Ολοκληρώθηκε την Κυριακή το απόγευμα η Προσομοίωση Περιφερειακού Συμβουλίου που διοργανώθηκε για πρώτη φορά από τον Ελληνικό Οργανισμό Πολιτικών Επιστημόνων (Ε.Ο.Π.Ε) και την Περιφέρεια Πελοποννήσου, στην Κόρινθο, από τις 17 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2017, υπό την αιγίδα του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και έλαβε χώρα στις αίθουσες του Επιμελητηρίου Κορινθίας το οποίο φιλοξένησε υποδειγματικά τη διοργάνωση.
Η προσομοίωση ξεκίνησε την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου το μεσημέρι με τις εναρκτήριες ομιλίες του Αντιπεριφερειάρχη Κορινθίας κ. Πελοπίδα Καλλίρη, του Προέδρου του Επιμελητηρίου Κορινθίας κ. Βασίλη Νανόπουλου, του Γενικού Γραμματέα του ΕΒΕΑ κ. Νίκου Σοφιανού, του Καθηγητή του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου κ. Νικολάου Τζιφάκη, και του Πρόεδρου του Ε.Ο.ΝΕ.Π.Ε. κ. Ευάγγελου Σπανού. Συντόνισε, εκ μέρους της Διοίκησης της Αντιπροσωπείας του ΕΟΠΕ στην Κόρινθο, ο Κωνσταντίνος Τοπιντζής.
Σκοπός του συνεδρίου ήταν να εξοικειώσει τους συμμετέχοντες με τους κανόνες και τους τρόπους λειτουργίας της περιφερειακής αυτοδιοίκησης και να προωθήσει την έννοια της δημοκρατίας και του πολίτη μέσω της ενεργούς ενασχόλησης των νέων με τα κοινά. Η προσομοίωση αποτελείτο από 5 υποθετικές παρατάξεις, οι οποίες κάλυπταν το ιδεολογικό φάσμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής μέσα στην Περιφέρεια.
Στην Προσομοίωση συμμετείχαν περισσότεροι από 40 φοιτητές από όλη την Ελλάδα.
Ο Ελληνικός Οργανισμός Πολιτικών Επιστημόνων (Ε.Ο.Π.Ε) ιδρύθηκε το 2008 από πολιτικούς επιστήμονες με όνειρο τη δημιουργία ενός δίαυλου επιπλέον εκπαίδευσης πέραν των ακαδημαϊκών προγραμμάτων σπουδών, μέσω της εθελοντικής προσφοράς εργασίας, καθώς και την ενίσχυση και ανάδειξη του ρόλου του Πολιτικού Επιστήμονα σε τοπικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Αποτελεί Αστικό Επιστημονικό – Επαγγελματικό Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Πρόεδρος του Ε.Ο.Π.Ε. είναι ο κ. Συμεών Σιδηρόπουλος και Πρόεδρος του νεανικού τμήματος του Ε.Ο.Π.Ε, Ε.Ο.ΝΕ.Π.Ε., είναι ο κ. Ευάγγελος Σπανός. Η Αντιπροσωπεία της Κορίνθου που ανέλαβε και την κύρια οργανωτική ευθύνη αποτελείται από τους Κωνσταντίνο Τοπιντζή, Αθανάσιο Μιχαλόπουλο, Μυρτώ Ρέκκα, με επόπτη τον Βασίλειο Μπαλάφα.
Στο κλείσιμο της διοργάνωσης την Κυριακή, σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρόεδρος του Επιμελητηρίου κ. Νανόπουλος και απονεμήθηκαν τρία βραβεία μετά από ψηφοφορία μεταξύ των συμμετεχόντων σε εκείνους που επέδειξαν εξαιρετικές δεξιότητες (ρητορική, θεσμική αρτιότητα κτλ) κατά τη διάρκεια της Προσομοίωσης.
Τη Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2017, στο πλαίσιο της παρουσίασης του βιβλίου "The Greek Political Economy:2000-2015", ο Νικήτας Κακλαμάνης, Δ΄ Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου και βουλευτής Α' Αθηνών, εκφώνησε μια πολύ σημαντική ομιλία, βαθειά πολιτική και εξόχως ουσιαστική για το παρελθόν αλλά και για το μέλλον.
Τον ευχαριστώ θερμά για το κείμενο της ομιλίας που μου απέστειλε, μπορείτε να το διαβάσετε ακολούθως και να δείτε και το σχετικό βίντεο.
Ομιλία κ. Νικήτα Κακλαμάνη στην παρουσίαση του βιβλίου "Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 2000-2015" :
H λέξη «Αλήθεια» κανονικά δεν θα έπρεπε να συνδέεται με τη λέξη «Αναζήτηση». Η «Αλήθεια» έχει μόνο μία όψη. Όμορφη ή άσχημη αυτή είναι και δεν μπορεί να κρυφτεί. Αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθεί.
O Γάλλος συγγραφέας, Άλμπερτ Καμί, είχε πει: «Η Αλήθεια είναι όπως και το φως, τυφλώνει».
Σήμερα, λοιπόν, εδώ αποδεικνύεται αυτό ακριβώς.
Μέσα από μία, Αληθινά, εκπληκτική συλλογική έκδοση, που έχει τη «σφραγίδα» των κ.κ. Παντελή Σκλιά και Σπυρίδωνα Ρουκανά, αποκαλύπτεται τι συνέβη από το 2000 ως το 2015 στην ελληνική οικονομία, με αποτέλεσμα να έχει «δεθεί χειροπόδαρα» η Χώρα μας με τα «δεσμά» των Μνημονίων τα τελευταία 7 χρόνια.
Σπεύδω να τονίσω εδώ, ότι πολλοί ενδεχομένως θα δυσαρεστηθούν από τις Αλήθειες, που καταγράφονται με τεκμηριωμένα στοιχεία και εξονυχιστικές λεπτομέρειες, αποδίδοντας τις ιστορικές ευθύνες για το μεγαλύτερο οικονομικό «έγκλημα», που διαπράχθηκε ποτέ στην Ελεύθερη Ελλάδα.
Το δυστύχημα για όσους ηθελημένα ή όχι δεν θέλουν να τους «τυφλώσει» το φως της Αλήθειας είναι, ότι όσα έχουν καταχωρηθεί στις 500 σελίδες του ντοκουμέντου, που παρουσιάζεται σήμερα, φέρει τις υπογραφές 26 διακεκριμένων επιστημόνων εκ των οποίων ουδείς φέρει κομματική ταμπέλα.
Πρόκειται για μία πραγματικά ολοκληρωμένη - επιστημονική προσέγγιση, βασισμένη σε ένα σύνολο κοινωνικών και πολιτικών παραγόντων, με πηγές προέλευσης τόσο από το εσωτερικό περιβάλλον, όσο και από το διεθνές.
Aφορά στους παράγοντες, που οδήγησαν στο προμελετημένο «έγκλημα» κατά του Ελληνικού λαού, ο οποίος 200 χρόνια μετά από την Επανάσταση, γνωρίζει ξανά στις μέρες μας την «υποδούλωση», οικονομικά αυτή τη φορά, από ξένους δυνάστες.
Aπό τη καταγραφή των γεγονότων και των αναλύσεων στο συγκεκριμένο εκδοτικό εγχείρημα αναδεικνύονται τα ολέθρια λάθη, που έγιναν από το 1981 ως σήμερα, με την κορύφωση του δράματος να έρχεται στις 23 Απριλίου του 2010 στο Καστελόριζο. Εκεί, που ο Γιώργος Παπανδρέου έμελλε να υπογράψει τη καταδίκη της Πατρίδας μας στα επαχθή Μνημόνια.
Το Καστελόριζο όμως ήταν η κατάληξη. Πριν είχαν προηγηθεί γεγονότα, τα οποία οδήγησαν -δυστυχώς- εκ του ασφαλούς στη βάσανο των Μνημονίων.
Γεγονότα, που αποδεικνύουν ότι η κρίση βρήκε αδύναμη την Πατρίδα μας εξ’ αιτίας εσκεμμένων - όσο βαριά κι’ αν ακούγεται η λέξη - πολιτικών στρουθοκαμηλισμού, που ακολουθήθηκαν – κυρίως - από τις σοσιαλιστικές και εκσυγχρονιστικές κυβερνήσεις από το 1981.
Ας δούμε όμως την πραγματικότητα, με ορισμένες βασικές παραδοχές.
Παραδοχή 1η:
- Η συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία αποτέλεσε τη γέφυρα, για την είσοδο της χώρας μας στην Νομισματική Ένωση επί κυβέρνησης - Σημίτη και θα πρέπει άμεσα να τροποποιηθεί, ήταν – δυστυχώς - η αρχή των κακών.
Στηρίχθηκε εξ’ ολοκλήρου σε πλαστά στοιχεία, στην «δημιουργική λογιστική» και σε καμία περίπτωση στην υλοποίηση σημαντικών μεταρρυθμίσεων – τόσο σε ζητήματα δημοσιονομικής προσαρμογής όσο και σε επίπεδο ανταγωνιστικότητας της οικονομίας - που είχε εξαγγείλει ο κ. Σημίτης στις εκλογές του 2000.
Παραδοχή 2η:
Η είσοδος της χώρας στην ΟΝΕ, με την χρήση στοιχείων που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα ήταν και ο βασικός λόγος που, η κυβέρνηση-Καραμανλή δεσμεύθηκε προεκλογικά το 2004 και υποχρεώθηκε τελικά να προβεί στην απογραφή-Αλογοσκούφη. Η χώρα ήταν εκτεθειμένη από τις λογιστικές «εκσυγχρονιστικές» αλχημείες…
Παραδοχή 3η:
- Η αύξηση του δημοσίου χρέους υπερέβη το 60% του ΑΕΠ στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 (διακυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου) χάρη των πλουσιοπάροχων παροχών, που καλύπτονταν με λεφτά που …δεν υπήρχαν και εξυπηρετούσαν αποκλειστικά την διαιώνιση του συντεχνιακού συστήματος διακυβέρνησης της χώρας και την εγκαθίδρυση ενός πελατειακού κράτους με συγκεκριμένες αποχρώσεις. Καταπράσινες…
Για να μη τρέφουμε αυταπάτες, λοιπόν, η επιτροπεία της ελληνικής οικονομίας ουσιαστικά είχε ξεκινήσει από τότε, αφού για πρώτη φορά ζητήσαμε δανεισμό από την Κοινότητα μέσω του Μηχανισμού Χορήγησης κοινοτικών δανείων λαμβάνοντας δάνειο 1,75 δις δολάρια και αναλαμβάνοντας ρητές δεσμεύσεις για υλοποίηση «μεταρρυθμίσεων και διαρθρωτικών αλλαγών»!
Να είμαστε ειλικρινείς, λοιπόν:
Τα Μνημόνια στην Ελλάδα ήρθαν επί Ανδρέα Παπανδρέου και «καθιερώθηκαν» επί Γεωργίου Παπανδρέου!
Κάπως, έτσι και το δημόσιο χρέος «εκτινάχθηκε» άνω του 100% από το 1993 και ύστερα.
Τι κι’ αν από το 1989 ως το 1993 υπήρχαν οι απεγνωσμένες προσπάθειες και οι δραματικές εκκλήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για πλήρη μεταστροφή του παραγωγικού μοντέλου της Χώρας; Τι κι αν μετά τις εκλογές του 1993, ο πρώην πρωθυπουργός προειδοποιούσε και έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου για το γεγονός ότι «δεν θα αργούσε η ώρα που η Ελλάδα θα κατέφευγε ικέτης στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο», ο λαϊκισμός του «Τσοβόλα δώστα όλα» ήταν πιο δυνατός…
Κάνοντας μια μικρή παρένθεση και εξάγοντας ένα πρώτο συμπέρασμα, είναι κατανοητό ότι με όλα τα παραπάνω διαψεύδονται οι υπέρμαχοι τόσο του «παπανδρεισμού» όσο και του «σημιτισμού», οι οποίοι με κάθε τρόπο επεδίωξαν να χρεώσουν τον οικονομικό εκτροχιασμό της χώρας στην τριετία 2007-2009.
Πάμε λοιπόν σε μια ακόμα παραδοχή που εξάγεται μέσα από αυτό το βιβλίο:
Παραδοχή 4η:
Σύμφωνα με τα στοιχεία, που κατατίθενται σήμερα, μέχρι το τέλος του 2009, η κάλυψη των δημοσίων ελλειμμάτων και η αναχρηματοδότηση του χρέους αντιμετωπίζονταν με χαμηλού κόστους δημόσιο δανεισμό. Είναι ενδεικτικό, ότι ως τον Νοέμβριο του 2009 τα spread των ελληνικών ομολόγων ανέρχονταν στις 139 μονάδες βάσης.
Όμως από εκεί και πέρα ήρθαν οι μέλισσες... και το κόστος δανεισμού αυξήθηκε ταχύτατα από τις αρχές του 2010 εκτοξεύοντας τα spreads περίπου στις 3.000 μονάδες!!!
Και σε όλα αυτά, δεν μπορούμε να αγνοούμε ή να λησμονούμε τον ρόλο της ΕΛΣΤΑΤ, η οποία έβαλε το πιο σημαντικό κομμάτι στο παζλ για τον ερχομό του πρώτου Μνημονίου, με πρωτεργάτες τους κ. Παπακωνσταντίνου ως υπουργό Οικονομικών και κ. Γεωργίου.
Η τεχνητή διόγκωση του οικονομικού ελλείμματος που το οδήγησε στο 15,6% από το 9,9% καθώς και του δημοσίου χρέους μετά από το 2010 ήταν οι βάσεις για την προσφυγή μας στο Διεθνή Μηχανισμό Στήριξης. Ο «Δούρειος Ίππος», για να «πατήσει πόδι» στην Ελλάδα, ο κ. Τόμσεν και η παρέα του...
Όλοι ενθυμούμεθα τι είχε πει, ο Γιώργος Παπανδρέου στο Καστελόριζο.
Ήταν απλώς η επιβεβαίωση του «εγκλήματος» του, αφού μιλώντας στις 11 Δεκεμβρίου του 2009 στο αμερικανικό κανάλι CNBC δεν είχε διστάσει να χαρακτηρίσει τη χώρα του ως «διεφθαρμένη».
Και το ερώτημα, που μου έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό είναι ένα: Αν ο άνθρωπος, που διεκδικεί, να αναλάβει τις τύχες ενός λαού, ουσιαστικά τον στιγματίζει, γιατί να τον εμπιστευτούν οι ξένοι, οι εταίροι, οι αγορές και τα «κοράκια»;
Το πλήγμα ήταν καίριο και ανυπολόγιστης αξίας, την οποία πληρώνουν και θα πληρώνουν στο μέλλον οι Ελληνίδες και οι Έλληνες.
Σε συνδυασμό μάλιστα με την αδιανόητη (για τον συγκεκριμένο ιστορικό χρόνο) ανακοίνωση επιδόματος αλληλεγγύης, την ίδια χρονική στιγμή που επικαλείτο την ανάγκη περιοριστικής δημοσιονομικής πολιτικής, ο κ. Παπανδρέου οδήγησε:
- αφενός στην άμεση υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Χώρας από 3 Οίκους αξιολόγησης ταυτόχρονα, και
- αφετέρου στην εκτίναξη των SPREADS, ξεπερνώντας τις 300 μονάδες τον Ιανουάριο του 2010,
Κυριολεκτικά, προκάλεσε στην Πατρίδα μας μία απίστευτη γενικευμένη κρίση αξιοπιστίας της σε διεθνές επίπεδο.
Θεωρείται τυχαίο, ότι από τις αρχές του 2010 η πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδας υποβαθμίζεται συνεχώς; Και εξαιτίας του υψηλού χρέους και των λανθασμένων πολιτικών χειρισμών, βρέθηκε στο επίκεντρο μια γενικευμένης κρίσης εμπιστοσύνης; Τούτο επισημαίνεται χαρακτηριστικά στη Σελίδα 97 από τον Κωνσταντίνο Τσαμαδιά.
Αν αναλογιστούμε μάλιστα και την ανικανότητα της τότε Κυβέρνησης για επαρκείς και ικανοποιητικούς χειρισμούς στην διαπραγμάτευση με τους δανειστές, την χρονική στιγμή που οι τράπεζες της Γερμανίας και την Γαλλίας ήταν εκτεθειμένες, τον Μάρτιο του 2010 σε Ελληνικά χρεόγραφα για 51 και 116 δις δολάρια αντίστοιχα, τότε με ασφάλεια οδηγούμεθα στο συμπέρασμα ότι οι πολιτικές ευθύνες του κ. Γιώργου Παπανδρέου αγγίζουν τα όρια της «κεκαλυμμένης προδοσίας».
Μιας «προδοσίας» έναντι του Ελληνικού Λαού σήμερα, αλλά και των επερχόμενων γενεών του αύριο.
Αλλά, αγαπητές φίλες και φίλοι, επιτρέψτε μου να επιστρέψω στο ζήτημα της ΕΛΣΤΑΤ. Ζήτημα το οποίο και θεωρώ μείζονος σημασίας.
Στην σελίδα 100, επισημαίνεται από τον ίδιο τον συγγραφέα, .
και βέβαια στηλιτεύεται και σε άλλα σημεία των κειμένων, το σκάνδαλο με το «μαγείρεμα» των στατιστικών οικονομικών στοιχείων.
Μιλώ, για τις παρεμβάσεις της EUROSTAT και της ΕΛΣΤΑΤ για τα έτη 2010 έως και 2013, αναφορικά με τα μεγέθη του ΑΕΠ, του Δημοσιονομικού Αποτελέσματος και του Δημόσιου Χρέους.
Παρεμβάσεις που εξετάζονται ακόμα τόσο από την Ελληνική Δικαιοσύνη όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Όπως επίσης πρέπει να θυμίσουμε:
- Τις παρεμβάσεις που κατέγραψαν επιβάρυνση ύψους 5,33 δις (δηλαδή το 2,26% του ΑΕΠ) στο δημόσιο χρέος για το έτος 2009.
Και εδώ παρακαλώ θα ήθελα την προσοχή σας: Από που προήλθαν αυτές οι παρεμβάσεις;
Πρόκειται, λοιπόν, για το περίφημο SWAP του 2001, το οποίο είχε συναφθεί μεταξύ της κυβέρνησης Σημίτη με την Goldman Sachs, και είχε ως μοναδικό σκοπό τη μετακύλιση του δημόσιου χρέους στο μέλλον, φορτωμένο με επιπλέον τόκους και προσαυξήσεις.
Ας πάψουν, λοιπόν, οι «ιεροκήρυκες» του «εκσυγχρονισμού» να «κουνούν το δάχτυλο» προκλητικά κι’ ας απαντήσουν για τις ευθύνες και τα βάρη, που οι ίδιοι φόρτωσαν στις πλάτες του Λαού μας, με οικονομικά τεχνάσματα τύπου SWAPS και με «λογιστικές αλχημείες». Πρόσφατα δε, τους διέψευσε στο βιβλίο του ακόμη και ο αρμόδιος της Ευρωπαικής Ένωσης για τα οικονομικά, ο Γάλλος Πιέρ Μοσκοβισί…
-Να θυμηθούμε επίσης: Τις παρεμβάσεις που οδήγησαν στην αναταξινόμηση 17 ΔΕΚΟ στην Γενική Κυβέρνηση, με διόγκωση κατά 7,75% του Δημοσίου χρέους για το έτος 2009.
- Να αναφέρουμε τις παρεμβάσεις που μετακύλησαν στο 2009 από προηγούμενα έτη, προσαρμογές αποθεμάτων ύψους 16,8 και 13,5 δις για τα έτη 2006 και 2000 αντίστοιχα.
- Να αναφέρουμε τις παρεμβάσεις αναθεώρησης του ΑΕΠ των ετών 2006 – 2009, επιβαρύνοντας αντίστοιχα το έλλειμμα και το χρέος των ετών αυτών, με πλέον χαρακτηριστικό, ότι η κυβέρνηση-Καραμανλή υποχρεώθηκε να πληρώσει 54,7 δις ευρώ μόνο σε τόκους δανείων των προηγούμενων κυβερνήσεων-Σημίτη. Το 1/6 δηλαδή του δημόσιου χρέους μας σήμερα!
Αυτή είναι η Αλήθεια κι’ όσο οι θιασώτες εκείνης της περιόδου θα κρύβουν τις ευθύνες τους πίσω μόνο από το πραγματικό πρόβλημα της έλλειψης ανταγωνιστικότητας στην ελληνική οικονομία εμείς θα εξακολουθούμε να τους λέμε, ότι οι δικές τους «δημιουργικές λογιστικές» μας οδήγησαν στα Μνημόνια…
Και είναι, πραγματικά απορίας άξιο, γιατί δεν επιχειρήθηκε εκ των υστέρων εφαρμογή των ιδίων κριτηρίων για αντίστοιχες παρεμβάσεις των ετών πριν από το έτος 2006.
Με αυτό τον τρόπο θα μάθαινε ο πολίτης την οικονομική πραγματικότητα για τις πολιτικές υποπεριόδους της μεταπολίτευσης από το 1974 έως το 2010.
Τότε, που όπως προκύπτει από την επιστημονική μελέτη στο βιβλίο, το δημόσιο χρέος διογκώθηκε και διαμορφώθηκε την οκταετία «’81-‘89» στο 100%, αντί του 60%, που είχε παραλάβει η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου από τη κυβέρνηση Ράλλη.
Αναρωτιέται, μάλιστα, ο συγγραφέας στην σελίδα 102, γιατί επιλέχθηκε το έτος 2009, ως έτος βάσης των παραπάνω κρίσιμων παρεμβάσεων.
Η Οικονομική επιστήμη δεν έχει τίποτα περισσότερο να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα.
Η Πολιτική ανάλυση όμως έχει πολλά να πει.
Σας πληροφορώ, λοιπόν, αγαπητοί κ. Καθηγητές και αγαπητοί φίλοι, ότι αν είχαμε, ως Νέα Δημοκρατία, χάσει τις εκλογές του 2007 (και καταβλήθηκαν τεράστιες προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση από ανομολόγητα κέντρα) τότε το έτος «Μηδέν» θα ήταν το έτος 2007.
Με άλλα λόγια, το χρονικό τέλος της διακυβέρνησης Κ. Καραμανλή θα καθόριζε εκ των προτέρων σε κάθε περίπτωση, την μεταβλητότητα επιλογής του έτους «Μηδέν».
Αυτό το επιστημονικό παράδοξο περί «πολιτικής φυσαρμόνικας» του έτους «Μηδέν», αποτελεί για όλους εμάς που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μετείχαμε στην διακυβέρνηση της χώρας την περίοδο 2004-2009, μια βαριά «πολιτική κληρονομιά».
Μία «πολιτική κληρονομιά», που αναδεικνύει την ανάγκη αφύπνισης και ανάληψης πολιτικών πρωτοβουλιών καθενός από εμάς, έναντι των μελλοντικών γενεών, συνολικά.
Μία «Πολιτική Κληρονομιά», την οποία – ακόμα και σε εσωτερικό επίπεδο, στα του οίκου μας - οι επόμενες ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας δεν ανέδειξαν στον βαθμό που της αναλογεί.
Επιστρέφοντας στο σύγγραμμα που παρουσιάζουμε όμως, στην σελίδα 101 του βιβλίου, επιχειρείται ένας τεκμηριωμένος διαχωρισμός του συνόλου της μεταπολιτευτικής περιόδου, σε πολιτικές υποπεριόδους, βάσει διακριτών οικονομικών στρατηγικών και οικονομικών αποτελεσμάτων.
- Η Πρώτη περίοδος της μεταπολίτευσης, από το 1974-1981 (κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή), χαρακτηρίζεται ως περίοδος πολιτικού μετασχηματισμού, εκδημοκρατισμού και ανάπτυξης της οικονομίας και των υποδομών.
- Η Δεύτερη περίοδος 1981-1989 (κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου), ως περίοδος πολιτικού πατερναλισμού και πρωτόγονου Λαϊκισμού.
- Η Τρίτη Περίοδος 1990-1993 (κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη), ως περίοδος πολιτικού ρεαλισμού και προσπάθειας επαναπροσδιορισμού της οικονομικής πραγματικότητας στην Ελλάδα.
- Η Τέταρτη περίοδος 1993-2004 (τέλος Κυβέρνησης Παπανδρέου και αρχή διακυβέρνησης Κώστα Σημίτη), ως «Χρυσούς Αιών» της διαπλοκής και του πλασματικού εκσυγχρονισμού.
- Η Πέμπτη περίοδος 2004-2009 (κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή), ως περίοδος ανασχεδιασμού και επαναοριοθέτησης μίας σύγχρονης Εθνικής ταυτότητας και στρατηγικής στο πλαίσιο ενός δυναμικού μεταβαλλόμενου διεθνούς συστήματος.
Σύστημα στο οποίο η Ελλάδα διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο ως περιφερειακή δύναμη απέναντι σε απίστευτες γεωπολιτικές προκλήσεις.
- Η Έκτη περίοδος 2009-2011 (κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου), ως περίοδος «παραχώρησης Εθνικής κυριαρχίας πέρα από τις συμβάσεις, που ορίζουν οι συμμετοχές μας σε διεθνείς και υπερεθνικούς οργανισμούς.
Περισσότερα λόγια, επτά χρόνια μετά, δεν νομίζω να χρειάζονται. Το αποδεικνύει η σημερινή κατάσταση της Πατρίδας μας.
Όμως, νωρίτερα αν και αναφερθήκαμε στην περίπτωση ένταξης της Ελλάδας στην ΟΝΕ με χαλκευμένα στοιχεία περιοριστήκαμε σε μια επιδερμική διατύπωση.
Επιστρέψτε μου να γίνω λίγο πιο σαφής, καθώς όπως τόνισα και νωρίτερα, θεωρώ πως είναι βασική καμπή στην Ελληνική Οδύσσεια.
Στα συμπεράσματα της σελίδας 451, περιγράφεται εκτενώς η αρχή του Ελληνικού δράματος.
Αναδεικνύονται -ολοφάνερα- οι αμφιλεγόμενες προϋποθέσεις ένταξης της Χώρας στην ΟΝΕ από τη κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη.
- Η πρόωρη ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ, χωρίς να έχουν προηγηθεί οι απαραίτητες θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα εξασφάλιζαν την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής Οικονομίας.
- Η υπερτιμημένη ισοτιμία της δραχμής έναντι του ευρώ, με συνέπεια η Ελλάδα να ενταχθεί στην ΟΝΕ με μόνιμο ανταγωνιστικό μειονέκτημα.
- Η μη τήρηση του ορίου του 60% του ΑΕΠ όσον αφορά το Δημόσιο χρέος για την ένταξη της Χώρας στην ΟΝΕ.
Το φερόμενο ως «εκσυγχρονιστικό» μπλοκ της εποχής εκείνης, αποφάσισε, δίχως μακροπρόθεσμο και βιώσιμο σχέδιο, να εντάξει την χώρα μας στην ΟΝΕ με κάθε κόστος, και να δεσμεύσει με μαθηματική ακρίβεια τις επόμενες γενεές σε παρατεταμένη λιτότητα ελπίδας, ονείρων και προοπτικής.
«Το ότι η Ελλάδα εντάχθηκε στην Ευρωζώνη με ένα χρέος πάνω από το 100% του ΑΕΠ, υποδηλώνει την ελαφρότητα με την οποία δομήθηκε η ΟΝΕ», αναφέρει ενδεικτικά, ο Λέκτορας κ. Γαλανός στην σελίδα 167.
Κι αυτό αποδεικνύει ξεκάθαρα και τον ρόλο των «ισχυρών» της Ευρώπης καθώς και τον σχεδιασμό τους.
Η οικονομική ανάλυση προφανώς, οδηγεί σε αυτό το συμπέρασμα, όπως τεκμηριωμένα αποδεικνύεται στο βιβλίο.
Και καλούμαι σήμερα εγώ, ως πολιτική και κοινωνική οντότητα, να δεχθώ ότι οι Γερμανοί - που το δυνατό τους σημείο είναι η οργάνωση και η τυποποίηση των διαδικασιών - έκαναν λάθος και επέτρεψαν σε χώρες του Νότου με αποκλίνοντες προϋπολογισμούς να «μαγειρέψουν» στοιχεία και να ενταχθούν στην ΟΝΕ!!!
Ιστορικά πρόκειται μάλλον για το ακριβώς αντίθετο.
Όπως υπογραμμίζεται στις πηγές του κ. Σκλιά και κ. Μαρή (σελ. 42), κατά τον Alesina & Grilli (1993):
«Η Γερμανία επείσθη να συμμετέχει στην ΟΝΕ, με αντάλλαγμα τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής της ευρωζώνης.
Έτσι επιτεύχθηκε ο έλεγχος των Οικονομιών των Κρατών της Ευρωζώνης μέσω της ενιαίας νομισματικής πολιτικής.
Με την συμμετοχή, δηλαδή, χωρών με αμφιλεγόμενα οικονομικά μεγέθη, που αργά η γρήγορα θα οδηγούντο σε εσωτερική υποτίμηση. Ενδεχομένως, ήταν τεχνικά, απαραίτητη προϋπόθεση.
Προφητικά θα ήθελα να προβλέψω σήμερα από αυτό το βήμα, ότι:
Αν οι πολιτικές ισορροπίες της Ευρωζώνης ανατραπούν κάποια στιγμή στο μέλλον και οι Λαϊκιστές και οι Ακραίοι κύκλοι αποκτήσουν καθοριστικές πλειοψηφίες στην Επιτροπή απειλώντας κατά κάποιο τρόπο να χαθεί ο έλεγχος της Νομισματικής Πολιτικής από την κρατούσα οικονομική νομενκλατούρα της Ευρώπης, θα συμβεί το εξής:
Το δόγμα της «ηγεμονικής ισορροπίας» θα επικρατήσει. «Οι ισχυροί» πρώτοι θα διαχωρίσουν τις τύχες τους από όλους τους άλλους. Με απρόβλεπτες συνέπειες για τους ανήκοντες στην δεύτερη και τρίτη ταχύτητα.
Κυρίες και κύριοι,
Φυσικά το πολιτικό ερώτημα που προκύπτει από την προσέγγιση αυτή, δεν είναι μόνο ο δρόμος που πρέπει να ακολουθηθεί, αλλά το πολιτικό μείγμα που θα αναλάβει να μετασχηματίσει την χώρα, απελευθερώνοντας τις δυνάμεις της παραγωγής και της ανάπτυξης, τις δυνάμεις της προόδου, τις δυνάμεις της ανατροπής, από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος.
Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, η πολιτική τάξη πρέπει να αγκαλιάσει αποκλειστικά την «Αλήθεια», και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να στηρίζουν συνειδητά και συστηματικά κάθε προσπάθεια εξορθολογισμού της κοινωνίας και κατ’ επέκταση της οικονομίας στη βάση των αρχών του κοινωνικού φιλελευθερισμού και της Ευρώπης των Λαών, στην οποία η ευημερία του Ανθρώπου προηγείται της ευημερίας των Αριθμών.
Η πολιτική τάξη, ανεξαρτήτως ιδεολογικής αφετηρίας, πρέπει να ευθυγραμμιστεί σε μείζονα ζητήματα πολιτικού ενδιαφέροντος και κυρίως Εθνικού συμφέροντος.
Θα πρέπει να υιοθετήσει στρατηγική σύγκρουσης με κάθε πρακτική συντήρησης και διαιώνισης των «κακώς κείμενων».
Ο κοινός παρονομαστής μίας τέτοιας Εθνικής προσπάθειας θα πρέπει να έχει ένα και αποκλειστικό σκοπό:
Την διατήρηση της Εθνικής αξιοπρέπειας και την ενίσχυση του Ελληνικού πνεύματος.
Η κακώς εννοούμενη πολιτική παρέμβαση, οι πολιτικές αντιμετώπισης των συμπτωμάτων και όχι των αιτίων, η δημιουργία απαίδευτων πολιτικών ελίτ που κυβερνούν την χώρα, έχουν τα τελευταία χρόνια καταστρέψει κάθε τι ζωντανό, δημιουργικό και ελπιδοφόρο στην Πατρίδα μας.
Έχουν στρέψει τους πολίτες συνολικά εναντίον της πολιτικής και των πολιτικών, έχουν ενισχύσει τα Άκρα, και έχουν ουσιαστικά καταστήσει ανενεργή κάθε ορθολογική προσπάθεια ανάτασης και ανόρθωσης των αξιών και αρχών του Ελληνικού πνεύματος και επαναπροσδιορισμού της Εθνικής μας ταυτότητας.
Προσωπικά πιστεύω, ότι η τρέχουσα κρίση που η Ελληνική κοινωνία βιώνει τα τελευταία χρόνια, είναι φυσικά κρίση οικονομική, τραπεζική, εργασίας, οργάνωσης και διοίκησης του Δημόσιου τομέα, αλλά κυρίως είναι κρίση Παιδείας και Πολιτισμού.
Το έτος «Μηδέν», το έτος 2009, σηματοδοτεί το τέλος του «πολιτικού ρομαντισμού», το τέλος της πολιτικής αυτάρκειας, το τέλος της πολιτικής αξιοπρέπειας.
-Σηματοδοτεί την αρχή του πολιτικού ετεροφωτισμού, την εποχή του πολιτικού σκοταδισμού και των ευτελών σκοπιμοτήτων.
Δική μας υποχρέωσή είναι, να εργαστούμε συστηματικά, μεθοδικά και κυρίως «Ελληνικά», με στόχο να αναδείξουμε και να υπηρετήσουμε την ιστορική «Αλήθεια», που με ασφάλεια θα μας οδηγήσει στην Νέα Εποχή.
Με αυτό τον τρόπο θα απομονώσουμε τους άναρθρους Λαϊκιστές, τους φερόμενους εκσυγχρονιστές, τους μονοφυσιτικούς τεχνοκράτες, τους ευνούχους του ιδεολογικού πατερναλισμού, και θα αναδείξουμε την αληθινή φύση του «Συνταγματικού Πατριωτισμού» και του «Κοινωνικού Φιλελευθερισμού».
Συντεταγμένες, που φυσικά, δεν μπορούν να χαραχθούν σε καμία περίπτωση από κυβερνήσεις, όπως οι σημερινές, αφού έχουν εντελώς διαφορετικές λογικές, όχι απλά για την οικονομία αλλά για έννοιες όπως η Πατρίδα μας.
Ήταν μία νυχτερινή εκδήλωση, καθαρά προς τιμή του πρώην πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή (αυτός ήταν και ο λόγος που προσήλθε σ΄αυτήν) η παρουσίαση της αγγλικής έκδοσης του βιβλίου «Η ελληνική πολιτική οικονομία 2000-2015 - Από την ΟΝΕ στο Μηχανισμό Στήριξης» (The Greek Political Economy: 2000- 2015), που επιμελήθηκαν οι Σπ. Ρουκανάς και Παντελής Σκλιάς. Αν και τον υποδέχτηκε ένας Συριζαίος ο Ηλ. Λιβάνης και ο Πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Μίχαλος, πλήθος καραμανλικών στελεχών (παλαιών και νέων) παρέστησαν, χειροκροτώντας πολλές φορές τον πρώην πρωθυπουργό και κατά την είσοδό του και κατά την παρουσίαση του βιβλίου και κατά την έξοδό του. Τώρα θα πείτε γιατί παρέστη ο κ. Καραμανλής στην παρουσίαση ενός βιβλίου, το οποίο έχει να κάνει με την κατάσταση στην οικονομία και με το γεγονός πώς φθάσαμε στα μνημόνια.; Επειδή θεώρησε ότι το βιβλίο αυτό δικαίωνε την πολιτική του (τουλάχιστον αυτό ανέφεραν- μάλιστα με στοιχεία και συγκρίσεις με άλλες χώρες, αλλά και με αναφορές για το φούσκωμα των στατιστικών στοιχείων από την ΕΛΣΤΑΤ) οι ομιλητές. Ηταν όμως στο πάνελ και ο Γ. Χουλιαράκης, ο οποίος όταν άρχισε την ομιλία του δεν ακούστηκε «κιχ» από το ακροατήριο. Τι είπε; «Χωρίς αντιμετώπιση των δημοσιονομικών αδυναμιών που κυριάρχησαν στην Ελλάδα από την εποχή της μεταπολίτευσης, η έξοδος από την κρίση με επιτυχία το 2018 δεν θα είναι μόνιμη. Η ένταξη της χωράς στο κέντρο της ΟΝΕ και η επιστροφή στην κανονικότητα προϋποθέτει οριστική ρήξη με τις αδυναμίες αυτές».
Ο κ. Καραμανλής κάθισε στην πρώτη σειρά, δίπλα στον Ευ. Μεϊμαράκη και πολλές φορές κατά την παρουσίαση συνομιλούσαν χαμηλοφώνως. Αλλά όταν πήρε τον λόγο ο κ. Χουλιαράκης τον άκουγε προσεκτικά. Ο αναπληρωτής υπουργός υπογράμμισε ακόμη ότι οι αιτίες που οδήγησαν τη χώρα στη μεγάλη ύφεση της περιόδου 2010-2015 είναι οι δομικές αδυναμίες των ελληνικών δημοσιονομικών θεσμών, οι οποίες εκτός Νομισματικής Ένωσης θα οδηγούσαν σε μια τυπική νομισματική κρίση, σε σημαντική υποτίμηση και πιθανότατα σε χρεοκοπία. Στο πλαίσιο της ΟΝΕ και χωρίς δυνατότητα εκδήλωσης νομισματικής κρίσης, οδήγησαν σε αύξηση του κόστους δανεισμού και διακοπή της πρόσβασης στις διεθνείς αγορές. Απέδωσε την αποτυχία των δυο πρώτων προγραμμάτων προσαρμογής στο γεγονός ότι υποτίμησαν την αποκατάσταση της αξιοπιστίας των δημοσιονομικών θεσμών και έδωσαν έμφαση στην απορύθμιση της αγοράς εργασίας αντί των μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων, αδυναμίες τις οποίες επιχείρησε να διορθώσει με επιτυχία το τρίτο πρόγραμμα.
Ο επικεφαλής του γραφείου προϋπολογισμού της Βουλής Παναγιώτης Λιαργκόβας απέδωσε την είσοδο στο μνημόνιο σε χρόνιες παθογένειες της ελληνικής οικονομίας που υπάρχουν και σήμερα, στη διεθνή κρίση και την έλλειψη προετοιμασίας της ευρωζώνης και σε λάθος χειρισμούς της τότε κυβέρνησης. «Αν η τότε κυβέρνηση είχε κάνει προληπτικό δανεισμό θα κέρδιζε χρόνο και θα είχε τη δυνατότητα να οχυρωθεί καλύτερα και ενδεχομένως να είχαμε καταφέρει αυτό που κατάφερε η Ισπανία, που απέφευγε να μπει στο μνημόνιο». «Τα μνημόνια στην Ελλάδα ξεκίνησαν να έρχονται επί Ανδρέα Παπανδρέου και καθιερώθηκαν επί Γεωργίου Παπανδρέου», ανέφερε ο αντιπρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης, κάνοντας λόγω για πολιτικές ευθύνες του τελευταίου και αναφερόμενος στην αύξηση του δημοσίου χρέους κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80. Ο κ. Σκλιάς ανέφερε ότι η ένταξη στην ΟΝΕ ήταν πολιτική απόφαση και ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιήθηκε, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές όπως το ασφαλιστικό εγκαταλείφθηκαν, σε μεγάλο βαθμό προσδιόρισαν τις εξελίξεις. Πρόσθεσε δε, ότι η αύξηση του δημοσίου χρέους κατά την περίοδο 2004-2009 οφείλεται στην ανάγκη αναχρηματοδότησης δανείων που είχαν συναφθεί παλιότερα και στην αποπληρωμή εξοπλιστικών προγραμμάτων επί δεσμεύσεων που είχαν αναληφθεί επίσης νωρίτερα.
Την αναβίωση της «παραδοσιακής» κόντρας μεταξύ των κυβερνήσεων Καραμανλή και Σημίτη - αλλά και ευρύτερα του ΠΑΣΟΚ - σηματοδοτεί η εκδήλωση για την έκθεση «The Greek Political Economy: 2000-2015» που παρουσιάστηκε απόψε στο ΕΒΕΑ.
Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάστηκε η αγγλική έκδοση του συλλογικού τόμου «The Greek Political Economy: 2000-2015» από το «Ρεύμα Σκέψης», το Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών Wilfried Martens και τις εκδόσεις Λιβάνη. Επιμελητές και παρουσιαστές είναι οι Παντελής Σκλιάς, καθηγητής Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Political Auditor του Κέντρου Ευρωπαϊκών Σπουδών Wilfried Martens και Σπύρος Ρουκανάς, επίκουρος καθηγητής Πανεπιστημίου Πειραιώς.
Η μελέτη αναφέρει πως η κυβέρνηση της ΝΔ του 2004 ανέλαβε μία ήδη προβληματική οικονομία, καθώς η κυβέρνηση Σημίτη είχε μεταθέσει όλες τις λήξεις ομολόγων και τις δόσεις για τα εξοπλιστικά που είχαν υπογραφεί επί ΠΑΣΟΚ για το μέλλον.
Η εκδήλωση είχε και την σημειολογία της καθώς το παρών έδωσε ο ίδιος ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, σε μία από τις σπάνιες δημόσιες εμφανίσεις του με σαφές πολιτικό μήνυμα - Μία παλαιότερη ήταν το παρών που έχει δώσει στο βιβλίο του Ευριπίδη Στυλιανίδη για την Θράκη.
Το γεγονός αυτό έκανε την εκδήλωση να πάρει χαρακτήρα εν είδει «καραμανλικής αντεπίθεσης» καθώς η διαμάχη για τις ευθύνες των δύο τελευταίων– προ μνημονίου - κυβερνήσεων Καραμανλή και Σημίτη δεν έχει σταματήσει να υφίσταται.
To παρών στην εκδήλωση έδωσαν ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο Νικήτας Κακλαμάνης, ο Γιώργος Βλάχος, ο βουλευτής Σερρών Κώστας Καραμαλής, ο τομεάρχης Εξωτερικών της Ν.Δ. Γιώργος Κουμουτσάκος, ο πρώην υπουργός Γιάννης Παπαθανασίου, ο πρώην γραμματέας της ΝΔ Λευτέρης Ζαγορίτης, ο πρώην ευρωβουλευτής Κώστας Πουπάκης, ο Δημήτρης Σιούφας, αλλά και ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Δημήτρης Καμμένος.
Τα ψεύδη και οι αβελτηρίες του κ. Πνευματικού για τη Δημοτική Αγορά της Κορίνθου
Σε μια μακρά συνέντευξη τύπου, τους γνωστούς του μονολόγους, ο κ. Πνευματικός αφιέρωσε 10 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα για να παρουσιάσει ένα νέο «όραμα» για τη Δημοτική Αγορά της Κορίνθου, το 4ο ή 5ο διαφορετικό που παρουσιάζει τα τελευταία 10 χρόνια. Στο κομμάτι αυτό της συνέντευξης είτε ακούστηκαν ανερυθρίαστα ψεύδη σχετικά με το θέμα, είτε εσκεμμένα αποκρύφθηκαν από τους πολίτες σημαντικές λεπτομέρειες οι οποίες στο πέρασμα των ετών, επί της μακροχρόνιας θητείας του κ. Πνευματικού, διαμόρφωσαν τη ντροπιαστική εικόνα εγκατάλειψης που παρουσιάζει η Δημοτική Αγορά εδώ και 7 περίπου χρόνια.
Θα προσπαθήσω να σταχυολογήσω μερικά από αυτά τα ψεύδη ή τις
ανακρίβειες που ειπώθηκαν, κυρίως γιατί επιχειρείται η αποποίηση της
ευθύνης για την κατάσταση της Δημοτικής Αγοράς από την τρέχουσα Δημοτική
Αρχή. Ο κ. Πνευματικός μάλλον έχει ξεχάσει τί έλεγε προεκλογικά το 2006
(αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο), κυρίως όμως φαίνεται να λησμονεί ότι
βρίσκεται στο δημαρχιακό θώκο εδώ και περίπου 11 χρόνια.
1. Η ιστορία ξεκινά ήδη από το 2006 όταν και εξελέγη
για πρώτη φορά ο κ. Πνευματικός συμπεριλαμβάνοντας, στους «πύρινους»
τότε λόγους του εναντίον του αείμνηστου πρώην Δημάρχου και αντιπάλου του
σε εκείνες τις εκλογές Θωμά Θωμαΐδη, κεραυνούς σχετικά με τα μισθώματα
των καταστημάτων, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπήρχαν μεθοδεύσεις, ανοχή
της προηγούμενης αρχής σε ασυδοσίες επαγγελματιών ή ακόμα ακόμα και
συνενοχή. Η θέση του κ. Πνευματικού εκείνη την εποχή (2006) ήταν
να επιδώσει εξώσεις (υπ’ αριθμ. 165/25-4-2007 απόφαση δημοτικού
συμβουλίου) σε όλους τους επαγγελματίες και να νοικιάσει εκ νέου τα
καταστήματα γιατί θεωρούσε «σκάνδαλο» την απώλεια εσόδων από το Δήμο
λόγω των ιδιαίτερα χαμηλών ενοικίων. Η θέση του αυτή οδήγησε στη
σύγκρουσή του με πολύ γνωστό τότε σύντροφό του, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και
ενοικιαστή καταστήματος με προϊόντα μαναβικής.
2. Το 2008 επιδίδονται οι πρώτες εξώσεις με σκοπό να
ενοικιαστούν εκ νέου τα καταστήματα. Παράλληλα, διαρρέονται οι πρώτες
φήμες για την επιδίωξη κατασκευής ενός σύγχρονου κτιρίου τύπου mall από
την πλευρά της δημοτικής αρχής. Με τις πρώτες αντιδράσεις να
κλιμακώνονται, τα δημοτικά συμβούλια της 13ης και 19ης Αυγούστου 2008
αναβάλλονται κατόπιν απουσιών πολλών μελών της πλειοψηφίας (7), και το
θέμα αφήνεται να εκκρεμεί γενικώς, χωρίς να έρχεται σε συζήτηση κάποια
συγκεκριμένη πρόταση. Τον Οκτώβριο του 2008 διαμορφώνονται οι πρώτες
οργανωμένες αντιδράσεις και αντιπροτάσεις σχετικά με τους σχεδιασμούς
της Δημοτικής Αρχής. Στις 16/10/2008 διοργανώνεται μια βραδιά – συζήτηση
στο χώρο της δημοτικής αγοράς και με ομιλητές τον αείμνηστο Ματθαίο
Ανδρεάδη και τους λέκτορες της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, κο Μπελαβίλα
και κα Νικολάου, αρχίζει να διαμορφώνεται ένας κοινός τόπος σχετικά με
την ιστορική μνήμη και τη δυναμική της αγοράς, η οποία αναγνωρίζεται ως
σημείο διαχρονικής εμπορικής δραστηριότητας, εντυπωμένο βιωματικά στην
καθημερινή πρακτική των Κορινθίων. Ταυτόχρονα, αναγνωρίζεται ότι η
κατάσταση στη δημοτική αγορά δεν μπορούσε να συνεχιστεί ως είχε, θέση
που εύστοχα εκφράζεται στις 19/10/2008 από το Τοπικό Συμβούλιο Νέων
Κορίνθου με τη φράση : «Η αγορά της Κορίνθου δεν μπορεί να λειτουργήσει όπως είναι σήμερα και οπωσδήποτε δεν πρέπει να γκρεμιστεί.».
Η ιδέα αναπαλαίωσης της δημοτικής αγοράς, ή της ανακατασκευής της με το
νεοκλασικό χαρακτήρα του αρχικού της σχεδιασμού (νεοκλασικό κτίριο με
αίθριο και κεραμοσκεπή) κερδίζει έδαφος στην κοινή γνώμη, κυρίως για
λόγους διατήρησης και ανάδειξης της ταυτότητας του χώρου και της πόλης.
Εννοείται ότι η Δημοτική Αρχή του κ. Πνευματικού αγνοεί επιδεικτικά όλες
αυτές τις διαδικασίες και διαρρέει ότι επίκειται κατεδάφιση της αγοράς.
Προς ενίσχυση της θέσης της κραδαίνει το υπ’αριθμ. πρωτ.
37957/15.12.2008 έγγραφο του ΥΠΕΧΩΔΕ το οποίο όπως ήταν λογικό δεν
κρίνει διατηρητέο το κτίσμα της Δημοτικής Αγοράς. Και προφανώς δεν θα
μπορούσε να το κάνει γιατί το αρχικό σχέδιο ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Όμως
το ΥΠΕΧΩΔΕ αποφασίζει για τα «ντουβάρια» και όχι για τη διατήρηση ή όχι
του χαρακτήρα και της παραδοσιακής λειτουργίας του σημείου ως δημοτική
αγορά.
3. Τον Απρίλιο του 2009, οι πολίτες Κωστάρας,
Ξεθάλης, Μπασιάκου και Σταματίου παρουσιάζουν το σχέδιο που ετοίμασαν
εθελοντικά για τη δημοτική αγορά με κύρια θέση ότι «μνημειακό στοιχείο αποτελεί η χρήση του χώρου».
Στην εκδήλωση παραβρίσκεται ο κ. Πνευματικός, χαιρετίζει την πρόταση
και εμμέσως προσπαθεί να την παρουσιάσει ως «δικαίωση» των δικών του
θέσεων. Ποιες όμως ήταν οι θέσεις του ; Ακόμα και τότε ήταν αβέβαιες.
Αποκαλύφθηκαν όμως στη συνέχεια.
4. Φθάνουμε στις αρχές του 2010. Ήδη από τα τέλη του
2009 στο Τοπικό Συμβούλιο της Κορίνθου ακούγεται η είδηση για αίτηση
κατεδαφίσεως η οποία πιστοποιείται με το Πρακτικό αριθ. 2/12-02-2010 του
δημοτικού συμβουλίου και ζητείται από τη Δημοτική Αρχή έκδοση άδειας
κατεδάφισης του υπάρχοντος κτιρίου δημοτικής αγοράς από την Πολεοδομία
Κορίνθου. Παράλληλα αποφασίζεται η έκδοση άδειας οικοδομής ανέγερσης
νέου κτιρίου δημοτικής αγοράς, σύμφωνα με το συνταχθέν σχέδιο της
Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Κορινθίων. Στο ίδιο πρακτικό περιλαμβάνεται
και η υποβολή αιτήματος ένταξης της συγκεκριμένης επένδυσης της
δημοτικής αγοράς στον αναπτυξιακό νόμο, μέσω της Δημοτικής Περιουσίας
Α.Ε., για επιχορήγηση. Τότε ακούμε από στελέχη του κ. Πνευματικού και
από τον ίδιο για τα προγράμματα Jaspers, Jeremie, Jessica και Jasmine
στα οποία υποτίθεται θα εντάσσονταν «μεγάλα» έργα του Δήμου Κορινθίων τα
οποία παρουσιάζονταν πλέον και ως προεκλογικό πρόγραμμα για τις
επερχόμενες δημοτικές εκλογές του 2010. Το Φεβρουάριο του 2010 ο
δημοσιογράφος κ. Λάμπρου (δεδηλωμένος φίλος του κ. Πνευματικού) γράφει
για τον κ. Πνευματικό : «ήξεραν [οι πολίτες] ότι θα γκρεμίσει την
αγορά να φτιάξει καινούρια και βεβαίως του έδωσαν 63% για να κάνει
υπόγειο γκαράζ τα περιβολλάκια».
5.Θέμα Jessica. Ο κ. Πνευματικός στη
συνέντευξή του στις 25/1/2017 ρίχνει το ανάθεμα στο πρόγραμμα Jessica
για όλα όσα δεν έχει κάνει όλα αυτά τα 11 συναπτά χρόνια που μάλλον
ξέχασε ότι βρίσκεται στο δημαρχιακό θώκο. Ήταν όμως ο ΙΔΙΟΣ που από το
2010 παρέπεμπε στο Jessica όλα τα μεγάλα έργα που είχε ανάγκη ο Δήμος.
Μάρτυρας αδιάψευστος προς τούτο είναι το βίντεο του Μαΐου του 2011 (https://www.youtube.com/watch?v=3twzESxXbSs)
στο οποίο ο κ. Πνευματικός μαζί με τον κ. Τατούλη «αποθεώνει» το
πρόγραμμα Jessica και ανακοινώνει ότι με αυτό το εργαλείο θα γίνουν
μεγάλα έργα. Το Σεπτέμβριο του 2013 ανακοινώνει την κατασκευή campus για
το Πανεπιστήμιο στο Κ.Ε.Υ.Α. Κορίνθου στην περιοχή των Εξαμιλίων (με
σχέδιο ήδη από το 2012), έργα οδοφωτισμού και πολλά πολλά άλλα. Ξεχνά
λοιπόν ο κ. Πνευματικός ότι «η Jessica», όπως συνηθίστηκε να λέγεται στη
συνέχεια, ήταν η αποκλειστικά δική του προεκλογική και μετεκλογική
ονείρωξη από το 2010 και μετά. Έλα όμως που η Jessica αναφερόταν σε
συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ή άλλα έργα που περιλαμβάνονταν
σε ολοκληρωμένα σχέδια βιώσιμης αστικής ανάπτυξης και ο κος Πνευματικός
από το 2010 είχε συνταχθεί με την αντίθεση του Γ.Παπανδρέου και του
ΠΑΣΟΚ σε όλα τα έργα τύπου ΣΔΙΤ. Αλλά και αυτό το ξέχασε ο κ.
Πνευματικός φαίνεται … Όπως ξέχασε ο κ. Πνευματικός ότι το πρόγραμμα
Jessica την περίοδο 2007- 30 Ιουνίου 2011 διέθεσε στην Ελλάδα 258
εκατομμύρια ευρώ (http://ec.europa.eu/regional_policy/sources/thefunds/doc/instruments/jessica/20111019_jessica%20_state_of_play.pdf). Άρα κ. Πνευματικέ εσείς τα κάνατε μαντάρα με τη Jessica που της τα φορτώσατε όλα, και όχι εκείνη με εσάς.
6.Πάμε στο 2014. Παραμονές δημοτικών εκλογών η Δημοτική Αγορά της Κορίνθου συνεχίζει να χάσκει εγκαταλελειμμένη. Και φυσικά κατά την προσφιλή μέθοδο του κ. Πνευματικού μπαίνει στην προεκλογική παροχολογία και μεγαλοστομία του. Σε μια κρίση γενναιοδωρίας αρχίζει να μοιράζει «καταστήματα» σε πολιτιστικούς συλλόγους, αόριστες ομάδες καλλιτεχνών, street artists, και διάφορους άλλους δωρεάν. Όλοι οι «καλοί» θα πάρουν και από κάτι, με το «καλοί» να ξέρουμε όλοι πως μεταφράζεται, όπως έχουμε ήδη δει με περιπτώσεις όπως το δημοτικό θέατρο όπου οι «καλοί» παίρνουν το χώρο και οι «κακοί» κάνουν μπόγο τα κουστούμια και πετιούνται στην υπόγα του θεάτρου. Όλα θυσία για τα ψηφαλάκια, έτσι κε Πνευματικέ ; Όμως έπρεπε να καλυφθεί και το κομμάτι του κόσμου που δεν καταλαβαίνει από τέτοια. Έτσι λοιπόν, παραμονές των εκλογών του 2014 ο τότε υποψήφιος του κ. Πνευματικού και μετέπειτα έμμισθος τεχνικός του σύμβουλος στο Δήμο, κ. Παπακυριάκος, παρουσιάζει ξαφνικά και πομπωδώς μια μακέτα για κτίριο της Δημοτικής Αγοράς η οποία γνωρίζει μεγάλη δημοσιότητα, αλλά ποτέ δεν εντάσσεται στον προεκλογικό λόγο του κ. Πνευματικού. Κάνει όμως τη δουλειά της στο ψάρεμα ψήφων. Είναι η γνωστή μέθοδος μακέτα – ρουκέτα για όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν το Δήμο Κορινθίων όπως η μακέτα – ρουκέτα Zazzara – Gezerli για το λιμάνι, η μακέτα – ρουκέτα 2 τετραγωνικών μέτρων με το campus του Πανεπιστημίου, η μακέτα – ρουκέτα των 4 εκ. ευρώ Παπακυριάκου για την πλατεία και πολλά άλλα. Κατά παράβαση των κανόνων των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων ο κ. Πνευματικός και οι συνεργάτες του επέμεναν να λένε ότι θα χρηματοδοτηθούν τέτοια έργα από ευρωπαϊκά κονδύλια, ακόμα και αν τους λέγαμε ότι το ΕΣΠΑ 2020 για παράδειγμα δεν χρηματοδοτεί μπετά. Φυσικά όλα αυτά εντάσσονταν όπως καταλαβαίνετε στην απροκάλυπτη κάλυψη των ευθυνών του κ. Πνευματικού κατά την 11ετή παραμονή του στην εξουσία του Δήμου.
Ας επιστρέψουμε στη χθεσινή συνέντευξη του κ. Πνευματικού για να συνοψίσουμε. Ο κ. Πνευματικός παρουσίασε την τουλάχιστον 5η διαφορετική
θέση του για τη δημοτική αγορά, ανερυθρίαστα μετά από 11 χρόνια. Τώρα
ζητάει έναν ιδιώτη επενδυτή να πάρει «πακέτο» τη δημοτική αγορά, να τη
νοικιάσει, να τη σουλουπώσει και μετά να «μοιράσει» τα όποια καταστήματα
όπως θέλει. Θυμήθηκε ότι δεν έχει χρήματα να κάνει έργο στην αγορά,
παρότι θέλει να δώσει 4 εκ. ευρώ για την πλατεία και διατείνεται ότι
έχει από 14 έως 17 εκ. ευρώ πλεόνασμα στο ταμείο (γεγονός που το
αμφισβητώ καθώς ρωτώ επανειλημμένως ποια είναι τα ρευστά διαθέσιμα και
ποτέ δεν απαντούν). Δήλωσε μάλιστα ότι ο ιδιώτης θα αποφασίζει και για «τη χωροταξία της δημοτικής αγοράς» κατανέμοντας τις δραστηριότητες όπως θέλει, «αυτός θα κανονίζει ποιος θα είναι μέσα», όπως είπε χαρακτηριστικά.
Συνεπώς λοιπόν μετά από 11 ολόκληρα χρόνια ο κ. Πνευματικός περιμένει έναν ιδιώτη να κάνει ό,τι θέλει στη Δημοτική Αγορά,
αγνοώντας κάθε παραδοσιακή δραστηριότητα και δημιουργώντας ουσιαστικά
ένα ιδιωτικό πρατήριο καταστημάτων. Πρόκειται για την προσφιλή του
μέθοδο καθυστερήσεων με στόχο τον διαμοιρασμό «φιλέτων», αυτό στο οποίο
αναφέρεται με τη φράση «εμείς την ξέρουμε τη δουλειά». Σας θυμίζει κάτι
από την αρχική του θέση το 2006 ; Έκλεισε ο κύκλος. Πέρασαν 11 χρόνια,
απαξιώθηκε η αγορά, διασύρθηκαν άνθρωποι, καταστράφηκαν δομές και
περιουσίες, τελματώθηκε η αγορά που πια δεν αποτελεί κοινή μνήμη για
τους νεότερους τουλάχιστον. Ταλαιπωρούνται κάτοικοι εδώ και χρόνια από
την εγκατάλειψη και τη δυσωδία που χαρακτηρίζει πια το χώρο.
Συγχαρητήρια κύριε Πνευματικέ. Ελπίζω να σας φρέσκαρα τη μνήμη. Απλά,
σας παρακαλώ, μη θεωρείτε ότι όλοι είμαστε λωτοφάγοι. Είστε ο βασικός
υπεύθυνος της αθλιότητας της Δημοτικής Αγοράς, λέτε ασύστολα ψεύδη, σε
κάθε προεκλογική περίοδο τάζετε τα πάντα σε όλους και μετά τους ξεχνάτε
(ρωτήστε και τους παρκαδόρους που είχατε βάλει προεκλογικά στο λιμάνι).
Κρίμα για την Κόρινθο, κρίμα για τον ευλογημένο τόπο μας που μαραζώνει
υπό τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό και την ανικανότητα μιας πολυετούς
δημοτικής αρχής που σε όλα τα μεγάλα θέματα του Δήμου, αλλά και τα μικρά
(όπως παιδικές χαρές, σχολεία, αδέσποτα ζώα) πουλάει στην κυριολεξία
τρέλα. Χρειάζεται αρχείο και δυνατή μνήμη για να αντιμετωπιστούν,
μεράκι, προσπάθεια. Αλλιώς κάθε προεκλογική περίοδο πατάνε το reset και
ξαναρχίζουν την ψευδολογία. Με συγχωρείτε για το μακροσκελές του
κειμένου, αλλά προσπαθώ μόνο με το γραπτό. Εγώ δεν έχω τη δυνατότητα πέντε καμερών την ημέρα να με αγλαΐζουν και να εκφωνώ μονολόγους χωρίς αντίλογο.
Και τώρα κ. Πνευματικέ αμολήστε τον επικοινωνιακό σας όλεθρο και
χαρακτηρίστε όσους θυμούνται ως «γραφικούς». Αυτή την δουλειά την ξέρετε
καλά.
Η Ιστορία όμως είναι αμείλικτη και μετά από 11 ολόκληρα χρόνια το
μόνο που έχετε να επιδείξετε είναι βιομηχανικά δάπεδα, κακοτεχνίες,
πρόχειρες παρεμβάσεις και μια Δημοτική Αγορά πεθαμένη που
επηρέασε καταλυτικά όλη την υπόλοιπη δραστηριότητα του κέντρου σε μια
εποχή μάλιστα έντονης οικονομικής κρίσης. Το όραμά σας πια
είναι γνωστό και δεν μπορείτε να κρυφτείτε. Ονειρευτήκατε μια Κόρινθο
καφενέ, με αχανείς εκτάσεις τραπεζοκαθισμάτων. Αυτό μπορούσατε να
ονειρευτείτε, αυτό κάνατε. Μέχρι εκεί μπορούσατε να φτάσετε. Γι’ αυτό το 2014 έπρεπε από μόνος σας να απαλλάξετε τον τόπο από μια πολυετή παρουσία σας στην εξουσία που είχε πια εξαντλήσει τα όρια και τα αποθέματα του οράματός της.
Τι συμβαίνει με τα σχολειά στο Δήμο Κορινθίων ; Ποιος παίζει με τους γονείς και τα παιδιά ;
Από την Κυριακή το μεσημέρι στο Δήμο Κορινθίων εκτυλίσσεται ένα αλαλούμ άνευ προηγουμένου και παράλληλα – απ’ ότι φαίνεται – παίζεται ένα παιχνίδι πολιτικής παλαιάς κοπής και χείριστου είδους επάνω στις πλάτες γονιών και παιδιών με πρόσχημα την κακοκαιρία που έτυχε να συμπέσει με το όριο της λήξης της διακοπής των δύο εβδομάδων για τις εορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Οι γονείς ρωτούν με αγωνία όπου βρουν για το τι θα γίνει την επόμενη ημέρα, χωρίς να υπάρχει υπεύθυνα ενημέρωση και οποιαδήποτε ορθολογική εξήγηση.
Την Κυριακή το μεσημέρι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο internet και κυρίως στο Facebook μια φήμη για μη λειτουργία όλων των σχολείων στο Δήμο Κορινθίων, ακόμα και εκείνων που βρίσκονται στο κέντρο και τα οποία προφανώς δεν έχουν κανένα πρόβλημα προσβασιμότητας. Λίγη ώρα αργότερα, τοπική εφημερίδα στην ιστοσελίδα της στο FB μετέδωσε ότι πράγματι τα σχολεία δεν θα λειτουργούσαν, αλλά δεν είχε ασφαλή ενημέρωση όπως επίσης μετέδωσε για το αν αυτό αφορούσε όλα τα σχολεία ή μόνο εκείνα που είχαν πράγματι πρόβλημα λόγω των καιρικών συνθηκών. Γύρω στις 4μιση το απόγευμα, κορίνθιος δημοσιογράφος μετέδωσε ότι σε «off the record» (!!!) επικοινωνία που έγινε με το Δήμαρχο Κορινθίων, δηλώθηκε ότι η οδηγία αφορούσε όλα τα σχολεία του Δήμου Κορινθίων. Να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα, Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 8 το βράδυ, καμία σχετική επίσημη ανακοίνωση δεν υπάρχει στην ιστοσελίδα του Δήμου Κορινθίων παρότι η απόφαση ανήκει εκ του νόμου στη δικαιοδοσία του Δημάρχου.
Σύμφωνα με πληροφόρηση που είχα από έγκυρη πηγή της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, το μεσημέρι της Κυριακής έγινε εισήγηση να παραμείνουν κλειστά τα σχολεία περιοχών όπως η Κλένια, το Χιλιομόδι, ο Σολωμός, και γενικώς εκείνων που πράγματι υπήρχε χιόνι το οποίο θα εξελισσόταν σε πάγο. Τελικά επικράτησε η άποψη να παραμείνουν τη Δευτέρα κλειστά όλα τα σχολεία, και εκείνα στα οποία δεν υπήρχε κανένα απολύτως πρόβλημα. Το επιχείρημα είναι ότι επικρατεί ψύχος.
Από το Σάββατο το πρωί σε διάφορες περιοχές του Δήμου Κορινθίων, περιφερόμενα στελέχη της Δημοτικής Αρχής με υπηρεσιακά οχήματα επαίρονταν ότι επίλυσαν όλα τα προβλήματα από την κακοκαιρία. Προφανώς κάτι από τα δύο δεν ισχύει. Ή υπάρχουν προβλήματα ή δεν υπάρχουν. Γιατί δεν είναι δυνατό να μην υπάρχουν προβλήματα και τα σχολεία να κλείνουν λόγω προβλημάτων. Ποιων προβλημάτων ;
Στη συνέχεια ξεκίνησε μια θεωρία περί πετρελαίου θέρμανσης. Εδώ επίσης κάτι δεν πάει καλά. Πρώτον γιατί τα σχολεία της Κορίνθου προμηθεύονται ποσότητα πετρελαίου με τη χορηγία της Motor Oil, και δεύτερον γιατί σύμφωνα με δηλώσεις του κυρίου Σταυρέλη ο Δήμος Κορινθίων έχει ταμείο από 14 έως 17 εκατομμύρια ευρώ (το ακριβές ποσό παίζεται ανά δήλωση και περίσταση). Ταυτόχρονα, ασφαλείς πληροφορίες δικές μου αναφέρουν ότι δάσκαλοι κεντρικών σχολείων της πόλης έχουν εκμυστηρευθεί σε γονείς ότι τα σχολειά τους δεν έχουν πετρέλαιο. Αν κάτι τέτοιο συμβαίνει γιατί δεν το λένε δημόσια και γιατί ο Δήμος δεν φροντίζει να προμηθευτούν ;
Τελικώς τη Δευτέρα τα σχολειά παρέμειναν όλα κλειστά. Προφανώς γονείς έχασαν μεροκάματα για να κρατήσουν τα παιδιά τους σπίτι, δαπάνησαν – όσοι μπορούσαν – πετρέλαιο, ρεύμα, ξύλα για θέρμανση και εν τέλει αποδέχθηκαν σιωπηρώς την απόφαση του κατά νόμου υπευθύνου, κ. Πνευματικού.
Το έργο συνεχίζεται σήμερα Δευτέρα με τον ίδιο τρόπο. Καμία επίσημη ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του Δήμου Κορινθίων, ευτυχώς έχουν πια ενεργοποιηθεί οι ιστοσελίδες της Πρωτοβάθμιας και της Δευτεροβάθμιας και μεταδίδουν σχετικές πληροφορίες. Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα, κυκλοφόρησαν τα νέα … Και την Τρίτη κλειστά όλα τα σχολεία στο Δήμο Κορινθίων, ακόμα και εκείνα του κέντρου. Αδιανόητα πράγματα.
Αλλά για να δούμε τώρα τι παρουσιάζεται ως δέσμη επιχειρημάτων για το κλείσιμο των σχολείων.
Κάποιοι μιλούν για αποφυγή ατυχημάτων. Δυστυχώς όμως μέχρι σήμερα ατυχήματα σε σχολεία της Κορινθίας έχουν συμβεί και αναφερθεί χωρίς να σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες, ορισμένα εκ των οποίων πολύ σοβαρά που έχουν συμβεί είτε σε περιπάτους, είτε λόγω κακοτεχνιών, είτε λόγω ασυντήρητων υποδομών σε ένα Δήμο που λέει ότι έχει ταμείο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Ποτέ πάντως δεν θυμάμαι να έχει καταγραφεί ατύχημα λόγω ψύχους.
Άλλοι μιλούν για το ψύχος και τον κίνδυνο να κρυώσουν τα παιδιά. Εδώ τώρα μιλούμε και για τα Γυμνάσια και για τα Λύκεια και αυτό φαντάζομαι δεν χρειάζεται να το αναλύσω. Ταυτόχρονα διαβάζουμε ανακοινώσεις ιδιωτικών σχολείων τα οποία δουλεύουν κανονικά (δούλεψαν και τη Δευτέρα), φροντιστηρίων ή κέντρων δραστηριοτήτων (καράτε, μπαλέτα κλπ). Κάτι φαίνεται ότι δεν πηγαίνει καλά με το όλο σκεπτικό. Την ίδια ώρα μαθαίνω ότι στο ΕΠΑΛ το καλοριφέρ είναι χαλασμένο … Και που να το φτιάξει κάποιος, δεν βαριέσαι, λουκέτο !
Δυστυχώς η τρυφηλότητα και ο χαβαλές έχουν εξελιχθεί σε κανόνα. Όμως, αλήθεια, τι βρίσκεται πίσω από την κουρτίνα, τη δήθεν υπερευαισθησία για το κρύο ή ακόμα και εκείνους που καλοπροαίρετα θέτουν θέμα για παιδιά τριγύρω περιοχών που δεν μπορούν πιθανώς να μετακινηθούν ; Ποιος παίζει ψηφοθηρικά παιχνίδια στις πλάτες γονιών και παιδιών έχοντας παραμείνει στο κλίμα της μάζωξης της Πρωτοχρονιάς στο «ρετιρέ» της Κολιάτσου με τα κομπολόγια να βροντούν, τη χαλαρότητα και τα οινοπνευματώδη να ελαφραίνουν την ατμόσφαιρα ;
Γιατί μάλλον κανείς δεν σκέφτηκε ότι υπάρχουν εκατοντάδες οικογένειες στην Κόρινθο που δεν έχουν για ρεύμα, πετρέλαιο, ξύλα, εκείνες τις οικογένειες για τις οποίες διαφήμιζε ο Δήμος το πρόσφατο συσσίτιο που προσέφερε, εκείνες δεν έχουν παιδάκια που πάνε σχολείο ; Δεν κρυώνουν αυτά τα παιδάκια ; Μάλλον κανείς δεν σκέφτηκε ότι πέραν της απόφασης και της αντίληψης του κ. Πνευματικού, όλα τα άλλα λειτούργησαν κανονικά, Υπηρεσίες, καταστήματα, super markets, ιδιωτικός και δημόσιος τομέας. Πράγμα που σημαίνει ότι πλήθος οικογενειών αντιμετώπισε πρόβλημα σχετικά με το τι θα κάνει με τα παιδιά, γιατί ίσως κύριε Πνευματικέ δεν υπάρχουν παντού γιαγιάδες, παππούδες και κυρίως … θείοι να εξασφαλίσουν τα παιδιά …
Ας πάμε όμως στο επί του πρακτέου. Τα σχολεία – ειδικά του κέντρου της Κορίνθου – δεν θα έπρεπε να είχαν κανένα λόγο για να παραμείνουν κλειστά. Ίσα ίσα που θα έπρεπε να ανοίξουν, πιθανώς θα μπορούσαν λίγο αργότερα, πχ 9 ή 9μιση το πρωί, για να δώσουν ζεστασιά στα παιδιά. Για να υποδεχθούν εκείνα που οι γονείς θα έφερναν όπως συμβαίνει κάθε μέρα, για να προσφέρουν όλα εκείνα που οι δάσκαλοι και οι καθηγητές της Κορινθίας προσφέρουν με πενιχρά μέσα, ελάχιστες υποδομές και πετσοκομμένες αμοιβές. Να γίνουν χώρος θαλπωρής για τα παιδιά, χώρος κανονικού μαθήματος για τα μεγαλύτερα που δεν έχουν κανένα πρόβλημα απολύτως να πάνε στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Και ας λειτουργούσαν ελαστικά, χωρίς να κάνουν το αυστηρό πρόγραμμα μάθησης, ας αξιοποιούσαν χρόνο και μεθόδους για να ενισχύσουν δεξιότητες, να ψυχαγωγηθούν, να μάθουν παίζοντας. Είναι τόσο παράλογο αυτό ; Ακούγεται τόσο «μπανάλ» στην εποχή μας ;
Αντιθέτως, όλα τα σχολειά του Δήμου Κορινθίων θα παραμείνουν κλειστά και αύριο Τρίτη. Και κάποιοι λένε, «θα παιχτεί και η Τετάρτη». Τζόγο δηλαδή, μπόμπα χαρακίρι, τα βλέπω. Κρίμα. Κρίμα που έχουμε φτάσει αδιαμαρτύρητα ως εδώ. Κρίμα που ελάχιστοι αντιδρούν και ευαισθητοποιούνται. Κρίμα που μεταδίδουμε στα παιδιά μας ότι στα δύσκολα καθόμαστε μέσα, στο σπιτάκι μας, πίσω από την πορτούλα μας και έχει ο Θεός. Κρίμα που τόσο αδιαμαρτύρητα οδηγούμε τη χώρα μας σε μαρασμό και επιτρέπουμε σε κάθε «υπεύθυνο» να χασκογελά θεωρώντας ότι γίνεται αγαπητός κρατώντας κλειστά τα σχολειά. Κάποτε έλεγαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι σε περίπτωση έκτακτων φαινομένων θα είναι ανοιχτοί κοινόχρηστοι χώροι κλιματιζόμενοι και θερμαινόμενοι, εκκλησιές, κρατικές υποδομές για να βρει καταφύγιο ο κόσμος. Γιατί αυτοί οι χώροι θεωρείτο ότι είχαν την «εγγύηση» της Πολιτείας, του οργανωμένου Κράτους Πρόνοιας, των υπευθύνων. Σήμερα, στα σπίτια, πίσω από την πόρτα του ο καθένας και πανηγύρι για το κλειστό σχολείο που ο «μάγκας Δήμαρχος αποφάσισε».
Δεν περιμένω κανείς να απαντήσει σε όλα αυτά. Ευελπιστώ όσοι και όσες διαβάσουν αυτό το κείμενο, απλώς να σκεφτούν. Να σκεφτούν λίγο έξω από τη δική τους πόρτα.
Δύο σημειώσεις : Πρώτον, αξίζει να δείτε σε ποιες περιοχές τα σχολεία λειτούργησαν κανονικότατα, όπως πχ στη Λιβαδειά ή στη Νότια Κυνουρία. Δεύτερον, το κείμενο δεν αναφέρεται σε περιοχές όπου υπάρχει αντικειμενικό πρόβλημα, αν και εκεί κατά τη γνώμη μου το ανοιχτό σχολείο θα λειτουργούσε επωφελώς για οικογένειες που έχουν ανάγκη, αυτές που ορισμένοι βγάζουν σε φωτογραφίες στο διαδίκτυο υπερηφανευόμενοι δημοσίως ότι τις βοηθούν.
Στο Δελτίο Ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ΑΧΙΟΝ με το Γιώργο Γουγά,
φιλοξενήθηκε την Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2016 ο Βασίλης Μπαλάφας.
Η συζήτηση
έγινε σχετικά με το 2ο Κύκλο του "Πανεπιστημίου της Κοινωνίας" από το
Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου
Πελοποννήσου και τα αντικείμενα τα οποία αναλύονται, τις έννοιες της
ηλεκτρονικής Δημόσιας Διοίκησης, συμμετοχής, διακυβέρνησης καθώς και
ευρύτερα θέματα που σχετίζονται με τα πρόσφατα δημοψηφίσματα στις χώρες
της Ευρώπης.
Τελικά η θέση Πνευματικού για τα σκουπίδια ποια είναι ;
Έχω πολλές φορές γράψει και αναλύσει ότι στο Δήμο Κορινθίων, η παράταξη που τον διοικεί επί δέκα συναπτά έτη λειτουργεί χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό και όραμα για τον τόπο. Ο ίδιος ο κ. Πνευματικός, πέρα από το συνδυασμό του, λειτουργεί αδίστακτα ως προς την μεταβλητότητα
των προσωπικών του θέσεων. Σήμερα μπορεί να λέει κάτι, αύριο μπορεί να
πει κάτι τελείως διαφορετικό για το ίδιο θέμα και χθες να έχει
υποστηρίξει μια τρίτη άποψη. Το σίγουρο είναι ότι όταν το θέμα
τελεσφορήσει (συνήθως ανεπιτυχώς και αδιεξόδως), θα υποστηρίξει ότι το
είχε πει από προχτές. Στο τέλος του κειμένου θα βρείτε συγκεκριμένα
παραδείγματα επί αυτού.
Ας δούμε όμως λίγο τι συμβαίνει με την υπόθεση της διαχείρισης των απορριμμάτων και τα γεγονότα των τελευταίων 2-3 εβδομάδων.
Πριν λοιπόν τις δημοτικές εκλογές του 2014 ο κ.
Πνευματικός βάδιζε χέρι – χέρι με τον Περιφερειάρχη κ. Τατούλη προς τη
λύση της ολοκληρωμένης διαχείρισης της Περιφέρειας Πελοποννήσου και της
σύμβασης με την ΤΕΡΝΑ. Μάλιστα, σε συνέντευξή του στις 14/11/2016 (https://www.youtube.com/watch?v=hyHUeIGwzJc) είπε ότι υποστήριζε τη λύση ΤΕΡΝΑ αλλά δεν ήξερε το κόστος, και με το γνωστό του ύφος,
κουνώντας το δάχτυλο, απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση προς κάθε
κατεύθυνση ώστε αν κάποιος πιστεύει ότι ο ίδιος ήξερε να το αποδείξει.
Επαναλαμβάνω : ο ίδιος υποστήριζε το σχέδιο, αλλά δεν ήξερε και αν κάποιος ξέρει ότι εκείνος ήξερε, να το αποδείξει. Σημειώνω ότι μιλάμε για άνθρωπο που έχει εκλεγεί τον Ιούλιο του 2012
Αντιπρόεδρος του Περιφερειακού Συνδέσμου Φορέων Διαχείρισης Στερεών
Αποβλήτων Περιφέρειας Πελοποννήσου (ΦΟΔΣΑ) και όχι για τον αλησμόνητο
Θωμά Μάτσιο, τον θρυλικό πια Αντιπρόεδρο του Εδεσσαϊκού με τις αξέχαστες
δηλώσεις όταν αναβλήθηκε το ματς με την Καλαμαριά (https://www.youtube.com/watch?v=Vm2oyynssEQ). Επίσης, μιλάμε για τον άνθρωπο που το 2006
ως υποψήφιος Δήμαρχος κατακεραύνωσε τον αντίπαλό του και υποστήριξε
δημόσια ότι είχε τη λύση της διαχείρισης των απορριμμάτων στο τσεπάκι
του. Αυτή που ακόμα ψάχνουμε δηλαδή.
Για να δούμε όμως τι έχει κάνει ο κ. Πνευματικός το τελευταίο
διάστημα. Ζήτησε και πήρε από το Δημοτικό Συμβούλιο υπερψήφιση και
σύμφωνη γνώμη για την εφαρμογή ενός τοπικού σχεδίου διαχείρισης
απορριμμάτων. Όλες οι παρατάξεις συμφώνησαν με τη θέση αυτή και του
έδωσαν το περιθώριο να ενεργήσει. Τον Ιούνιο του 2016 προχώρησε μάλιστα και στην προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού, προϋπολογισμού 1.363.150,81 € (πλέον
ΦΠΑ) με θέμα «ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΣΤΙΚΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ
ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΟΝΑΔΑΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ
ΒΙΟΑΠΟΔΟΜΗΣΙΜΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΤΕΡΕΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΟΡΙΝΘΟΥ».
Προσέξτε. Συζητάμε μόνο για εξοπλισμό και παροχή υπηρεσιών. Έκτοτε
εκείνο που έχει γίνει γνωστό είναι ότι ο κ. Πνευματικόςδεν έχει εξασφαλίσει αδειοδοτήσεις, δεν έχει παρουσιάσει στοιχεία κόστους, στοιχεία για τη μέθοδο της διαχείρισης και κυρίως δεν έχει μιλήσει για το υπόλειμμα. Ταυτόχρονα, εκεί όπου θα τοποθετηθεί αυτός ο εξοπλισμός δεν έχει μπει ούτε ένας τσιμεντόλιθος, και το «εκεί» παίζεται κιόλας.
Η αποθέωση βέβαια της γονατογραφίας περιέχεται στο
ίδιο το εξώφυλλο του τεύχους της προκήρυξης όπου αναφέρεται για την
πληρωμή του εξοπλισμού και των υπηρεσιών : «με πηγή χρηματοδότησης
το Υπουργείο Εσωτερικών και στην περίπτωση μη ένταξης της πράξης στο νέο
ΕΣΠΑ, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Κορινθίων (με τις αριθμ.
6/123/2016 & 8/158/2016 Α.Δ.Σ.) δεσμεύτηκε ότι το υπόλοιπο ποσό θα
προβλεφθεί και θα εγγραφεί στον προϋπολογισμό του Δήμου Κορινθίων το
επόμενο έτος 2017». Εδώ μιλάμε για τριπλή παραλλαγή μπόμπα χαρακίρι. Όλα μέσα. Υπουργείο, και αν όχι στο νέο ΕΣΠΑ, τότε δεσμεύεται ο Δήμος για το επόμενο έτος. Και αν κάτι γίνει ας πούμε και το 2017
δεν έχουμε, θα τα βρούμε βρε αδερφέ μην αγχώνεσαι. Φέρε την πραμάτεια
εσύ και για όλους έχει ο Θεός. Αυτό που βλέπετε είναι επισήμως γραμμένο.
Και ερχόμαστε τώρα στη συνεδρίαση της Παρασκευής 11 Νοεμβρίου. Κάνει
λοιπόν έκτακτο συμβούλιο ο κ. Πνευματικός μετά από επιτακτικό αίτημα της
παράταξης «Πρωτοβουλία Αλληλέγγυων Πολιτών για την Ανατροπή στον Δήμο
Κορινθίων» του κ. Ψηλογιαννόπουλου και μοναδικό θέμα τη γνωμοδότηση επί
της ΣΜΠΕ του σχεδίου «Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων
της Περιφέρειας Πελοποννήσου», ζητώντας από όλους να την καταψηφίσουν. Προσέξτε τώρα.
Η «Πρωτοβουλία» ήταν η παράταξη που στις δημοτικές εκλογές
υποστηρίχθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Πνευματικός έλεγε κάποιο φεγγάρι ότι
συμφωνούσε με τη θέση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος έλεγε ότι η λύση ΤΕΡΝΑ ήταν
εγκληματική. Μετά όμως ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε άποψη ως Κυβέρνηση και προώθησε
στον Εθνικό Σχεδιασμό τη λύση ΤΕΡΝΑ. Ο κ. Ψηλογιαννόπουλος που
στηρίχθηκε από το ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε επίσης από όλους να καταψηφίσουν τη λύση
που προκρίνει πλέον η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με τον κ. Πνευματικό που
πριν υποστήριζε τη λύση ΤΕΡΝΑ αλλά μετά άλλαξε γνώμη γιατί διαπίστωσε
ότι δεν ήξερε, να ζητά επίσης επιτακτικά την καταψήφιση της ΣΜΠΕ.
Ενδιαφέρον έτσι ;
Ας δούμε όμως τώρα αυτοί οι δύο από ποιον ζητούν επιτακτικά να
καταψηφίσει και εμμέσως πλην σαφώς κατηγορούν ότι δεν έχει πάρει
συγκεκριμένη θέση. Από τη μείζονα αντιπολίτευση, τη «Συμμαχία
Πολιτών», η οποία ήδη από το 2014, προεκλογικά, έχει δημόσια πάρει θέση
υπέρ της τοπικής διαχείρισης και μάλιστα καταθέτοντας συγκεκριμένη
κοστολογημένη πρόταση, την πρόταση «Κωστάρα – Φωτιάδη» (http://www.simmaxiapoliton.gr/2014/05/blog-post_6.html) !!!
Ζητούν δηλαδή από εκείνον που έχει από την αρχή, από το 2014,
συγκεκριμένη θέση, να τοποθετηθεί επί μιας ΣΜΠΕ που αφορά σε ένα σχέδιο
το οποίο ΟΜΟΦΩΝΑ έχει ήδη απορρίψει το Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο
προηγουμένως έχει επίσης δώσει στη Δημοτική Αρχή έγκριση να κινηθεί για
τη δημιουργία εκείνου του κατασκευάσματος το οποίο θεωρεί ότι θα δώσει
λύση. Όμως, ο κ. Πνευματικός δεν έχει προχωρήσει τίποτα σχετικό επί του
πρακτέου και είδατε παραπάνω και με ποια φιλοσοφία έχει γίνει η σχετική
προκήρυξη της δικής του λύσης (πληρωμή με σύστημα στούκι).
Ζητούν λοιπόν, ενώ δεν έχουν κάνει τίποτα χειροπιαστό,
η μείζονα αντιπολίτευση να απορρίψει συλλήβδην την όποια εναλλακτική,
ακόμα και υποχρεωτική αν τα σκουπίδια κάποια στιγμή φτάσουν να κλείνουν
τους δρόμους των πόλεων, λύση Εθνικού σχεδιασμού, σε επίπεδο μάλιστα
μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων!
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό και γιατί το ζητά επιτακτικά ο κ. Πνευματικός : Σημαίνει για εκείνον πλήρη και ολική κάλυψη της καθολικής ολιγωρίας του και εξασφάλιση μελλοντικού αδιεξόδου
ακόμα και αν ο ίδιος είναι εκείνος που οδηγεί σε αδιέξοδο. Ζητά λοιπόν ο
κ. Πνευματικός συνολικό συγχωροχάρτι για τη δεκαετή ανικανότητά του
μέσω του μπλοκαρίσματος κάθε εναλλακτικής, και κυρίως επιδιώκει να
καταστήσει την ευθύνη ενός μελλοντικού αδιεξόδου ΣΥΝΟΛΙΚΗ για να έρθει
κιόλας από πάνω μετά και να επαναστατήσει εναντίον του εαυτού του, του
προηγούμενου εαυτού του που δεν ήξερε.
Τι θέση λοιπόν μπορεί να πάρει η μείζονα αντιπολίτευση που σε 2
χρόνια ενδεχομένως θα κληθεί να λύσει εκείνη το πρόβλημα απέναντι σε
έναν πολλαπλώς διχασμένο κ. Πνευματικό, που ούτε ο ίδιος ξέρει τη δική
του θέση ; Που έγραψε σε προκήρυξη ότι ο προϋπολογισμός είναι από το
Υπουργείο και το νέο ΕΣΠΑ και άμα δεν το νέο ΕΣΠΑ, τότε ο Δήμος το 2017,
που ο Δήμος δεν έχει εξασφαλίσει άδειες και δεν ξέρει κιόλας σε τί
κατάσταση θα είναι και τα ρευστά του, τη στιγμή που σχεδιάζει κιόλας πλατεία με κόστος 4,5 εκατομμύρια ευρώ ;
Και αν πιστεύει κανείς ότι αυτή η διχασμένη συμπεριφορά του κ. Πνευματικού είναι περιστασιακή, τα δεδομένα δείχνουν το αντίθετο.
Δύο παραδείγματα : Α. Μιλάμε για
τον άνθρωπο που με δηλώσεις του κατά καιρούς έχει πει ότι : είναι ο
ίδιος το ΠΑΣΟΚ και τον βρήκαν όλοι εκεί ως ιδρυτικό μέλος στην Κορινθία,
αλλά το 2014 δεν ήταν ΠΑΣΟΚ, είχε φύγει και ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, και ταυτόχρονα στην εκπομπή του κ. Βελόπουλου δήλωσε ότι τον στήριξε το ΛΑΟΣ και ο κ. Καρατζαφέρης προσωπικά, και μετά όταν ίδρυσε κόμμα ο κ. Βελόπουλος παραβρέθηκε περιχαρής στο πλευρό του στη σχετική εκδήλωση που διοργανώθηκε στην Κόρινθο. Β. Μιλάμε για τον άνθρωπο που προεκλογικά ψήφιζε τη διεξαγωγή της λαϊκής αγοράς εναλλάξ στην Αποστόλου Παύλου και στην οδό Κολιάτσου,
έβαψε την οδό Κολιάτσου με χαράξεις για θέσεις πάγκων, ικανοποίησε
προεκλογικά το κοινό που ήθελε την εναλλάξ διεξαγωγή της λαϊκής, όμως
έκτοτε η λαϊκή δεν ξανάγινε στην οδό Κολιάτσου. Όλα για τα ψηφαλάκια εν ολίγοις …
Παίρνοντας το Β παράδειγμα, η «Συμμαχία Πολιτών» προεκλογικά είχε
προτείνει τη δημιουργία μόνιμου χώρου διεξαγωγής της λαϊκής αγοράς στα
πρότυπα άλλων δήμων, όπως πχ του Δήμου Αρταίων όπου η
λαϊκή λειτουργεί καθημερινά σε ειδικό στεγασμένο χώρο. Αν λοιπόν έρθει
αύριο ο κ. Πνευματικός και ζητήσει την καταψήφιση της διεξαγωγής στην
οδό Κολιάτσου, θα πρέπει η «Συμμαχία» να πάρει θέση επί των
κυκλοθυμιών του κ. Πνευματικού, ή να προκρίνει τη δική της
καταγεγραμμένη σταθερή θέση ;
Προσωπικά, πιο εύκολα θα υπερψήφιζα θέση του Θωμά Μάτσιου, παρά του κ. Πνευματικού. Θα μου φαινόταν κάπως πιο σταθερή και διαυγής τέλος πάντων.
Όταν λοιπόν μια δημοτική αρχή 10 ετών φτάνει με τις ολιγωρίες και τις ανικανότητές της σε αδιέξοδα, είναι πολιτική αγυρτεία
να ζητά από την αντιπολίτευση να πάρει θέση επί ενός επιμέρους θέματος
της συνολικής αδιέξοδης εικόνας που η ίδια δημιούργησε, χωρίς μάλιστα να
παραδέχεται τα λάθη της και χωρίς να προσχωρεί τουλάχιστον στη
διακηρυγμένη και σταθερή θέση της αντιπολίτευσης.
Οι κύριοι Πνευματικός και Ψηλογιαννόπουλος απλώς αναζητούν σωσίβια,
ο ένας γιατί δεν ήξερε αυτά που έμαθε μετά και ο άλλος για τις
παλινωδίες του πολιτικού του φορέα. Σε αυτές τις ανησυχίες η μείζονα
αντιπολίτευση, η «Συμμαχία Πολιτών» είναι λογικό και πολιτικά ορθό να μην παίρνει κάποια από τις θέσεις των προαναφερόμενων, παρά να παρουσιάζει τη σταθερή δική της. Ας βάλει πρώτα ο κ. Πνευματικός
ένα τσιμεντόλιθο πάνω στον άλλο, δείχνοντας τι πραγματικά θέλει να
κάνει, ας αναλάβει δηλαδή τις ευθύνες του και ας πει ξεκάθαρα το δικό
του συγκεκριμένο, κοστολογημένο και ολοκληρωμένο πλάνο, να καταλάβουμε
επιτέλους τι ξέρει και τι δεν ξέρει (γιατί πάντα ελλοχεύει και η
έκπληξη), ή αλλιώς ας περιοριστεί στο κόψιμο κορδελών σε πλαστικούς χλοοτάπητες των 500.000 ευρώ. Ας περιοριστεί στο χρόνο που του απομένει στις δουλειές που ξέρει καλά (κατά δήλωσή του). Δεκανίκια και πρόθυμους να αναλάβουν συλλογικά τις δικές του ευθύνες στη «Συμμαχία Πολιτών» δεν θα βρει.
Άλλωστε, η “Συμμαχία Πολιτών” συζητά πολύ πριν πάρει οποιαδήποτε θέση,
και αυτό ενοχλεί όπως φαίνεται κάποιους, αλλά μετά σέβεται την πάγια
τοποθέτηση της και δεν αλλάζει θέση κάθε εβδομάδα ή κατά περίσταση και
προεκλογική σκοπιμότητα.
Πολύ μεγάλη επιτυχία σημείωσε το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας, Οικονομίας και Διοίκησης ( ΠΑΣΥΤΟΔ' 2016 - http://pasytod.uop.gr
) που διοργανώθηκε από το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και το
Εργαστήριο Εφαρμογών Ψηφιακής Υγείας και Οικονομικών Υγείας του
Πανεπιστημίου Πελοποννήσου στις 1 και 2 Νοεμβρίου 2016 στην Τρίπολη.
Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν στην Επ. Καθηγήτρια Αθηνά Λαζακίδου και την ομάδα των συνεργατών της για την άρτια προετοιμασία και την επιτυχή διοργάνωση του Συνεδρίου.
Σε 8 θεματικές ενότητες προφορικών εργασιών, 3
στρογγυλά τραπέζια και 1 ενότητα ηλεκτρονικά αναρτημένων εργασιών, διακεκριμένοι επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό έδωσαν εναρκτήριες ομιλίες σε όλες τις ενότητες και παρουσιάστηκαν εργασίες ερευνητών και φοιτητών από Ελληνικά ΑΕΙ
και Ερευνητικά Ιδρύματα.
Στην 3η θεματική ενότητα, την 1η Νοεμβρίου, με θέμα “Τοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη στην Εποχή της Κρίσης” και συντονιστή τον Καθηγητή Παναγιώτη Λιαργκόβα, οι
Βασίλειος Μπαλάφας και Δρ. Ιωσήφ Πλυμάκης (Κέντρο Διεθνούς και
Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας και Διακυβέρνησης, Τμήμα Πολιτικής
Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Κόρινθος) παρουσίασαν την εισήγηση με τίτλο "Διαχείριση της Αλλαγής και ΤΠΕ στην Ελληνική Τοπική
Αυτοδιοίκηση: Ανάλυση Μελέτης Περίπτωσης από την Περιφερειακή Ενότητα
Κορινθίας".
Η περίληψη της εργασίας, από το βιβλίο περιλήψεων του Συνεδρίου :
Διαχείριση Της Αλλαγής Και ΤΠΕ Στην Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση :
Ανάλυση Μελέτης Περίπτωσης Από Την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας
Βασίλειος Μπαλάφας1, Ιωσήφ Πλυμάκης2
1. Υπ. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Μεταπτυχιακός Ερευνητής, Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας και Διακυβέρνησης, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Κόρινθος
2. Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Διοικητικός Επιστήμων, Αθήνα
Περίληψη
Εισαγωγή
Παρά το ότι στο παρελθόν δαπανήθηκαν μεγάλα ποσά στις ΤΠΕ, ακόμα και σήμερα η Δημόσια Διοίκηση παρουσιάζει ελλείψεις και αστοχίες σε υλικοτεχνικό επίπεδο και στο βαθμό ένταξης των ΤΠΕ στην καθημερινότητα των Υπηρεσιών. Γιατί συζητάμε ακόμα στην Ελλάδα την ηλεκτρονική διαχείριση εγγράφων; Πως φτάσαμε να εμφανίζουμε τόσο μεγάλο χάσμα μεταξύ θεωρίας και πράξης και να αναζητούμε και πάλι ένα συμφασικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων για να συγκολλήσουμε σποραδικές θετικές μεταβολές και να αλλάξουμε διοικητικές πρακτικές και κουλτούρα;
Σκοπός – Υλικό και Μέθοδος
Στην παρούσα εργασία το ενδιαφέρον μας κινείται κυρίως στο χώρο των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης λόγω της περιπτωσιολογικής μελέτης. Πραγματευόμαστε αλλαγές που συνέβησαν στη λειτουργία του Τμήματος Πληροφορικής της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας.
Επικεντρώνοντας στις ΤΠΕ, υποστηρίζουμε πως το να μιλούμε για θεωρία διαχείρισης αλλαγής και στρατηγικό σχεδιασμό είναι απαραίτητο εργαλείο επιτυχίας για οποιαδήποτε αλλαγή στο σύνολο των διαδικασιών των Ο.Τ.Α..
Το αναλυτικό θεωρητικό μας πλαίσιο αποτελεί μια ώσμωση εμπεδωμένων θεωρητικών εργαλείων, του βασικού υποδείγματος του Στρατηγικού Μάνατζμεντ, της πολιτικής σταδιακών μεταβολών και της πολυπαραγοντικής διαχείρισης της αλλαγής στο Δημόσιο Τομέα. Με αυτό το τριεδρικό πρίσμα εξετάζουμε τις αλλαγές στο Τμήμα Πληροφορικής της Π.Ε. Κορινθίας κυρίως κατά τη χρονική περίοδο 2011 – 2014.
Επιλέγοντας την περιγραφική περιπτωσιολογική μελέτη, χρησιμοποιούμε το θεωρητικό αναλυτικό πλαίσιο ως υπόβαθρο για να εντοπίσουμε στοιχεία του πλαισίου μέσα από μια αφηγηματική προσέγγιση αλλαγών. Συνδέουμε όσα παρατηρήσαμε στο Τμήμα Πληροφορικής της Π.Ε. Κορινθίας με το αναλυτικό θεωρητικό πλαίσιο, προτείνουμε βήματα περαιτέρω βελτίωσης και τονίζουμε την αξία της διαχείρισης αλλαγής και την ένταξή της σε ένα ευρύτερο πλαίσιο στρατηγικής που θα μπορούσε να επεκταθεί στον Οργανισμό ή γενικότερα στη Δημόσια Διοίκηση.
Αποτελέσματα
Η επιδίωξη της ώσμωσης κινήθηκε σε δύο επίπεδα. Αφενός μεταξύ των θεωρητικών εργαλείων, και αφετέρου μεταξύ της θεωρητικής προσέγγισης και της ίδιας της πράξης στο πεδίο εφαρμογής, διαπιστώνοντας επιπλέον ότι οι άνθρωποι είναι εκείνοι που πρέπει να πειστούν για μια αλλαγή και να πάρουν μέρος στην υλοποίησή της.
Συμπεράσματα
Συμπεραίνοντας σύμπτωση θεωρητικού πλαισίου και πράξης, καταλήγουμε στο ότι είναι απαραίτητη η υιοθέτηση ενός στρατηγικού πλάνου διαχείρισης αλλαγών για τη Δημόσια Διοίκηση το οποίο προτείνουμε και αναλύουμε. Προσπαθούμε να σχηματοποιήσουμε έναν οδικό χάρτη αλλαγής που θα μπορούσε να εξαπλωθεί σε επίπεδο οργανισμού, φορέα και ευρύτερου τομέα.
Bryson, JM, ‘A Strategic Planning Process for Public and Non-Profit Organizations’.in Long Range Planning, 21, 1988, 73–81.
Cordella, A, & CM Bonina, ‘A public value perspective for ICT enabled public sector reforms: A theoretical reflection’.in Government Information Quarterly, Social Media in Government - Selections from the 12th Annual International Conference on Digital Government Research (dg.o2011), 29, 2012, 512–520.
Cordella, A, & N Tempini, ‘E-government and organizational change: Reappraising the role of ICT and bureaucracy in public service delivery’.in Government Information Quarterly, 32, 2015, 279–286.
Fernandez, S, & HG Rainey, ‘Managing Successful Organizational Change in the Public Sector’, Public Administration Review, 66, 2006, 168–176
Kuipers, BS, M Higgs, W Kickert, L Tummers, J Grandia, & J Van Der Voet, ‘THE MANAGEMENT OF CHANGE IN PUBLIC ORGANIZATIONS: A LITERATURE REVIEW: Management Of Change In Public Organizations’.in Public Administration, 92, 2014, 1–20.
Loukis, E, & Y Charalabidis, ‘Why do eGovernment Projects Fail? Risk Factors of Large Information Systems Projects in the Greek Public Sector: An International Comparison’.in International Journal of Electronic Government Research, 7, 2011, 59–77.
Poister, TH, & GD Streib, ‘Strategic Management in the Public Sector: Concepts, Models, and Processes’.in Public Productivity & Management Review, 22, 1999, 308–325.
Shirley - Ann Hazlett, & Frances Hill, ‘E‐government: the realities of using IT to transform the public sector’, Managing Service Quality: An International Journal, 13, 2003, 445–452
Σημείωση : Οι διαφάνειες PowerPoint της παρουσίασης θα αναρτηθούν μετά την ολοκλήρωση όλων των σχετικών διαδικασιών του Συνεδρίου σχετικά με τη δημοσίευση των εργασιών.
