επιτυγχάνουν οι χρήστες του Internet, υπολείπονται κατά 50% εκείνων που προωθούν διαφημιστικά οι πάροχοι τηλεπικοινωνιών. […] Οι Έλληνες επομένως πληρώνουν πολύ ακριβότερα τις συνδέσεις υψηλών ταχυτήτων στο Διαδίκτυο. (πηγή: kathimerini.gr,Οκτ.2015)
2017: Με τη διαδικασία του επείγοντος κατατέθηκε χθες Πέμπτη (16.3.2017) στη Βουλή το νομοσχέδιο για το cost reduction των δικτύων νέας γενιάς, ωστόσο, το ενδιαφέρον είναι ότι συνοδεύτηκε από την Εθνική Ψηφιακή Στρατηγική 2016 – 2021 της γενικής γραμματείας Ψηφιακής Πολιτικής του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης (ΨΗΠΤΕ) που περιλαμβάνει και το Εθνικό Σχέδιο Ευρυζωνικής Πρόσβασης Επόμενης Γενιάς 2014 – 2020 της γενικής γραμματείας Τηλεπικοινωνιών.[…] Στο γνωστό Εθνικό Σχεδίο Ευρυζωνικής Πρόσβασης Επόμενης Γενιάς το πρώτο έργο είναι η «Επέκταση των ευρυζωνικών δικτύων στις αγροτικές περιοχές» (Rural extension), με στόχο την κάλυψη περιοχών εκτός αστικών κέντρων με υποδομές NGA, όπου δεν θα αναπτυχθούν με αμιγώς ιδιωτικές επενδύσεις αντίστοιχες υποδομές. Θα διατεθούν 220 εκατ. ευρώ. […] Το δεύτερο έργο επιγράφεται «Ευρυζωνικό δίκτυο πολύ υψηλής ταχύτητας» (Superfast Broadband) και έχει στόχο την κάλυψη αστικών περιοχών με υποδομές NGA, κατάλληλες για την παροχή πραγματικής ταχύτητας τουλάχιστον 100Mbps στους τελικούς καταναλωτές, στηρίζοντας τις ιδιωτικές επενδύσεις για την επέκταση των δικτύων πρόσβασης οπτικών ινών τουλάχιστον μέχρι το επίπεδο του κτηρίου. Προβλέπονται κονδύλια ύψους 195 εκατ. ευρώ. (πηγή: infocom.gr,Μαρ.2017)
Το πως συνδέεται η αύξηση του ΑΕΠ μιας χώρας με την ανάπτυξη της ευρυζωνικότητας και μάλιστα υψηλών ταχυτήτων είναι κάτι που πια έχει αποδειχθεί, ενώ τετριμμένο έχει καταστεί και το «πολυακουσμένο» παράδειγμα της Εσθονίας. Και φυσικά δεν μπορούμε να γίνουμε Εσθονία, γιατί πρώτον δεν είμαστε Εσθονία, και δεύτερον έχουμε πολύ διαφορετικά κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, γεωγραφικά ιδιοχαρακτηριστικά από τη μικρή χώρα του 1,3 εκ. κατοίκων. Μπορούμε σαφώς να δανειζόμαστε καλές πρακτικές και να τις προσαρμόζουμε στη δική μας χώρα.
Τι είναι όμως αυτό που στην Ελλάδα κάνει μια τεχνολογική πρόοδο – εξέλιξη να χρειάζεται κάθε φορά μια τουλάχιστον επταετία για να αναπτυχθεί και να θεωρηθεί αναγκαία ;
Υπενθυμίζω ότι από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι τα μέσα του 2000 μια αντίστοιχη κατάσταση είχαμε βιώσει για τη μετάβαση από τα ISDN στις xDSL τεχνολογίες. Πάντως, τα 500 εκ. € ή το 1 δισ. € σίγουρα δεν είναι, αν αναλογιστούμε τον πακτωλό χρημάτων που έχει καταναλωθεί σε έργα ΤΠΕ στην Ελλάδα από την εποχή της ΚτΠ. Θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι υπάρχουν «συμφέροντα» εταιρειών, σκοπιμότητες προώθησης προϊόντων, κτλ κτλ, όμως και εκεί είναι λίγο ασθενής η ερμηνεία, καθώς ένα καλό προϊόν θα βρει το δρόμο του στην αγορά έτσι και αλλιώς, ικανοποιώντας τα συμφέροντα του παραγωγού ή του παρόχου υπηρεσίας.
Αναλογιζόμενος τα όσα ανέφερα στην αρχή και φέρνοντας στο νου μου εικόνες πολιτικάντηδων να θωπεύουν – πρόσφατα και στο παρελθόν – αναίσχυντα τα αυτιά των αγροτών, σκέφτομαι πόσο μεγάλη ευθύνη έχουν όλοι αυτοί οι πολιτικάντηδες παλαιάς και – δυστυχώς – νέας γενιάς.
Πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να κάνει ένας πολιτικός που δρα χωρίς όραμα, παρά μόνο για να «αρμέξει» την ψήφο εξαγριωμένων ανθρώπων που τους «τρομπάρει», μέχρι να τους βρει απέναντι από τους «άλλους» που με τη σειρά τους θα κάνουν το ίδιο, και η ζωή συνεχίζεται και οι επταετίες χάνονται εις βάρος τελικά αυτών των ανθρώπων του «περήφανου» πρωτογενούς τομέα και του κοινωνικού συνόλου ευρύτερα.
Γιατί από τη μια πλευρά, δύο φορές έχουν λοιδορηθεί πολιτικοί από τους αντιπάλους τους στην Ελλάδα όταν τόλμησαν να μιλήσουν για τα οφέλη των οπτικών ινών και των δικτύων υπερυψηλής ταχύτητας. Η πρώτη ήταν στα τέλη του 2008 τότε που ολοκληρώνονταν οι οπτικοί δακτύλιοι και ο αντίλογος ήταν «δίνουμε όλοι το παρών την Κυριακή στις κάλτσες». Η δεύτερη ήταν στα τέλη του 2013, τότε που ακούστηκε δημόσια το σχέδιο για παροχή δωρεάν ασύρματου wi-fi internet πανελλαδικά και ο αντίλογος που τέθηκε ήταν «αν αυτό τρώγεται».
Από την άλλη πλευρά, είναι διαπιστωμένο ότι οι πολιτικοί δεν τολμούν να μιλήσουν στον κόσμο με όραμα. Να πρωτοπορήσουν, να κινηθούν ως σκαπανείς προς την καινοτομία και να παρασύρουν το σύνολο στην υπέρβαση με ρεαλιστικούς όρους. Γιατί όπως και να το κάνουμε πιο εύκολο είναι να πετάς λαϊκίστικες κορώνες, παρά να εξηγήσεις και να μιλήσεις για τα rural δίκτυα και τα NGA. Πιο εύκολο είναι να πηγαίνεις στα διόδια και να φωνάζεις «γιούρια» και να το παίζεις αγροτοπατέρας ή να παριστάνεις τον αγρότη φορώντας την κουστουμιά, παρά να εξηγείς το πως θα βοηθήσουν οι αυτοματισμοί και η απομακρυσμένη πρόσβαση σε συστήματα διαχείρισης της αγροτικής παραγωγής μέσω των σύγχρονων δικτύων.
Υπάρχει βέβαια και μια τρίτη διάσταση. Για να τα πεις αυτά τα «καινοτόμα» διαβόλια ως πολιτικός, να μπορέσεις να τα μεταδόσεις, να τα εντάξεις στο λόγο και την πρακτική σου, θα πρέπει να τα πιστεύεις, να τα γνωρίζεις, να έχεις διαβάσει, να το «κατέχεις» το θέμα και όχι απλώς να σου τα έχει γράψει στο τεφτέρι ο ειδικός συνεργάτης για να εντυπωσιάσεις το κοινό.
Οι πρόσφατες λοιπόν εξελίξεις που παρέθεσα παραπάνω είναι σαφώς «πολύ λίγα, πολύ αργά», αλλά ίσως είναι μια από τις τελευταίες ευκαιρίες να υποστηριχθούν δια-κομματικά, δια-παραταξιακά και να αποτελέσουν ένα ελάχιστο πεδίο συμφωνίας μεταξύ των κομμάτων της Βουλής. Να προσπαθήσουν να χαράξουν μια κοινή στόχευση, ιδιαίτερα τώρα που υπάρχει πια επίσημα ένα αποκλειστικά αρμόδιο Υπουργείο (ΥΨΗΠΤΕ).
Α ! Αντί επιλόγου, να μη βγάλουμε και εμείς ως κοινωνία την ουρά μας απέξω. Αν ακούμε κανέναν να λέει τίποτα τέτοια «περίεργα», ας κάνουμε λίγη υπομονή παραπάνω να καταλάβουμε τι προσπαθεί να εξηγήσει. Γιατί αυτά δεν αναλύονται με τηλεοπτική λεζάντα και ατάκα τύπου «Παρά πέντε» ή ατμόσφαιρα «Survivor».
Αν καταφέρουμε δε να ψηφίσουμε και κάνα τέτοιον, ακόμα καλύτερα.
Βασίλης Μπαλάφας
MSc in Data Communications,
MA in International Relations and Policies (Governance),
MA in Local and Regional Government and Development
0
Τα ψεύδη και οι αβελτηρίες του κ. Πνευματικού για τη Δημοτική Αγορά της Κορίνθου
Σε μια μακρά συνέντευξη τύπου, τους γνωστούς του μονολόγους, ο κ. Πνευματικός αφιέρωσε 10 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα για να παρουσιάσει ένα νέο «όραμα» για τη Δημοτική Αγορά της Κορίνθου, το 4ο ή 5ο διαφορετικό που παρουσιάζει τα τελευταία 10 χρόνια. Στο κομμάτι αυτό της συνέντευξης είτε ακούστηκαν ανερυθρίαστα ψεύδη σχετικά με το θέμα, είτε εσκεμμένα αποκρύφθηκαν από τους πολίτες σημαντικές λεπτομέρειες οι οποίες στο πέρασμα των ετών, επί της μακροχρόνιας θητείας του κ. Πνευματικού, διαμόρφωσαν τη ντροπιαστική εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει η Δημοτική Αγορά εδώ και 7 περίπου χρόνια.
Θα προσπαθήσω να σταχυολογήσω μερικά από αυτά τα ψεύδη ή τις ανακρίβειες που ειπώθηκαν, κυρίως γιατί επιχειρείται η αποποίηση της ευθύνης για την κατάσταση της Δημοτικής Αγοράς από την τρέχουσα Δημοτική Αρχή. Ο κ. Πνευματικός μάλλον έχει ξεχάσει τί έλεγε προεκλογικά το 2006 (αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο), κυρίως όμως φαίνεται να λησμονεί ότι βρίσκεται στο δημαρχιακό θώκο εδώ και περίπου 11 χρόνια.
1. Η ιστορία ξεκινά ήδη από το 2006 όταν και εξελέγη για πρώτη φορά ο κ. Πνευματικός συμπεριλαμβάνοντας, στους «πύρινους» τότε λόγους του εναντίον του αείμνηστου πρώην Δημάρχου και αντιπάλου του σε εκείνες τις εκλογές Θωμά Θωμαΐδη, κεραυνούς σχετικά με τα μισθώματα των καταστημάτων, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπήρχαν μεθοδεύσεις, ανοχή της προηγούμενης αρχής σε ασυδοσίες επαγγελματιών ή ακόμα ακόμα και συνενοχή. Η θέση του κ. Πνευματικού εκείνη την εποχή (2006) ήταν να επιδώσει εξώσεις (υπ’ αριθμ. 165/25-4-2007 απόφαση δημοτικού συμβουλίου) σε όλους τους επαγγελματίες και να νοικιάσει εκ νέου τα καταστήματα γιατί θεωρούσε «σκάνδαλο» την απώλεια εσόδων από το Δήμο λόγω των ιδιαίτερα χαμηλών ενοικίων. Η θέση του αυτή οδήγησε στη σύγκρουσή του με πολύ γνωστό τότε σύντροφό του, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και ενοικιαστή καταστήματος με προϊόντα μαναβικής.
2. Το 2008 επιδίδονται οι πρώτες εξώσεις με σκοπό να ενοικιαστούν εκ νέου τα καταστήματα. Παράλληλα, διαρρέονται οι πρώτες φήμες για την επιδίωξη κατασκευής ενός σύγχρονου κτιρίου τύπου mall από την πλευρά της δημοτικής αρχής. Με τις πρώτες αντιδράσεις να κλιμακώνονται, τα δημοτικά συμβούλια της 13ης και 19ης Αυγούστου 2008 αναβάλλονται κατόπιν απουσιών πολλών μελών της πλειοψηφίας (7), και το θέμα αφήνεται να εκκρεμεί γενικώς, χωρίς να έρχεται σε συζήτηση κάποια συγκεκριμένη πρόταση. Τον Οκτώβριο του 2008 διαμορφώνονται οι πρώτες οργανωμένες αντιδράσεις και αντιπροτάσεις σχετικά με τους σχεδιασμούς της Δημοτικής Αρχής. Στις 16/10/2008 διοργανώνεται μια βραδιά – συζήτηση στο χώρο της δημοτικής αγοράς και με ομιλητές τον αείμνηστο Ματθαίο Ανδρεάδη και τους λέκτορες της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, κο Μπελαβίλα και κα Νικολάου, αρχίζει να διαμορφώνεται ένας κοινός τόπος σχετικά με την ιστορική μνήμη και τη δυναμική της αγοράς, η οποία αναγνωρίζεται ως σημείο διαχρονικής εμπορικής δραστηριότητας, εντυπωμένο βιωματικά στην καθημερινή πρακτική των Κορινθίων. Ταυτόχρονα, αναγνωρίζεται ότι η κατάσταση στη δημοτική αγορά δεν μπορούσε να συνεχιστεί ως είχε, θέση που εύστοχα εκφράζεται στις 19/10/2008 από το Τοπικό Συμβούλιο Νέων Κορίνθου με τη φράση : «Η αγορά της Κορίνθου δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως είναι σήμερα και οπωσδήποτε δεν πρέπει να γκρεμιστεί.». Η ιδέα αναπαλαίωσης της δημοτικής αγοράς, ή της ανακατασκευής της με το νεοκλασικό χαρακτήρα του αρχικού της σχεδιασμού (νεοκλασικό κτίριο με αίθριο και κεραμοσκεπή) κερδίζει έδαφος στην κοινή γνώμη, κυρίως για λόγους διατήρησης και ανάδειξης της ταυτότητας του χώρου και της πόλης. Εννοείται ότι η Δημοτική Αρχή του κ. Πνευματικού αγνοεί επιδεικτικά όλες αυτές τις διαδικασίες και διαρρέει ότι επίκειται κατεδάφιση της αγοράς. Προς ενίσχυση της θέσης της κραδαίνει το υπ’αριθμ. πρωτ. 37957/15.12.2008 έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ το οποίο όπως ήταν λογικό δεν κρίνει διατηρητέο το κτίσμα της Δημοτικής Αγοράς. Και προφανώς δεν θα μπορούσε να το κάνει γιατί το αρχικό σχέδιο ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Όμως το ΥΠΕΧΩΔΕ αποφασίζει για τα «ντουβάρια» και όχι για τη διατήρηση ή όχι του χαρακτήρα και της παραδοσιακής λειτουργίας του σημείου ως δημοτική αγορά.
3. Τον Απρίλιο του 2009, οι πολίτες Κωστάρας, Ξεθάλης, Μπασιάκου και Σταματίου παρουσιάζουν το σχέδιο που ετοίμασαν εθελοντικά για τη δημοτική αγορά με κύρια θέση ότι «μνημειακό στοιχείο αποτελεί η χρήση του χώρου». Στην εκδήλωση παραβρίσκεται ο κ. Πνευματικός, χαιρετίζει την πρόταση και εμμέσως προσπαθεί να την παρουσιάσει ως «δικαίωση» των δικών του θέσεων. Ποιες όμως ήταν οι θέσεις του ; Ακόμα και τότε ήταν αβέβαιες. Αποκαλύφθηκαν όμως στη συνέχεια.
4. Φθάνουμε στις αρχές του 2010. Ήδη από τα τέλη του 2009 στο Τοπικό Συμβούλιο της Κορίνθου ακούγεται η είδηση για αίτηση κατεδαφίσεως η οποία πιστοποιείται με το Πρακτικό αριθ. 2/12-02-2010 του δημοτικού συμβουλίου και ζητείται από τη Δημοτική Αρχή έκδοση άδειας κατεδάφισης του υπάρχοντος κτιρίου δημοτικής αγοράς από την Πολεοδομία Κορίνθου. Παράλληλα αποφασίζεται η έκδοση άδειας οικοδομής ανέγερσης νέου κτιρίου δημοτικής αγοράς, σύμφωνα με το συνταχθέν σχέδιο της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Κορινθίων. Στο ίδιο πρακτικό περιλαμβάνεται και η υποβολή αιτήματος ένταξης της συγκεκριμένης επένδυσης της δημοτικής αγοράς στον αναπτυξιακό νόμο, μέσω της Δημοτικής Περιουσίας Α.Ε., για επιχορήγηση. Τότε ακούμε από στελέχη του κ. Πνευματικού και από τον ίδιο για τα προγράμματα Jaspers, Jeremie, Jessica και Jasmine στα οποία υποτίθεται θα εντάσσονταν «μεγάλα» έργα του Δήμου Κορινθίων τα οποία παρουσιάζονταν πλέον και ως προεκλογικό πρόγραμμα για τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του 2010. Το Φεβρουάριο του 2010 ο δημοσιογράφος κ. Λάμπρου (δεδηλωμένος φίλος του κ. Πνευματικού) γράφει για τον κ. Πνευματικό : «ήξεραν [οι πολίτες] ότι θα γκρεμίσει την αγορά να φτιάξει καινούρια και βεβαίως του έδωσαν 63% για να κάνει υπόγειο γκαράζ τα περιβολλάκια».
5. Θέμα Jessica. Ο κ. Πνευματικός στη συνέντευξή του στις 25/1/2017 ρίχνει το ανάθεμα στο πρόγραμμα Jessica για όλα όσα δεν έχει κάνει όλα αυτά τα 11 συναπτά χρόνια που μάλλον ξέχασε ότι βρίσκεται στο δημαρχιακό θώκο. Ήταν όμως ο ΙΔΙΟΣ που από το 2010 παρέπεμπε στο Jessica όλα τα μεγάλα έργα που είχε ανάγκη ο Δήμος. Μάρτυρας αδιάψευστος προς τούτο είναι το βίντεο του Μαΐου του 2011 (https://www.youtube.com/watch?v=3twzESxXbSs) στο οποίο ο κ. Πνευματικός μαζί με τον κ. Τατούλη «αποθεώνει» το πρόγραμμα Jessica και ανακοινώνει ότι με αυτό το εργαλείο θα γίνουν μεγάλα έργα. Το Σεπτέμβριο του 2013 ανακοινώνει την κατασκευή campus για το Πανεπιστήμιο στο Κ.Ε.Υ.Α. Κορίνθου στην περιοχή των Εξαμιλίων (με σχέδιο ήδη από το 2012), έργα οδοφωτισμού και πολλά πολλά άλλα. Ξεχνά λοιπόν ο κ. Πνευματικός ότι «η Jessica», όπως συνηθίστηκε να λέγεται στη συνέχεια, ήταν η αποκλειστικά δική του προεκλογική και μετεκλογική ονείρωξη από το 2010 και μετά. Έλα όμως που η Jessica αναφερόταν σε συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ή άλλα έργα που περιλαμβάνονταν σε ολοκληρωμένα σχέδια βιώσιμης αστικής ανάπτυξης και ο κος Πνευματικός από το 2010 είχε συνταχθεί με την αντίθεση του Γ.Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα έργα τύπου ΣΔΙΤ. Αλλά και αυτό το ξέχασε ο κ. Πνευματικός φαίνεται … Όπως ξέχασε ο κ. Πνευματικός ότι το πρόγραμμα Jessica την περίοδο 2007- 30 Ιουνίου 2011 διέθεσε στην Ελλάδα 258 εκατομμύρια ευρώ (http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/thefunds/doc/instruments/jessica/20111019_jessica%20_state_of_play.pdf). Άρα κ. Πνευματικέ εσείς τα κάνατε μαντάρα με τη Jessica που της τα φορτώσατε όλα, και όχι εκείνη με εσάς.
6. Πάμε στο 2014. Παραμονές δημοτικών εκλογών η Δημοτική Αγορά της Κορίνθου συνεχίζει να χάσκει εγκαταλελειμμένη. Και φυσικά κατά την προσφιλή μέθοδο του κ. Πνευματικού μπαίνει στην προεκλογική παροχολογία και μεγαλοστομία του. Σε μια κρίση γενναιοδωρίας αρχίζει να μοιράζει «καταστήματα» σε πολιτιστικούς συλλόγους, αόριστες ομάδες καλλιτεχνών, street artists, και διάφορους άλλους δωρεάν. Όλοι οι «καλοί» θα πάρουν και από κάτι, με το «καλοί» να ξέρουμε όλοι πως μεταφράζεται, όπως έχουμε ήδη δει με περιπτώσεις όπως το δημοτικό θέατρο όπου οι «καλοί» παίρνουν το χώρο και οι «κακοί» κάνουν μπόγο τα κουστούμια και πετιούνται στην υπόγα του θεάτρου. Όλα θυσία για τα ψηφαλάκια, έτσι κε Πνευματικέ ; Όμως έπρεπε να καλυφθεί και το κομμάτι του κόσμου που δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Έτσι λοιπόν, παραμονές των εκλογών του 2014 ο τότε υποψήφιος του κ. Πνευματικού και μετέπειτα έμμισθος τεχνικός του σύμβουλος στο Δήμο, κ. Παπακυριάκος, παρουσιάζει ξαφνικά και πομπωδώς μια μακέτα για κτίριο της Δημοτικής Αγοράς η οποία γνωρίζει μεγάλη δημοσιότητα, αλλά ποτέ δεν εντάσσεται στον προεκλογικό λόγο του κ. Πνευματικού. Κάνει όμως τη δουλειά της στο ψάρεμα ψήφων. Είναι η γνωστή μέθοδος μακέτα – ρουκέτα για όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν το Δήμο Κορινθίων όπως η μακέτα – ρουκέτα Zazzara – Gezerli για το λιμάνι, η μακέτα – ρουκέτα 2 τετραγωνικών μέτρων με το campus του Πανεπιστημίου, η μακέτα – ρουκέτα των 4 εκ. ευρώ Παπακυριάκου για την πλατεία και πολλά άλλα. Κατά παράβαση των κανόνων των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων ο κ. Πνευματικός και οι συνεργάτες του επέμεναν να λένε ότι θα χρηματοδοτηθούν τέτοια έργα από ευρωπαϊκά κονδύλια, ακόμα και αν τους λέγαμε ότι το ΕΣΠΑ 2020 για παράδειγμα δεν χρηματοδοτεί μπετά. Φυσικά όλα αυτά εντάσσονταν όπως καταλαβαίνετε στην απροκάλυπτη κάλυψη των ευθυνών του κ. Πνευματικού κατά την 11ετή παραμονή του στην εξουσία του Δήμου.
Ας επιστρέψουμε στη χθεσινή συνέντευξη του κ. Πνευματικού για να συνοψίσουμε. Ο κ. Πνευματικός παρουσίασε την τουλάχιστον 5η διαφορετική θέση του για τη δημοτική αγορά, ανερυθρίαστα μετά από 11 χρόνια. Τώρα ζητάει έναν ιδιώτη επενδυτή να πάρει «πακέτο» τη δημοτική αγορά, να τη νοικιάσει, να τη σουλουπώσει και μετά να «μοιράσει» τα όποια καταστήματα όπως θέλει. Θυμήθηκε ότι δεν έχει χρήματα να κάνει έργο στην αγορά, παρότι θέλει να δώσει 4 εκ. ευρώ για την πλατεία και διατείνεται ότι έχει από 14 έως 17 εκ. ευρώ πλεόνασμα στο ταμείο (γεγονός που το αμφισβητώ καθώς ρωτώ επανειλημμένως ποια είναι τα ρευστά διαθέσιμα και ποτέ δεν απαντούν). Δήλωσε μάλιστα ότι ο ιδιώτης θα αποφασίζει και για «τη χωροταξία της δημοτικής αγοράς» κατανέμοντας τις δραστηριότητες όπως θέλει, «αυτός θα κανονίζει ποιος θα είναι μέσα», όπως είπε χαρακτηριστικά.
Συνεπώς λοιπόν μετά από 11 ολόκληρα χρόνια ο κ. Πνευματικός περιμένει έναν ιδιώτη να κάνει ό,τι θέλει στη Δημοτική Αγορά, αγνοώντας κάθε παραδοσιακή δραστηριότητα και δημιουργώντας ουσιαστικά ένα ιδιωτικό πρατήριο καταστημάτων. Πρόκειται για την προσφιλή του μέθοδο καθυστερήσεων με στόχο τον διαμοιρασμό «φιλέτων», αυτό στο οποίο αναφέρεται με τη φράση «εμείς την ξέρουμε τη δουλειά». Σας θυμίζει κάτι από την αρχική του θέση το 2006 ; Έκλεισε ο κύκλος. Πέρασαν 11 χρόνια, απαξιώθηκε η αγορά, διασύρθηκαν άνθρωποι, καταστράφηκαν δομές και περιουσίες, τελματώθηκε η αγορά που πια δεν αποτελεί κοινή μνήμη για τους νεότερους τουλάχιστον. Ταλαιπωρούνται κάτοικοι εδώ και χρόνια από την εγκατάλειψη και τη δυσωδία που χαρακτηρίζει πια το χώρο. Συγχαρητήρια κύριε Πνευματικέ. Ελπίζω να σας φρέσκαρα τη μνήμη. Απλά, σας παρακαλώ, μη θεωρείτε ότι όλοι είμαστε λωτοφάγοι. Είστε ο βασικός υπεύθυνος της αθλιότητας της Δημοτικής Αγοράς, λέτε ασύστολα ψεύδη, σε κάθε προεκλογική περίοδο τάζετε τα πάντα σε όλους και μετά τους ξεχνάτε (ρωτήστε και τους παρκαδόρους που είχατε βάλει προεκλογικά στο λιμάνι).
Κρίμα για την Κόρινθο, κρίμα για τον ευλογημένο τόπο μας που μαραζώνει υπό τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό και την ανικανότητα μιας πολυετούς δημοτικής αρχής που σε όλα τα μεγάλα θέματα του Δήμου, αλλά και τα μικρά (όπως παιδικές χαρές, σχολεία, αδέσποτα ζώα) πουλάει στην κυριολεξία τρέλα. Χρειάζεται αρχείο και δυνατή μνήμη για να αντιμετωπιστούν, μεράκι, προσπάθεια. Αλλιώς κάθε προεκλογική περίοδο πατάνε το reset και ξαναρχίζουν την ψευδολογία. Με συγχωρείτε για το μακροσκελές του κειμένου, αλλά προσπαθώ μόνο με το γραπτό. Εγώ δεν έχω τη δυνατότητα πέντε καμερών την ημέρα να με αγλαΐζουν και να εκφωνώ μονολόγους χωρίς αντίλογο. Και τώρα κ. Πνευματικέ αμολήστε τον επικοινωνιακό σας όλεθρο και χαρακτηρίστε όσους θυμούνται ως «γραφικούς». Αυτή την δουλειά την ξέρετε καλά.
Η Ιστορία όμως είναι αμείλικτη και μετά από 11 ολόκληρα χρόνια το μόνο που έχετε να επιδείξετε είναι βιομηχανικά δάπεδα, κακοτεχνίες, πρόχειρες παρεμβάσεις και μια Δημοτική Αγορά πεθαμένη που επηρέασε καταλυτικά όλη την υπόλοιπη δραστηριότητα του κέντρου σε μια εποχή μάλιστα έντονης οικονομικής κρίσης. Το όραμά σας πια είναι γνωστό και δεν μπορείτε να κρυφτείτε. Ονειρευτήκατε μια Κόρινθο καφενέ, με αχανείς εκτάσεις τραπεζοκαθισμάτων. Αυτό μπορούσατε να ονειρευτείτε, αυτό κάνατε. Μέχρι εκεί μπορούσατε να φτάσετε. Γι’ αυτό το 2014 έπρεπε από μόνος σας να απαλλάξετε τον τόπο από μια πολυετή παρουσία σας στην εξουσία που είχε πια εξαντλήσει τα όρια και τα αποθέματα του οράματός της.
Βασίλειος Μπαλάφας
27/1/17 - Τα ψεύδη Πνευματικού για τη Δημοτική Αγορά Κορίνθου
Σε μια μακρά συνέντευξη τύπου, τους γνωστούς του μονολόγους, ο κ. Πνευματικός αφιέρωσε 10 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα για να παρουσιάσει ένα νέο «όραμα» για τη Δημοτική Αγορά της Κορίνθου, το 4ο ή 5ο διαφορετικό που παρουσιάζει τα τελευταία 10 χρόνια. Στο κομμάτι αυτό της συνέντευξης είτε ακούστηκαν ανερυθρίαστα ψεύδη σχετικά με το θέμα, είτε εσκεμμένα αποκρύφθηκαν από τους πολίτες σημαντικές λεπτομέρειες οι οποίες στο πέρασμα των ετών, επί της μακροχρόνιας θητείας του κ. Πνευματικού, διαμόρφωσαν τη ντροπιαστική εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει η Δημοτική Αγορά εδώ και 7 περίπου χρόνια.
Θα προσπαθήσω να σταχυολογήσω μερικά από αυτά τα ψεύδη ή τις ανακρίβειες που ειπώθηκαν, κυρίως γιατί επιχειρείται η αποποίηση της ευθύνης για την κατάσταση της Δημοτικής Αγοράς από την τρέχουσα Δημοτική Αρχή. Ο κ. Πνευματικός μάλλον έχει ξεχάσει τί έλεγε προεκλογικά το 2006 (αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο), κυρίως όμως φαίνεται να λησμονεί ότι βρίσκεται στο δημαρχιακό θώκο εδώ και περίπου 11 χρόνια.
1. Η ιστορία ξεκινά ήδη από το 2006 όταν και εξελέγη για πρώτη φορά ο κ. Πνευματικός συμπεριλαμβάνοντας, στους «πύρινους» τότε λόγους του εναντίον του αείμνηστου πρώην Δημάρχου και αντιπάλου του σε εκείνες τις εκλογές Θωμά Θωμαΐδη, κεραυνούς σχετικά με τα μισθώματα των καταστημάτων, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπήρχαν μεθοδεύσεις, ανοχή της προηγούμενης αρχής σε ασυδοσίες επαγγελματιών ή ακόμα ακόμα και συνενοχή. Η θέση του κ. Πνευματικού εκείνη την εποχή (2006) ήταν να επιδώσει εξώσεις (υπ’ αριθμ. 165/25-4-2007 απόφαση δημοτικού συμβουλίου) σε όλους τους επαγγελματίες και να νοικιάσει εκ νέου τα καταστήματα γιατί θεωρούσε «σκάνδαλο» την απώλεια εσόδων από το Δήμο λόγω των ιδιαίτερα χαμηλών ενοικίων. Η θέση του αυτή οδήγησε στη σύγκρουσή του με πολύ γνωστό τότε σύντροφό του, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και ενοικιαστή καταστήματος με προϊόντα μαναβικής.
2. Το 2008 επιδίδονται οι πρώτες εξώσεις με σκοπό να ενοικιαστούν εκ νέου τα καταστήματα. Παράλληλα, διαρρέονται οι πρώτες φήμες για την επιδίωξη κατασκευής ενός σύγχρονου κτιρίου τύπου mall από την πλευρά της δημοτικής αρχής. Με τις πρώτες αντιδράσεις να κλιμακώνονται, τα δημοτικά συμβούλια της 13ης και 19ης Αυγούστου 2008 αναβάλλονται κατόπιν απουσιών πολλών μελών της πλειοψηφίας (7), και το θέμα αφήνεται να εκκρεμεί γενικώς, χωρίς να έρχεται σε συζήτηση κάποια συγκεκριμένη πρόταση. Τον Οκτώβριο του 2008 διαμορφώνονται οι πρώτες οργανωμένες αντιδράσεις και αντιπροτάσεις σχετικά με τους σχεδιασμούς της Δημοτικής Αρχής. Στις 16/10/2008 διοργανώνεται μια βραδιά – συζήτηση στο χώρο της δημοτικής αγοράς και με ομιλητές τον αείμνηστο Ματθαίο Ανδρεάδη και τους λέκτορες της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, κο Μπελαβίλα και κα Νικολάου, αρχίζει να διαμορφώνεται ένας κοινός τόπος σχετικά με την ιστορική μνήμη και τη δυναμική της αγοράς, η οποία αναγνωρίζεται ως σημείο διαχρονικής εμπορικής δραστηριότητας, εντυπωμένο βιωματικά στην καθημερινή πρακτική των Κορινθίων. Ταυτόχρονα, αναγνωρίζεται ότι η κατάσταση στη δημοτική αγορά δεν μπορούσε να συνεχιστεί ως είχε, θέση που εύστοχα εκφράζεται στις 19/10/2008 από το Τοπικό Συμβούλιο Νέων Κορίνθου με τη φράση : «Η αγορά της Κορίνθου δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως είναι σήμερα και οπωσδήποτε δεν πρέπει να γκρεμιστεί.». Η ιδέα αναπαλαίωσης της δημοτικής αγοράς, ή της ανακατασκευής της με το νεοκλασικό χαρακτήρα του αρχικού της σχεδιασμού (νεοκλασικό κτίριο με αίθριο και κεραμοσκεπή) κερδίζει έδαφος στην κοινή γνώμη, κυρίως για λόγους διατήρησης και ανάδειξης της ταυτότητας του χώρου και της πόλης. Εννοείται ότι η Δημοτική Αρχή του κ. Πνευματικού αγνοεί επιδεικτικά όλες αυτές τις διαδικασίες και διαρρέει ότι επίκειται κατεδάφιση της αγοράς. Προς ενίσχυση της θέσης της κραδαίνει το υπ’αριθμ. πρωτ. 37957/15.12.2008 έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ το οποίο όπως ήταν λογικό δεν κρίνει διατηρητέο το κτίσμα της Δημοτικής Αγοράς. Και προφανώς δεν θα μπορούσε να το κάνει γιατί το αρχικό σχέδιο ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Όμως το ΥΠΕΧΩΔΕ αποφασίζει για τα «ντουβάρια» και όχι για τη διατήρηση ή όχι του χαρακτήρα και της παραδοσιακής λειτουργίας του σημείου ως δημοτική αγορά.
3. Τον Απρίλιο του 2009, οι πολίτες Κωστάρας, Ξεθάλης, Μπασιάκου και Σταματίου παρουσιάζουν το σχέδιο που ετοίμασαν εθελοντικά για τη δημοτική αγορά με κύρια θέση ότι «μνημειακό στοιχείο αποτελεί η χρήση του χώρου». Στην εκδήλωση παραβρίσκεται ο κ. Πνευματικός, χαιρετίζει την πρόταση και εμμέσως προσπαθεί να την παρουσιάσει ως «δικαίωση» των δικών του θέσεων. Ποιες όμως ήταν οι θέσεις του ; Ακόμα και τότε ήταν αβέβαιες. Αποκαλύφθηκαν όμως στη συνέχεια.
4. Φθάνουμε στις αρχές του 2010. Ήδη από τα τέλη του 2009 στο Τοπικό Συμβούλιο της Κορίνθου ακούγεται η είδηση για αίτηση κατεδαφίσεως η οποία πιστοποιείται με το Πρακτικό αριθ. 2/12-02-2010 του δημοτικού συμβουλίου και ζητείται από τη Δημοτική Αρχή έκδοση άδειας κατεδάφισης του υπάρχοντος κτιρίου δημοτικής αγοράς από την Πολεοδομία Κορίνθου. Παράλληλα αποφασίζεται η έκδοση άδειας οικοδομής ανέγερσης νέου κτιρίου δημοτικής αγοράς, σύμφωνα με το συνταχθέν σχέδιο της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Κορινθίων. Στο ίδιο πρακτικό περιλαμβάνεται και η υποβολή αιτήματος ένταξης της συγκεκριμένης επένδυσης της δημοτικής αγοράς στον αναπτυξιακό νόμο, μέσω της Δημοτικής Περιουσίας Α.Ε., για επιχορήγηση. Τότε ακούμε από στελέχη του κ. Πνευματικού και από τον ίδιο για τα προγράμματα Jaspers, Jeremie, Jessica και Jasmine στα οποία υποτίθεται θα εντάσσονταν «μεγάλα» έργα του Δήμου Κορινθίων τα οποία παρουσιάζονταν πλέον και ως προεκλογικό πρόγραμμα για τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του 2010. Το Φεβρουάριο του 2010 ο δημοσιογράφος κ. Λάμπρου (δεδηλωμένος φίλος του κ. Πνευματικού) γράφει για τον κ. Πνευματικό : «ήξεραν [οι πολίτες] ότι θα γκρεμίσει την αγορά να φτιάξει καινούρια και βεβαίως του έδωσαν 63% για να κάνει υπόγειο γκαράζ τα περιβολλάκια».
5. Θέμα Jessica. Ο κ. Πνευματικός στη συνέντευξή του στις 25/1/2017 ρίχνει το ανάθεμα στο πρόγραμμα Jessica για όλα όσα δεν έχει κάνει όλα αυτά τα 11 συναπτά χρόνια που μάλλον ξέχασε ότι βρίσκεται στο δημαρχιακό θώκο. Ήταν όμως ο ΙΔΙΟΣ που από το 2010 παρέπεμπε στο Jessica όλα τα μεγάλα έργα που είχε ανάγκη ο Δήμος. Μάρτυρας αδιάψευστος προς τούτο είναι το βίντεο του Μαΐου του 2011 (https://www.youtube.com/watch?v=3twzESxXbSs) στο οποίο ο κ. Πνευματικός μαζί με τον κ. Τατούλη «αποθεώνει» το πρόγραμμα Jessica και ανακοινώνει ότι με αυτό το εργαλείο θα γίνουν μεγάλα έργα. Το Σεπτέμβριο του 2013 ανακοινώνει την κατασκευή campus για το Πανεπιστήμιο στο Κ.Ε.Υ.Α. Κορίνθου στην περιοχή των Εξαμιλίων (με σχέδιο ήδη από το 2012), έργα οδοφωτισμού και πολλά πολλά άλλα. Ξεχνά λοιπόν ο κ. Πνευματικός ότι «η Jessica», όπως συνηθίστηκε να λέγεται στη συνέχεια, ήταν η αποκλειστικά δική του προεκλογική και μετεκλογική ονείρωξη από το 2010 και μετά. Έλα όμως που η Jessica αναφερόταν σε συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ή άλλα έργα που περιλαμβάνονταν σε ολοκληρωμένα σχέδια βιώσιμης αστικής ανάπτυξης και ο κος Πνευματικός από το 2010 είχε συνταχθεί με την αντίθεση του Γ.Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα έργα τύπου ΣΔΙΤ. Αλλά και αυτό το ξέχασε ο κ. Πνευματικός φαίνεται … Όπως ξέχασε ο κ. Πνευματικός ότι το πρόγραμμα Jessica την περίοδο 2007- 30 Ιουνίου 2011 διέθεσε στην Ελλάδα 258 εκατομμύρια ευρώ (http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/thefunds/doc/instruments/jessica/20111019_jessica%20_state_of_play.pdf). Άρα κ. Πνευματικέ εσείς τα κάνατε μαντάρα με τη Jessica που της τα φορτώσατε όλα, και όχι εκείνη με εσάς.
6. Πάμε στο 2014. Παραμονές δημοτικών εκλογών η Δημοτική Αγορά της Κορίνθου συνεχίζει να χάσκει εγκαταλελειμμένη. Και φυσικά κατά την προσφιλή μέθοδο του κ. Πνευματικού μπαίνει στην προεκλογική παροχολογία και μεγαλοστομία του. Σε μια κρίση γενναιοδωρίας αρχίζει να μοιράζει «καταστήματα» σε πολιτιστικούς συλλόγους, αόριστες ομάδες καλλιτεχνών, street artists, και διάφορους άλλους δωρεάν. Όλοι οι «καλοί» θα πάρουν και από κάτι, με το «καλοί» να ξέρουμε όλοι πως μεταφράζεται, όπως έχουμε ήδη δει με περιπτώσεις όπως το δημοτικό θέατρο όπου οι «καλοί» παίρνουν το χώρο και οι «κακοί» κάνουν μπόγο τα κουστούμια και πετιούνται στην υπόγα του θεάτρου. Όλα θυσία για τα ψηφαλάκια, έτσι κε Πνευματικέ ; Όμως έπρεπε να καλυφθεί και το κομμάτι του κόσμου που δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Έτσι λοιπόν, παραμονές των εκλογών του 2014 ο τότε υποψήφιος του κ. Πνευματικού και μετέπειτα έμμισθος τεχνικός του σύμβουλος στο Δήμο, κ. Παπακυριάκος, παρουσιάζει ξαφνικά και πομπωδώς μια μακέτα για κτίριο της Δημοτικής Αγοράς η οποία γνωρίζει μεγάλη δημοσιότητα, αλλά ποτέ δεν εντάσσεται στον προεκλογικό λόγο του κ. Πνευματικού. Κάνει όμως τη δουλειά της στο ψάρεμα ψήφων. Είναι η γνωστή μέθοδος μακέτα – ρουκέτα για όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν το Δήμο Κορινθίων όπως η μακέτα – ρουκέτα Zazzara – Gezerli για το λιμάνι, η μακέτα – ρουκέτα 2 τετραγωνικών μέτρων με το campus του Πανεπιστημίου, η μακέτα – ρουκέτα των 4 εκ. ευρώ Παπακυριάκου για την πλατεία και πολλά άλλα. Κατά παράβαση των κανόνων των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων ο κ. Πνευματικός και οι συνεργάτες του επέμεναν να λένε ότι θα χρηματοδοτηθούν τέτοια έργα από ευρωπαϊκά κονδύλια, ακόμα και αν τους λέγαμε ότι το ΕΣΠΑ 2020 για παράδειγμα δεν χρηματοδοτεί μπετά. Φυσικά όλα αυτά εντάσσονταν όπως καταλαβαίνετε στην απροκάλυπτη κάλυψη των ευθυνών του κ. Πνευματικού κατά την 11ετή παραμονή του στην εξουσία του Δήμου.
Ας επιστρέψουμε στη χθεσινή συνέντευξη του κ. Πνευματικού για να συνοψίσουμε. Ο κ. Πνευματικός παρουσίασε την τουλάχιστον 5η διαφορετική θέση του για τη δημοτική αγορά, ανερυθρίαστα μετά από 11 χρόνια. Τώρα ζητάει έναν ιδιώτη επενδυτή να πάρει «πακέτο» τη δημοτική αγορά, να τη νοικιάσει, να τη σουλουπώσει και μετά να «μοιράσει» τα όποια καταστήματα όπως θέλει. Θυμήθηκε ότι δεν έχει χρήματα να κάνει έργο στην αγορά, παρότι θέλει να δώσει 4 εκ. ευρώ για την πλατεία και διατείνεται ότι έχει από 14 έως 17 εκ. ευρώ πλεόνασμα στο ταμείο (γεγονός που το αμφισβητώ καθώς ρωτώ επανειλημμένως ποια είναι τα ρευστά διαθέσιμα και ποτέ δεν απαντούν). Δήλωσε μάλιστα ότι ο ιδιώτης θα αποφασίζει και για «τη χωροταξία της δημοτικής αγοράς» κατανέμοντας τις δραστηριότητες όπως θέλει, «αυτός θα κανονίζει ποιος θα είναι μέσα», όπως είπε χαρακτηριστικά.
Συνεπώς λοιπόν μετά από 11 ολόκληρα χρόνια ο κ. Πνευματικός περιμένει έναν ιδιώτη να κάνει ό,τι θέλει στη Δημοτική Αγορά, αγνοώντας κάθε παραδοσιακή δραστηριότητα και δημιουργώντας ουσιαστικά ένα ιδιωτικό πρατήριο καταστημάτων. Πρόκειται για την προσφιλή του μέθοδο καθυστερήσεων με στόχο τον διαμοιρασμό «φιλέτων», αυτό στο οποίο αναφέρεται με τη φράση «εμείς την ξέρουμε τη δουλειά». Σας θυμίζει κάτι από την αρχική του θέση το 2006 ; Έκλεισε ο κύκλος. Πέρασαν 11 χρόνια, απαξιώθηκε η αγορά, διασύρθηκαν άνθρωποι, καταστράφηκαν δομές και περιουσίες, τελματώθηκε η αγορά που πια δεν αποτελεί κοινή μνήμη για τους νεότερους τουλάχιστον. Ταλαιπωρούνται κάτοικοι εδώ και χρόνια από την εγκατάλειψη και τη δυσωδία που χαρακτηρίζει πια το χώρο. Συγχαρητήρια κύριε Πνευματικέ. Ελπίζω να σας φρέσκαρα τη μνήμη. Απλά, σας παρακαλώ, μη θεωρείτε ότι όλοι είμαστε λωτοφάγοι. Είστε ο βασικός υπεύθυνος της αθλιότητας της Δημοτικής Αγοράς, λέτε ασύστολα ψεύδη, σε κάθε προεκλογική περίοδο τάζετε τα πάντα σε όλους και μετά τους ξεχνάτε (ρωτήστε και τους παρκαδόρους που είχατε βάλει προεκλογικά στο λιμάνι).
Κρίμα για την Κόρινθο, κρίμα για τον ευλογημένο τόπο μας που μαραζώνει υπό τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό και την ανικανότητα μιας πολυετούς δημοτικής αρχής που σε όλα τα μεγάλα θέματα του Δήμου, αλλά και τα μικρά (όπως παιδικές χαρές, σχολεία, αδέσποτα ζώα) πουλάει στην κυριολεξία τρέλα. Χρειάζεται αρχείο και δυνατή μνήμη για να αντιμετωπιστούν, μεράκι, προσπάθεια. Αλλιώς κάθε προεκλογική περίοδο πατάνε το reset και ξαναρχίζουν την ψευδολογία. Με συγχωρείτε για το μακροσκελές του κειμένου, αλλά προσπαθώ μόνο με το γραπτό. Εγώ δεν έχω τη δυνατότητα πέντε καμερών την ημέρα να με αγλαΐζουν και να εκφωνώ μονολόγους χωρίς αντίλογο. Και τώρα κ. Πνευματικέ αμολήστε τον επικοινωνιακό σας όλεθρο και χαρακτηρίστε όσους θυμούνται ως «γραφικούς». Αυτή την δουλειά την ξέρετε καλά.
Η Ιστορία όμως είναι αμείλικτη και μετά από 11 ολόκληρα χρόνια το μόνο που έχετε να επιδείξετε είναι βιομηχανικά δάπεδα, κακοτεχνίες, πρόχειρες παρεμβάσεις και μια Δημοτική Αγορά πεθαμένη που επηρέασε καταλυτικά όλη την υπόλοιπη δραστηριότητα του κέντρου σε μια εποχή μάλιστα έντονης οικονομικής κρίσης. Το όραμά σας πια είναι γνωστό και δεν μπορείτε να κρυφτείτε. Ονειρευτήκατε μια Κόρινθο καφενέ, με αχανείς εκτάσεις τραπεζοκαθισμάτων. Αυτό μπορούσατε να ονειρευτείτε, αυτό κάνατε. Μέχρι εκεί μπορούσατε να φτάσετε. Γι’ αυτό το 2014 έπρεπε από μόνος σας να απαλλάξετε τον τόπο από μια πολυετή παρουσία σας στην εξουσία που είχε πια εξαντλήσει τα όρια και τα αποθέματα του οράματός της.
Βασίλειος Μπαλάφας
0
Τι συμβαίνει με τα σχολειά στο Δήμο Κορινθίων ; Ποιος παίζει με τους γονείς και τα παιδιά ;
Από την Κυριακή το μεσημέρι στο Δήμο Κορινθίων εκτυλίσσεται ένα αλαλούμ άνευ προηγουμένου και παράλληλα – απ’ ότι φαίνεται – παίζεται ένα παιχνίδι πολιτικής παλαιάς κοπής και χείριστου είδους επάνω στις πλάτες γονιών και παιδιών με πρόσχημα την κακοκαιρία που έτυχε να συμπέσει με το όριο της λήξης της διακοπής των δύο εβδομάδων για τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Οι γονείς ρωτούν με αγωνία όπου βρουν για το τι θα γίνει την επόμενη ημέρα, χωρίς να υπάρχει υπεύθυνα ενημέρωση και οποιαδήποτε ορθολογική εξήγηση.
Την Κυριακή το μεσημέρι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο internet και κυρίως στο Facebook μια φήμη για μη λειτουργία όλων των σχολείων στο Δήμο Κορινθίων, ακόμα και εκείνων που βρίσκονται στο κέντρο και τα οποία προφανώς δεν έχουν κανένα πρόβλημα προσβασιμότητας. Λίγη ώρα αργότερα, τοπική εφημερίδα στην ιστοσελίδα της στο FB μετέδωσε ότι πράγματι τα σχολεία δεν θα λειτουργούσαν, αλλά δεν είχε ασφαλή ενημέρωση όπως επίσης μετέδωσε για το αν αυτό αφορούσε όλα τα σχολεία ή μόνο εκείνα που είχαν πράγματι πρόβλημα λόγω των καιρικών συνθηκών. Γύρω στις 4μιση το απόγευμα, κορίνθιος δημοσιογράφος μετέδωσε ότι σε «off the record» (!!!) επικοινωνία που έγινε με το Δήμαρχο Κορινθίων, δηλώθηκε ότι η οδηγία αφορούσε όλα τα σχολεία του Δήμου Κορινθίων. Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα, Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 8 το βράδυ, καμία σχετική επίσημη ανακοίνωση δεν υπάρχει στην ιστοσελίδα του Δήμου Κορινθίων παρότι η απόφαση ανήκει εκ του νόμου στη δικαιοδοσία του Δημάρχου.
Σύμφωνα με πληροφόρηση που είχα από έγκυρη πηγή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, το μεσημέρι της Κυριακής έγινε εισήγηση να παραμείνουν κλειστά τα σχολεία περιοχών όπως η Κλένια, το Χιλιομόδι, ο Σολωμός, και γενικώς εκείνων που πράγματι υπήρχε χιόνι το οποίο θα εξελισσόταν σε πάγο. Τελικά επικράτησε η άποψη να παραμείνουν τη Δευτέρα κλειστά όλα τα σχολεία, και εκείνα στα οποία δεν υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Το επιχείρημα είναι ότι επικρατεί ψύχος.
Από το Σάββατο το πρωί σε διάφορες περιοχές του Δήμου Κορινθίων, περιφερόμενα στελέχη της Δημοτικής Αρχής με υπηρεσιακά οχήματα επαίρονταν ότι επίλυσαν όλα τα προβλήματα από την κακοκαιρία. Προφανώς κάτι από τα δύο δεν ισχύει. Ή υπάρχουν προβλήματα ή δεν υπάρχουν. Γιατί δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν προβλήματα και τα σχολεία να κλείνουν λόγω προβλημάτων. Ποιων προβλημάτων ;
Στη συνέχεια ξεκίνησε μια θεωρία περί πετρελαίου θέρμανσης. Εδώ επίσης κάτι δεν πάει καλά. Πρώτον γιατί τα σχολεία της Κορίνθου προμηθεύονται ποσότητα πετρελαίου με τη χορηγία της Motor Oil, και δεύτερον γιατί σύμφωνα με δηλώσεις του κυρίου Σταυρέλη ο Δήμος Κορινθίων έχει ταμείο από 14 έως 17 εκατομμύρια ευρώ (το ακριβές ποσό παίζεται ανά δήλωση και περίσταση). Ταυτόχρονα, ασφαλείς πληροφορίες δικές μου αναφέρουν ότι δάσκαλοι κεντρικών σχολείων της πόλης έχουν εκμυστηρευθεί σε γονείς ότι τα σχολειά τους δεν έχουν πετρέλαιο. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει γιατί δεν το λένε δημόσια και γιατί ο Δήμος δεν φροντίζει να προμηθευτούν ;
Τελικώς τη Δευτέρα τα σχολειά παρέμειναν όλα κλειστά. Προφανώς γονείς έχασαν μεροκάματα για να κρατήσουν τα παιδιά τους σπίτι, δαπάνησαν – όσοι μπορούσαν – πετρέλαιο, ρεύμα, ξύλα για θέρμανση και εν τέλει αποδέχθηκαν σιωπηρώς την απόφαση του κατά νόμου υπευθύνου, κ. Πνευματικού.
Το έργο συνεχίζεται σήμερα Δευτέρα με τον ίδιο τρόπο. Καμία επίσημη ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του Δήμου Κορινθίων, ευτυχώς έχουν πια ενεργοποιηθεί οι ιστοσελίδες της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας και μεταδίδουν σχετικές πληροφορίες. Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα, κυκλοφόρησαν τα νέα … Και την Τρίτη κλειστά όλα τα σχολεία στο Δήμο Κορινθίων, ακόμα και εκείνα του κέντρου. Αδιανόητα πράγματα.
Αλλά για να δούμε τώρα τι παρουσιάζεται ως δέσμη επιχειρημάτων για το κλείσιμο των σχολείων.
Κάποιοι μιλούν για αποφυγή ατυχημάτων. Δυστυχώς όμως μέχρι σήμερα ατυχήματα σε σχολεία της Κορινθίας έχουν συμβεί και αναφερθεί χωρίς να σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες, ορισμένα εκ των οποίων πολύ σοβαρά που έχουν συμβεί είτε σε περιπάτους, είτε λόγω κακοτεχνιών, είτε λόγω ασυντήρητων υποδομών σε ένα Δήμο που λέει ότι έχει ταμείο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Ποτέ πάντως δεν θυμάμαι να έχει καταγραφεί ατύχημα λόγω ψύχους.
Άλλοι μιλούν για το ψύχος και τον κίνδυνο να κρυώσουν τα παιδιά. Εδώ τώρα μιλούμε και για τα Γυμνάσια και για τα Λύκεια και αυτό φαντάζομαι δεν χρειάζεται να το αναλύσω. Ταυτόχρονα διαβάζουμε ανακοινώσεις ιδιωτικών σχολείων τα οποία δουλεύουν κανονικά (δούλεψαν και τη Δευτέρα), φροντιστηρίων ή κέντρων δραστηριοτήτων (καράτε, μπαλέτα κλπ). Κάτι φαίνεται ότι δεν πηγαίνει καλά με το όλο σκεπτικό. Την ίδια ώρα μαθαίνω ότι στο ΕΠΑΛ το καλοριφέρ είναι χαλασμένο … Και που να το φτιάξει κάποιος, δεν βαριέσαι, λουκέτο !
Δυστυχώς η τρυφηλότητα και ο χαβαλές έχουν εξελιχθεί σε κανόνα. Όμως, αλήθεια, τι βρίσκεται πίσω από την κουρτίνα, τη δήθεν υπερευαισθησία για το κρύο ή ακόμα και εκείνους που καλοπροαίρετα θέτουν θέμα για παιδιά τριγύρω περιοχών που δεν μπορούν πιθανώς να μετακινηθούν ; Ποιος παίζει ψηφοθηρικά παιχνίδια στις πλάτες γονιών και παιδιών έχοντας παραμείνει στο κλίμα της μάζωξης της Πρωτοχρονιάς στο «ρετιρέ» της Κολιάτσου με τα κομπολόγια να βροντούν, τη χαλαρότητα και τα οινοπνευματώδη να ελαφραίνουν την ατμόσφαιρα ;
Γιατί μάλλον κανείς δεν σκέφτηκε ότι υπάρχουν εκατοντάδες οικογένειες στην Κόρινθο που δεν έχουν για ρεύμα, πετρέλαιο, ξύλα, εκείνες τις οικογένειες για τις οποίες διαφήμιζε ο Δήμος το πρόσφατο συσσίτιο που προσέφερε, εκείνες δεν έχουν παιδάκια που πάνε σχολείο ; Δεν κρυώνουν αυτά τα παιδάκια ; Μάλλον κανείς δεν σκέφτηκε ότι πέραν της απόφασης και της αντίληψης του κ. Πνευματικού, όλα τα άλλα λειτούργησαν κανονικά, Υπηρεσίες, καταστήματα, super markets, ιδιωτικός και δημόσιος τομέας. Πράγμα που σημαίνει ότι πλήθος οικογενειών αντιμετώπισε πρόβλημα σχετικά με το τι θα κάνει με τα παιδιά, γιατί ίσως κύριε Πνευματικέ δεν υπάρχουν παντού γιαγιάδες, παππούδες και κυρίως … θείοι να εξασφαλίσουν τα παιδιά …
Ας πάμε όμως στο επί του πρακτέου. Τα σχολεία – ειδικά του κέντρου της Κορίνθου – δεν θα έπρεπε να είχαν κανένα λόγο για να παραμείνουν κλειστά. Ίσα ίσα που θα έπρεπε να ανοίξουν, πιθανώς θα μπορούσαν λίγο αργότερα, πχ 9 ή 9μιση το πρωί, για να δώσουν ζεστασιά στα παιδιά. Για να υποδεχθούν εκείνα που οι γονείς θα έφερναν όπως συμβαίνει κάθε μέρα, για να προσφέρουν όλα εκείνα που οι δάσκαλοι και οι καθηγητές της Κορινθίας προσφέρουν με πενιχρά μέσα, ελάχιστες υποδομές και πετσοκομμένες αμοιβές. Να γίνουν χώρος θαλπωρής για τα παιδιά, χώρος κανονικού μαθήματος για τα μεγαλύτερα που δεν έχουν κανένα πρόβλημα απολύτως να πάνε στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Και ας λειτουργούσαν ελαστικά, χωρίς να κάνουν το αυστηρό πρόγραμμα μάθησης, ας αξιοποιούσαν χρόνο και μεθόδους για να ενισχύσουν δεξιότητες, να ψυχαγωγηθούν, να μάθουν παίζοντας. Είναι τόσο παράλογο αυτό ; Ακούγεται τόσο «μπανάλ» στην εποχή μας ;
Αντιθέτως, όλα τα σχολειά του Δήμου Κορινθίων θα παραμείνουν κλειστά και αύριο Τρίτη. Και κάποιοι λένε, «θα παιχτεί και η Τετάρτη». Τζόγο δηλαδή, μπόμπα χαρακίρι, τα βλέπω. Κρίμα. Κρίμα που έχουμε φτάσει αδιαμαρτύρητα ως εδώ. Κρίμα που ελάχιστοι αντιδρούν και ευαισθητοποιούνται. Κρίμα που μεταδίδουμε στα παιδιά μας ότι στα δύσκολα καθόμαστε μέσα, στο σπιτάκι μας, πίσω από την πορτούλα μας και έχει ο Θεός. Κρίμα που τόσο αδιαμαρτύρητα οδηγούμε τη χώρα μας σε μαρασμό και επιτρέπουμε σε κάθε «υπεύθυνο» να χασκογελά θεωρώντας ότι γίνεται αγαπητός κρατώντας κλειστά τα σχολειά. Κάποτε έλεγαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι σε περίπτωση έκτακτων φαινομένων θα είναι ανοιχτοί κοινόχρηστοι χώροι κλιματιζόμενοι και θερμαινόμενοι, εκκλησιές, κρατικές υποδομές για να βρει καταφύγιο ο κόσμος. Γιατί αυτοί οι χώροι θεωρείτο ότι είχαν την «εγγύηση» της Πολιτείας, του οργανωμένου Κράτους Πρόνοιας, των υπευθύνων. Σήμερα, στα σπίτια, πίσω από την πόρτα του ο καθένας και πανηγύρι για το κλειστό σχολείο που ο «μάγκας Δήμαρχος αποφάσισε».
Δεν περιμένω κανείς να απαντήσει σε όλα αυτά. Ευελπιστώ όσοι και όσες διαβάσουν αυτό το κείμενο, απλώς να σκεφτούν. Να σκεφτούν λίγο έξω από τη δική τους πόρτα.
Δύο σημειώσεις : Πρώτον, αξίζει να δείτε σε ποιες περιοχές τα σχολεία λειτούργησαν κανονικότατα, όπως πχ στη Λιβαδειά ή στη Νότια Κυνουρία. Δεύτερον, το κείμενο δεν αναφέρεται σε περιοχές όπου υπάρχει αντικειμενικό πρόβλημα, αν και εκεί κατά τη γνώμη μου το ανοιχτό σχολείο θα λειτουργούσε επωφελώς για οικογένειες που έχουν ανάγκη, αυτές που ορισμένοι βγάζουν σε φωτογραφίες στο διαδίκτυο υπερηφανευόμενοι δημοσίως ότι τις βοηθούν.
Φευ.
Βασίλειος Μπαλάφας
9/1/17 - Τι συμβαίνει με τα σχολειά στο Δήμο Κορινθίων ;
Από την Κυριακή το μεσημέρι στο Δήμο Κορινθίων εκτυλίσσεται ένα αλαλούμ άνευ προηγουμένου και παράλληλα – απ’ ότι φαίνεται – παίζεται ένα παιχνίδι πολιτικής παλαιάς κοπής και χείριστου είδους επάνω στις πλάτες γονιών και παιδιών με πρόσχημα την κακοκαιρία που έτυχε να συμπέσει με το όριο της λήξης της διακοπής των δύο εβδομάδων για τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Οι γονείς ρωτούν με αγωνία όπου βρουν για το τι θα γίνει την επόμενη ημέρα, χωρίς να υπάρχει υπεύθυνα ενημέρωση και οποιαδήποτε ορθολογική εξήγηση.
Την Κυριακή το μεσημέρι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο internet και κυρίως στο Facebook μια φήμη για μη λειτουργία όλων των σχολείων στο Δήμο Κορινθίων, ακόμα και εκείνων που βρίσκονται στο κέντρο και τα οποία προφανώς δεν έχουν κανένα πρόβλημα προσβασιμότητας. Λίγη ώρα αργότερα, τοπική εφημερίδα στην ιστοσελίδα της στο FB μετέδωσε ότι πράγματι τα σχολεία δεν θα λειτουργούσαν, αλλά δεν είχε ασφαλή ενημέρωση όπως επίσης μετέδωσε για το αν αυτό αφορούσε όλα τα σχολεία ή μόνο εκείνα που είχαν πράγματι πρόβλημα λόγω των καιρικών συνθηκών. Γύρω στις 4μιση το απόγευμα, κορίνθιος δημοσιογράφος μετέδωσε ότι σε «off the record» (!!!) επικοινωνία που έγινε με το Δήμαρχο Κορινθίων, δηλώθηκε ότι η οδηγία αφορούσε όλα τα σχολεία του Δήμου Κορινθίων. Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα, Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 8 το βράδυ, καμία σχετική επίσημη ανακοίνωση δεν υπάρχει στην ιστοσελίδα του Δήμου Κορινθίων παρότι η απόφαση ανήκει εκ του νόμου στη δικαιοδοσία του Δημάρχου.
Σύμφωνα με πληροφόρηση που είχα από έγκυρη πηγή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, το μεσημέρι της Κυριακής έγινε εισήγηση να παραμείνουν κλειστά τα σχολεία περιοχών όπως η Κλένια, το Χιλιομόδι, ο Σολωμός, και γενικώς εκείνων που πράγματι υπήρχε χιόνι το οποίο θα εξελισσόταν σε πάγο. Τελικά επικράτησε η άποψη να παραμείνουν τη Δευτέρα κλειστά όλα τα σχολεία, και εκείνα στα οποία δεν υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Το επιχείρημα είναι ότι επικρατεί ψύχος.
Από το Σάββατο το πρωί σε διάφορες περιοχές του Δήμου Κορινθίων, περιφερόμενα στελέχη της Δημοτικής Αρχής με υπηρεσιακά οχήματα επαίρονταν ότι επίλυσαν όλα τα προβλήματα από την κακοκαιρία. Προφανώς κάτι από τα δύο δεν ισχύει. Ή υπάρχουν προβλήματα ή δεν υπάρχουν. Γιατί δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν προβλήματα και τα σχολεία να κλείνουν λόγω προβλημάτων. Ποιων προβλημάτων ;
Στη συνέχεια ξεκίνησε μια θεωρία περί πετρελαίου θέρμανσης. Εδώ επίσης κάτι δεν πάει καλά. Πρώτον γιατί τα σχολεία της Κορίνθου προμηθεύονται ποσότητα πετρελαίου με τη χορηγία της Motor Oil, και δεύτερον γιατί σύμφωνα με δηλώσεις του κυρίου Σταυρέλη ο Δήμος Κορινθίων έχει ταμείο από 14 έως 17 εκατομμύρια ευρώ (το ακριβές ποσό παίζεται ανά δήλωση και περίσταση). Ταυτόχρονα, ασφαλείς πληροφορίες δικές μου αναφέρουν ότι δάσκαλοι κεντρικών σχολείων της πόλης έχουν εκμυστηρευθεί σε γονείς ότι τα σχολειά τους δεν έχουν πετρέλαιο. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει γιατί δεν το λένε δημόσια και γιατί ο Δήμος δεν φροντίζει να προμηθευτούν ;
Τελικώς τη Δευτέρα τα σχολειά παρέμειναν όλα κλειστά. Προφανώς γονείς έχασαν μεροκάματα για να κρατήσουν τα παιδιά τους σπίτι, δαπάνησαν – όσοι μπορούσαν – πετρέλαιο, ρεύμα, ξύλα για θέρμανση και εν τέλει αποδέχθηκαν σιωπηρώς την απόφαση του κατά νόμου υπευθύνου, κ. Πνευματικού.
Το έργο συνεχίζεται σήμερα Δευτέρα με τον ίδιο τρόπο. Καμία επίσημη ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του Δήμου Κορινθίων, ευτυχώς έχουν πια ενεργοποιηθεί οι ιστοσελίδες της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας και μεταδίδουν σχετικές πληροφορίες. Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα, κυκλοφόρησαν τα νέα … Και την Τρίτη κλειστά όλα τα σχολεία στο Δήμο Κορινθίων, ακόμα και εκείνα του κέντρου. Αδιανόητα πράγματα.
Αλλά για να δούμε τώρα τι παρουσιάζεται ως δέσμη επιχειρημάτων για το κλείσιμο των σχολείων.
Κάποιοι μιλούν για αποφυγή ατυχημάτων. Δυστυχώς όμως μέχρι σήμερα ατυχήματα σε σχολεία της Κορινθίας έχουν συμβεί και αναφερθεί χωρίς να σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες, ορισμένα εκ των οποίων πολύ σοβαρά που έχουν συμβεί είτε σε περιπάτους, είτε λόγω κακοτεχνιών, είτε λόγω ασυντήρητων υποδομών σε ένα Δήμο που λέει ότι έχει ταμείο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Ποτέ πάντως δεν θυμάμαι να έχει καταγραφεί ατύχημα λόγω ψύχους.
Άλλοι μιλούν για το ψύχος και τον κίνδυνο να κρυώσουν τα παιδιά. Εδώ τώρα μιλούμε και για τα Γυμνάσια και για τα Λύκεια και αυτό φαντάζομαι δεν χρειάζεται να το αναλύσω. Ταυτόχρονα διαβάζουμε ανακοινώσεις ιδιωτικών σχολείων τα οποία δουλεύουν κανονικά (δούλεψαν και τη Δευτέρα), φροντιστηρίων ή κέντρων δραστηριοτήτων (καράτε, μπαλέτα κλπ). Κάτι φαίνεται ότι δεν πηγαίνει καλά με το όλο σκεπτικό. Την ίδια ώρα μαθαίνω ότι στο ΕΠΑΛ το καλοριφέρ είναι χαλασμένο … Και που να το φτιάξει κάποιος, δεν βαριέσαι, λουκέτο !
Δυστυχώς η τρυφηλότητα και ο χαβαλές έχουν εξελιχθεί σε κανόνα. Όμως, αλήθεια, τι βρίσκεται πίσω από την κουρτίνα, τη δήθεν υπερευαισθησία για το κρύο ή ακόμα και εκείνους που καλοπροαίρετα θέτουν θέμα για παιδιά τριγύρω περιοχών που δεν μπορούν πιθανώς να μετακινηθούν ; Ποιος παίζει ψηφοθηρικά παιχνίδια στις πλάτες γονιών και παιδιών έχοντας παραμείνει στο κλίμα της μάζωξης της Πρωτοχρονιάς στο «ρετιρέ» της Κολιάτσου με τα κομπολόγια να βροντούν, τη χαλαρότητα και τα οινοπνευματώδη να ελαφραίνουν την ατμόσφαιρα ;
Γιατί μάλλον κανείς δεν σκέφτηκε ότι υπάρχουν εκατοντάδες οικογένειες στην Κόρινθο που δεν έχουν για ρεύμα, πετρέλαιο, ξύλα, εκείνες τις οικογένειες για τις οποίες διαφήμιζε ο Δήμος το πρόσφατο συσσίτιο που προσέφερε, εκείνες δεν έχουν παιδάκια που πάνε σχολείο ; Δεν κρυώνουν αυτά τα παιδάκια ; Μάλλον κανείς δεν σκέφτηκε ότι πέραν της απόφασης και της αντίληψης του κ. Πνευματικού, όλα τα άλλα λειτούργησαν κανονικά, Υπηρεσίες, καταστήματα, super markets, ιδιωτικός και δημόσιος τομέας. Πράγμα που σημαίνει ότι πλήθος οικογενειών αντιμετώπισε πρόβλημα σχετικά με το τι θα κάνει με τα παιδιά, γιατί ίσως κύριε Πνευματικέ δεν υπάρχουν παντού γιαγιάδες, παππούδες και κυρίως … θείοι να εξασφαλίσουν τα παιδιά …
Ας πάμε όμως στο επί του πρακτέου. Τα σχολεία – ειδικά του κέντρου της Κορίνθου – δεν θα έπρεπε να είχαν κανένα λόγο για να παραμείνουν κλειστά. Ίσα ίσα που θα έπρεπε να ανοίξουν, πιθανώς θα μπορούσαν λίγο αργότερα, πχ 9 ή 9μιση το πρωί, για να δώσουν ζεστασιά στα παιδιά. Για να υποδεχθούν εκείνα που οι γονείς θα έφερναν όπως συμβαίνει κάθε μέρα, για να προσφέρουν όλα εκείνα που οι δάσκαλοι και οι καθηγητές της Κορινθίας προσφέρουν με πενιχρά μέσα, ελάχιστες υποδομές και πετσοκομμένες αμοιβές. Να γίνουν χώρος θαλπωρής για τα παιδιά, χώρος κανονικού μαθήματος για τα μεγαλύτερα που δεν έχουν κανένα πρόβλημα απολύτως να πάνε στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Και ας λειτουργούσαν ελαστικά, χωρίς να κάνουν το αυστηρό πρόγραμμα μάθησης, ας αξιοποιούσαν χρόνο και μεθόδους για να ενισχύσουν δεξιότητες, να ψυχαγωγηθούν, να μάθουν παίζοντας. Είναι τόσο παράλογο αυτό ; Ακούγεται τόσο «μπανάλ» στην εποχή μας ;
Αντιθέτως, όλα τα σχολειά του Δήμου Κορινθίων θα παραμείνουν κλειστά και αύριο Τρίτη. Και κάποιοι λένε, «θα παιχτεί και η Τετάρτη». Τζόγο δηλαδή, μπόμπα χαρακίρι, τα βλέπω. Κρίμα. Κρίμα που έχουμε φτάσει αδιαμαρτύρητα ως εδώ. Κρίμα που ελάχιστοι αντιδρούν και ευαισθητοποιούνται. Κρίμα που μεταδίδουμε στα παιδιά μας ότι στα δύσκολα καθόμαστε μέσα, στο σπιτάκι μας, πίσω από την πορτούλα μας και έχει ο Θεός. Κρίμα που τόσο αδιαμαρτύρητα οδηγούμε τη χώρα μας σε μαρασμό και επιτρέπουμε σε κάθε «υπεύθυνο» να χασκογελά θεωρώντας ότι γίνεται αγαπητός κρατώντας κλειστά τα σχολειά. Κάποτε έλεγαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι σε περίπτωση έκτακτων φαινομένων θα είναι ανοιχτοί κοινόχρηστοι χώροι κλιματιζόμενοι και θερμαινόμενοι, εκκλησιές, κρατικές υποδομές για να βρει καταφύγιο ο κόσμος. Γιατί αυτοί οι χώροι θεωρείτο ότι είχαν την «εγγύηση» της Πολιτείας, του οργανωμένου Κράτους Πρόνοιας, των υπευθύνων. Σήμερα, στα σπίτια, πίσω από την πόρτα του ο καθένας και πανηγύρι για το κλειστό σχολείο που ο «μάγκας Δήμαρχος αποφάσισε».
Δεν περιμένω κανείς να απαντήσει σε όλα αυτά. Ευελπιστώ όσοι και όσες διαβάσουν αυτό το κείμενο, απλώς να σκεφτούν. Να σκεφτούν λίγο έξω από τη δική τους πόρτα.
Δύο σημειώσεις : Πρώτον, αξίζει να δείτε σε ποιες περιοχές τα σχολεία λειτούργησαν κανονικότατα, όπως πχ στη Λιβαδειά ή στη Νότια Κυνουρία. Δεύτερον, το κείμενο δεν αναφέρεται σε περιοχές όπου υπάρχει αντικειμενικό πρόβλημα, αν και εκεί κατά τη γνώμη μου το ανοιχτό σχολείο θα λειτουργούσε επωφελώς για οικογένειες που έχουν ανάγκη, αυτές που ορισμένοι βγάζουν σε φωτογραφίες στο διαδίκτυο υπερηφανευόμενοι δημοσίως ότι τις βοηθούν.
Φευ.
Βασίλειος Μπαλάφας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
