0

29/12/11 - Στην "Ελ.Ζώνη" σήμερα

Στην ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα "Ελεύθερη Ζώνη" που διαχειρίζεται η έγκριτη δημοσιογράφος κα Σοφία Βούλτεψη, δημοσιεύεται σήμερα το τελευταίο άρθρο σχετικά με την έλλειψη σοβαρότητας που επιδεικνύεται σε διάφορα θέματα της πολιτικής ζωής του τόπου και τη στασιμότητα που παρατηρείται σε βασικά ζητούμενα της καθημερινότητας των πολιτών.

Το κείμενο δημοσιεύεται στην "Ελεύθερη Ζώνη", σήμερα και μπορείτε να το δείτε εδώ.

0

27/12/11 - Σοβαρότητα υπό το μηδέν

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 24 Δεκεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

Σοβαρότητα υπό το μηδέν

Και να θέλει τελικά κανείς ν’ αγιάσει, μέρες που είναι, τελικά δεν μπορεί. Και να θέλεις να γράψεις δυο – τρεις γραμμές με πιο ήπιο περιεχόμενο, είναι αδύνατο. Μέσα σε μια εβδομάδα συνέβησαν τόσα εξοργιστικά που υπό άλλες συνθήκες θα είχαν γίνει πρωτοσέλιδα, θα είχαν γραφτεί με πομπώδεις τίτλους, θα είχε βουίξει ο τόπος όλος. Θα είχαν ανέβει διάφοροι στα κεραμίδια, θα γινόντουσαν ειδικές εκπομπές, θα υπήρχαν live συνδέσεις και μαραθώνιοι ζωντανών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών. Αντιθέτως, είτε πέρασαν στα «ψιλά», είτε αντιμετωπίστηκαν χλιαρά και ελαφρά, είτε – ακόμα χειρότερα – θάφτηκαν κανονικά.

Στην αρχή της εβδομάδας είχαμε τις απίστευτες δηλώσεις Χρυσοχοΐδη στους «Νέους Φακέλους». Σε μια άνευ προηγουμένου κρίση ειλικρίνειας ο υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κατακεραύνωσε θεμελιώδεις επιλογές του Παπανδρέου όσο ήταν Πρωθυπουργός και του ιδίου που συμμετείχε στην κυβέρνησή του. Ούτε λίγο, ούτε πολύ ανέφερε ότι ο τρόπος με τον οποίο οδηγήθηκε η χώρα στο ΔΝΤ ήταν ουσιαστικά ύποπτος, αφού έπρεπε «να εξασφαλίσουμε το γρήγορο δανεισμό». Στη συνέχεια είπε ότι «δε διαπραγματευτήκαμε σωστά και αποδειχθήκαμε πλήρως ανίκανοι στην διαχείριση των υποχρεώσεων που είχαμε αναλάβει». Για να κλείσει με δύο τραγικές διαπιστώσεις. Πρώτον, λέγοντας ότι «υπάρχουν 4 εκ. Έλληνες στη φτώχεια και τα υπόλοιπα 7 εκ. είναι μέσα σε μία πολύ μεγάλη αγωνία, κυρίως η μεσαία τάξη της χώρας, ότι καταρρέουμε». Δεύτερον, δίνοντας χαριστική βολή προς τον Παπανδρέου, τόνισε ότι ο πρώην Πρωθυπουργός έφτιαξε μια κυβέρνηση κάνοντας υπουργούς τους υπαλλήλους και τους φίλους του !

Όσοι τα λέγαμε αυτά την τελευταία διετία, δεχόμασταν αναθέματα. Μας έλεγαν συνωμοσιολόγους, φαντασιόπληκτους, μας χαρακτήριζαν «εχθρούς της χώρας», μας έλεγαν φανατικούς, οπαδούς, μας έλεγαν ότι θέλουμε να καταρρεύσει η χώρα και ότι μόνο η «δημοκρατική» παράταξη μπορούσε να κρατήσει σταθερά το τιμόνι για να μην πέσουμε στα βράχια. Τώρα, τα ίδια πράγματα ψελλίζουν και οι ίδιοι, διεκδικώντας όμως κατά έναν γκεμπελίστικο τρόπο την πατρότητα αυτών των επισημάνσεων. Μερικοί, ευτυχώς λίγοι, έχουν αναλάβει εργολαβικά την αποδόμηση του Χρυσοχοΐδη, μέχρι να τα πει και κάποιος επόμενος.

Λίγες μέρες μετά, ήρθε η απίστευτη υπόθεση με την απόφαση δαπάνης του Υπουργείου Πολιτισμού για «την προμήθεια από το ΥΠΠΟΤ συσκευής κινητού τηλεφώνου iPhone 4S, για τον κ. Γερουλάνο», κόστους 700 ευρώ. Μετά τον γενικό ξεσηκωμό, ο υπουργός ανακάλεσε την απόφαση που είχε ήδη δημοσιευτεί και δήλωσε ότι χρησιμοποιεί το δικό του κινητό. Δηλαδή την εισήγηση για την αγορά την έκανε κάποιος «γαλαντόμος» διευθυντής για να ευχαριστήσει τον πολιτικό του προϊστάμενο ; Σοβαρότητα υπό το μηδέν.

Πριν προφτάσουμε να ανασάνουμε, ήρθαν τα νέα από τη Γερμανία. Η εταιρεία «Ferrostaal», των γνωστών υποβρυχίων, παραδέχθηκε ότι έδωσε μίζες συνολικού ύψους 62 εκατομμυρίων ευρώ σε Ελλάδα και Πορτογαλία και καταδικάστηκε σε πρόστιμο 140 εκατ. ευρώ. Η υπόθεση αφορά τη σύναψη συμφωνίας για την αγορά υποβρυχίων το 2000. Σύμφωνα με όσα εξέτασε το δικαστήριο, τα 36 εκ δόθηκαν στην Ελλάδα με τον Άκη Τσοχατζόπουλο να υποδεικνύει κάποιον μεσάζοντα που θα κανόνιζε να πάρει τη σύμβαση η «Ferrostaal». Και υπάρχουν σήμερα στην Ελλάδα άνθρωποι που συνεχίζουν να εμπλέκουν άλλους πολιτικούς χώρους σε αυτή την υπόθεση. Σοβαρότητα υπό το μηδέν.

Και τέλος, για να έρθουμε και στα εντός νομού, είχαμε την πρώτη συνέντευξη τύπου του κ. Μπεγλίτη ως εκπροσώπου τύπου του ΠΑΣΟΚ, στα ΜΜΕ της Κορινθίας, αυτά τα ΜΜΕ που ο ίδιος έχει χαρακτηρίσει «Άγρια Δύση». Ο πρώην υπουργός, με ισχυρή δόση αυτοκριτικής, επιχείρησε έναν απολογισμό διετίας και μάλλον τα ΜΜΕ, που τόσο πολύ έχει κατηγορήσει, του φέρθηκαν εξαιρετικά ήπια στις ερωτήσεις τους, «με το γάντι» που λέμε.

Με όλα αυτά να συμβαίνουν, πώς να «αγιάσει» κανείς ; Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι οι πολιτικοί ταγοί του τόπου θα αφήσουν τους πολίτες να κάνουν ήρεμα γιορτές. Αφού δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τίποτα άλλο, τουλάχιστον ας προσφέρουν για λίγο τη σιωπή τους στον πολύπαθο κόσμο για να αντιμετωπίσει το πολύ δύσκολο 2012, όπως λένε οι ίδιοι ότι θα είναι και αυτό το έτος.


Μια χαμένη ευκαιρία

Έψαξα να βρω άλλο όμοιο συμβάν σε ολόκληρη την Ελλάδα, με αυτό του «απολογισμού διετίας» του κ. Μπεγλίτη, αλλά δεν τα κατάφερα. Να γίνει δηλαδή συνέντευξη τύπου από άλλο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στην εκλογική του Περιφέρεια, προκειμένου να αναλύσει το έργο και τις παρεμβάσεις του κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τον κ. Παπανδρέου.

Ομολογουμένως τιμά τον κ. Μπεγλίτη η συγκεκριμένη κίνηση, σε μια πολύ δύσκολη εποχή για τους πολιτικούς, ιδιαίτερα εκείνους που κυβέρνησαν τη χώρα κατά τα δύο τελευταία χρόνια. Τολμηρή επιλογή, «επιθετική» κίνηση, που δείχνει ότι ο π. υπουργός υποστηρίζει μέχρι κεραίας τις θέσεις του. Χάθηκε όμως μια μεγάλη ευκαιρία γιατί μπορούσαν να ξεκαθαριστούν μεγάλα θέματα που και ο ίδιος χειρίστηκε προσωπικά.

Δεν δόθηκε απάντηση στα όσα κατήγγειλε ο πρώην Α/ΓΕΣ κ. Φράγκος σχετικά με την επιδίωξη διάλυσης μειζόνων στρατιωτικών σχηματισμών. Δεν δόθηκε απάντηση για τα έγγραφα που παρουσίασε ο κ. Τρίψας από το περιοδικό «Επίκαιρα» για την πρόθεση χρήσης αλεξιπτωτιστών με πολιτικά ρούχα για καταστολή ταραχών από τις διαδηλώσεις. Δεν δόθηκαν απαντήσεις για την απειλή στρατιωτικού πραξικοπήματος που και ο ίδιος φοβόταν. Δεν εξηγήθηκε γιατί υπήρξε αυτή η τεράστια μεταβολή στα όσα έλεγε το ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος πριν τον Οκτώβριο του 2009, όντας στην αντιπολίτευση, σε σχέση με όσα ακολούθησαν, σε επίπεδο μεταρρυθμίσεων, θεμάτων των ασφαλιστικών ταμείων και διάφορα άλλα. Ήταν μια σημαντική ευκαιρία που δυστυχώς χάθηκε.


Δεν προχωρά τίποτα

Τα αποτελέσματα του πολιτικού παραδόξου που βιώνει η χώρα από την αποχώρηση του Γ. Παπανδρέου από τον πρωθυπουργικό θώκο και μετά είναι πλέον εμφανή και στην καθημερινότητα των πολιτών. Η παγκόσμια πρωτοτυπία του Παπανδρέου, που πήρε ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή για να παραιτηθεί και στη συνέχεια να παραδώσει την εξουσία στον κ. Παπαδήμο, έχει οδηγήσει σε ένα επικίνδυνο αλαλούμ και σε μια απόλυτη κυβερνητική ακινησία.

Το μόνο που προχωρά στη χώρα είναι η συνεχής επιβολή νέων φόρων και η όλο και μεγαλύτερη περικοπή των εισοδημάτων των πολιτών, κυρίως των μικρομεσαίων. Όλα τα άλλα βρίσκονται σε κώμα.

Τα κυβερνητικά στελέχη που ανήκουν στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, ετοιμάζονται για τη μεγάλη μάχη της αλλαγής σκυτάλης στην ηγεσία του κόμματος, είτε προετοιμάζοντας τις υποψηφιότητές τους, είτε διαλέγοντας στρατόπεδο για να καταταγούν. Πολλή θεωρία, πολλά όμορφα λόγια, όψιμη συμπαράσταση στο λαό και την ίδια ώρα χάνονται 3,4 δισ. ευρώ κρίσιμων κονδυλίων από το ΕΣΠΑ που θα ανακούφιζαν τους ανέργους.

Η χώρα πρέπει να πάει το συντομότερο δυνατό σε εκλογές. Όλα τα άλλα, απλώς θα μεγεθύνουν συνεχώς το ήδη τεράστιο πρόβλημα. 








Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd, εδώ.











Βασίλειος Μπαλάφας

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com

0

26/12/11 - "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 23/12/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η τρέχουσα επικαιρότητα, η αληθινή εικόνα της αριστερής πραγματικότητας έτσι όπως μεταδίδεται από τη Β.Κορέα και επικροτείται από το ΚΚΕ, ο διαχρονικός εξωραϊσμός της αριστεράς στην Ελλάδα που ξεκίνησε από τις αρχές του 1980 και έχει οδηγήσει σήμερα στο να μην έχουν εικόνα πολλοί νέοι για το πως λειτουργεί ένα τέτοιο σύστημα διακυβέρνησης, τα αδιέξοδα της διακυβέρνησης Παπαδήμου και τα πολιτικά παράδοξα που προκαλούνται από αυτή, η απαράδεκτη δήλωση του υπουργού Επικρατείας κ. Σταυρόπουλου ότι οι εκλογές στη χώρα εξαρτώνται από τους δανειστές μας, οι οριζόντιες περικοπές στις επικουρικές, η υποκρισία και οι αντιφάσεις του κ. Κουτρουμάνη σε σχέση με το τί έλεγε πριν τον Οκτώβριο του 2009 για το ασφαλιστικό, η καταδικαστική απόφαση στη Γερμανία για τη Ferostall και οι μίζες των 36 εκ. ευρώ που δόθηκαν στην Ελλάδα το 2000, τα ανησυχητικά φαινόμενα ισοπέδωσης στην ελληνική κοινωνία, στην πολιτική και στη Βουλή με τα άδεια έδρανα των βουλευτών, η ελπίδα που μπορεί να δοθεί μέσα από μια πολιτική κυβέρνηση στον τόπο και στους πολίτες.


Δείτε το σχετικό video :


Σχετικά με την εκπομπή :


1. Συνέντευξη Γ. Κουτρουμάνη στη City Press - 3/11/2008
2. "Αλλάζει προς το χειρότερο ο νόμος Πετραλιά" - Τα Νέα - 12/5/2010
3. "Συλλυπητήριο για το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ" του ΚΚΕ - Ριζοσπάστης - 20/12/2011


Βασίλειος Μπαλάφας




1

20/12/11 - Οι τεχνοκρατικοί εφιάλτες

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 17 Δεκεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

Οι τεχνοκρατικοί εφιάλτες

Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι από μια σειρά άρθρων σχετικά με το ψευδοδίλημμα που πλανάται τελευταία πάνω από την Ελλάδα, για το αν δηλαδή είναι καλύτερη μια κυβέρνηση τεχνοκρατών από μια κυβέρνηση πολιτικών, και έφτασε κιόλας η ώρα της επιβεβαίωσης για όσους υποστηρίζουμε ότι οι τεχνοκράτες δε μπορούν σε καμία περίπτωση να υποκαταστήσουν την πολιτική.

Σε πρόσφατο άρθρο υπό τον τίτλο «Τεχνοκρατική δημοκρατία δεν υπάρχει !», έγραφα ότι «… τεχνοκρατική δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει, γιατί επιζητά να βασίζεται σε αυστηρά «λογιστικά» δεδομένα». Και επίσης ότι «ο συνδυασμός των δυνάμεων είναι θεμιτός και εκεί αναζητείται η λύση» σε ότι αφορά τη συμβολή που μπορούν να έχουν οι τεχνοκράτες σε ένα πολιτικό σύστημα που εναγωνίως επιζητά να βρει – αν μπορεί – το βηματισμό του.

Την περασμένη εβδομάδα δημοσιεύτηκε στους «New York Times» ένα άρθρο με τίτλο «An Alarming Greek Contingency: What if It Drops the Euro?». Στο άρθρο περιγράφεται ένα σενάριο που θέλει τον Έλληνα Πρωθυπουργό να ανακοινώνει Σάββατο βράδυ, ότι η Ελλάδα εγκαταλείπει το Ευρώ και επιστρέφει στη δραχμή, κάτι που ο αρθρογράφος το συνδέει άμεσα με χρεοκοπία, καθώς στη συνέχεια περιγράφει σκηνές απόλυτου χάους. Το γλαφυρό – για τα δεδομένα των «NYT» – άρθρο συνεχίζει την υπόθεσή του λέγοντας ότι τη Δευτέρα, ουρές από οργισμένους Έλληνες θα συγκεντρωθούν έξω από τις τράπεζες βλέποντας τις παγωμένες καταθέσεις τους να εξατμίζονται έναντι του ευρώ και τις τιμές στα μαγαζιά να εκτοξεύονται.

Η συνέχεια είναι εφιαλτική. Η χώρα, λέει το άρθρο, χρεοκοπεί λόγω του χρέους της και καθώς βουλιάζει στο χάος, ο στρατός αναλαμβάνει την εξουσία. Κάτι μου θυμίζει αυτό από τα διάφορα παραπολιτικά που διέρρεε το Μαξίμου επί Παπανδρέου, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει την αυτοκτονική κίνησή του με το δημοψήφισμα, εκείνο το μαύρο βράδυ για τη χώρα, στις Κάννες. Με αυτά τα δημοσιεύματα γέμισε εκείνον τον καιρό ο εγχώριος και διεθνής τύπος, ουδέποτε διαψεύστηκαν και ουδέποτε μπήκαν και σε μια ουσιαστική συζήτηση, ανάλογη της σοβαρότητάς τους. Φαίνεται όμως ότι στο εξωτερικό δεν έχουν την ίδια αντιμετώπιση όπως εμείς προς τους πολιτικούς μας ταγούς, να τους επιτρέπουμε δηλαδή που και που να λένε και καμιά φανφάρα για να γίνεται βαβουρίτσα.

Δεν είναι όμως εκεί η ουσία. Η ουσία είναι ότι το ίδιο άρθρο, στη συνέχεια, προσπαθώντας να εδραιώσει την υπόθεσή του, επικαλείται διάφορους «τεχνοκράτες» και «τεχνοκρατικές» οντότητες, όπως ο Ιάσων Μανωλόπουλος, διαχειριστής του hedge fund Dromeus Capital, όπως οι οίκοι Nomura και UBS, όπως ο Γάλλος οικονομολόγος Eric Dor, που έχει γράψει και ένα εγχειρίδιο για την έξοδο μιας χώρας από την Ευρωζώνη, όπως ο Βρετανός Charles Proctor, όπως ο Hal S. Scott.

Όλοι αυτοί οι προαναφερόμενοι, έχοντας μια αυστηρώς τεχνοκρατική ματιά για το πρόβλημα της Ελλάδας, αναλύουν μοντέλα εξόδου της από την Ευρωζώνη στα οποία κατά πρώτο λόγο μελετούν τις ολέθριες συνέπειες για την ίδια και ψάχνουν τρόπους ώστε να επηρεαστεί όσο το δυνατόν λιγότερο το υπόλοιπο ευρωπαϊκό οικονομικό οικοδόμημα.

Κανείς δεν μπορεί να κακίσει αυτούς τους ανθρώπους για όσα προσπαθούν να εξάγουν μέσα από χρηματιστηριακούς μαυροπίνακες και από λογιστικά φύλλα. Κανείς δεν μπορεί να τους «μαλώσει» επειδή λειτουργούν αυστηρώς με λογιστικά δεδομένα, εξισώσεις και συναρτήσεις.

Εκείνο που μπορεί όμως να διαπιστώσει εύκολα είναι ότι όταν λείπει το όραμα, που κανονικά θα έπρεπε να αναβλύζει μέσα από την πολιτική, τότε προκύπτουν μόνο εφιάλτες, τέρατα και «χούντες» παντός τύπου.

Εκεί λοιπόν πρέπει ακριβώς να απαντήσει η πολιτική, αναζητώντας ταυτόχρονα – και αυτό είναι το δύσκολο – τις αντικειμενικά ιδανικές συνθήκες λειτουργίας της. Το ζήτημα είναι αν μπορεί, αν θέλει, αν έχει τα κότσια να αλλάξει τα νούμερα μέσα στα κελιά του Excel. Τότε και οι τεχνοκράτες θα βγάλουν άλλα συμπεράσματα. Μόνοι τους δεν μπορούν.


Η ανεργία στο προσκήνιο

Το αστρονομικό ποσοστό του 40 % έχει φτάσει η ανεργία στους νέους ανθρώπους έως 30 ετών, ενώ το 18 % έφτασε η συνολική ανεργία της χώρας, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Αυτά είναι τα επίσημα ποσοστά που δίνει η Ελληνική Στατιστική Αρχή, ενώ ανεπισήμως – που συνήθως απεικονίζουν καλύτερα την πραγματικότητα – τα ποσοστά είναι ακόμα μεγαλύτερα.

Τα μεγάλα έργα στη χώρα, όπως εκείνα των οδικών αξόνων, έχουν βαλτώσει και εταιρείες που σχετίζονται με αυτά βαράνε κανόνι η μια πίσω από την άλλη, αφήνοντας χιλιάδες οικογένειες στο δρόμο. Σπανίως θα δει κανείς εργοτάξιο σε λειτουργία, ενώ και από το μέτωπο του ΕΣΠΑ τα νέα είναι τραγικά, με ελάχιστη απορρόφηση κονδυλίων. Την ίδια ώρα οι δαπάνες των δημοσίων επενδύσεων είναι μειωμένες πάνω από 40 % και οι περισσότερες από όσες γίνονται είναι κυρίως λογιστικές ροές, δεν πέφτουν δηλαδή στην παραγωγική διαδικασία δημιουργώντας θέσεις εργασίας.

Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δύο γενιές βιώνουν την πραγματικότητα του αφανισμού. Χάνονται τα καλύτερα χρόνια από τις πλέον σπουδαγμένες, καταρτισμένες και δημιουργικές, εν ζωή γενιές της πατρίδας μας. Όσοι αντιμετωπίζουν αυτές τις γενιές απλώς ως αριθμούς στη σούμα, εγκληματούν. Πρέπει να βρεθεί διέξοδος σύντομα γιατί αυτές οι γενιές είναι και οι πιο δυνατές από όποια σκοπιά και αν το δει κανείς …


Βουβές γιορτές

Μέσα σε όλα όσα συμβαίνουν, κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι έρχονται οι εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Λιγότερο από μια εβδομάδα έχει μείνει και όμως τίποτα δεν συνάδει με το συνηθισμένο πνεύμα αυτών των ημερών. Ο κόσμος, όσοι ακόμα εργάζονται, περιμένει πως και πως το κουτσουρεμένο δώρο των Χριστουγέννων για να το καταθέσει ολόκληρο σε υποχρεώσεις που βουλιμικά περιμένουν διαμαρτυρόμενες για να πληρωθούν.

Και τι να πρωτοπληρώσει κανείς. Λογαριασμοί, τέλη κυκλοφορίας, χαράτσια στα ακίνητα, ασφάλειες, έκτακτες εισφορές, τακτικές εισφορές, δόσεις φέρνουν τα ελληνικά νοικοκυριά σε απόγνωση και μάταια προσπαθούν να τα κλείσουν όλα αυτά έξω από την πόρτα του σπιτιού τους.

Σε αυτές τις βουβές γιορτές θα δοκιμαστούν θεμελιώδεις εκφάνσεις της κοινωνικής και οικογενειακής μας ζωής που μέχρι χθες θεωρούσαμε αυτονόητες. Όλοι μας θα πρέπει να αγωνιστούμε για να κρατήσουμε ζωντανούς τους βασικούς δεσμούς της κοινωνικής συνοχής.

Οι οικογένειες ακόμα και με λιγότερα θα καθίσουν μαζί στο γιορτινό τραπέζι και θα μοιραστούν τις δυσκολίες και τις ελπίδες τους. Όσοι μπορούν θα πρέπει να βοηθήσουν εκείνους που βρίσκονται στην ανέχεια από αυτή την κρίση. Μην ξεχνάτε ότι τίποτα πλέον δεν είναι αυτονόητο, ούτε το φαγητό. Όλοι μας ας στηρίξουμε τα καταστήματα της περιοχής μας, τα καταστήματα της γειτονιάς μας, έστω και για τις λίγες αγορές μας. Ας σκεφτούμε περισσότερο στις φετινές «γιορτές», ας προβληματιστούμε δημιουργικά για το μέλλον μας και ας αναζητήσουμε κατευθύνσεις ελπίδας και όχι εκβιαστικών διλημμάτων.










Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd, εδώ.









Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com

0

19/12/11 - Στην "Ελ.Ζώνη" το άρθρο για τον αγωγό

Στην ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα "Ελεύθερη Ζώνη" που διαχειρίζεται η έγκριτη δημοσιογράφος κα Σοφία Βούλτεψη, δημοσιεύτηκε το άρθρο για τον αγωγό "Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη", το διεθνές σύστημα και τον κοινοβουλευτισμό, τα άκρα των "προθύμων", από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου 10 Δεκεμβρίου 2011.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην "Ελεύθερη Ζώνη", στις 17 Δεκεμβρίου 2011 και μπορείτε να το δείτε εδώ.

0

18/12/11 - "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 16/12/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η τρέχουσα επικαιρότητα, η αδυναμία των τεχνοκρατών να διαχειριστούν πολιτικά την κρίση, να δώσουν πολιτικό και ουσιαστικό όραμα διεξόδου στον ελληνικό λαό, η ατολμία τους για να υπερβούν τους αριθμούς και τα δεδομένα και να στρέψουν το βλέμμα τους προς την απεγνωσμένη κοινωνία, οι προτεραιότητες και το πρόγραμμα της ΝΔ, το καθολικό αίτημα για εθνικές εκλογές και το κόστος της καθυστέρησης διεξαγωγής τους, η προβληματική στροφή πολλών πολιτών σε αριστερίστικες ιδεοληψίες με αβέβαιο ορίζοντα και απρόβλεπτες συνέπειες, οι συνεχείς προεδρολογίες στο ΠΑΣΟΚ, τα "περίεργα" δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου που μιλούν για χρεοκοπία και στρατιωτικό καθεστώς, εμπνευσμένα από όσα διέδιδε το ΠΑΣΟΚ όσο ήταν στην κυβέρνηση, τα άρθρα του φιλικού προς το ΠΑΣΟΚ τύπου που ζητούν απαντήσεις σε ερωτήματα που έθετε η ΝΔ εδώ και 2 χρόνια.


Δείτε το σχετικό video :



Σχετικά με την εκπομπή άρθρα :

1. "Ερωτήματα" - Άρθρο του Γ. Λακόπουλου στα "Νέα" - 16/12/2011
2. "Pondering a Dire Day: Leaving the Euro" - Άρθρο του Landon Thomas Jr. στους "New York Times" - 12/12/2011


Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας

2

13/12/11 - Άρτσι μπούρτσι και Μπουργκάς

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 10 Δεκεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

Άρτσι μπούρτσι και Μπουργκάς

Αναμφισβήτητα πρόκειται για το μεγαλύτερο θέμα της εβδομάδας που πέρασε και δεν είναι άλλο από το πολύπαθο έργο δημιουργίας του αγωγού μεταφοράς αργού πετρελαίου, γνωστό ως «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη». Ένα έργο που με βάση τη συμφωνία που υπέγραψαν το 2007 Ελλάδα, Ρωσία και Βουλγαρία, θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί και να βρίσκεται σε λειτουργία από το καλοκαίρι του 2010.

Πέραν της αυτοτελούς σημασίας του έργου καθαυτού, αναπτύχθηκε γύρω του μια ολόκληρη διπλωματική φιλοσοφία που ονομάστηκε «διπλωματία των αγωγών» στην οποία συμπτύχτηκαν – πιθανώς και κακώς – ένα σωρό άλλα διμερή, τριμερή και διεθνή θέματα που αναζητούν ρύθμιση εδώ και δεκαετίες.

Καθαρά οπτικά και αφαιρετικά ο αγωγός αυτός για πρώτη φορά συνέδεε, σε φυσικό επίπεδο, την Ελλάδα απευθείας με τη Μαύρη Θάλασσα, παρακάμπτοντας την Τουρκία και καθιστώντας το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης άμεσο κέντρο διαμοιρασμού πετρελαίου είτε οδικά, είτε μέσω θαλάσσης. Η Ελλάδα και ειδικότερα η Θράκη γινόταν σημείο – κλειδί και στρατηγικός παίχτης του ενεργειακού χάρτη των Βαλκανίων και της Ευρώπης, χωρίς τις διάφορες ισορροπίες τρόμου που χρειάζεται δυστυχώς να κρατά κάθε φορά που σε οποιοδήποτε θέμα εμπλέκεται ο τουρκικός παράγοντας.

Ο Γ.Παπανδρέου, του οποίου οι προθέσεις ελέγχονται, το Μάρτιο του 2008 δηλώνει «εάν μιλάμε και για μια άλλη αναπτυξιακή πορεία, που βασίζεται σε νέες τεχνολογίες, στην «πράσινη ανάπτυξη, σε ήπιες μορφές ενέργειας, στην προστασία αλλά και την αξιοποίηση της περιοχής της Θράκης, θα πρέπει όλες αυτές οι εξελίξεις, με τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη να μην έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις», ξεκινώντας ουσιαστικά μια περίεργη ρητορική που στη συνέχεια εξελίσσεται σε ευθυγράμμιση με τα πρώτα περιβαλλοντικά προσκόμματα της Βουλγαρίας επί του έργου, δυναμιτίζοντας την υλοποίησή του. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω ποιος ενέπνευσε ποιον, η Βουλγαρία τον Παπανδρέου, ή ο Παπανδρέου την Βουλγαρία, μπορεί και κάποιος τρίτος.

Τον Απρίλιο του 2009, ο Γ.Πεταλωτής με μια ερώτηση στη Βουλή ζητά «να εξαντλείται πρακτικά η ουσιαστική παρέμβαση της τοπικής κοινωνίας στο έργο του αγωγού», επιζητώντας να έχουν λόγο στο έργο περιβαλλοντικοί φορείς που δεν έχει τύχει να τους ξανακούσουμε από τότε, δημοτικά συμβούλια, νομαρχιακά συμβούλια, φιλοζωικοί σύλλογοι, εξωραϊστικοί σύλλογοι και οτιδήποτε άλλο, ενισχύοντας ουσιαστικά τις αιτιάσεις της Βουλγαρίας και δημιουργώντας και στο εσωτερικό της Ελλάδας «αντιπολιτευτικό μέτωπο» εναντίον του αγωγού.

Το Σεπτέμβριο του 2009 ο Παπανδρέου πλέον τινάζει τα πάντα στον αέρα. Στις 9 Σεπτεμβρίου δηλώνει ότι «η διακρατική συμφωνία κατοχυρώνει τα συμφέροντα μόνο της μιας πλευράς. Εμείς θα διασφαλίσουμε  τους περιβαλλοντικούς όρους και σε ξηρά και σε θάλασσα» και λίγες ημέρες αργότερα αναπτύσσει ρητορική επαναδιαπραγμάτευσης του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη δημιουργώντας δυσφορία στην πλευρά της Ρωσίας. Σε όλο αυτό το διάστημα έχουν προηγηθεί επισκέψεις και επαφές του με παράγοντες της Βουλγαρίας με τους οποίους εμφανίζεται μια απόλυτη σύμπλευση απόψεων και θέσεων.

Ο Παπανδρέου – άγνωστο (;) σε ποιους – έδινε από τα τέλη του 2007 τα διαπιστευτήριά του και τορπίλιζε τον αγωγό, ενώ παράλληλα έτρεχαν διάφορα «αντίστοιχα» ή ανταγωνιστικά θέματα.

Όταν εξελέγη πια Πρωθυπουργός, έχοντας φορέσει τα άμφια της «πράσινης ανάπτυξης», άρχισε μια απόλυτα υποκριτική ρητορική ανησυχίας για την πορεία του έργου που θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται στο τέλος της κατασκευής του. Δυναμίτισε την πορεία του, καθυστέρησε με κάθε τρόπο το χρονοδιάγραμμά του, έκανε ό,τι μπορούσε για να το αποτρέψει.

Ο κύβος είχε πια ριφθεί. Η Βουλγαρία εμφάνιζε συνεχώς διάφορες αιτιάσεις χωρίς να δέχεται καμία πίεση από την Ελλάδα, μέχρι που φτάσαμε την περασμένη εβδομάδα να ανακοινώσει την πρόθεσή της να εγκαταλείψει το project του αγωγού καθώς θεωρεί ότι δεν είναι οικονομικά βιώσιμο για την ίδια. Όμοιο επιχείρημα δηλαδή με αυτό που έλεγε ο Παπανδρέου προεκλογικά. Τι άλλο να γράψει κανείς … Απλά τα πράγματα και προφανή. Συγχαρητήρια κε Παπανδρέου ! Τα καταφέρατε !


Διεθνές σύστημα και κοινοβουλευτισμός

Την περασμένη εβδομάδα έγραφα ότι «το «σύστημα εξουσίας» διατρέχει οριζόντια το πολιτικό, οικονομικό, επιχειρηματικό πεδίο της χώρας και σήμερα φαίνεται ακόμα και να το διαμορφώνει κατά τις ορέξεις του. Επιλέγει τα πιόνια και τους εκλεκτούς του, τους επιβάλει και τους περιβάλει με ένα πέπλο προστασίας που κανείς πολίτης δεν έχει από τους νόμους της χώρας του», αποσυνδέοντας αυτό το σύστημα από τον κοινοβουλευτισμό και όσα πρέπει κανονικά να υπηρετεί και να σηματοδοτεί η συμμετοχή ενός πολίτη στη Βουλή.

Μετά από τη σύντομη ανασκόπηση των όσων διαδραματίστηκαν σχετικά με τον αγωγό «Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη», μπορεί εύκολα να συμπεράνει κανείς ότι πέρα από το ντόπιο «σύστημα εξουσίας» λειτουργεί και ένα ίσως ισχυρότερο, το «διεθνές σύστημα», επίσης απρόσωπο, επίσης πολύπλοκο και σίγουρα πολύ πιο παρεμβατικό στη διεθνή σκακιέρα.

Μέχρις ενός σημείου κάτι τέτοιο είναι λογικό να συμβαίνει αφού τα όποια συμφέροντα επιζητούν να παίξουν το ρόλο τους και να διασφαλίσουν τις επιδιώξεις τους. Το ζητούμενο είναι τι βαθμό ελαστικότητας έχει το δικό μας κοινοβουλευτικό σύστημα. Με βάση πρόσφατες φωτογραφίες που είδα από την επίσκεψη ανώτατου στελέχους της κυβέρνησης των ΗΠΑ στη χώρα, διακρίνω ότι ο βαθμός αυτός είναι για πολλούς αρκετά μεγάλος. Η στάση του σώματός τους κατά τις χειραψίες, αυτό έδειχνε τουλάχιστον. Η μέση αρκετά λυγισμένη μπροστά σε ένα καμαρωτό κορμί. Ίσως και σε αυτόν τον τομέα χρειαζόμαστε λίγη περηφάνια παραπάνω, χωρίς βέβαια να αγνοούμε τις διεθνείς μας συμμαχίες ως χώρα, προκειμένου όμως να διασφαλίσουμε τα δικά μας συμφέροντα πρωτίστως …


Τα άκρα των «προθύμων»

Σε σχέση με όσα συμβαίνουν σε οικονομικό επίπεδο στη χώρα, θεωρώ ότι έχουν αναπτυχθεί δύο βασικές άκρες. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε τη μια άκρη των «προθύμων», εκείνων δηλαδή που δέχονται αδιαμαρτύρητα, χωρίς αντιπροτάσεις και σε ολόκληρο τα όσα ζητά η Τρόικα και μερικές φορές προσπαθούν ακόμα και να την ξεπεράσουν σε σκληρότητα.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο άκρο. Εκείνο που έχει επιλέξει να κινηθεί αντίθετα στο οτιδήποτε, φλερτάρει με την ολική κατάρρευση της χώρας και επιδιώκει να αποδυναμώσει παντοιοτρόπως και περιέργως τις δυνάμεις που έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν τις καταστάσεις. Χλευάζει και ειρωνεύεται τις προσπάθειες που γίνονται για την υιοθέτηση ενός διαφορετικού μείγματος πολιτικής, προσαρμοσμένου στους στόχους εξισορρόπησης των δημοσιοοικονομικών μας και δηλώνει υποκριτικά ότι δραστηριοποιείται κομματικά εκτός Βουλής.

Δεν αναφέρομαι στην παραδοσιακή αριστερά που έχει γνωστές καταβολές, αναφέρομαι σε μια ομάδα ανθρώπων που αναπτύσσεται, αποτελούμενη κυρίως από πρώην, πολυετώς «στρατευμένους» στο χώρο του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι μόλις πρόσφατα επανεφηύραν τον τροχό.

Λοιδορούν συστηματικά τον Σαμαρά ακόμα και όταν λέει ότι «επαναλαμβάνουμε τη διαφωνία μας με μέτρα οριζόντιων περικοπών και με τις αλλεπάλληλες φορολογικές επιβαρύνσεις που δεν μειώνουν την παραοικονομία, εξοντώνουν αυτούς που ήδη πληρώνουν».

«Πρόθυμοι» είναι και αυτοί, απλώς από την άλλη πλευρά. Της ολικής επιστροφής στη δεκαετία του ’40. Δυστυχώς αδυνατούν να παρουσιάσουν εναλλακτική πρόταση και, ακόμα χειρότερα, για τους περισσότερους είναι γνωστό τι θα πράξουν προ τις κάλπης εθνικών εκλογών.








Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd, εδώ.

 










Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com


 

0

12/12/11 - Εκπομπή "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 9/12/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η τρέχουσα επικαιρότητα, οι εξελίξεις από τη σύνοδο κορυφής των Βρυξελλών, η συνεχώς βαθύτερη κρίση σε Ελλάδα και Ευρώπη, η στάση της ΝΔ και η επικράτηση των ιδεών, αρχών και θέσεών της στην Ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά, οι ξεκάθαρες θέσεις Σαμαρά στη Μασσαλία και στην Ελληνική Βουλή κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού. Ποιοι θέλουν να μας γυρίσουν στο 1940 ή πιο πίσω, στην εποχή Μεταξά, Μαυροκορδάτου και Κωλέττη. Τα προτάγματα της ΝΔ σε Ελλάδα και εξωτερικό, η ανησυχία από τον αποπροσανατολισμό και την ατολμία των Ευρωπαίων ηγετών, τα σοβαρά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, η απόφαση της Χάγης για το θέμα των Σκοπίων, τα αντεθνικά "πανηγύρια" και εντός των τειχών, η διαφαινόμενη κατάρρευση του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, οι τραγικές θέσεις του ΠΑΣΟΚ επί του θέματος και ο εκτός τόπου και χρόνου κ. Μανιάτης που ξέχασε τι έλεγε το ΠΑΣΟΚ για τον αγωγό και τι έκανε για το ΙΓΜΕ.


Δείτε το σχετικό video :



Βασίλειος Μπαλάφας
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας

0

10/12/11 - Στην "Ελ.Ζώνη" σήμερα

Στην ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα "Ελεύθερη Ζώνη" που διαχειρίζεται η έγκριτη δημοσιογράφος κα Σοφία Βούλτεψη, δημοσιεύεται το άρθρο για την αβεβαιότητα που επικρατεί σχετικά με τις εκλογές, το σύστημα εξουσίας και τον κοινοβουλευτισμό και τους κινδύνους για την κοινωνία, από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου 3 Δεκεμβρίου 2011.

Το κείμενο δημοσιεύεται στην "Ελεύθερη Ζώνη", σήμερα και μπορείτε να το δείτε εδώ.




0

7/12/11 - Στην "Ελ.Ζώνη" σήμερα

Στην ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα "Ελεύθερη Ζώνη" που διαχειρίζεται η έγκριτη δημοσιογράφος κα Σοφία Βούλτεψη, δημοσιεύεται το άρθρο για την ευθύνη των πολιτικών κομμάτων και της κοινωνίας σχετικά με την αποδοχή όσων διαδραματίζονται, από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου 26 Νοεμβρίου 2011.

Το κείμενο δημοσιεύεται στην "Ελεύθερη Ζώνη", σήμερα και μπορείτε να το δείτε εδώ.

5

6/12/11 - «Τζόγος» με τις εκλογές

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 3 Δεκεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

«Τζόγος» με τις εκλογές

Η χώρα τα τελευταία χρόνια έχει μεταβληθεί σε ένα απέραντο πεδίο τζόγου. Μετά τις αξέχαστες εποχές του Χρηματιστηρίου κατά τις οποίες Πρωθυπουργός, Υπουργοί και διάφοροι Διοικητάδες λειτουργούσαν ως χρηματιστηριακοί ατζέντηδες, καλώντας τα μικρομεσαία ελληνικά νοικοκυριά να τοποθετήσουν όλες τις οικονομίες τους σε ένα ρευστό περιβάλλον που έκανε «τεχνητά» ράλι με μετοχές – «φόρμουλα ένα», ζούμε την εποχή του τζόγου των CDS, της επόμενης δόσης, της πιθανής ημερομηνίας εκλογών.

Στην πρώτη περίπτωση, αυτή του Χρηματιστηρίου, εξαφανίστηκαν οικονομίες γενεών, απορροφήθηκαν περιουσίες που έγιναν με κόπο από τις «μαύρες» φούσκες, εξαϋλώθηκαν κτήματα, χωράφια και καλλιέργειες, που ρευστοποιήθηκαν χωρίς σκέψη, προκειμένου να μη χαθεί το επόμενο limit up που υποσχόταν η πολιτική ηγεσία του τόπου στους πολίτες που η ίδια είχε εθίσει στο παιχνίδι των αγορών. Σε ένα παιχνίδι με προδιαγραμμένο τέλος, μιας και τα κεφάλαια – χωρίς κανέναν έλεγχο – κάποιοι «πονηροί» τα πήραν και έφυγαν ή άλλοι τα έκαναν κότερα, βίλες και αυτοκίνητα πολυτελείας. Μερικοί απλώς τα έφαγαν. Όλοι αυτοί συνέστησαν τη μεγαλύτερη σύγχρονη «μπάζα» που γνώρισε η Ελλάδα, συνεπικουρούμενοι από μια πολιτική ηγεσία που εμφανώς δεν ενδιαφερόταν για τα συμφέροντα και την ευημερία του λαού, αλλά για τους δείκτες που φούσκωναν τη ματαιοδοξία της και τα νούμερα στους μαυροπίνακες. Και η κοινωνία χρεοκοπούσε σε επίπεδο αποταμιεύσεων και ιδιοκτησίας …

Σήμερα, αντιμετωπίζουμε μια περίπτωση και μια χρεοκοπία πολύ πιο επικίνδυνη, γιατί αυτή τη φορά δεν αναφέρεται στην κτήση, αλλά στην υπόσταση, στη σκέψη, στο βαθμό ανεκτικότητας, εν τέλει στην επιβίωση των νοικοκυριών. Αυτή τη φορά τα νοικοκυριά δε συμμετέχουν στο τζόγο με τις οικονομίες τους, αλλά με την ίδια τους την ύπαρξη. Το παιχνίδι δεν το παρακολουθούν, τούτη τη δόση, στις ειδικές χρηματιστηριακές σελίδες των εφημερίδων, εκείνες με τους πολλούς πίνακες και τα μικρά γράμματα, αλλά στις μπροστινές, στις σελίδες «Πολιτική», «Κοινωνία», «Οικονομία», αυτές με τα περίτεχνα και πλουμιστά, politically correct άρθρα ανθρώπων που αποδεδειγμένα πλέον διατηρούν «δεσμούς αίματος» με αυτό που αποκαλούμε «σύστημα εξουσίας», όχι «κόμματα» και «κοινοβουλευτισμό».

Από αυτό το παιχνίδι η κοινωνία έχει ξεκάθαρα μόνο ένα αποτέλεσμα να περιμένει, την τελική εξουθένωση και εξαθλίωσή της σε κάθε επίπεδο, αλλά είναι τόσο υποσυνείδητα εθισμένη πλέον στον «τζόγο» αυτού του είδους, που διατηρεί ακόμα ένα επίπεδο ανεκτικότητας και αποδοχής όλων εκείνων που της πλασάρονται καθημερινά, με καταιγιστικούς ρυθμούς, από τους διάφορους αγωγούς «ενημέρωσης». Διάφορα θέματα τίθενται καθημερινά ως πρώτα στην ατζέντα, την ώρα που υπάρχουν άλλα, πολύ πιο σημαντικά, τα οποία μένουν είτε στα «ψιλά», είτε δεν μνημονεύονται καθόλου. Αλλά, δυστυχώς, ό,τι δεν αναφέρεται στο «δελτίο των 8», δεν είναι θέμα άξιο να μας απασχολεί. Δυστυχώς …

Κάπως έτσι φτάσαμε στο να υπάρχουν ακόμα και από την Κομισιόν δηλώσεις ότι ελληνικά κεφάλαια παίζονται στον τζόγο κάθε φορά που επίκειται μια κυβερνητική απόφαση στην Ελλάδα σχετικά με τα οικονομικά και τη σταθερότητα της «διορισμένης» κυβέρνησης. Φτάσαμε να έχουν διατυπωθεί συγκεκριμένες καταγγελίες για συμμετοχή συγγενών του πρώην Πρωθυπουργού, Γ.Παπανδρέου, σε εταιρεία που διαχειρίζεται ελληνικά CDS, να καλεί ο εισαγγελέας τον Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ με την κατηγορία παραποίησης στοιχείων σχετικά με τα οικονομικά του 2009, να γίνεται «γλέντι» στο ελληνικό χρηματιστήριο κάθε φορά που επίκειται μια κυβερνητική απόφαση, να έχει φτάσει ο δείκτης του σε επίπεδα που κάποιος, με 2-3 δις ευρώ, να μπορεί να αγοράσει όλο το ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Μέσα σε όλα αυτά, η τελευταία μόδα στο «τζόγο» είναι η ημερομηνία των επόμενων εθνικών εκλογών. Μια ημερομηνία που θα έπρεπε να ήταν δεδομένη, μιας και αυτή τη στιγμή έχουμε ουσιαστικά υπηρεσιακή κυβέρνηση. Μια ημερομηνία που θα έπρεπε να ήταν καθαρά καθορισμένη και ανακοινωμένη επειδή συνδέεται άμεσα με την εφαρμογή του Συντάγματος που τελευταία έχει πολλαπλώς χαθεί στη μετάφραση και τις ερμηνείες.

Αντιθέτως, όχι μόνο «παίζει» η ημερομηνία, αλλά και ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός προσλαμβάνει συμβούλους με συμβάσεις μέχρι τα τέλη Μαΐου. Στο «μαύρο – κόκκινο» και στα «κόκαλα» παίζεται η αξιοπρέπεια της χώρας και των πολιτών της από κάποιους περίεργους «ιαμβικούς» τύπους, με ωραίο περιτύλιγμα και κολλαριστά πουκάμισα …   


Στον «τζόγο» και η κοινωνία


Ένας ιδιότυπος «τζόγος» έχει πολιτικά εγκαθιδρυθεί και σε σχέση με τους μισθούς των εργαζομένων, τις συντάξεις, τις παροχές υγείας και ασφάλισης, τα έργα υποδομών, τις δαπάνες για την Παιδεία, τις τεράστιες οφειλές του Δημοσίου προς τους επαγγελματίες και τις εταιρείες, την επιβίωση της ίδιας της κοινωνίας με λίγα λόγια.

Κατά έναν περίεργο τρόπο εμφανίζεται ως φυσιολογική η συνεχής αγωνία και η επαναλαμβανόμενη αμφιβολία σε σχέση με πληρωμές που έχουν άμεση σχέση με την ύπαρξη του κοινωνικού ιστού και των δομών που μπορούν να τον διαφυλάξουν. Τα βιβλία στα σχολεία παρουσιάζουν ακόμα σημαντικές ελλείψεις, η αστυνόμευση δεν μπορεί να λειτουργήσει με τα περιπολικά να έχουν μείνει από καύσιμα, στις υπηρεσίες δεν υπάρχει χαρτί και μελάνι, οι γιατροί διακόπτουν τις συμβάσεις τους με τα ασφαλιστικά ταμεία και εισπράττουν πενηντάρικα από τους ασφαλισμένους, τα δικαστήρια έχουν κολλήσει από τη μεγάλη συσσώρευση υποθέσεων σε σημείο που να μην αποδίδεται δικαιοσύνη, τα όποια δικαιώματα των πολιτών μια ευνομούμενης κοινωνίας συνεχώς υποχωρούν, την ώρα που συνεχώς αυξάνονται οι φορολογικές υποχρεώσεις τους και τα παντός είδους χαράτσια στα ήδη δραματικά μειωμένα εισοδήματά τους.

Η δόση έρχεται, η δόση φεύγει, θα την πάρουμε, δεν θα την πάρουμε, μας τη δίνουν, δε μας τη δίνουν, θα πληρωθούν μισθοί – συντάξεις, δεν θα πληρωθούν, το ίδιο έργο μήνας μπαίνει, μήνας βγαίνει. Και η κοινωνία απέναντι σε αυτούς τους εκβιασμούς συνεχώς υποχωρεί, τόσο ως προς την υπόστασή της, όσο και ως προς τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει αυτά τα φαινόμενα και γίνεται όλο και πιο ανεκτική, όλο και πιο ελαστική.

Αυτός ο «τζόγος» σκοτώνει ό,τι έχει απομείνει πριν γίνουμε τελείως ζούγκλα και ξαμοληθούμε να «φάμε» ο ένας τον άλλο. Και η πολιτική σκηνή μας απουσιάζει μιας και περισσότερες φορές βλέπουμε τη Μέρκελ και τον Σαρκοζί, παρά τους ντόπιους κυβερνητικούς. Άλλωστε, υπηρεσιακή είναι, τι να περιμένει κανείς …


Σύστημα εξουσίας και κοινοβουλευτισμός

Το ζήτημα αυτό υπήρχε και παλαιότερα, όμως ποτέ άλλοτε δεν είχε αποκτήσει τόσο άγρια χαρακτηριστικά. Η γενικότερη συνθήκη το αναδεικνύει και το μεγεθύνει καθημερινά, μιας και είναι πια προφανές ότι υπάρχει ένας σαφής και ευδιάκριτος διαχωρισμός μεταξύ του συστήματος εξουσίας και του γενικότερου δημοκρατικού πολιτικού σκηνικού, αυτού που διαμορφώνεται στην Ελλάδα μέσω του κοινοβουλευτισμού.

Το «σύστημα εξουσίας» διατρέχει οριζόντια το πολιτικό, οικονομικό, επιχειρηματικό πεδίο της χώρας και σήμερα φαίνεται ακόμα και να το διαμορφώνει κατά τις ορέξεις του. Επιλέγει τα πιόνια και τους εκλεκτούς του, τους επιβάλει και τους περιβάλει με ένα πέπλο προστασίας που κανείς πολίτης δεν έχει από τους νόμους της χώρας του. Λειτουργεί εξωθεσμικά, σε αίθουσες περιορισμένης πρόσβασης, πίσω από βαριές πόρτες, σε συμπόσια με περίεργους τίτλους, σε ανούσιες ημερίδες, σε «παρεάκια» που ζουν τους μύθους τους έξω από την κοινωνία, έξω από την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών. Η κοινωνία μαραζώνει, εξουθενώνεται, εξαθλιώνεται, αγωνιά, βρίσκεται σε απόγνωση, αλλά όλα αυτά φαίνεται να χωράνε μέσα σε ένα κρουασάν και μια κούπα γαλλικού καφέ, μέσα σε μια ρητορική απολιτίκ, άοσμη, άχρωμη, άνευρη …

Το διαρκές φλερτ του κοινοβουλευτισμού με αυτού του είδους την πραγματικότητα, επί της ουσίας τον αδυνατίζει και του προσθέτει αιμοφιλικά χαρακτηριστικά. Η αίσθησή μου είναι ότι το αντιλαμβάνεται, αλλά δεν τολμά να κάνει τις ανατροπές που απαιτούνται. Προσπαθεί, αλλά δεν κάνει αρκετά ή καθυστερεί. Αλλά ο χρόνος είναι αδυσώπητος και τελειώνει …









Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd,
εδώ.











Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com

0

5/12/11 - Εκπομπή "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 2/12/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η τρέχουσα επικαιρότητα, οι νέες απαράδεκτες δηλώσεις του Θ.Πάγκαλου, οι δυσλειτουργίες της κυβέρνησης Παπαδήμου, οι κόντρες μεταξύ των υπουργών του ΠΑΣΟΚ ενόψει των εσωκομματικών εξελίξεων, τα θέματα που διαχειρίζεται η ΝΔ μέσα στη μεταβατική κυβέρνηση και αποτρέπουν δυσάρεστες εξελίξεις όπως η αποφυγή της απαγόρευσης προμήθειας πετρελαίου από το Ιραν, η άρση του καμποτάζ, η ενεργοποίηση των κοινοτικών πόρων και η μικρότερη ελληνική κρατική συμμετοχή στο ΕΣΠΑ, ο σταθερός προσανατολισμός προς την αλλαγή του μείγματος της εφαρμοζόμενης πολιτικής και προς τη διεξαγωγή εθνικών εκλογών, η αγωνία και η απόγνωση των πολιτών, η ανησυχία για τα ποσοστά της ανεργίας.


Δείτε το σχετικό video :






Βασίλειος Μπαλάφας
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας

24

29/11/11 - Στον προθάλαμο της ιστορίας

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 26 Νοεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

Στον προθάλαμο της ιστορίας

Τα σενάρια των δυνάμεων που διαχρονικά προσπαθούν να κατευθύνουν την κοινή γνώμη στη χώρα μας και να επιβάλλουν τη δική τους άποψη ως «αυθεντία», δίνουν και παίρνουν τον τελευταίο καιρό. Το σχέδιο που έχει ξεκινήσει να εφαρμόζεται τα τελευταία 3-4 χρόνια στην Ελλάδα, βρίσκεται στα τελευταία του στάδια, προτού βέβαια ξεκινήσει το επόμενο. Σε αυτά τα στάδια το πλάνο επιζητά διακαώς την ισοπέδωση των πάντων, την εξίσωση προς τα κάτω στο οτιδήποτε, την εξαφάνιση οποιασδήποτε κοινωνικής δομής, την εξάλειψη και το «θάψιμο» της όποιας διαφορετικής ή άξιας πολιτικής φωνής, την απαξίωση της τρέχουσας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και των λειτουργιών της.

Τα βαρετώς επαναλαμβανόμενα «όλοι ίδιοι είναι» ή «και να βγει κάποιος άλλος τι θα κάνει» συνοδεύονται πέραν από τους μορφασμούς σύγχρονων κατασκευασμένων συστημικών «λόγιων», με αναφορές σε συγκεκριμένα συμφέροντα, και από «εντυπωσιακά» δημοσκοπικά στοιχεία τα οποία, βεβαίως, εκμαιεύονται από τις κατάλληλες ερωτήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους οδηγούν στις επιδιωκόμενες απαντήσεις.

Αυτό που έχει καταλάβει πια και ο πλέον ανυποψίαστος Έλληνας, είναι ότι όλη αυτή η πρεμούρα κάτι επιζητά να γεννήσει. Κάτι επιζητά να εμφανίσει ως τη μοναδική και ενδεδειγμένη σωτηρία, για ένα λαό που έχει βασανιστεί από τα πάθη του, που τον έχουν πείσει ότι είναι ο κύριος υπεύθυνος γι’ αυτό που βιώνει σήμερα, που τείνουν να τον πείσουν ότι είναι άχρηστος, τεμπέλης, διεφθαρμένος και εν τέλει μη έχων στον ήλιο μοίρα, εκτός εάν αποδεχθεί κάποιους «εκλεκτούς», οι οποίοι αφού τον εξουθενώσουν τελείως, θα τον επαναφέρουν σε ένα επίπεδο που απλώς κάποτε το θεωρούσε χαμηλό και επεδίωκε να το βελτιώσει.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας, μιλώ για το υγιές και σκεπτόμενο κομμάτι του, όχι για τους Δούρειους Ίππους και τους καρεκλοκένταυρους – δεινόσαυρους – λάτρεις – αγκιστρωμένους – αυλικούς και αυλάρχες της εξουσίας, τέτοιοι υπάρχουν σε όλα τα κόμματα ανεξαιρέτως, τώρα αρχίζει σιγά σιγά να αντιλαμβάνεται αυτό που έχει εξυφανθεί και απλώς αυτόν τον καιρό ξετυλίγεται. Όταν λέμε πολιτικό σύστημα, είναι σαφές ότι εννοούμε τα πολιτικά κόμματα, αφού σε αυτά στηρίζεται η κοινοβουλευτική δημοκρατία και μέσω αυτών εκφράζονται οι πολίτες σε αυτό που αποκαλούμε «εκλογές» για να μην ξεχνιόμαστε κιόλας, μιας και τείνουμε να πειστούμε ότι εκλογές είναι οι μεταμεσονύχτιες ψηφοφορίες στη Βουλή.

Σταδιακά, όλο και περισσότεροι κορυφαίοι, ανώτατοι, ανώτεροι, μέσοι, κατώτεροι, κατώτατοι ή απλώς δρώντες στα κόμματα, αντιλαμβάνονται ότι βρίσκονται στον προθάλαμο της ιστορίας και πορεύονται ολοταχώς προς τον καταπιόνα των μελλοντικών πολιτικών αναλυτών και μελετητών. Συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν να κάνουν απλώς με την αλλαγή ταχύτητας, σκηνικού, ή τη μετεξέλιξη του πολιτικού οικοδομήματος, αλλά με την κατάργησή του, την ακύρωσή του και φυσικά την ολική του κατεδάφιση.

Διάφοροι θα είναι πρόθυμοι να ενταχθούν σε μελλοντικές πραγματικότητες, θυσιάζοντας το οτιδήποτε, προκειμένου να κρατηθούν σε οφίτσια και κάμαρες της εξουσίας, μιας και επί της ουσίας, επί του πρακτέου, δεν ξέρουν και τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν. Δεν θυμούνται τους εαυτούς τους και κάπως αλλιώς.

Άλλοι, ελπίζω να είναι πολλοί, θα δώσουν την ύστατη μάχη για να κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους, τις αναφορές τους, τις ιδεολογικές τους ρίζες, τη συνεπή συμπεριφορά τους, ευελπιστώντας να αλλάξουν στάσεις και συμπεριφορές, να μετατρέψουν αυτή την κρίση σε δημιουργική ευκαιρία ανάδειξης προτάσεων και λύσεων, πρώτα για τους πολίτες και μετά για τους εαυτούς τους.


Τα πολιτικά κόμματα

Μέχρι πριν από μερικά χρόνια, αυτά που αναδεικνύονταν ως βασικά αιτήματα της κοινωνίας προς τα κόμματα ήταν η ανανέωση, η παρέμβαση στην καθημερινότητα, η πιο στενή σχέση με την ίδια την κοινωνία. Το ίδιο το κοινοβουλευτικό οικοδόμημα είχε ανάγκη από περισσότερη συμμετοχή, από περισσότερο πλουραλισμό, από μεγαλύτερη κοινωνική και επαγγελματική διαστρωμάτωση. Όλα αυτά βέβαια δεν επιτεύχθηκαν ποτέ, γιατί ποτέ δεν τέθηκαν ουσιαστικά ως προτεραιότητα, ούτε από τα κόμματα, αλλά ούτε και από την κοινωνία.

Αυτές οι πολύ όμορφες και αισιόδοξες επιδιώξεις αποτελούσαν απλώς το πρώτο μέρος του σχεδίου κατακρήμνισης αυτών των δημοκρατικών δομών. Είναι γνωστό άλλωστε ότι η μεγαλύτερη απογοήτευση έρχεται μετά από τη διάψευση μιας μεγάλης και επιμελώς καλλιεργημένης προσδοκίας.

Όσοι παρέμειναν σταθεροί σε τέτοιου είδους επιδιώξεις, σήμερα το «σύστημα» έχει βρει τον τρόπο να τους εξολοθρεύσει, καθιστώντας τους «γραφικούς», αποκαλώντας τους «παλαιοκομματικούς», ή ακόμα και «φανατικούς». Τον συνεπή τον αποκαλούν «παλαιολιθικό», τον σταθερό τον αποκαλούν «οπαδό», μιας και αυτό το σύστημα ορέγεται απολιτίκ, άοσμους, άχρωμους και γενικώς εύπλαστους χαρακτήρες που θα μπορέσει να αξιοποιήσει εύκολα για την εκπλήρωση των στόχων του. Αν τα κόμματα δεν θέσουν άμεσα, ως απάντηση, σε πλήρη λειτουργία διαδικασίες σαν αυτές που αναφέρθηκαν προηγουμένως, σύντομα θα τεθούν σε άλμπουμ αναμνήσεων.


Η ευθύνη της κοινωνίας

Όλα αυτά, βέβαια, δεν μπορούν να λειτουργήσουν και να επιβληθούν μόνα τους. Χρειάζονται τη σύμπραξη της κοινωνίας και την αποδοχή της, με την αποδοχή να είναι κάτι που εύκολα μπορεί να εξασφαλίζεται μέσα από καλά «δομημένες» δημοσκοπήσεις.

Η κοινωνία έχει και η ίδια ευθύνη. Επειδή «πείθεται» πολύ εύκολα από κάθε λογής μισθωμένα παπαγαλάκια, επειδή καθόταν πολλά χρόνια και τρωγόταν με τα σωθικά της, επειδή αποδέχθηκε το να αντιμετωπίζει την πολιτική σαν κάτι που βλέπει στην τηλεόραση, διαβάζει σε τίτλους και το θεωρεί απόμακρο και έξω από τον εαυτό της.

Επειδή δεν σηκώθηκε από τον καναπέ για να διεκδικήσει το δικό της μερίδιο μέσα στους διάφορους φορείς, αφήνοντας επιτήδειους, συστημικούς εγκάθετους και αεί παρόντες, να βρίσκονται συνέχεια στις ίδιες ή και διαρκώς αναβαθμισμένες θέσεις, επειδή «εκείνοι ξέρουν καλύτερα». Τώρα διαπιστώνει ότι πολλοί από αυτούς αμείβονταν αδρά από διοικητικά συμβούλια χωρίς να εργάζονται, κατελάμβαναν πέντε – έξι έμμισθες διοικητικές θέσεις, γέμιζαν τα σακούλια τους με εκατομμύρια ευρώ, ακόμα και όταν γύρναγαν στα χωριά και έλεγαν ότι η παράταξή τους τούς έβαλε στο «ψυγείο».

Αυτούς ψήφιζε μαζικά όμως η κοινωνία. Αυτούς παραδεχόταν ως αυθεντίες και ηδονιζόταν όταν της χτύπαγαν «φιλικά» την πλάτη ή απλώς τη δέχονταν για λίγα λεπτά στα γραφεία τους.

Τώρα και η κοινωνία πρέπει να αναλάβει τη δική της ευθύνη. Τώρα που η ανεργία κοντεύει να φτάσει το 30 %, τώρα που 500.000 νοικοκυριά δεν έχουν κανένα εισόδημα, τώρα που το φάσμα της φτώχειας αγγίζει το κάθε σπίτι, τώρα η κοινωνία πρέπει να καταλάβει ότι η συμμετοχή στις κοινοβουλευτικές δομές και η προάσπιση των δημοκρατικών διαδικασιών του πολιτεύματος είναι η δική της ασπίδα απέναντι στο «τέρας» που ετοιμάζεται να γεννηθεί.









Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd,
εδώ.












Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com


 

0

28/11/11 - Εκπομπή "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 25/11/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η τρέχουσα επικαιρότητα, η επιστολή Σαμαρά, το κείμενο που συνέταξε και υπέγραψε, τα σαφή σημεία σχετικά με τις κόκκινες γραμμές περί αναθεώρησης του προγράμματος της τρόικας, η μαύρη προπαγάνδα σχετικά με την υπογραφή, οι αναφορές του διεθνούς τύπου και των διεθνών παραγόντων, η έναρξη και αποδοχή της διαδικασίας τροποποιήσεων, οι κρίσιμες στιγμές που διανύουν οι χώρες της ΕΕ, η αντιπολίτευση προς την προσωρινή κυβέρνηση Παπαδήμου, η τραγική κατάσταση εκατοντάδων χιλιάδων νοικοκυριών στην Ελλάδα, οι θέσεις της Κομισιόν σχετικά με το χαράτσι Βενιζέλου στα ακίνητα, τα χαμένα κονδύλια από την ΕΕ και οι πόροι που θα μπορούσαμε να είχαμε εκμεταλλευτεί.


Δείτε το σχετικό video :




Βασίλειος Μπαλάφας
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας

0

26/11/11 - Στην "Ελ.Ζώνη" η "τεχνοκρατική δημοκρατία"

Στην ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα "Ελεύθερη Ζώνη" που διαχειρίζεται η έγκριτη δημοσιογράφος κα Σοφία Βούλτεψη, δημοσιεύτηκε το άρθρο για την Ευρώπη, από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου 19 Νοεμβρίου 2011.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην "Ελεύθερη Ζώνη", την Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2011 και μπορείτε να το δείτε εδώ.

0

24/11/11 - Στην "Ελ.Ζώνη" το άρθρο για την Ευρώπη

Στην ημερήσια ηλεκτρονική εφημερίδα "Ελεύθερη Ζώνη" που διαχειρίζεται η έγκριτη δημοσιογράφος κα Σοφία Βούλτεψη, δημοσιεύτηκε το άρθρο για την Ευρώπη, από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου 12 Νοεμβρίου 2011.

Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην "Ελεύθερη Ζώνη", τη Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011 και μπορείτε να το δείτε εδώ.






0

22/11/11 - Τεχνοκρατική δημοκρατία δεν υπάρχει !

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 19 Νοεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

Τεχνοκρατική δημοκρατία δεν υπάρχει !

Φαντάζομαι θα έχετε κουραστεί να διαβάζετε διθυραμβικά σχόλια και «αγιογραφίες» για τον κ. Λουκά Παπαδήμο και το γενικότερο λιβάνισμα που γίνεται από πολλούς αρθρογράφους, οι οποίοι, μέχρι παρεξηγήσεως, προσπαθούν να στοιχειοθετήσουν ή να εφεύρουν λόγους για τους οποίους πρέπει να μακροημερεύσει η συγκεκριμένη τρέχουσα κυβέρνηση και η νοοτροπία που την διέπει.

Ο ίδιος ο κ. Παπαδήμος, φρόντισε, ευτυχώς, να αναδείξει και το άτοπο μιας τέτοιας λογικής, αλλά και τις ασυμβατότητες που υπάρχουν με την εν γένει λειτουργία της δημοκρατίας, όση από αυτή μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι μας έχει απομείνει σήμερα.

Μεταξύ των επιχειρημάτων που χρησιμοποιούνται για να στηριχθεί η επιμήκυνση της ζωής αυτής της κυβέρνησης, πέραν της περιόδου του συγκεκριμένου έργου και του σκοπού δημιουργίας της, είναι η μονότονη επανάληψη της αυτονόητης διαφοροποίησής της σε σχέση με ό,τι γνωρίζαμε από την «κακοποιημένη» κοινοβουλευτική δημοκρατία μας. Ότι δηλαδή, επικεφαλής της έχει τεθεί ένας σοβαρός, ακραιφνής τεχνοκράτης που προφανώς διαφέρει σημαντικά από τα πολιτικά πρότυπα που έχουμε συνηθίσει να βιώνουμε εδώ και πολλά χρόνια.

Αυτό όμως είναι και το λογικό. Δεν αποτελεί κάποια έκπληξη, ούτε ορίζει μια νέα, φρέσκια οπτική επί των πολιτικών προσώπων και πρακτικών. Ο κ. Παπαδήμος, έσπευσε πολύ νωρίς να ξεκαθαρίσει, αναλαμβάνοντας χωρίς εκλογές τη διακυβέρνηση της χώρας, ότι δεν είναι πολιτικός. Στις πρώτες ομιλίες του στη Βουλή των Ελλήνων επιβεβαίωσε τη φήμη του, τη φήμη ενός διεθνώς αναγνωρισμένου τεχνοκράτη που έχει λαμπρές σπουδές και έχει βρεθεί σε κορυφαίες θέσεις σχετικά με το γνωστικό του αντικείμενο. Μέχρι εκεί.

Απέδειξε ότι η επιλογή του ήταν η ενδεδειγμένη γι’ αυτό που καλείται να κάνει αυτή η κυβέρνηση, έκανε μια επίδειξη της κατάρτισής του στη διαχείριση κρίσεων, εκφωνώντας την ομιλία του σε αψεγάδιαστο, σταθερό «ιαμβικό μέτρο» και πρωτίστως καταλάβαμε όλοι ότι είναι άνθρωπος που αντιμετωπίζει τα πράγματα με βάση λογιστικά reports, μάνατζμεντ projects, στοιχεία που γεμίζουν κελιά σε πίνακες, αυτό που λέμε … «τεχνοκρατικά». Μέχρι εκεί.

Έδειξε ένα ακόμη στοιχείο που έχουν όλοι οι τεχνοκράτες, την αυστηρή προσήλωση στον προϋπολογισμένο στόχο, ο οποίος θα είναι μετρήσιμος και θα μπορεί στο τέλος να παρασταθεί απλώς με έναν δείκτη, προερχόμενο από σύνθετους αλγορίθμους και συγκεκριμένες συναρτήσεις. Για τον ίδιο δεν υπάρχει αποπροσανατολισμός από την όποια πορεία. Το παν είναι να ακολουθηθεί το business plan και να επιτύχει. Είπαμε, ο δείκτης στο τέλος θα σηματοδοτήσει την επιτυχία ή την αποτυχία. Μέχρι εκεί.

Στις ομιλίες του, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν αναφέρθηκε σε τίποτα άλλο πέραν των οικονομικών στοιχείων και των οικονομικών μεγεθών. Ως τεχνοκράτης, δεν μπορεί να σταθμίσει στη ρότα του κοινωνικές μεταβλητές, δεν μπορεί να συμπεριλάβει στους υπολογισμούς την ψυχολογία και την καθημερινότητα των πολιτών. Αυτά άλλωστε δεν μπορούν να παρασταθούν με καμία συνάρτηση ή σταθερά !

Ταυτοχρόνως αντιμετωπίζει και ένα άλλο, σπουδαιότερο, πολιτικό αυτή τη φορά πρόβλημα. Έχει την ατυχία να περιστοιχίζεται, στην πλειοψηφία τους, σε αυτή την κυβέρνηση, από ανθρώπους που – αν και πολιτικοί – δεν μεταφέρουν την εμπειρία από την καθημερινότητα της υπόλοιπης κοινωνίας. Από ανθρώπους που δεν έχουν καθίσει ποτέ στην ουρά για να πληρώσουν λογαριασμούς, δεν έχουν αντιμετωπίσει το δαιδαλώδες σύστημα υγείας, δεν έχουν περάσει δέκα υπηρεσίες και είκοσι γραφεία για να πάρουν σφραγίδες για ένα έγγραφο. Δεν έχουν κανονίσει ραντεβού με υδραυλικό που να τους έχει στήσει δυο – τρεις φορές. Δεν έχουν χρειαστεί να παζαρέψουν την απόδειξη με τον συντηρητή του καυστήρα που τους λέει ότι η τιμή θα είναι μικρότερη χωρίς το ΦΠΑ.

Γι’ αυτό και τεχνοκρατική δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει. Γιατί επιζητά να βασίζεται σε αυστηρά «λογιστικά» δεδομένα. Γι’ αυτό είναι καλή η επιλογή του κ. Παπαδήμου γι’ αυτή την μεταβατική κυβέρνηση, μέχρι να γίνουν οι εκλογές και μέχρι εκεί. Συγκεκριμένα εκεί. Τεχνοκρατικό δεδομένο.


Η πολιτική δεν είναι μόδα

Μια πολιτεία δεν μπορούμε να τη μεταφράζουμε και να την ερμηνεύουμε μονοδιάστατα, βάσει των φωτεινών ενδείξεων ενός ηλεκτρονικού πίνακα χρηματιστηρίου ή με βάση τα αποτελέσματα σε ένα λογιστικό φύλλο του Excel, στην οθόνη ενός υπολογιστή.

Αυτά μπορούν κάλλιστα να είναι τα πιο χρήσιμα εργαλεία, οι πιο χρήσιμοι δείκτες για να υπολογίσουμε που πάει το πράγμα και τελικά να χαράξουμε πολιτική. Μπορούν να μας προσφέρουν κρίσιμα στοιχεία για να καταρτίσουμε ένα πλαίσιο προτεινόμενων πολιτικών, μπορούν να μας βοηθήσουν στη λήψη αποφάσεων. Από μόνα τους όμως δεν μπορούν ούτε να ονομαστούν «πολιτική», ούτε να αναδείξουν πολιτικές φυσιογνωμίες.

Η πολιτική δεν είναι απλώς μια μόδα που μπορούμε να πούμε ότι περνάει και αύριο θα φορεθούν νέα τεχνοκρατικά μοντέλα που προτείνει ο τάδε οίκος υψηλής ραπτικής, έχοντας το ρόλο του market leader. 

Οι πολίτες μιας πολιτείας δεν γίνεται να μένουν έξω από τη διαμόρφωση των πολιτικών συνθηκών, ακόμα και αν αυτές τείνουν να γίνονται ολέθριες και καταστροφικές. Δημοκρατία σημαίνει επιλογή, σημαίνει συμμετοχή, σημαίνει ευκαιρίες, σημαίνει συνδιαμόρφωση και παρέμβαση. Πολιτική είναι όλο το πακέτο, το οποίο περιλαμβάνει και τεχνοκρατικά στοιχεία. Η κοινοβουλευτική μας δημοκρατία βρίσκεται σε κρίση γιατί πολλοί μετεξελίχθηκαν σε τεχνοκράτες της πολιτικής ξεχνώντας τους πολίτες έξω από την πόρτα τους και αφήνοντάς τους να συνομιλούν με γραμματείς και ιδιαίτερους.


Ο συνδυασμός είναι θεμιτός

Η προσωπική μου άποψη δεν έχει την αφοριστική τάση όσων ξιφουλκούν υπέρ μιας αμιγώς τεχνοκρατικής διακυβέρνησης του τόπου, που μάλιστα θα βρίσκεται στην εξουσία χωρίς να έχουν προηγηθεί εκλογικές διαδικασίες.

Αντιθέτως, πιστεύω ότι σήμερα παρά ποτέ, καταξιωμένοι τεχνοκράτες πρέπει να διεκδικήσουν τη συμμετοχή τους στα πολιτικά πράγματα. Τους έχουμε ανάγκη και ως κοινωνία, σε μια εποχή που βρίθει πολυπλοκότητας, σύνθετων παγκοσμιοποιημένων προβλημάτων, συνδυαστικών γεγονότων που επηρεάζουν τον πλανήτη, από τη μια έως την άλλη άκρη του.

Η γνώση και η εμπειρία τους είναι πολύτιμα συστατικά του νέου πολιτικού μείγματος που πρέπει να αναζητήσουμε για να απαντήσουμε στις προκλήσεις των καιρών και στα τεράστια προβλήματα των κοινωνιών. Άλλωστε, η αίσθηση που υπάρχει γενικώς είναι ότι ο κόσμος όλος βάλλεται από μια άριστα δομημένη και οργανωμένη ομάδα συμφερόντων. Για να βρεθούμε πιο μπροστά χρειαζόμαστε τεχνογνωσία και μέθοδο.

Συνεπώς, ο συνδυασμός των δυνάμεων είναι θεμιτός και εκεί αναζητείται η λύση. Και ιδεολογίες πρέπει να υπάρχουν και διαφορετικές προτάσεις και πλουραλισμός προσεγγίσεων. Η απάντηση πάντα βρίσκεται στο σωστό μείγμα και όχι μεμονωμένα, σε ένα συστατικό του.







Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd, εδώ.













Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com

0

21/11/11 - Εκπομπή "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 17/11/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Πέμπτη 17 Νοεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η τρέχουσα επικαιρότητα, η γενικευμένη κρίση που απλώνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη, η ανασφάλεια που επικρατεί στους πολίτες και στην Κορινθία, η συνεχής αύξηση της εγκληματικότητας, η σκληρή καθημερινότητα των Ελλήνων πολιτών, οι αδυναμίες της τεχνοκρατικής λύσης στην κυβέρνηση επί μακρόν, ο συγκεκριμένος σκοπός και το καθορισμένο έργο της κυβέρνησης Παπαδήμου, η κρίσιμη αναγκαιότητα της διεξαγωγής εκλογών, η υπεύθυνη στάση της ΝΔ και του Αντώνη Σαμαρά.


Δείτε το σχετικό video :



Βασίλειος Μπαλάφας
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας

0

15/11/11 - Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 12 Νοεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

Η Ευρώπη σε σταυροδρόμι

Τον Ιούνιο του 1991, η Ελλάδα συμπλήρωνε 10 χρόνια από την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.). Σε ομιλία του προς τους πρέσβεις των χωρών – μελών της ΕΟΚ, κατά τη διάρκεια επίσημου γεύματος προς τιμήν τους, ο Εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής, έλεγε : "Aν η Kοινότης μεταβληθεί σε λέσχη πλουσίων το οξύ πρόβλημα Bορρά-Nότου, που υπάρχει σε παγκόσμια κλίμακα, θα γίνει και πρόβλημα στους κόλπους της ίδιας της Kοινότητας, με αποτέλεσμα να αμβλυνθεί, όπως είπα, η πολιτική και ψυχική συνοχή της.".

Σήμερα, 20 χρόνια μετά, η Ευρώπη βρίσκεται σε ακριβώς αυτό το κρίσιμο σταυροδρόμι. Καλείται να δώσει πολιτικές και ουσιαστικές απαντήσεις, χωρίς εκβιασμούς, χωρίς πρόχειρες κορώνες, χωρίς ύφος ιερατείου, σε ένα πρόβλημα που τη διαπερνά και τη φέρνει αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη κρίση στο οικοδόμημά της.

Οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες που οραματίστηκαν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την περιέβαλαν με αρχές, αξίες και ιδανικά, είχαν νωρίς εντοπίσει τα διλλήματα που κάποια στιγμή θα αντιμετώπιζε αυτός ο ιστορικός κοινός σχηματισμός κρατών και λαών. Οι ενέργειές τους και τα βήματα που είχαν δρομολογήσει προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, έδειχναν ότι ξεκάθαρος στόχος τους ήταν τα θέματα αυτά, πρώτον, να μην αντιμετωπιστούν απλώς ως λογιστικά προβλήματα και δεύτερον, να τεθούν ως προκλήσεις σε ηγεσίες ώριμες και συνυφασμένες με το ευρωπαϊκό ιδεώδες.

Σε καμία περίπτωση, πιστεύω, δεν φαντάστηκαν ότι αδυσώπητα διλήμματα, σαν αυτά που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη, θα μεταφέρονταν με τρόπους εκβιαστικούς, πρόχειρους και επικίνδυνους προς τους ίδιους τους λαούς, έτσι ώστε οι εκάστοτε ηγέτες να βγάζουν τους εαυτούς τους από το κάδρο των εξελίξεων και των μεγάλων αποφάσεων.

Δεν φαντάστηκαν όμως και ότι ο κόσμος ολόκληρος, κάποια στιγμή, θα γινόταν έρμαιο ή υποχείριο αδίστακτων κερδοσκόπων και των «προϊόντων» τους, που με το πέρασμα του χρόνου απέκτησαν διεστραμμένες εκφάνσεις όπως είναι το ποντάρισμα στην πιθανή χρεοκοπία μιας χώρας και η συνεχής κατάσταση πίεσης που βιώνουμε όλοι μας σήμερα από τους δείκτες και τα νούμερα ενός μαυροπίνακα.

Είμαι βέβαιος, ότι κανείς από τους ηγέτες που ξεκίνησαν το όραμα της Ευρώπης, δεν φαντάστηκαν ότι αυτό θα βαθμολογείτο και θα ετίθετο υπό αίρεση από κάποιους αλεπουδιάρηδες των διεθνών αγορών, βυθισμένους σε δερμάτινες πολυθρόνες, πίνοντας ουίσκι πολυτελείας, παρακολουθώντας δείκτες σε οθόνες, τριγυρισμένοι από τηλεφωνικές συσκευές και διάφορους εντολοδόχους αυλοκόλακες, έτοιμους να εκτελέσουν την επόμενη εντολή τοποθέτησης χρήματος στον παγκόσμιο τζόγο. Δεν φαντάστηκαν ότι η επιβίωση των λαών εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα εξαρτάτο από ποσοστά επιτοκίων και επιθέσεις διεθνών μαυραγοριτών που λειτουργούν σε απόκοσμα και σκοτεινά μέρη του διεθνούς παρασκηνίου.

Αλλά, ακόμα και να τα είχαν φανταστεί όλα αυτά, πιστεύω ότι γι’ αυτό οραματίστηκαν και την Ε.Ε., έναν οργανισμό που θα προστάτευε τα κράτη – μέλη του, από αυτές ακριβώς τις στρεβλώσεις, από την εντροπία των διεθνών μεταπωλητών χρήματος.

Σε αυτό το σταυροδρόμι που βρίσκεται σήμερα, η Ευρώπη, μέσω των ηγετών της, όλων των ηγετών της, όχι μόνο των ισχυρών κρατών, καλείται να δώσει σαφείς και ισχυρές απαντήσεις σε όλους εκείνους που θέλουν να δουν, χαιρέκακα, τις ρητορείες τους να δικαιώνονται, όταν πολέμαγαν με ανεμόμυλους για να μη δημιουργηθεί το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.


Το κιβώτιο ταχυτήτων

Η συζήτηση που γίνεται στην πραγματικότητα στην Ευρώπη σήμερα, είναι αυτή που αναλύθηκε. Άσχετα με το αν προβάλλονται συνεχώς οι οικονομικές κρίσεις, η μια πίσω από την άλλη, και αυτό έχει τη σκοπιμότητά του, άσχετα με το αν η εικόνα που μεταδίδεται είναι ενός οργανισμού που λειτουργεί υπό καθεστώς τελεσιγράφων και συνδιαλέγεται με όρους ανοίγματος και κλεισίματος αγορών.

Η τελευταία «μόδα» στην κουβέντα είναι η δημιουργία ταχυτήτων εντός της Ε.Ε.. Τουλάχιστον δύο ταχύτητες θέλουν οι εμπνευστές αυτής της ιδέας που τορπιλίζει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα στα θεμέλιά του. Τα δελτία ειδήσεων θέλουν τον Σαρκοζί να είναι ο πιονέρος μιας τέτοιας αντίληψης, αν και δεν είμαι πεπεισμένος γι’ αυτό, ειδικά όταν είδα ότι μετά από αυτές τις δηλώσεις του, ξεκίνησε το γλέντι των αγορών και απέναντι στη δική του χώρα.

Δεν ξέρω πως το έχουν φανταστεί το πράγμα και οι Γάλλοι. Ίσως να μην έχουν καταλάβει ή να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει. Άλλωστε, είναι οι επόμενοι μετά την Ιταλία, σε αυτό το ντόμινο θανάτου που απειλεί την Ε.Ε.. Βαθειά ευρωπαϊστές οι Γάλλοι, έχουν χάσει το στόχο, πιστεύοντας ότι η Γερμανία θα τους φροντίσει κάτω από τα φτερά της.

Τι ταχύτητες είναι άραγε αυτές που έχουν εμπνευστεί ; Δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι όπως πάνε τα πράγματα θα είναι η Γερμανία στη μια ταχύτητα και όλοι οι άλλοι στη δεύτερη ; Μάλλον έχουν βαλθεί να αποδείξουν ότι μετά από κάθε μεγάλη γενιά ηγετών, οι επόμενες που ακολουθούν, βαίνουν μειούμενες, αδυνατίζουν και εξασθενούν.


Ο Σαμαράς και η ιστορική ευθύνη της ΝΔ

Ο Αντώνης Σαμαράς αυτές τις ημέρες της μεγάλης, πολυσχιδούς κρίσης απέδειξε ότι είναι πολιτικός ευθύνης και εθνικής συνείδησης. Πατριώτης και ευρωπαϊστής, εκφραστής του κοινωνικού φιλελευθερισμού, χωρίς στεγανά και θέσφατα. Ήρθε αντιμέτωπος με τη μοίρα του ηγέτη μιας χώρας, χωρίς ο ίδιος να είναι Πρωθυπουργός της και αυτό κάτι λέει στην τρέχουσα συγκυρία.

Όρθωσε το ανάστημά του όλο αυτό το διάστημα και κράτησε το «όχι» του ζωντανό και δυναμικό, χωρίς να το αφυδατώσει. Και συνεχίζει να το κρατάει ισχυρό, γιατί ακριβώς οι κινήσεις του αναδεικνύουν τη διαφορετικότητα που έχει η δική του άρνηση από τη στείρα άρνηση της ξύλινης αριστεράς. Ο προσανατολισμός της ΝΔ δεν θα μπορούσε να ήταν άλλος από ευρωπαϊκός και τη στιγμή που έρχονται εξελίξεις και ανατροπές στις πολιτικές συμπεριφορές και στους τρόπους αντιμετώπισης, η Ελλάδα δεν μπορούσε να βρισκόταν σε κατάσταση Αλβανίας του Χότζα. Η ΝΔ άλλωστε, δεν είναι ΚΚΕ.

Ζήτησε και επέτυχε, διακοπή της πολιτικής εξόντωσης της μικρομεσαίας ελληνικής τάξης, εθνική ανασύνταξη, πολιτική αναδιοργάνωση, ισορροπία στο εγχώριο περιβάλλον, επανεξέταση οικονομικού προσανατολισμού με άξονα την ανάπτυξη, απομάκρυνση ενός ολέθριου πρωθυπουργού που κόντεψε σε μια νύχτα να διαλύσει όλη την Ευρώπη, και τέλος, μεταβατική κυβέρνηση που θα οδηγήσει σε εκλογές για να μιλήσει επί του πρακτέου ο ελληνικός λαός και όχι επί ενός εγκληματικού διλήμματος.

Δεν είναι και λίγα αυτά και μάλιστα από τη θέση της αντιπολίτευσης ! Αν η Ευρώπη συνεχίσει με την ίδια νοοτροπία, ας μην ανησυχούν μερικοί, το «όχι» θα αποκτήσει μεγαλύτερη αξία και νόημα και θα είναι ενταγμένο σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή συνισταμένη. Όχι απομονωμένο, σπασμωδικό, στείρο και καταστροφικό. Οι προκλήσεις είναι μπροστά μας. Τα μεγάλα και ιστορικά «ΟΧΙ» δεν λέγονται από τον πάγκο.










Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd,
εδώ.







 



Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com


 

0

14/11/11 - Εκπομπή "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 10/11/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η επικαιρότητα, οι αποφάσεις για τη δημιουργία μεταβατικής κυβέρνησης υπό τον κ. Παπαδήμο, το ολέθριο λάθος του δημοψηφίσματος που οδήγησε τη χώρα σε ουσιαστική ακυβερνησία και κρίση στον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό, το καθολικό αίτημα για διεξαγωγή εκλογών, η υπεύθυνη στάση της ΝΔ και του Αντώνη Σαμαρά.


Δείτε το σχετικό video :





Βασίλειος Μπαλάφας
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας

 

0

8/11/11 - Εκπομπή "Η Πελοπόννησος σήμερα" - 3/11/2011

Στην εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" του Σ. Μασούρη, στο TV Super, φιλοξενήθηκε την Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011, ο Β.Μπαλάφας, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και μέλος της ΝΟ.Δ.Ε. ΝΔ Κορινθίας.

Κύρια θέματα η επικαιρότητα, το εγκληματικό εγχείρημα της μπλόφας του Παπανδρέου με το δημοψήφισμα, ο στυγνός εκβιασμός προς τους πολίτες και τις πολιτικές δυνάμεις, το αδιέξοδο σχετικά με τη σχέση της Ελλάδας και του ευρώ στο οποίο την οδήγησε, οι απίστευτες παλινωδίες εντός ΠΑΣΟΚ, οι εκλογές και η ψήφος εμπιστοσύνης που ζήτησε από τον εαυτό του.

Μαζί στη συζήτηση ο κ. Παπαδημητρίου από το ΚΚΕ, ο κ. Ψιλογιαννόπουλος από το ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Στεφανόπουλος, Περιφερειακός Σύμβουλος Πελοποννήσου με το συνδυασμό του κ. Τατούλη.


Δείτε το σχετικό video :




Βασίλειος Μπαλάφας
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας

0

7/11/11 - Από πότε οι εκλογές είναι «αδιέξοδο» ;

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 5 Νοεμβρίου 2011, σελίδα 7 :

Από πότε οι εκλογές είναι «αδιέξοδο» ;

Ίσως το πιο «ξύλινο» τσιτάτο που συχνά λέγεται, όταν μια πολιτική κουβέντα τελματώνεται, ήταν – μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον – το «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», φράση η οποία ευθέως παραπέμπει σε εκλογές, στην «αλάνθαστη κρίση του λαού».

Τα τελευταία 24ωρα η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μιας παράταξης που λαϊκίστικα, εικονικά σε όλη την ιστορία της έφερνε τον «λαό στην εξουσία» και ωρυόταν για τον «κυρίαρχο λαό», διαρρηγνύει τα ιμάτιά της προκειμένου να μην γίνουν εκλογές στη χώρα. Με αλλεπάλληλους εκβιασμούς, με τερατώδη ψεύδη και με επικλήσεις – δυστυχώς – σε ολοκληρωτισμούς, παλεύει να αποδείξει λυσσωδώς ότι οι εκλογές θα καταστρέψουν τη χώρα και ότι εν τέλει είναι αδιέξοδες.

«Δημοκρατικές ασκήσεις» και «πολυτέλεια» τις χαρακτήρισε ο κ. Μπεγλίτης, ο οποίος, σε ένα προσωπικό ρεσιτάλ κυβερνητικής ασυδοσίας, έσπευσε να ξηλώσει και να αντικαταστήσει όλη την ηγεσία του Ελληνικού Στρατού, κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης κρίσης – μέχρι την επόμενη – της κυβέρνησης στην οποία ανήκει. Με μια πομπώδη κίνηση μοναρχικού και ηγεμονικού τύπου, την ώρα που η ίδια η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ και πλειάδα Υπουργών αμφισβητούσαν τον Πρωθυπουργό της χώρας, την ώρα που ο ίδιος ο Παπανδρέου έθετε θέμα εμπιστοσύνης στον εαυτό του, ο ΥΕΘΑ άλλαζε τις κορυφές του Ε.Σ..

Την ώρα που τα διεθνή μέσα μιλούσαν για ακυβερνησία στην Ελλάδα, την ώρα που ο ίδιος ο Παπανδρέου έθετε σε άμεσο κίνδυνο (που δεν έχει αποφευχθεί ακόμα) την αυτονόητη ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, την ώρα που η χώρα βρισκόταν σε κυβερνητική κρίση, ο κ. Μπεγλίτης απορύθμιζε ταυτόχρονα και το στράτευμα, δίνοντας μάλιστα, σε συνδυασμό με διάφορα «παραπολιτικά» που κυκλοφορούσαν, την εντύπωση ότι στη χώρα ετοιμαζόταν στρατιωτικό πραξικόπημα, το οποίο «κατόπιν ενεργειών του» και «μετά από προσωπική του πρωτοβουλία» απέτρεψε. Ευτυχώς που δεν είδαμε και δελτία τύπου άλλων βουλευτών της Κορινθίας να διεκδικούν την πρωτοβουλία αυτή, όπως συνήθως συμβαίνει.

Οι σχεδιασμοί αυτών των ανθρώπων που σήμερα κυβερνούν την Ελλάδα, ξεπερνούν τελικά ακόμα και την άποψη που τους θέλει να λειτουργούν κάτω από μια συντεταγμένη στρατηγική «τριπλής παραλλαγής», «1-2-Χ» σε όρους ΠΡΟ-ΠΟ. Γιατί τέτοιου είδους σχεδιασμοί απαιτούν άρτια εκπαιδευμένο, εξειδικευμένο προσωπικό, απαιτούν πολύμηνη προετοιμασία, ειδική εξασφάλιση συνθηκών εφαρμογής και εν τέλει χρειάζονται οι σωστοί άνθρωποι, στις σωστές θέσεις για να αποφευχθεί ο όποιος μοιραίος ή άτσαλος χειρισμός.

Δεν εξηγείται αλλιώς η άνεση με την οποία εμφανίστηκε ο Πρωθυπουργός στην Κοινοβουλευτική του Ομάδα μετά από αυτή την «ανισσόροπη» αλληλουχία γεγονότων. Και το έχουμε ξαναδεί αυτό. Σα να μη συνέβη τίποτα, εμφανίστηκε ενώπιον των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, έκανε μια ομιλία – υγιεινό περίπατο και αποσύρθηκε στα ιδιαίτερά του για να ξεκουραστεί και να συνεχίσει αργότερα την αγόρευσή του στη Βουλή.

Ποιοι είναι τελικά αυτοί που απεργάζονται, εφαρμόζουν και εξασφαλίζουν τις συνθήκες για να συμβαίνουν όλα αυτά και να περνάνε στο «ντούκου» ; Ποιοι είναι αυτοί που έχουν στήσει έναν ολόκληρο μηχανισμό φερέφωνων που αμέσως μετά από κάθε ανάλογη κατάσταση, κρώζουν, πετάνε στάχτη και αποπροσανατολίζουν τους πολίτες έτσι ώστε να ξεχνιούνται τα όποια προηγηθέντα ;

Από πότε οι εκλογές σε μια δημοκρατική χώρα, εκλογές που ζητά καθολικά το πολιτικό σύστημα της χώρας, αποτελούν αδιέξοδο ; Γιατί έγιναν σε άλλες χώρες που μπήκαν στο ΔΝΤ και δεν γίνονται στη δική μας ; Τι περιμένουν να ολοκληρωθεί ; Τι επιταγή πρέπει να εκτελεστεί ; Ποιοι φοβούνται τελικά το τι θα βρεθεί στα συρτάρια των Υπουργείων και στις αλληλογραφίες των επιτελείων ; 


Το πολιτικό έγκλημα

Δυστυχώς η οικονομική κρίση της χώρας, μας κάνει να προσπερνάμε ζητήματα που υπό κανονικές συνθήκες θα συζητούσαμε ενδελεχώς, θα αναλύαμε επισταμένα και που οπωσδήποτε θα γεννούσαν σφοδρές αντιδράσεις. Η συνεχής επίκληση των τραγικών οικονομικών αδιεξόδων μας έχει κάνει όλους να αναισθητοποιούμαστε, εν μέρει, απέναντι σε μια σωρεία πολύ σοβαρών θεμάτων και κυρίως απέναντι στη διαστρέβλωση εννοιών όπως είναι η επιλογή, η πολιτική θέση, η άποψη και – φευ – η ίδια η δημοκρατία.

Διανύουμε μια περίοδο «εκπαίδευσης» του ελληνικού λαού σε φαιδρές πρακτικές, στάσεις και συμπεριφορές. Όπως για δεκαετίες η παράταξη του ΠΑΣΟΚ γαλούχησε τους Έλληνες στη λογική της ήσσονος προσπάθειας, τους έθισε στη διαβίωση με δανεικά, εξαΰλωσε κάθε έννοια πειθαρχίας, ιεραρχίας, σεβασμού προς τους θεσμούς, δίδαξε την ισοπέδωση και τη λογική του «όλοι θα παίρνουν τα ίδια γιατί αυτό είναι κοινωνική πολιτική», έτσι και τώρα επιχειρεί την ολοκλήρωση του εγκλήματος.

Εθίζει τους Έλληνες στο να θεωρούν ως αποδεκτή διαδικασία επιλογής έναν ωμό εκβιασμό. Μαθαίνουν τον Έλληνα να αποδέχεται ως φυσιολογικό ένα ερώτημα του τύπου «να σου κόψω το χέρι ή το πόδι ;» και πανηγυρίζουν βλακωδώς, υποστηρίζοντας ότι αυτό είναι επιτομή της δημοκρατικής έκφρασης ενός λαού. Εύχομαι οι Έλληνες να αντισταθούν αυτή τη φορά και να μη χωνέψουν στην πολιτική τους κρίση τέτοιου είδους ανώμαλες σκέψεις.


Στο χείλος του γκρεμού

Η αλήθεια είναι ότι έχουμε γλιστρήσει από το χείλος του γκρεμού μετά από μια αντεθνική σπρωξιά που μας έδωσε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας. Τραγική ειρωνεία της συγκυρίας είναι ότι ο ίδιος θεωρεί ότι λειτούργησε πατριωτικά, γνωρίζοντας ότι κατέστησε το δικό του εσωκομματικό πρόβλημα, ως πρόβλημα όχι μόνο της Ευρώπης, αλλά και του πλανήτη.

Είναι ο Πρωθυπουργός που στην πιο δύσκολη στιγμή της πατρίδας, εκεί που την έφερε ο ίδιος ακόμη μια φορά, επέλεξε να καταθέσει πρόταση μομφής στον ίδιο του τον εαυτό, έβαλε την κοινοβουλευτική του ομάδα να του δώσει ψήφο εμπιστοσύνης, την ώρα που βουλευτές και υπουργοί ζητούν προαπαιτούμενα και θέτουν όρους προκειμένου να τον στηρίξουν για να φύγει.

Τέτοιο παραλογισμό δεν είχαμε ξαναζήσει. Να ζητάει δηλαδή ένας Πρωθυπουργός ψήφο εμπιστοσύνης για να αποχωρήσει από την Πρωθυπουργία. Το έχω ξαναγράψει ότι οι άνθρωποι δεν παίζονται και γι’ αυτό πολλές φορές το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να τους παρακολουθήσει.

Είναι τόσο αβυσσαλέα αυτά που απεργάζονται, που ένας νορμάλ νους δεν μπορεί να τα ακολουθήσει. Δημιουργούν προβλήματα μέσα στη μήτρα τους, τρώγονται με τον πλακούντα τους, κυοφορούν όλες τις εσωκομματικές τους αντιθέσεις και στο τέλος γεννάνε μια επανέκδοση του ίδιου είδους. Η Γενετική από εδώ και στο εξής έχει το λόγο …












Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd, εδώ.











Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com

0

4/11/11 - Σχετικά με τον εκβιασμό Παπανδρέου

Απόσπασμα από την τηλεοπτική εκπομπή "Η Πελοπόννησος Σήμερα" στο ΤV Super, της Πέμπτης 3 Νοεμβρίου, σχετικά με τα όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες ώρες, μετά από τον ιταμό εκβιασμό του κ. Παπανδρέου σχετικά με την πρόθεσή του για ένα θολό δημοψήφισμα, που φέρνει τη χώρα σε αίρεση της ευρωπαϊκής της προοπτικής, την Ευρώπη συνολικά σε ακόμα μεγαλύτερη κρίση και το ευρώ στα πρόθυρα κατάρρευσης.


Το δυστύχημα είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση "παιδεύει" τους νέους ανθρώπους να θεωρούν ως επιλογική διαδικασία έναν στυγνό εκβιασμό, ότι αντιμετωπίζει την κοινωνία ως έναν εξαθλιωμένο δανειζόμενο που είναι διατεθειμένος να δεχθεί το οτιδήποτε προκειμένου να μην του πάρουν το σπίτι και ότι εισάγει στην πολιτική ζωή του τόπου εγκληματικά διλήμματα μόνο και μόνο για να περισώσει την αμφισβητούμενη, από τους ίδιους τους βουλευτές της, υπόστασή της.


Δείτε το βίντεο :



Βασίλειος Μπαλάφας
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας


0

1/11/11 - Την ... κουρέψαμε !

Από την εφημερίδα "ΣΗΜΕΡΑ" του Σαββάτου, 29 Οκτωβρίου 2011, σελίδα 7 :

Την … κουρέψαμε !

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει «κλείσει» ακόμα το ύψος του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους και έχω την αίσθηση ότι το τελικό ποσοστό θα παίζεται και μετά την Κυριακή, μέρα κατά την οποία υποτίθεται ότι πρέπει να έχει αποφασιστεί όλο το πακέτο για την Ελλάδα.

Αυτά που γνωρίζουμε σίγουρα είναι ότι το ποσοστό θα κινηθεί άνω του 50 %, ότι η χώρα θα μπει σε μια πολύ μακρά περίοδο αυστηρής επιτήρησης ή επιτροπείας ή κηδεμονίας ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το, ότι η έξοδος στις αγορές θα αποτελεί άφταστο στόχο τουλάχιστον μέχρι το 2021, ότι η ύφεση θα συνεχιστεί αρκετά ακόμα, ότι το εργασιακό περιβάλλον θα αποκτήσει ακόμα πιο τραχείς συνθήκες και ότι μισθοί και συντάξεις θα κατέβουν ακόμη περισσότερο.

Προσωπική μου πεποίθηση είναι ότι τα παραπάνω συνιστούν απλώς παράπλευρες απώλειες ή λογικές συνέπειες όσων συμβαίνουν. Υπάρχουν δύο τουλάχιστον γεγονότα, αυτή τη στιγμή, που αποτελούν τους βραχίονες μιας μέγγενης που δύσκολα η χώρα και οι πολίτες της θα κατορθώσουν να αντέξουν σε βάθος χρόνου.

Γεγονός πρώτο. Από την υπογραφή ήδη του πρώτου μνημονίου – επίτηδες γράφω «υπογραφή» γιατί ουδέποτε ψηφίστηκε – οι ρήτρες που μπήκαν στη χώρα, της απαγόρευαν να συνάψει οποιαδήποτε δανειακή συμφωνία με χώρες εκτός των μνημονιακώς συμβαλλομένων, ακόμα και αν αυτή η συμφωνία αρκούσε για να ξεχρεώσει ολόκληρο το χρέος της. Αυτό πια ισχύει καθολικά και παγκοσμίως, μιας και ο μηχανισμός του EFSF, πλέον εμπλέκει και χώρες εκτός Ε.Ε., όπως οι περίφημες BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Νότια Αφρική).

Αν υποθέσουμε ότι βρισκόταν αύριο ένας «τρελός» Πρωθυπουργός που θα ήθελε να απαλλάξει τη χώρα από τα νέα της «δεσμά», μέσω κάποιου «σωτήριου» δανείου, θα έπρεπε να ανακαλύψει εξωγήινη ζωή, να επικοινωνήσει μαζί της, να διαπιστώσει ότι είναι συνεννοήσιμη, να εξασφαλίσει ότι έχει «λεφτά» και να την προσεδαφίσει στην Ελλάδα, αφού πρώτα πείσει τους παγκόσμιους – πια – εταίρους μας, να καθίσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης του χρέους μας μαζί της. Βέβαια, δεν μπορώ να αποκλείσω το σενάριο ότι ακόμα και αν επιτυγχάνονταν αυτά, στο τέλος δεν θα τα έβρισκαν όλοι αυτοί μεταξύ τους, βγαίνοντας αγκαλιασμένοι από κάποια αίθουσα συνεδριάσεων και ανακοινώνοντας μια διαγαλαξιακή συμφωνία που θα έστελνε τον «τρελό» Πρωθυπουργό να βρει δανειστές σε κάποιο παράλληλο σύμπαν, αφού πρώτα έλυνε τους γρίφους του χωροχρόνου. 

Γεγονός δεύτερο. Είναι προφανές ότι σε μια χώρα αποκλεισμένη από πηγές δανεισμού ή μεσοπρόθεσμης ρευστότητας, τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει εκτός ενός συγκεκριμένου κύκλου. Ο κύκλος έχει ήδη σχεδιαστεί στο πάτωμα με κιμωλία. Τα λεφτά που θα μπαίνουν στη χώρα θα είναι συγκεκριμένα, θα εκταμιεύονται κατά τακτά, βραχεία, χρονικά διαστήματα και όλοι εμείς μαζί θα προσπαθούμε να γυρνάμε μεταξύ μας αυτά τα λεφτά μέχρι να έρθουν τα επόμενα. Η αποταμίευση θα αποτελεί κάτι το ανήκουστο, ομοίως και οι μακρόπνοοι σχεδιασμοί, τουλάχιστον για τους ιδιώτες και τους καθαρά ντόπιους επιχειρηματίες.

Θα έχουμε δηλαδή μια καθαρά «ανταλλακτική» οικονομία, στην οποία αντί να συναλλασσόμαστε με «φασόλια», «μάρκες» ή «μαυρομάτικα», θα μας δίνουν προσημειωμένα χαρτονομίσματα ευρώ, έτσι για να νομίζουμε ότι δεν μας έβγαλαν απέξω.

Αυτή είναι η αλήθεια. Κοινώς, την … κουρέψαμε και όλα τα υπόλοιπα σχετικά με τις εκτιμήσεις και τις αναλύσεις των αναμενόμενων αποφάσεων και ανακοινώσεων είναι για να τα κουβεντιάζουμε μεταξύ μας, σε «εικονικές» συζητήσεις, μιας «εικονικής» πραγματικότητας και τελικά μιας «εικονικής» ελεύθερης οικονομίας. Όχι ότι τώρα είμαστε και πολύ καλύτερα από αυτό. Απλά τώρα θα μας το επιβάλλουν οι «απέξω» και θα μας κακοφανεί. 


Το πρωτογενές πλεόνασμα

Πολλή κουβέντα γίνεται για τα «πρωτογενή πλεονάσματα» που ευαγγελίζονται οι κυβερνητικοί. Δεν θέλω να είμαι συλλήβδην ισοπεδωτικός. Πιστεύω απλώς ότι ορισμένοι δεν έχουν καταλάβει τι ακριβώς σημαίνουν όσα συμβαίνουν. Και πώς να καταλάβουν άλλωστε, όταν ήταν εκείνοι που χειροκροτούσαν όρθιοι όταν τους ανακοινωνόταν ότι οι μνημονιακές συμβάσεις δεν θα περνάνε από τη Βουλή, που ζητωκραύγαζαν όταν τους έλεγαν για τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, που ουσιαστικά ήταν ο προπομπός της σημερινής εξέλιξης, που κόντευαν να κατουρηθούν από τη χαρά τους όταν ψήφιζαν το πολυνομοσχέδιο, για το οποίο καιρό πριν ο Πρωθυπουργός και ο Πρωθυπουργεύων διαβεβαίωναν επιστολικώς τη Λαγκάρντ ότι θα ψηφιζόταν πανηγυρικά σε όλα του τα άρθρα.

Την εικόνα τριών – τεσσάρων βουλευτών δε, της κυβερνώσας παράταξης, εις εξ αυτών από την Κορινθία, να διαγωνίζονται στο ποιος χειροκροτεί πιο δυνατά, παλεύοντας να συναντήσουν τη ματιά του Πρωθυπουργού, την ώρα που τους ανακοίνωνε ότι η 21η Ιουλίου απέθανε και πάμε για κάτι μεγαλύτερο, δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Θα τη θυμάμαι και θα τη θυμίζω σε κάθε ευκαιρία.

Σε μια χώρα λοιπόν με συγκεκριμένο κύκλο και πεπερασμένη ροή χρήματος, με ολοσχερώς εξωτερικούς επενδυτικούς παράγοντες, για το διάστημα ισχύος των νέων συμφωνιών, το πλεόνασμα μπορεί να προέλθει μόνο από «οικονομία» στα εισοδήματα των πολιτών και τις όποιες παροχές. Είπαμε, τα λεφτά θα είναι συγκεκριμένα και θα τα «γυρνάμε» μεταξύ μας. Οπότε … Δεν θέλει και πολύ μυαλό. Κάντε τώρα μια τηλεδιάσκεψη με τον Πρωθυπουργό.


Περί δημοκρατίας

Αν όλα αυτά ισχύσουν και αποτελέσουν το πλαίσιο της λειτουργίας της πατρίδας μας, αντιλαμβάνεστε ότι το να συζητάμε για «δημοκρατία» θα είναι κάτι σαν τραγική ειρωνεία.
Όταν γράφω «δημοκρατία», δεν εννοώ ότι θα μας περιμένουν σε τίποτα γωνίες καμιόνια με προτεταμένα τυφέκια και χειροπέδες, ούτε ότι δεν θα μπορούμε να γράφουμε, να μιλάμε, να λέμε την άποψή μας ή ακόμα και να βρίζουμε τους όποιους ο καθένας θεωρεί υπεύθυνους για το απεχθές χάλι μας.

Εννοώ τη «δημοκρατία» έτσι όπως την εννοούμε σήμερα. Με την έννοια της ανάδειξης αιρετών εκπροσώπων που έχουν μικρότερη ή μεγαλύτερη εξουσία, που μπορούν να παίρνουν αποφάσεις για διάφορα θέματα, που ενδεχομένως μπορούμε να τους περιμένουμε έξω από τον Άγιο Δημήτριο για να τους ρίξουμε μερικά μπινελίκια. Που μπορούμε – αυτή τη στιγμή – υπό μια ιδανική θεώρηση, να διεκδικήσουμε ο καθένας μας την ανάδειξή μας σε μια τέτοια θέση.

Εντάξει … Με όλα αυτά που φαίνεται να έχουν συμφωνηθεί, θα αναδειχθεί μια «κάστα» επίλεκτων εγχώριων «τζιτζιφιόγκων» και «φούφουτων» που θα νομίζουν ότι κυβερνάνε και θα επιτραπεί και ένας ελεγχόμενος αριθμός «αντιδραστικών» που θα μαλώνουν με τους προηγούμενους, έτσι ώστε οι original διαχειριστές να κάνουν ήσυχοι τη δουλειά τους, όπως επιζητούν σήμερα κάποιοι Υπουργοί μας. Μπράβο βρε ! Και του χρόνου φουντούνια !





  




Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd,
εδώ.










Βασίλειος Μπαλάφας

Μέλος Π.Ε. Ν.Δ.

vasileios[at]balafas.gr
vbalafas.blogspot.com