25/10/16 - ΠΑΣΥΤΟΔ 2016 - 1 & 2/11, Τρίπολη

Το Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και το Εργαστήριο Εφαρμογών Ψηφιακής Υγείας και Οικονομικών Υγείας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου διοργανώνουν το 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας, Οικονομίας και Διοίκησης στις 1-2 Νοεμβρίου 2016 στην Τρίπολη.

Στο 1ο Πανελλήνιο Συνέδριο Τεχνολογίας, Οικονομίας και Διοίκησης ( ΠΑΣΥΤΟΔ' 2016 - http://pasytod.uop.gr ), έχουν προγραμματιστεί 8 θεματικές ενότητες προφορικών εργασιών, 3 στρογγυλά τραπέζια και 1 ενότητα ηλεκτρονικά αναρτημένων εργασιών. Διακεκριμένοι επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό έχουν προσκληθεί και θα δώσουν εναρκτήριες ομιλίες σε όλες τις ενότητες, ακολουθούμενες από παρουσιάσεις ερευνητών και φοιτητών από Ελληνικά ΑΕΙ και Ερευνητικά Ιδρύματα.

Ο στόχος του συνεδρίου είναι να προωθήσει και να βελτιώσει τη συνεχή ενημέρωση και κατάρτιση των ανθρώπων που συμμετέχουν ενεργά στη Δημόσια Διοίκηση και να προβάλλει τη γνώση, την εμπειρία, τη τεχνογνωσία και την ανταλλαγή καλών πρακτικών.  To συνέδριο αυτό αποτελεί σημείο αναφοράς για όλες τις εξελίξεις στους τομείς των έργων και δράσεων Πληροφορικής και Ψηφιακής Τεχνολογίας που έχουν άμεση σχέση με τις Δημόσιες Υπηρεσίες, τους Οργανισμούς και τον Ιδιωτικό Τομέα.

Την Τρίτη 1/11 μετά τους χαιρετισμούς,  στο αμφιθέατρο της Σχολής (11:50-12:00) θα γίνει η απονομή βραβείου στον Πρόεδρο του ΑΣΕΠ κ. Ιωάννη Καραβοκύρη. Μετά θα ακολουθήσει η εναρκτήρια ομιλία του Προέδρου του ΑΣΕΠ.

Στην 3η θεματική ενότητα, 1η Νοεμβρίου και ώρα 16:00-17:30, με θέμα “Tοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη στην Εποχή της Κρίσης”, συντονιστής θα είναι ο Καθηγητής Παναγιώτης Λιαργκόβας, Επικεφαλής Γρ. Πρϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή και υπάρχει και συμμετοχή από την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας όπως αναλύεται ακολούθως :

Βασίλειος Μπαλάφας, Δρ. Ιωσήφ Πλυμάκης, Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας και Διακυβέρνησης, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Κόρινθος

Τίτλος Εισήγησης: Διαχείριση της Αλλαγής και ΤΠΕ στην Ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση: Ανάλυση Μελέτης Περίπτωσης από την Περιφερειακή Ενότητα Κορινθίας

Το τελικό πρόγραμμα του συνεδρίου ΠΑΣΥΤΟΔ΄2016 έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του συνεδρίου. Θα το βρείτε στην ακόλουθη διεύθυνση:

http://pasytod.uop.gr/images/teliko_programma_synedrioupasytod2016_new2.pdf


ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

30/9/16 - Πανεπιστήμιο της Κοινωνίας - Εγγραφές

Πανεπιστήμιο της Κοινωνίας – Πρόγραμμα Διαλέξεων 2ου κύκλου 2016-2017

Το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με μεγάλη χαρά ανακοινώνει τη διοργάνωση του 2ου κύκλου «Πανεπιστημίου της Κοινωνίας».

Κάθε ενδιαφερόμενος απόφοιτος λυκείου ή και ανώτερης μόρφωσης μπορεί, κατόπιν δωρεάν εγγραφής με την υποβολή σχετικής αίτησης μέχρι και την Τετάρτη 5 Οκτωβρίου, να παρακολουθήσει ελεύθερα τις διαλέξεις που θα δώσουν επισκέπτες ερευνητές, διδάσκοντες και υποψήφιοι διδάκτορες του Τμήματος.

Το Πανεπιστήμιο της Κοινωνίας μετά την περσινή, ιδιαίτερα επιτυχημένη διεξαγωγή του, πραγματοποιείται εκ νέου. Πρόκειται για κύκλο 14 διαλέξεων που απευθύνεται στο ευρύ κοινό. Πολίτες της Κορίνθου, των γειτονικών περιοχών και της Πελοποννήσου θα έχουν την ευκαιρία να διευρύνουν τις γνώσεις και τον προβληματισμό τους για σύγχρονα ζητήματα της κοινωνίας, της πολιτικής και της οικονομίας με τη συνδρομή νέων επιστημόνων κι ερευνητών.

Οι διαλέξεις θα δίνονται Τετάρτες 18.00-20.00, ξεκινώντας από τις 12 Οκτωβρίου, στις εγκαταστάσεις του Τμήματος στην Κόρινθο (Αριστοτέλους 1 & Λεωφόρος Αθηνών).

Σ’ όσους παρακολουθήσουν τουλάχιστον 11 διαλέξεις θα χορηγηθεί βεβαίωση συμμετοχής.

Θα δοθεί προτεραιότητα στους αιτούντες που δεν είναι φοιτητές του Τμήματος (φοιτητές του Τμήματος θα γίνουν δεκτοί εφόσον προκύψουν κενές θέσεις).

Η αίτηση εγγραφής και περισσότερες πληροφορίες εδώ : http://pedis.uop.gr/?page_id=1235


Πρόγραμμα διαλέξεων Χειμερινού Εξαμήνου :

28/9/16 - Η καταβαράθρωση της δημόσιας διαβούλευσης

Η απόλυτη καταβαράθρωση της έννοιας της δημόσιας διαβούλευσης

Για ακόμη μια φορά η δημοτική αρχή του κ. Πνευματικού έδειξε με ποιον τρόπο αντιλαμβάνεται και με ποιον τρόπο μπορεί να αποδυναμώσει χρήσιμες και κομβικές διαδικασίες όπως η «διαβούλευση».

Διαβούλευση για την παράταξη του κ. Πνευματικού σημαίνει η επιδίωξη να φέρει τους πολίτες, τις παρατάξεις του δημοτικού συμβουλίου και την κοινωνία προ τετελεσμένων προκειμένου να επιβάλει ολοκληρωτικά τη δική της βούληση, τη δική της αισθητική και τις δικές της, γνωστές, αρπακολλατζίδικες πρακτικές.

Έτσι παρουσιάστηκαν ξαφνικά ένα βίντεο, μακέτες και μελέτες επεξεργασμένες από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου και τον έμμισθο συνεργάτη του κ. Πνευματικού, και υποψήφιο με το συνδυασμό του στις δημοτικές εκλογές του 2014, κ. Γιάννη Παπακυριάκο, για την πλατεία «Περιβολάκια». Καμία άλλη ενημέρωση, καμία προηγούμενη γνωστοποίηση της πρόθεσης, καμία ουσιαστικά διαβούλευση επί του θέματος. Με ποια άραγε νομιμοποίηση και εντολή απασχολήθηκαν οι υπηρεσίες του Δήμου με κάτι που ουδέποτε συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο και μάλιστα εμφανίστηκε και ως ειλημμένη απόφαση ;

Όπως ακριβώς προεκλογικά ο κ. Παπακυριάκος πολιτεύτηκε με ένα βίντεο φουτουριστικών σχεδιασμών για τη Δημοτική Αγορά το οποίο αυτό-διαβουλεύτηκε, αυτο-κατασκεύασε και αυτοβούλως παρουσίασε στους πολίτες χωρίς ουδέποτε να λάβει έγκριση ακόμα και από την παράταξή του (ουδέποτε εισήχθη το εν λόγω σχέδιο στο δημοτικό συμβούλιο), έτσι ακριβώς και χθες παρουσίασε μια δική του εκδοχή για την πλατεία «Περιβολάκια», την οποία προσέτρεξε να υιοθετήσει η πλειοψηφία, προφανώς κατόπιν διαβούλευσης αυστηρά εντός των τειχών της (δεν ξέρω αν είχαν γνώση όλα τα μέλη της ή μόνο λίγα εξ αυτών).

Στο σχετικό δε δελτίο τύπου της προσχηματικής δημόσιας διαβούλευσης, που μόνο ως παρωδία διαβούλευσης μπορεί να εκληφθεί, και το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα η δημοτική αρχή αμέσως μόλις ολοκληρώθηκε η παρουσίαση (ήταν δηλαδή έτοιμο από πριν), μπορεί να διαβάσει κανείς φράσεις όπως «ενδοδαπέδια σιντριβάνια με 30 πίδακες και ποικίλα χρωμάτων», «ιδιόμορφα παγκάκια με σχέδια και εικόνες», «καλαίσθητη και υπερσύγχρονη παιδική χαρά», φράσεις που περισσότερο μοιάζουν με «καλλιτεχνικό» και μάλιστα προχειρογραμμένο καλλωπισμό τετελεσμένων, παρά αρμόζουν σε μια εμπεριστατωμένη τεχνοκρατική μελέτη.

Πουθενά δεν αναφέρονται προϋπολογισμός, κόστη, προδιαγραφές υλικών και πληροφορηθήκαμε μόνο από δήλωση του κ. Σταυρέλη ότι πρόκειται για έργο που θα απαιτήσει περί τα 4,5 εκατομμύρια ευρώ. Θα μπορούσαμε δικαιωματικά να υποθέσουμε ότι μάλλον έχουν γίνει ήδη και οι σχετικές αναθέσεις προμήθειας υλικών και εργολαβιών αφού τα πάντα έγιναν υπό άκρα μυστικότητα και καλύπτονται από πέπλο μυστηρίου. Ας μην επιχειρήσουμε στην παρούσα φάση να προβλέψουμε πιθανούς αναδόχους, αν και εικάζουμε ότι θα μπορούσαμε να το κάνουμε με μεγάλη επιτυχία. Η συνταγή είναι γνωστή πια.

Συζητάμε για την απόλυτη καταβαράθρωση της έννοιας της δημόσιας διαβούλευσης.

Θα μπορούσε κανείς πράγματι να κάνει προτάσεις αν γινόταν πραγματική διαβούλευση, όπως το να προκηρυχθεί ανοιχτός διαγωνισμός μελετών και προτάσεων που θα περιλαμβάνει φορείς όπως Πολυτεχνεία, Συλλόγους Αρχιτεκτόνων ή ακόμα και ιδιώτες, ώστε να προκύψει μια ευρεία γκάμα εκδοχών που θα μπορούσαν να τεθούν στους πολίτες σε διασφαλισμένη ηλεκτρονική ψηφοφορία και να αναδειχθεί πραγματικά η βούληση των δημοτών. Θα μπορούσαν να αναζητηθούν ευρωπαϊκοί πόροι για την υλοποίηση μέσω ΕΣΠΑ ή άλλων προγραμμάτων. Όμως αμφιβάλλω αν κάποιος από τη δημοτική αρχή γνωρίζει πως μπορούμε να διεκδικήσουμε πόρους από την ΕΕ και αυτόνομα, εκτός των όποιων Εθνικών πακέτων.  Διατηρώ επίσης επιφυλάξεις σχετικά με την προτεραιότητα που δίνει ο δήμος σε ένα έργο τέτοιας δαπάνης την ώρα που υπάρχουν σχολεία στο δήμο στα οποία τα παιδιά κάνουν μάθημα σε κοντέινερ – προκάτ, σχολεία στα οποία δεν υπάρχουν πόροι για πετρέλαιο και γενικότερα παρατηρούνται σοβαρά προβλήματα υποδομών.

Τελικά επιτέλους η δημοτική αρχή οφείλει να ενημερώσει τους πολίτες τι γίνεται με αυτό το περίφημο ταμείο το οποίο σαν ακορντεόν ανοιγοκλείνει ανάλογα με τις προθέσεις και τις φαραωνικές ονειρώξεις του κ. Πνευματικού. Πότε δεν υπάρχουν χρήματα για απλές δαπάνες της καθημερινότητας, πότε παρουσιάζονται μακέτες για έργο αξίας 4,5 εκ. ευρώ. Τι ρευστά διαθέσιμα έχει τελικά το ταμείο του Δήμου Κορινθίων ;

Και μια λεπτομέρεια. Κομπάζει η πλειοψηφία ότι αυτό που είδαμε χτες έγινε με μηδενικό κόστος. Οι μισθοί του κ. Παπακυριάκου και οι εργατοώρες των υπηρεσιών που ασχολήθηκαν με τη μακέτα από την τσέπη του κ. Πνευματικού καλύπτονται ; Δεν είναι πόροι του δήμου αυτοί ; Ή τα κερνάει κάποιος που δεν ξέρουμε τα έξοδα ;

Καλό θα ήταν η δημοτική αρχή να σοβαρευτεί όσο είναι καιρός και τουλάχιστον να μην εξευτελίζει εργαλεία όπως η διαβούλευση τα οποία θα λειτουργήσουν όπως πρέπει και σωστά όταν στο Δήμο επιστρέψουμε στην κανονικότητα των εννοιών και φύγουμε από τη διαθλαστική αντίληψη του κ. Πνευματικού που μετατρέπει σε ολοκληρωτισμό κάθε δημοκρατικό εργαλείο συμμετοχικότητας και διαλόγου.

Να ασχοληθεί με τις μεγάλες καθημερινές ανάγκες των δημοτών, με τις διαλυμένες παιδικές χαρές σε όλο το δήμο, με τα σχολειά που χρειάζονται παρεμβάσεις, με τα σοβαρά ζητήματα της ανάπτυξης και της αντιμετώπισης της ανεργίας που μετεωρικά αυξάνεται στο δήμο μας και να μην προκαλεί τον κόσμο με μεγαλοϊδεατισμούς εκατομμυρίων ευρώ που προκαλούν την κοινωνία. Έτσι και αλλιώς στις επόμενες εκλογές καμία βιτρίνα, όσο μεγάλη και να είναι δεν θα μπορεί να καλλωπίσει την πολυετή ανεπάρκειά της.

Τέλος, είναι προφανές πια και από τα λόγια που χρησιμοποίησε ο κ. Παπακυριάκος κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της μακέτας, ότι το όραμα του κ. Πνευματικού για τον τόπο είναι απέραντα, ατελείωτα απλωμένα τραπεζοκαθίσματα, καφενέδες, ταχυφαγεία, ουζερί σε κάθε δρόμο, σε κάθε γωνιά της πόλης, σε κάθε πεζοδρόμιο, σε κάθε οδό. Προφανώς για να μπορεί να έχει ευρεία γκάμα επιλογών να «διαβουλεύεται» με τους λιγοστούς φίλους του.

Νομίζω ότι αξίζει στα παιδιά μας ένα καλύτερο μέλλον από αυτό.


Βασίλης Μπαλαφας | MA Τοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη και Αυτοδιοίκηση

8/9/16 - Ψηφιακός συναγερμός στην ΕΕ

Μεταφέρω λέξη προς λέξη μερικά από όσα είπε ο o Ευρωπαίος Επίτροπος, υπεύθυνος για την ψηφιακή οικονομία, Günther Oettinger, σε πρόσφατο συνέδριο στην Αυστρία και μεταδόθηκαν από το Reuters :

«Επενδύσεις της τάξης των 600 – 700 δισεκατομμυρίων ευρώ είναι απαραίτητες στην Ευρώπη σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας. […] Αν δεν γίνουν θα χάσουμε, γιατί σημαντικές τεχνολογικές εφαρμογές δεν θα είναι δυνατές στη βιομηχανία μας.»

Ο συναγερμός του Oettinger ήχησε ακόμα πιο δυνατά όταν μίλησε για την ανάπτυξη δικτύων οπτικών ινών και τεχνολογιών 5G στην Ευρώπη σε αντιδιαστολή με τις ΗΠΑ και την Κίνα. Ο όγκος και η ταχύτητα των δεδομένων είναι ικανά πλέον να δώσουν σαφές πλεονέκτημα στις επιχειρήσεις των ΗΠΑ και της Κίνας (μέσω Google και Amazon), όχι μόνο λόγω των εξελιγμένων υποδομών αλλά και λόγω της προτυποποίησης (standardization) των δεδομένων σε μεγάλη κλίμακα.

Η Ευρώπη παρουσιάζει οξύ έλλειμμα και στις δύο διαστάσεις του θέματος. Και στις υποδομές, και στην προτυποποίηση. Και αν για το δεύτερο οι υποψίες (αν όχι οι βεβαιότητες) υπήρχαν και ήταν και ακαδημαϊκά διατυπωμένες, το πρώτο είναι ένα σοκ που για τους υποψιασμένους διαφαινόταν εδώ και τουλάχιστον μια τριετία.

Αν και ο Oettinger το απέφυγε, θα επιχειρήσω να βάλω στην υπόθεση και λίγη Πολιτική με εισαγωγική μια μόνο λέξη : «stagnation», που σημαίνει στασιμότητα. Λέξη που την ακούμε συνέχεια στα θέματα της ΕΕ γενικότερα.

Δεν υποφέρει μόνο η Ψηφιακή Οικονομία της ΕΕ από στασιμότητα. Υποφέρει συνολικά η ΕΕ με όλα σχεδόν τα θέματά της. Και αν ο δημόσιος διάλογος των τελευταίων ετών στην ΕΕ περιοριζόταν στα δημοσιονομικά και στον φρενήρη παροξυσμό των πολιτικών λιτότητας, πλέον τα θέματα που έμεναν κάτω από το χαλί αρχίζουν να σκάνε ένα ένα με αυτόνομους εκκωφαντικούς ήχους συναγερμών.

Μεταναστευτικό, ενέργεια, άμυνα, οικονομία, κοινωνία, ψηφιακή πολιτική, ενταξιακά ζητήματα, διεύρυνση, ενσωμάτωση, κοινές πολιτικές, αποτελούν μονάχα μερικές από τις διαστάσεις που εδώ και καιρό έμπαιναν κάτω από το χαλί εις το όνομα της εφαρμογής του δόγματος επιβολής εξαντλητικής λιτότητας και υπό το πρίσμα μιας στείρας λογιστικής διαχείρισης με πρότυπο κάποιο μικρό συνοικιακό μπακάλικο στα σοκάκια της πλατείας Καραϊσκάκη, με εργαλεία το τεφτέρι, το μπικ και τη λαδόκολλα για το τύλιγμα του σαλαμιού αέρος. Δεν βγαίναν τα ευρώ, έκοψε το γάλα ο «μπακαλόγατος», έκοψε τα βούτυρα, μετά έκοψε και τα είδη ψυγείου για να μην καίει πολύ ρεύμα, στο τέλος έμεινε να πουλάει φυτίνη, παστά, ρεβύθια, φασόλια και φακές από το σακί, όσες φακές είχαν απομείνει και δεν τις είχαν πάρει τα μαϊμούνια στην πλάτη δηλαδή …

Αν λοιπόν σήμερα η ΕΕ από τα πιο επίσημα χείλη ομολογεί ότι έχει μείνει πίσω τεχνολογικά κατά 600 – 700 δις ευρώ, καταλαβαίνετε για τί συζητάμε. Δεν τολμώ καν να θέσω την ομολογία αυτή σε προβολή προς την Ελλάδα όπου ακόμα ψάχνουμε αν πρέπει ή όχι να επεκτείνουμε τη χρήση του ΣΥΖΕΥΞΙΣ και σκορπάμε κατοστάρες σε εργάκια «Ψηφιακής Δημοκρατίας» και «Ψηφιακής Διαχείρισης Τουρισμού» την ώρα που οι περισσότεροι (ευτυχώς όχι όλοι) εκπρόσωποι και αιρετοί φορέων εκτελεστικής εξουσίας στη χώρα, μέχρι τον πιο μικρό δήμο, στην καλύτερη περίπτωση χειρίζονται smartphone με τη συνδρομή «Ειδικού συμβούλου μαραφετίου».

Πολλοί ίσως προσπεράσουν με ελαφρότητα την ομολογία του Oettinger ( μιλώ για ομολογία γιατί βρε αδελφέ γι” αυτό είσαι εκεί και πληρώνεσαι αδρά, για να μη φτάσουμε στο μη παρέκει ) αλλά είναι ενδεικτική για το τί τρέχει στην ΕΕ τελικά. Ή μάλλον, για το τί δεν τρέχει. Η πενταετής και πλέον προσήλωση στη λιτότητα και η ανεξήγητη εμμονή στο να γίνονται για παράδειγμα 20 Eurogroup το χρόνο για την Ελλάδα προκειμένου να τελειώνουμε με την κάθε δόση της τάξης των 4 και 5 δις, αρχίζουν να αποδεικνύουν ότι όλο το «φάρμακο» και ότι όλη η αντίληψη είναι λάθος από την αρχή. Το είχε πει ο Ομπάμα στον Μπαρόζο το 2008 στην Πράγα ότι δεν θα πάει έτσι καλά το πράγμα αλλά στην ΕΕ έχουμε την αντίστοιχη θυμοσοφία που έχουν οι Αμερικάνοι ότι «τίποτα δεν τελειώνει αν δεν τραγουδήσει η Άνγκελα».

Ποντάρω στο ότι μιλάμε για ένα θέμα βιομηχανίας που αγγίζει στον πυρήνα της την οικονομική ατμομηχανή της ΕΕ. Ίσως ο ψηφιακός συναγερμός να είναι εκείνος που μπορούν να καταλάβουν και να ξυπνήσουν στα ευρωπαϊκά κέντρα και παράκεντρα αποφάσεων. Ίσως ένα καλό ψηφιακό ξυπνητήρι να είναι πιο χρήσιμο από οτιδήποτε άλλο. Θα επανέλθουμε πιο αναλυτικά στο άμεσο μέλλον.

Του Βασίλη Μπαλάφα από το New-Deal.gr

17/8/16 - Σχετικά με την αήθη επίθεση του κ.Πνευματικού

Δείτε το βίντεο σχετικά με την αήθη επίθεση του κ. Πνευματικού και όσα κατάπτυστα είπε προκειμένου να αποφύγει να απαντήσει σε καθαρά πολιτικά επιχειρήματα που τον εξέθεσαν σχετικά με την παροχολογία και τις ακατάσχετες υποσχέσεις που έδωσε στο Κατακάλι, το Γαλατάκι και τις υπόλοιπες κοντινές τους περιοχές κατά την προεκλογική περίοδο.

Το βίντεο προέρχεται από το ekorinthos του Θύμιου Τσαρμπού.

5/8/16 - Δελτίο Ειδήσεων AXION 4/8/2016

Στο Δελτίο Ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ΑΧΙΟΝ με το Γιώργο Γουγά, φιλοξενήθηκε την Πέμπτη 4 Αυγούστου 2016 ο Βασίλης Μπαλάφας.

Η συζήτηση έγινε σχετικά με τις χυδαίες δηλώσεις του πρώην συναδέλφου, υπαλλήλου του ΚΤΕΟ Νομαρχίας Κορινθίας, κ. Πνευματικού.

Επί των όσων ακούστηκαν σε εκείνη τη συνέντευξη τύπου, η έγγραφη απάντηση αναλυτικά εδώ.

Στο Δελτίο Ειδήσεων αναλύθηκε η ουσία του ζητήματος σχετικά με τις διαβεβαιώσεις που δίνονταν από το Δήμο Κορινθίων σε επιχείρηση για παροχή πόσιμου νερού τον Ιανουάριο του 2014, ενώ ακόμα το 2016 δεν έχει πάει στην ίδια περιοχή πόσιμο νερό για τους δημότες οι οποίοι το Μάιο του 2014 υπερψήφισαν το συνδυασμό του πρώην συναδέλφου με μεγάλη διαφορά έναντι του αντίπαλου συνδυασμού υπό τις υποσχέσεις για την έλευση πόσιμου νερού.

Τελικά, για ποιους γίνονταν οι βεβαιώσεις ; Για την επιχείρηση και όχι για τους δημότες ;

Δείτε το βίντεο :

4/8/16 - Απάντηση στον πρώην συνάδελφο του ΚΤΕΟ

Θα γράψω λίγα λόγια για το σημερινό παραλήρημα του πρώην συναδέλφου, υπαλλήλου του ΚΤΕΟ της Νομαρχίας Κορινθίας, προσπαθώντας να μην πέσω στο άθλιο επίπεδό του και κυρίως διαφυλάσσοντας τους συναδέλφους μου από διάφορους κλάδους στους οποίους ανήκω εκ των τυπικών μου προσόντων.

Τηρώντας τη δεοντολογία αναρτώ και το βίντεο της απάντησής του [https://www.youtube.com/watch?v=M3mI0hbRSEk] (αν και κανείς από τους δημοσιογράφους που παραβρέθηκαν στο ρεσιτάλ λυματολάσπης που εξαπέλυσε, δεν ζήτησε με οιονδήποτε τρόπο και τη δική μου άποψη).

Για το θέμα του Technological Educational Institute of Epirus από το οποίο είναι το πρώτο μου πτυχίο, δηλώνω περήφανος γι' αυτό, πέρασα στη Σχολή με περίπου 16.000 μόρια το 1998 και αποφοίτησα με 7,81, παίρνοντας το πρώτο πτυχίο που εξέδωσε ποτέ το Τμήμα Τηλεπληροφορικής και Διοίκησης. Για τα υπόλοιπα τον αφήνω στην κρίση των συναδέλφων του κλάδου ΤΕ, της ΕΕΤΕΜ και των υπαλλήλων του Δήμου Κορινθίων της ΤΕ κατηγορίας στους οποίους προΐσταται ως αιρετός. Ας αναλογιστούν τί είπε και πόσο και αν τους αφορά η αξιολόγηση που έκανε στον κλάδο.

Το πρώτο μεταπτυχιακό μου είναι από το Kingston University του Λονδίνου και λόγω αυτού συμμετέχω επίσημα και στους απόφοιτους Kingston University Alumni Association.

Για την αρτιότητά μου ως εκπαιδευτής ενηλίκων από το 2004, με πιστοποίηση Β' Επιπέδου από το ΕΚΕΠΙΣ, με εξειδικεύσεις από το University of Illinois at Urbana-Champaign, μετά από εκατοντάδες εκπαιδευόμενους σε ΝΕΛΕ, ΚΕΚ και αλλού, τον αφήνω στην κρίση όσων με έχουν συναντήσει όλα αυτά τα χρόνια ως εκπαιδευτή ενηλίκων στις ΤΠΕ και άλλα αντικείμενα.

Το δεύτερο μεταπτυχιακό μου στις Διεθνείς Σχέσεις και Πολιτικές από το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, είναι το ίδιο το οποίο κατέχει η σύζυγος του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου κου Χασικίδη μαζί με την οποία μάλιστα ήμασταν 2 από τους 5 συνολικά συναδέλφους που βραβεύτηκαν από το Επιμελητήριο Κορινθίας για υψηλή ακαδημαϊκή επίδοση. Τον αφήνω στην κρίση της ακαδημαϊκής κοινότητας και ας πάει να εξηγήσει στον Πρόεδρό του ΔΣ την αξιολογική του θέση απέναντι στο πτυχίο της συζύγου του.

Το τρίτο μεταπτυχιακό μου στην Τοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη και Αυτοδιοίκηση (καλώς εχόντων των πραγμάτων θα το πάρω τον Οκτώβριο) προέρχεται από συνεργασία 4 Ελληνικών Πανεπιστημίων (Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου) με την Ε.Ε.Τ.Α.Α. (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης) της οποίας μέτοχος είναι και η ΚΕΔΕ. Τον αφήνω στην κρίση των συναδέλφων του στην ΚΕΔΕ για την αξιολογική του θέση επίσης.

Με βάση τους παραπάνω τίτλους είμαι μέλος του Ελληνικός Οργανισμός Πολιτικών Επιστημόνων ΕΟΠΕ - HAPSc, της ΕΠΥ, του Greek Politics Specialist Group (GPSG) του UK's Political Studies Association (PSA) και άλλων φορέων.

Έχω δημοσιευμένες εργασίες σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, σε συλλογικούς τόμους συνεδρίων και ένα βιβλίο που εκδόθηκε από τις εκδόσεις Infognomon Politics το Μάιο του 2015.

Η επαγγελματική μου καριέρα περιλαμβάνει ιδιωτικό και δημόσιο τομέα μέχρι σήμερα. Έχω υπηρετήσει μεταξύ άλλων στον τραπεζικό τομέα και διορίστηκα με το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ 21/16Κ/2004 τον οποίο μπορείτε να βρείτε και σήμερα στο διαδίκτυο σε θέση του κλάδου ΤΕ Πληροφορικής. Θα είχε ενδιαφέρον να μας πει ο εν λόγω με ποιο διαγωνισμό διορίστηκε τη δεκαετία του '80.

Αυτά είναι μερικά μόνο στοιχεία του βιογραφικού μου, περισσότερα στη διάθεση οποιουδήποτε ενδιαφερθεί.

Σε σχέση με τις εκλογές θα του συνιστούσα λίγο περισσότερο σεβασμό στους 700 περίπου ανθρώπους που με ψήφισαν στις πρόσφατες δημοτικές εκλογές, τιμώντας με με εκλόγιμη θέση σε περίπτωση εκλογής του Βασίλη Νανόπουλου και της "Συμμαχίας Πολιτών".

Για τις εκλογές του συνδικαλιστικού οργάνου της ΠΕ Κορινθίας στις οποίες αναφέρθηκε, τον αφήνω στην κρίση των συναδέλφων μου στην Υπηρεσία, εκείνοι ξέρουν τι και πως.

Από τον περασμένο Μάρτιο είμαι υποψήφιος Διδάκτορας, αλλά αυτό είναι πολύ πρώιμο και δεν είναι άξιο εκτενούς αναφοράς επί της παρούσης.

Δεν θέλω όμως να αφήσω εκτός, όπως έκανε εκείνος, την ταμπακιέρα. Επί της ταμπακιέρας η σιωπή του ήταν εκκωφαντική. Εγώ δεν αντιτάχθηκα ούτε στην επένδυση, ούτε ζήτησα να μην είχε εγκριθεί όπως ΨΕΥΔΩΣ αναφέρει.

Είπα πολύ απλά ότι έδινε βεβαιώσεις από τον Ιανουάριο του 2014 για παροχή πόσιμου νερού 609.450 λίτρων ημερησίως και η ίδια περιοχή για τους κατοίκους σήμερα ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ, έδινε βεβαιώσεις για αποκομιδή των απορριμμάτων από το συγκρότημα και τα παράπονα σε όλο το Δήμο για τα σκουπίδια είναι τεράστια, ενώ το σχέδιο προβλέπει εγκατάσταση ΙΔΙΟΚΤΗΤΟΥ εξωτερικού δικτύου μεταφοράς ιαματικού νερού από την πηγή στο συγκρότημα, και ΟΦΕΙΛΕΙ να εξηγήσει με ποιον τρόπο θα γίνει και σε ποιες ποσότητες ώστε να υπάρχει και ελεύθερη πρόσβαση στην πηγή και επάρκεια για χρήση από άλλους.

Είπα πολύ συγκεκριμένα ότι η περιοχή τον υπερψήφισε με τεράστια διαφορά σε σχέση με τον αντίπαλο συνδυασμό λόγω των υποσχέσεων για πόσιμο νερό, τη στιγμή που από τον Ιανουάριο του 2014 ο ίδιος υποσχόταν τεράστιες ποσότητες νερού σε μονάδα στην ίδια περιοχή.

Γιατί λοιπόν δεν το έκανε πρώτα για τους πολίτες και πήγαινε το Μάιο του 2014 και "πούλαγε" εκδούλευση αφού ήδη είχε δεσμευθεί στη μονάδα ότι θα πήγαινε νερό εκεί ;

Επίσης, για ποιο λόγο έφερνε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο το 2015, αφού οι Υπηρεσίες ήδη είχαν δώσει τις σχετικές βεβαιώσεις από τον Ιανουάριο του 2014 και γιατί το Μάρτιο του 2015 φιλικά του ΜΜΕ εγκαλούσαν τον κ. Καλλίρη για μη ενημέρωση της Κορίνθου επί της μονάδας ;

Το σχετικό δημοσίευμα εδώ :

Αυτά ήταν τα απλά ερωτήματα τα οποία δεν απάντησε ποτέ και επέλεξε να κάνει τις κατάπτυστες δηλώσεις που βλέπετε στο βίντεο που ακολουθεί.

Ελπίζω κάποια στιγμή να μου δοθεί και εμένα η ευκαιρία να κάνω έναν τηλεοπτικό μονόλογο σχετικά ή ακόμα και έναν διάλογο μαζί του επί ΟΛΩΝ όσων λέει στο βίντεο.

Του εύχομαι καλό Αύγουστο, καλά μυαλά και κυρίως καλύτερη συγκρότηση στο μέλλον σε όσα λέει. Γιατί εκπροσωπεί και έναν θεσμό που είναι για όλους τους πολίτες και δεν συμπίπτει με το πρόσωπό του, ούτε με τον χαρακτήρα του. Και ψυχραιμία. Ψυχραιμία και ηρεμία γιατί είμαστε μόνο στην αρχή. Τα καλύτερα έρχονται.

Με συγχωρείτε για το μακροσκελές της ανάρτησης, αλλά μόνο από εδώ έχει επιτραπεί μέχρι στιγμής να απαντήσω.

- Επιστολή Δ.Σιάχου - 3/8/2016

3 Αυγούστου 2016

Προς κο Αλέξανδρο Πνευματικό
Δήμαρχο Κορινθίων

«Απαίτηση για ανάκληση των απαξιωτικών χαρακτηρισμών σας για τα ΤΕΙ και τους Πτυχιούχους τους»

Κύριε Δήμαρχε,

Έπεσε στην αντίληψή μας, συνέντευξή σας στην οποία καταφέρεστε με απολύτως απαξιωτικούς όρους ενάντια στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και τους πτυχιούχους τους.

Δεν μας αφορούν οι όποιες διαφωνίες σας εντός ή εκτός Δημοτικού Συμβουλίου. Αν και ο λόγος σας δεν ταιριάζει καθόλου με την αισθητική και το ήθος μας, δεν είναι αρμοδιότητά μας να κρίνουμε το ύφος σας και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε πολιτικούς σας αντιπάλους.

Όμως είμαστε υποχρεωμένοι να απαιτήσουμε να ανακαλέσετε τα λεγόμενά σας και την αναφορά σας στα ΤΕΙ. Αν και θα έπρεπε να το γνωρίζετε, σας πληροφορούμε ότι τα ΤΕΙ μαζί με τα Πανεπιστήμια, ανήκουν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.

Οι απόφοιτοι όλων των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας, έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν τις σπουδές τους τόσο σε Μεταπτυχιακό Επίπεδο, όσο και σε επίπεδο Διδακτορικού.

Σειρά αποφοίτων των Τ.Ε.Ι., έχει πραγματοποιήσει Μεταπτυχιακές και Διδακτορικές σπουδές σε σπουδαία Πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής, ενώ μεγάλος αριθμός από αυτούς συνεχίζει την Έρευνα σε μεταδιδακτορικό επίπεδο.

Μεγάλος επίσης αριθμός αποφοίτων, κοσμεί όλες τις βαθμίδες Ακαδημαϊκού Προσωπικού σε Πανεπιστήμια της Ελλάδος και του Εξωτερικού.

Απαιτούμε την άμεση ανάκληση των προσβλητικότατων για εμάς δηλώσεών σας και επιφυλασσόμαστε για κάθε νόμιμο δικαίωμά μας.

Δημήτρης Σιάχος
Γραμματέας ΕΚΟ Μηχανικών Τ.Ε.
Πανελλήνια ΔΑΚΕ Μηχανικών
Μέλος Πολιτικής Επιτροπής Ν.Δ.

27/7/16 - Εισήγηση στο 6ο e-Gov Forum 2016 (video)

Την Πέμπτη 26 Μαΐου 2016 έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Νοvotel στην Αθήνα το 6ο Ετήσιο Σύνεδριο "e-Government Forum" με βασικό θεματικό τίτλο "Λειτουργικός και Παραγωγικός Δημόσιος Τομέας: Οι Ψηφιακές Τεχνολογίες έχουν τις λύσεις".

Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε σε μία περίοδο κατά την οποία σχεδιάζονται σημαντικά έργα παρέμβασης και διαλειτουργικότητας στον Δημόσιο τομέα, τα οποία και θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για νέες ψηφιακές υπηρεσίες.

Σε συνέχεια της παρουσίας του 2015, με την εισήγηση "Done is the engine for more: Καλές πρακτικές – Μια bottom-up προσέγγιση", το Τμήμα Πληροφορικής της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας ήταν και πάλι παρών, αυτή τη φορά στη 2η θεματική συνεδρία "Σχεδιασμός, Υλοποίηση, Ανάπτυξη και Αξιοποίηση Εφαρμογών και Υποδομών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης", παρουσιάζοντας την εισήγηση με τίτλο "To be done, make it simple. Ο κίνδυνος της ψηφιοποίησης της γραφειοκρατίας".
Ο Βασίλης Μπαλάφας [MSc in Data Communications, MA in International Relations and Policies (Governance)] παρουσίασε ουσιαστικά το επόμενο βήμα των ενεργειών που αναλύθηκαν το 2015 και είχαν επικεντρωθεί στον τρόπο με τον οποίο μια προσέγγιση αλλαγών "από κάτω προς τα πάνω" μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών με πρακτικές που διευκολύνουν την καθημερινή λειτουργία, ενισχύουν τη λογοδοσία, ενδυναμώνουν την ανάληψη πρωτοβουλιών και αποκαθιστούν σε μεγάλο βαθμό πολλά από εκείνα που αποτελούν το πλέγμα μονότονων, μονόπλευρων και αρκετές φορές άδικων αντιλήψεων σε σχέση με το Δημόσιο Τομέα.

Σε συνέχεια της ανάρτησης που περιείχε σχετικές πληροφορίες και την παρουσίαση σε μορφή διαφανειών, την οποία μπορείτε να δείτε εδώ, σήμερα δόθηκαν στη δημοσιότητα από τους διοργανωτές τα βίντεο των εισηγήσεων :

17/6/16 - To be done, make it simple - 6ο e-Gov Forum

Την Πέμπτη 26 Μαΐου έλαβε χώρα στο ξενοδοχείο Νοvotel στην Αθήνα το 6ο Ετήσιο Σύνεδριο "e-Government Forum" με βασικό θεματικό τίτλο "Λειτουργικός και Παραγωγικός Δημόσιος Τομέας: Οι Ψηφιακές Τεχνολογίες έχουν τις λύσεις".Το Συνέδριο πραγματοποιήθηκε σε μία περίοδο κατά την οποία σχεδιάζονται σημαντικά έργα παρέμβασης και διαλειτουργικότητας στον Δημόσιο τομέα, τα οποία και θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για νέες ψηφιακές υπηρεσίες.

Η κύρια θεματολογία του κινήθηκε γύρω από τις στρατηγικές, τις τεχνολογίες και μεθοδολογίες Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Αναδιάρθρωσης Διαδικασιών [ BPR ], αξιοποίησης στελεχιακού δυναμικού [ HR ], αξιοποίησης Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών προκειμένου να αξιοποιηθούν οι ψηφιακές υποδομές που ήδη λειτουργούν και να αναπτυχθούν νέες προκειμένου να αξιοποιηθούν ολοκληρωμένες και ασφαλείς υπηρεσίες από τον Ελληνα πολίτη και την Δημόσια Διοίκηση.

Σε συνέχεια της παρουσίας του 2015, με την εισήγηση "Done is the engine for more: Καλές πρακτικές – Μια bottom-up προσέγγιση", το Τμήμα Πληροφορικής της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας ήταν και πάλι παρών, αυτή τη φορά στη 2η θεματική συνεδρία "Σχεδιασμός, Υλοποίηση, Ανάπτυξη και Αξιοποίηση Εφαρμογών και Υποδομών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης", παρουσιάζοντας την εισήγηση με τίτλο "To be done, make it simple. Ο κίνδυνος της ψηφιοποίησης της γραφειοκρατίας". Ο Βασίλης Μπαλάφας [MSc in Data Communications, MA in International Relations and Policies (Governance)] παρουσίασε ουσιαστικά το επόμενο βήμα των ενεργειών που αναλύθηκαν το 2015 και είχαν επικεντρωθεί στον τρόπο με τον οποίο μια προσέγγιση αλλαγών "από κάτω προς τα πάνω" μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών με πρακτικές που διευκολύνουν την καθημερινή λειτουργία, ενισχύουν τη λογοδοσία, ενδυναμώνουν την ανάληψη πρωτοβουλιών και αποκαθιστούν σε μεγάλο βαθμό πολλά από εκείνα που αποτελούν το πλέγμα μονότονων, μονόπλευρων και αρκετές φορές άδικων αντιλήψεων σε σχέση με το Δημόσιο Τομέα.

Η φετινή εισήγηση "To be done, make it simple. Ο κίνδυνος της ψηφιοποίησης της γραφειοκρατίας" αφορούσε στο συχνό φαινόμενο του να "πνίγονται" σημαντικές αλλαγές μέσα στον καθημερινό κυκεώνα της γραφειοκρατίας ο οποίος απασχολεί αμφίδρομα, και τα στελέχη των Υπηρεσιών και τους πολίτες. Η συχνή μετάφραση της παραγωγικότητας και της αποδοτικότητας με αθροίσματα πρωτοκόλλων δεν μπορεί πλέον, στην εποχή ευρείας χρήσης των ΤΠΕ, να αποτελεί δίκαιο και ασφαλή δείκτη. Δεν είναι αρκετό να επιδιώκουμε να γίνονται "πράγματα", αλλά πρέπει να γίνονται με τρόπο απλό, απαλλαγμένα από τις δαιδαλώδεις "τυπικότητες" που πολλές φορές χωρίς λόγο παράγουν περιττή γραφειοκρατία. Το ίδιο το πλαίσιο λειτουργίας είναι εκείνο που σε αρκετές περιπτώσεις περιορίζει εξαντλητικά τη δυνατότητα της γρήγορης και άμεσης εξυπηρέτησης, ενώ η συνήθεια του κανονιστικού πλαισίου να υπεραναλύει τις όποιες διαδικασίες καταλήγει να γίνεται τροχοπέδη για την ομαλή διεξαγωγή τους.

Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα με τα οποία ασχολήθηκε επισταμένα το Τμήμα Πληροφορικής της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας ήταν η "Διαύγεια" και οι "ψηφιακές υπογραφές".

Στην περίπτωση της "Διαύγειας", εδάφια των νόμων 3861/2010 και 4057/2012 χωρίς ιδιαίτερο λόγο προσέθεταν "τυπικότητες" και "αυστηρές" διατυπώσεις που δυσχέραιναν την καθολική εμπλοκή των εργαζομένων. Η διαδικασία δε της εκπαίδευσης των εργαζομένων που τελικά συγκεκριμενοποιήθηκε με την εγκύκλιο 20868/29-9-2010 δημιουργούσε ένα τεράστιο κενό καθώς αφορούσε τελικά μόνο στις κεντρικές υπηρεσίες των Υπουργείων. Στην Π.Ε. Κορινθίας ο "κάβος" ξεπεράστηκε με εσωτερική εκπαίδευση στις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ), που οργάνωσε και υλοποίησε το Τμήμα Πληροφορικής. Με 2 εκπαιδευτές - εργαζομένους του Τμήματος (Γ.Βλάχος - Β.Μπαλάφας), πιστοποιημένους από το ΙΔΕΚΕ και το ΕΚεΠις αντίστοιχα, και τη βοήθεια της συναδέλφου Δ.Μιχαλοπούλου, εκπαιδεύτηκαν σε 4 τμήματα περίπου 50 εργαζόμενοι σε ένα πρόγραμμα 3 εβδομάδων με τρίωρα μαθήματα συνολικά 30 ωρών. Ως αποτέλεσμα, σήμερα στην ΠΕ Κορινθίας, σε σύνολο περίπου 187 εργαζομένων (όλων των ειδικοτήτων), περισσότεροι από 70 διαθέτουν κωδικούς στη "Διαύγεια" και την αξιοποιούν. Η κεφαλική ομάδα έργου διατηρεί απλώς επικουρικό και διαχειριστικό χαρακτήρα, ενώ είναι πολύ εύκολη η ένταξη νέων χρηστών λόγω της συνεχούς κοινής εμπειρίας που αναπτύσσεται.

Η προετοιμασία αυτή είχε ήδη κατεύθυνση και προς την υλοποίηση της διαδικασίας των ψηφιακών υπογραφών. Το πρώτο Προεδρικό Διάταγμα που αναφερόταν σε αυτές το 2001 (150) ακολούθησε πλήθος προεδρικών διαταγμάτων, νόμων, αποφάσεων, εγκυκλίων το 2002, 2004, 2006, 2007, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, ενώ η έλευση του "Καλλικράτη" προσέθεσε θέματα σχετικά με τη διαδικασία απόκτησης ψηφιακής υπογραφής από τους εργαζομένους. Σήμερα ακόμα συζητούμε για την υλοποίηση της διαδικασίας των ψηφιακών υπογραφών με ένα ήδη διαμορφωμένο τεράστιο και πολύπλοκο "θεσμικό" πλαίσιο που ήδη περιγράφηκε.

Στην Π.Ε. Κορινθίας επιχειρήσαμε την απλοποίηση της όλης διαδικασίας στον τύπο και στην πράξη. Φτιάξαμε έναν σύντομο πρόχειρο οδηγό 3 σελίδων, συνοπτικές οδηγίες για την αίτηση και την έκδοση, παραμετροποιήσαμε Η/Υ ώστε να είναι έτοιμοι και προχωρήσαμε σε δοκιμαστικές εσωτερικές ανταλλαγές ψηφιακά υπογεγραμμένων εγγράφων. Χρησιμοποιήσαμε και τις παλιές κάρτες ψηφιακής υπογραφής του ΣΥΖΕΥΞΙΣ και νέα σύγχρονα tokens. Κάναμε επιδείξεις για τις υπογραφές και χρησιμοποιήσαμε ψηφιοποιημένες φυσικές υπογραφές σε εικόνες jpg για ευκολότερη εξοικείωση των εργαζομένων ενώ ξεπεράσαμε τη δυσκολία εκχώρησης με χορήγηση ψηφιακής υπογραφής για "ακριβή αντίγραφα".

Ως κεντρική θεώρηση έγιναν οι εξής παραδοχές : i) δεν διαχωρίζουμε την ψηφιακή από τη φυσική υπογραφή, ii) σε περίπτωση διαφωνιών εξουσιοδότησης χρησιμοποιούμε το ψηφιακό "ακριβές αντίγραφο", iii) η ψηφιακή υπογραφή δεν θεωρείται διοικητική εκχώρηση. Ήδη 20 εργαζόμενοι της Π.Ε. Κορινθίας διαθέτουν ψηφιακή υπογραφή και την εφαρμόζουν.

Σε επίπεδο διαχείρισης αυτών των αλλαγών κινηθήκαμε με τρία στάδια, την ενημέρωση, την κατανόηση και την αποδοχή ώστε να αναπτύξουμε δεξιότητες, να μειώσουμε συγκρούσεις, να δημιουργήσουμε συνθήκες συνεργασίας και εμπιστοσύνης και εν τέλει να καταφέρουμε να υλοποιήσουμε "πράγματα".

Συμπερασματικά, καταλήγουμε ότι η όποια αλλαγή δεν μπορεί να επικεντρωθεί μόνο στη χρήση καινοτόμων ΤΠΕ. Η έγκαιρη προετοιμασία προσωπικού και υπηρεσιών είναι ο παράγοντας – κλειδί για τη συμμετοχή όλων. Ο ρόλος εκείνων που πρέπει να διευκολύνουν τη διαδικασία είναι ζωτικός. Η διαδικασία εξέλιξης πρέπει να διευκολύνεται και να ενθαρρύνεται, οι συμμετέχοντες πρέπει να διευκολύνονται στο να κατανοήσουν τους όρους και τον τρόπο χρήσης, πρέπει να υπάρχει μεγάλος βαθμός κατανόησης. Εκείνοι που λαμβάνουν αποφάσεις πρέπει να θέτουν ρεαλιστικούς στόχους. Ανατροφοδότηση και ενημέρωση είναι βασικοί παράγοντες. Πρέπει να αποφεύγεται η ψηφιοποίηση της γραφειοκρατίας και της εμμονής στον «τύπο».

Η παρουσίαση συγκέντρωσε και φέτος το ενδιαφέρον των συμμετεχόντων και απέσπασε θετικά σχόλια.

Ευχαριστώ θερμά τον κο Γιάννη Χαλαβαζή που μας έδωσε και φέτος την ευκαιρία να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας, καθώς και όλους όσους εργάστηκαν σκληρά για την πραγματοποίηση του Συνεδρίου.

Ολόκληρη την παρουσίαση σε μορφή διαφανειών μπορείτε να τη βρείτε στη διεύθυνση : http://www.slideshare.net/xwingb/6-egovernment-forum-2016-to-be-done-make-it-simple

Βασίλης Μπαλάφας

MSc in Data Communications
MA in International Relations and Policies (Governance)
τελειόφοιτος MA «Τοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη και Αυτοδιοίκηση»


*************************

Εργαζόμενοι Τμήματος Πληροφορικής ΠΕ Κορινθίας :

•  Δημήτρης Βασιλειάδης (Προϊστάμενος)
•  Βασίλης Μπαλάφας
•  Γιάννης Βλάχος
•  Γιώργος Ιωάννου

 

7/6/16 - Τουριστική ανάπτυξη στην τύχη δεν γίνεται

Τουριστική ανάπτυξη στην τύχη δεν γίνεται

Συνηθίζουμε, μονότονα, κάθε χρόνο τέτοια εποχή να διαπιστώνουμε στο Δήμο Κορινθίων ότι για μια ακόμα σεζόν ο τόπος μας είναι καθολικά απροετοίμαστος για την τουριστική περίοδο. Κάθε χρόνο διαπιστώνουμε ότι το προηγούμενο διάστημα δεν έγιναν όσα θα έπρεπε για να σχηματοποιήσουμε ένα ολοκληρωμένο τουριστικό προϊόν, ότι δεν προετοιμάστηκαν οι παραλίες και άλλοι χώροι ενδιαφέροντος, ότι δεν δημιουργήσαμε ένα προωθητικό πλέγμα που θα μπορούσε να προκαλέσει σταδιακά τουριστική ανάπτυξη στην περιοχή μας.

Σαφώς και η αφορμή για το άρθρο αυτό είναι οι πρόσφατοι κροταλισμοί του Δημάρχου Κορινθίων σε ό,τι αφορά στις γαλάζιες σημαίες και την «ηθελημένη», αν κατάλαβα καλά, εξαίρεση του Δήμου μας από τη διαδικασία πιστοποίησης των παραλιών του. Τα επιχειρήματα που διατυπώθηκαν υπέρ αυτής της εξαίρεσης είναι στην πλειοψηφία τους έωλα, ωστόσο θα μπορούσε κανείς να τα «αντέξει» αν ο Δήμος είχε άλλο τρόπο τουριστικής ανάδειξης της περιοχής και αν είχε ξεδιπλώσει μια εκτεταμένη τουριστική στρατηγική που θα μπορούσε να υπερκαλύψει τα οφέλη του να διαθέτει ένας τόπος παραλίες με «γαλάζιες σημαίες». Οφέλη που δεν έχουν μόνο τουριστική διάσταση, αφορούν άμεσα και στους πολίτες που πηγαίνουν στις παραλίες γιατί σχετίζονται με την οργάνωση, την καθαριότητα, την επίβλεψη και την ασφάλειά τους.

Η αιτία βέβαια του άρθρου εδράζεται στη διαχρονικότητα του συμπεράσματος ότι «για άλλη μια χρονιά δεν κάναμε τίποτα, δεν είμαστε έτοιμοι». Παρά την επιτροπή που συστήθηκε, και φέτος η χρονιά χάθηκε. Γιατί η τουριστική ανάπτυξη, αφενός, δεν είναι υπόθεση μιας μάζωξης με δημοσιογράφους σε γνωστή ταβέρνα, και αφετέρου μια τέτοια επιτροπή πρέπει να έχει «νεύρο», να έχει σχέδιο και κυρίως μοχλούς εντός της που θα την κρατούν σε εγρήγορση και δεν θα είναι ο καθένας σε αυτή απλώς και μόνο για να φέρει περήφανα την ταμπέλα «μέλος τουριστικής επιτροπής».

Επιπροσθέτως, αποτελεί πια κοινό τόπο η διαπίστωση ότι κανείς Δήμος της Κορινθίας δεν μπορεί πλέον μόνος του, κανείς δεν μπορεί να λειτουργήσει μεμονωμένα ως πόλος προσέλκυσης επιφέροντας ενδεχομένως οφέλη και για τους υπόλοιπους. Όμως, ο Νομός Κορινθίας διαθέτει το εξαιρετικό πλεονέκτημα του κοινού παραλιακού μετώπου, που περιλαμβάνει πέντε από τους συνολικά έξι δήμους του, στον Κορινθιακό Κόλπο (με τη φυσική συνέχεια του μετώπου προς τον Σαρωνικό). Αν και για πολλά χρόνια η αξιοποίηση αυτού του χαρακτηριστικού γινόταν κυρίως από την πόλη του Λουτρακίου (στο σημερινό Δήμο Λουτρακίου – Αγίων Θεοδώρων – Περαχώρας) με εισροές κατά πλειοψηφία εγχώριου τουρισμού τους θερινούς μήνες, η κατάσταση έχει πια μεταβληθεί δραματικά.

Η πολυετής οικονομική κρίση στη χώρα μας έχει μειώσει κατακόρυφα τις εγχώριες τουριστικές ροές, ενώ ταυτόχρονα συνεχώς παρατηρείται ετήσια αύξηση των τουριστών από το εξωτερικό. Σε ένα πλαίσιο έντονου ανταγωνισμού από άλλους «κατεστημένους» τουριστικούς προορισμούς στην Ελλάδα και λόγω της πολυετούς εμπειρίας τους, οι δήμοι του παραλιακού μετώπου της Κορινθίας, μεταξύ των οποίων και ο Δήμος Κορινθίων, δεν μπορούν μεμονωμένα να διεκδικήσουν επιτυχώς αξιοσημείωτο κομμάτι αυτών των τουριστικών εισροών.

Οι συνεργασίες με τους όμορους δήμους, το Δήμο Λουτρακίου – Αγίων Θεοδώρων – Περαχώρας και το Δήμο Βέλου – Βόχας, αλλά και οι συνολικές διαδημοτικές συνεργασίες που μπορούν να συμπεριλάβουν και τους άλλους δύο δήμους, ήτοι το Δήμο Σικυωνίων και το Δήμο Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης, με άξονα την τουριστική ανάπτυξη, μπορούν να συμβάλουν αποφασιστικά στην αξιοποίηση ενός κοινώς διαμορφωμένου πλαισίου προσφερόμενων τουριστικών προϊόντων και υπηρεσιών.

Επιπλέον συνεργασίες διαβαθμικού ή ακόμα και υπερτοπικού χαρακτήρα μπορούν να ενεργοποιήσουν δράσεις σε όλο το φάσμα του τρίπτυχου Οικονομία – Κοινωνία – Περιβάλλον και να λειτουργήσουν συνεκτικά από πλευράς ισχυρών χαρακτηριστικών του κάθε δήμου, και θεραπευτικά στις όποιες αδυναμίες τους, μέσω της ανταλλαγής τεχνογνωσίας, καλών πρακτικών, αξιοποίησης δικτύων.

Ο κεντρικός στόχος μπορεί να είναι η ανάδειξη και η προώθηση ενός οριζόντιου πλέγματος πλεονεκτημάτων και χαρακτηριστικών, που από τη μια πλευρά θα αναδεικνύουν μια κοινή ταυτότητα που εδράζεται στα ιστορικά χαρακτηριστικά των δήμων, και από την άλλη πλευρά τα ισχυρά εκείνα ιδιοχαρακτηριστικά του κάθε δήμου τα οποία μπορούν να αποτελέσουν σημεία ενδιαφέροντος για διαφορετικά τμήματα των τουριστών.

Το παραλιακό μέτωπο μπορεί να προωθείται επικοινωνιακά ως μια ενιαία οντότητα τουριστικού προορισμού και κάθε περιοχή να διεκδικεί με βάση τα δικά της χαρακτηριστικά μερίδιο αγοράς. Στο πέρασμα του χρόνου θα μπορούσαν οι συνεργασίες αυτές να βελτιώσουν τελικά συνολικά όλες τις περιοχές του παραλιακού μετώπου, αναβαθμίζοντας έτσι την ικανότητά τους να προσελκύουν τουρισμό.

Οι συνεργασίες μπορούν να επιφέρουν αποτελέσματα μεγαλύτερης κλίμακας καθώς η συνένωση πόρων και μέσων, η συνεργασία σχετικών υπηρεσιών των δήμων και η ανάπτυξη μιας ενιαίας κουλτούρας προσέγγισης στο πεδίο του τουρισμού, θα ενισχύσουν το βεληνεκές των προωθητικών ενεργειών και θα δώσουν την αίσθηση μιας οργανωμένης, ενιαίας τουριστικής οντότητας που θα καθίσταται θελκτική λόγω της συνολικής αξιοποίησης των δυνατών χαρακτηριστικών κάθε δήμου (αρχαιολογικοί χώροι, αξιοθέατα, νυχτερινή ζωή, ξενοδοχειακές μονάδες, οδικό δίκτυο, συνολικό δίκτυο συγκοινωνιών).

Δυστυχώς όμως τα κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν. Υπάρχουν άνθρωποι σε θεσμικό επίπεδο που να γνωρίζουν και να μπορούν να αξιοποιήσουν τα πολλά και διαθέσιμα σχετικά εργαλεία μέσα από τα Επιχειρησιακά Προγράμματα των Δήμων ; Υπάρχουν αιρετοί που να έχουν τη διάθεση να συνεργαστούν και να αξιοποιήσουν ανθρώπινο δυναμικό προς αυτές τις κατευθύνσεις ; Υπάρχουν Δημοτικές Αρχές που να μπορούν να κινηθούν πέρα από τις μεγαλόστομες – κενές περιεχομένου – ανακοινώσεις και από τα αναθέματα που εκστομίζουν προκειμένου να καλύψουν τις ευθύνες τους ; Υπάρχει κάποιο σχέδιο, μια στρατηγική, διατυπωμένη, που να οδηγεί σε συγκεκριμένες δράσεις προετοιμασίας και παρέμβασης ; Γιατί όπως και να το κάνουμε, τουριστική ανάπτυξη στην τύχη δεν γίνεται.


Βασίλειος Μπαλάφας

τελειόφοιτος ΠΜΣ «Τοπική και Περιφερειακή Ανάπτυξη και Αυτοδιοίκηση»

22/5/16 - 6ο e-Government Forum - Εγγραφές

Στο Ξενοδοχείο Νοvotel (Μιχαήλ Βόδα 4-6, Αθήνα) θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 26 Μαϊου το 6ο Ετήσιο Σύνεδριο "e-Government Forum" με βασικό θεματικό τίτλο "Λειτουργικός και Παραγωγικός Δημόσιος Τομέας: Οι Ψηφιακές Τεχνολογίες έχουν τις λύσεις".

Το 6ο e-Government Forum πραγματοποιείται σε μία περίοδο κατά την οποία σχεδιάζονται σημαντικά έργα παρέμβασης και διαλειτουργικότητας στον Δημόσιο τομέα, τα οποία και θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για νέες ψηφιακές υπηρεσίες.

Παράλληλα η θεσμοθέτηση της Γεν. Γραμματείας Ψηφιακής Πολιτικής αλλάζει ριζικά τις διαδικασίες σχεδιασμού και υλοποίησης των έργων ΤΠΕ/ICΤ στον Δημόσιο τομέα.

Η κύρια θεματολογία του αφορά τις στρατηγικές, τις τεχνολογίες και μεθοδολογίες Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Αναδιάρθρωσης Διαδικασιών [ BPR ], αξιοποίησης στελεχιακού δυναμικού [ HR ], αξιοποίησης Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών προκειμένου να αξιοποιηθούν οι ψηφιακές υποδομές που ήδη λειτουργούν και να αναπτυχθούν νέες προκειμένου να αξιοποιηθούν ολοκληρωμένες και ασφαλείς υπηρεσίες από τον Έλληνα πολίτη και την Δημόσια Διοίκηση.


Η ΔΙΑΡΘΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ    
To 6o e-GOVERNMENT FORUM 2016 χωρίζεται στις εξής διακριτές συνεδριάσεις με ενδεικτικές ώρες διεξαγωγής:

Αρχική Συνεδρίαση  [09:30 – 10:00]
Εναρκτήρια Συνεδρίαση,
Κεντρική Ομιλία

1η Συνεδρίαση [10:00-11:30 ]

Στρατηγική και Τακτική Μεταρρυθμίσεων στον Δημόσιο τομέα: H συνεδρίαση θα γίνει σε Ολομέλεια στην κεντρική αίθουσα του Ξενοδοχείου, όπου υψηλόβαθμα στελέχη Υπουργείων, Φορέων, Οργανισμών, Δημοσίων Υπηρεσιών αλλά και εταιρειών θα αναπτύξουν αρχές και στοιχεία στρατηγικής και τακτικές Μεταρρυθμίσεων στον Δημόσιο Τομέα με στόχο την ανάδειξη του στελεχιακού δυναμικού του Δημόσιου τομέα, την αύξηση της παραγωγικότητας και την μείωση του λειτουργικού κόστους.
Ακολουθούν παράλληλες συνεδριάσεις και workshops των εταιρειών.

2η Συνεδρίαση με Παράλληλες Συνεδρίες [12:00-15:00 ]

Σχεδιασμός, Υλοποίηση, Ανάπτυξη και Αξιοποίηση Εφαρμογών και Υποδομών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης: Οι παράλληλες συνεδρίες θα έχουν ως θεματολογικές κατευθύνσεις τον Σχεδιασμό, την Υλοποίηση και Ανάπτυξη Εφαρμογών και Υποδομών Ψηφιακών Τεχνολογιών και Επικοινωνιών με βασικά θέματα: 
A) Βέλτιστες πρακτικές αναδιάρθρωσης διαδικασιών [BPR], μεθοδολογίες αξιοποίησης προσωπικού [ΗR], επιτυχημένες εγκαταστάσεις, τεχνολογίες και μεθοδολογίες που προτείνονται για να βελτιωθεί το επίπεδο υπηρεσιών και αποτελεσματικότητας της Δημόσιας Διοίκησης και των Δημοσίων Υπηρεσιών
Β) Πληροφορική, Λύσεις, Εφαρμογές και Υπηρεσίες. Διαλειτουργικότητα, Data Centers και Cloud, επιχειρησιακές εφαρμογές ΕRP, Παράγοντες Ανάπτυξης Κυβερνητικών Εφαρμογών, Ανοιχτά Δεδομένα, Portals, Case Studies, Δημοσίων Συστημάτων κ.α. 
Γ) Ψηφιακές Επικοινωνίες, Υποδομές, Κυβερνητικά Δίκτυα Επικοινωνιών, Υπηρεσίες, Mobile Εφαρμογές και Ασφάλεια.  Παραγωγικότητα και συστήματα Επικοινωνιών, Διαχείριση Ασφάλειας Κρίσιμων Υποδομών σε περιβάλλον Cloud, Στρατηγική Ασφάλειας Κυβερνητικών Εφαρμογών. Προστασία δομών Big Data. Ανάλυση και διαχείριση επικινδυνότητας.

3η Συνεδρίαση σε Ολομέλεια [15:30-17:00 ]
Ανάπτυξη Συστημάτων και Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης εν μέσω οικονομικής κρίσης:
H συνεδρίαση θα γίνει σε Ολομέλεια κατά την οποία κυβερνητικοί και πολιτικοί παράγοντες, ανώτατα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης, εκπρόσωποι Φορέων και εταιρειών, Πανεπιστημιακοί Καθηγητές θα αναφερθούν στην σημερινή κατάσταση της Δημόσιας Διοίκησης, στις αναγκαιότητα άμεσης ανάληψης πρωτοβουλιών, στην ταχύτερη υλοποίησης έργων ψηφιακής τεχνολογίας.

Σε όλες τις Συνεδρίες έχουν προσκληθεί να μιλήσουν σημαντικά στελέχη δημοσίων υπηρεσιών με ευθύνη στους τομείς Διοίκησης, Πληροφορικής, καθώς και στελέχη επιχειρήσεων Τηλεπικοινωνιών, Πληροφορικής και Ψηφιακής Ασφάλειας.


Πληροφορίες για τον τόπο διεξαγωγής, το αναλυτικό πρόγραμμα, τους ομιλητές, καθώς και τον τρόπο εγγραφής, μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα e-govforum.gr.

7/4/16 - Γιατί η Αντιπολίτευση πρέπει να παίξει «εκτός έδρας»

Το τελευταίο διάστημα και ειδικά μετά το δημοψήφισμα και τις πρόσφατες Εθνικές εκλογές, έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να παρακολουθεί κανείς καθημερινά την αντιπαράθεση μεταξύ της Κυβέρνησης και των κομμάτων της Αντιπολίτευσης και κυρίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Χρονικά απέχουμε από το δημοψήφισμα κάτι λιγότερο από δέκα μήνες και από τις εκλογές μόλις 7 μήνες. Τα χρονικά διαστήματα αυτά, ενώ στην πραγματικότητα είναι πολύ μικρά, φαντάζουν πλέον πολύ μεγαλύτερα υπό τη λογική του συμπιεσμένου πολιτικού και των πυκνών γεγονότων που περιέχουν.

Από την υπογραφή του πρώτου μνημονίου και μετά, η πολιτική χρονολωρίδα στην Ελλάδα έχει έτσι και αλλιώς αποκτήσει διαφορετικό τρόπο κατάτμησης και τοποθέτησης οροσήμων, που ναι μεν δεν απέχουν πολύ μεταξύ τους, όμως περικλείουν σύνθετα πολιτικά φαινόμενα που ενίοτε έχουν και αυτοτελή χαρακτηριστικά. Τα κόμματα βέβαια συμμετέχουν σε αυτή τη λογική καθώς οι συμπεριφορές και οι θέσεις τους μεταβάλλονται καθοριστικά πριν και μετά από αυτά τα ορόσημα.

Για παράδειγμα, έχουμε το ΠΑΣΟΚ πριν το Καστελόριζο και μετά από αυτό, μια καθοριστική τομή σχετικά με τη συνολική συνειδητοποίηση του δημοσιονομικού ζητήματος και της κρίσης χρέους της χώρας. Έχουμε τη ΝΔ πριν το πρώτο μεσοπρόθεσμο και μετά από αυτό, επίσης μια σημαντική τομή ως προς ένα μεγάλο κομματικό πυλώνα του πολιτικού μας συστήματος. Έχουμε το ΣΥΡΙΖΑ πριν το δημοψήφισμα και μετά από αυτό, σε μια ίσως από τις πιο δραματικές μεταβολές πολιτικών θέσεων που έχουν παρατηρηθεί στη σύγχρονη πολιτική Ιστορία της χώρας, κυρίως γιατί επρόκειτο για αλλαγή πολιτικής συμπεριφοράς στον πυρήνα του ιδεολογικού περιεχομένου ενός κόμματος και μάλιστα της Αριστεράς.

Θα μπορούσε κανείς να σταχυολογήσει πλήθος άλλων τομών που θα είχε τη δυνατότητα να μελετήσει είτε αυτόνομα, είτε ως παράγωγα των παραπάνω. Η ουσία είναι ότι μετά το 2010, οι πρωταγωνιστές του πολιτικού συστήματος έχουν παρουσιάσει οβιδιακές μεταμορφώσεις και ελάχιστα μπορούν πλέον να επικαλεστούν ως «άγκυρες» στην πολιτική τους τροχιά. Κορυφογραμμή αυτών των μεταβολών αποτελεί βέβαια η μεταβολή των εκλογικών ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ, ενός κόμματος που από το 4,6 % του Οκτωβρίου του 2009, έφθασε το 35,4 % το Σεπτέμβριο του 2015, μετά από 4 εκλογικές αναμετρήσεις (χωρίς το δημοψήφισμα), εκ των οποίων είχε κερδίσει μόλις μια προηγούμενη, με ποσοστό 36,3 %, τον Ιανουάριο του 2015.

Οι βασικοί πόλοι της πολιτικής αντιπαράθεσης μετά από όλο αυτό το διάστημα είναι πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, με τη δεύτερη να έχει σταθεροποιηθεί μετά τους τριγμούς που προκλήθηκαν από τις δικές της μεταμορφώσεις και να βρίσκεται πια σε περίοδο μιας ευρύτερης αναδιάταξης με βασική της – ίσως – εκκρεμότητα την τελική της «αυτοτοποθέτηση» μεταξύ Κέντρου και Δεξιάς, σε μια αναζήτηση που μόνη της επαναφέρει συνεχώς και έχει πια αρχίσει να θυμίζει την εικόνα του σκύλου που με μανία κυνηγάει την ουρά του. Η συζήτηση, που επίσης συντηρείται από την ίδια, σχετικά με την ενσωμάτωση ή μη, στελεχών από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, ή της διαβόητης «ομάδος Σημίτη», δεν βοηθά τα πράγματα, παρά προσθέτει πολυπλοκότητα καθώς στην παραπάνω εικόνα με το σκύλο, μάλλον βάζει στο παιχνίδι και τη γάτα, την οποία ματαίως ο σκύλος προσπαθεί να κυνηγήσει ταυτοχρόνως με την ουρά του.

Από την άλλη πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ, που πρόλαβε κιόλας να δημιουργήσει ένα παράγωγο στο πολιτικό σύστημα μετά τη δική του μεταστροφή, τη ΛΑΕ, παλεύει ακόμα – επίσης μάταια – να ευθυγραμμίσει τις θέσεις του πριν και μετά το δημοψήφισμα. Συνδυάζοντας αυτό το γεγονός με την επιθυμία που δείχνει να λάβει «ηγεμονική» θέση στο χώρο της Κεντροαριστεράς, γίνεται εύκολα κατανοητή η δυσχέρεια του εγχειρήματος. Αν προσθέσουμε και την αναπόφευκτη κυβερνητική φθορά, τότε η πολυπλοκότητα και για το κόμμα αυτό αυξάνεται δραματικά τόσο από πλευράς διακηρυγμένων κομματικών θέσεων όσο και από πλευράς διαχείρισης ενός καταφανώς μπερδεμένου ακροατηρίου.

Για το ΠΟΤΑΜΙ, την Ένωση Κεντρώων και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη (ΠΑΣΟΚ/ΔΗΜΑΡ) τα πράγματα είναι πολύ νεφελώδη για να μπορέσουν να λάβουν αποφασιστικά μέρος στη γενικότερη αντιπαράθεση. Γιατί όσο συντηρείται «ψυχολογικά», είτε το ενδεχόμενο μιας κυβερνητικής σύμπραξης με τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε η θεωρία της μεγαλύτερης ιδεολογικής συγγένειας μαζί του (αποκορύφωμα η αίτηση ένταξης της Ε.Κ. στη Σοσιαλιστική Διεθνή), τόσο μειώνεται η ισχύς μιας ουσιαστικής αντιπαράθεσης ή μιας αμφισβήτησης της «ηγεμονίας» του στο «χώρο», που έτσι και αλλιώς είναι και καταγεγραμμένη με όρους εκλογικής δύναμης.

Από όσα αναφέρθηκαν, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι εντός του συνόλου του πολιτικού συστήματος και ειδικά σε επίπεδο Κοινοβουλίου, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ κινείται με προνομιακούς όρους στο πεδίο της αντιπαράθεσης, ακόμα και επί του συνόλου των κομματικών σχηματισμών, ως μετάφραση των πολιτικοϊδεολογικών συσχετισμών.

Αν μετακινηθούμε στο επίπεδο των πολιτικών επιχειρημάτων, και εκεί ο Τσίπρας ως Πρωθυπουργός, παρουσιάζει πλεονέκτημα και ας φαίνεται εκ πρώτης όψεως παράδοξο. Ο αντιπολιτευτικός λόγος της Αξιωματικής Αντιπολιτευσης παρότι έχει πληθώρα επιχειρημάτων, μπορεί να συμπεριλάβει αμέτρητα παραδείγματα αντιφάσεων και διαψευσμένων προσδοκιών, παρότι στοιχειοθετείται με πλήθος αναντιστοιχιών της Κυβέρνησης, δεν δείχνει να μπορεί να πείσει την κοινωνία και κυρίως εκείνους τους διαμορφωτές ή παραγωγούς γνώμης που θα τον απογειώσουν και θα τον κάνουν κοινό τόπο κοινωνικά, έτσι ώστε να μπορεί να μεταφραστεί σε αδιαμφισβήτητα πλειοψηφικό εκλογικό ρεύμα.

Εντοπίζω τα αίτια του φαινομένου αυτού σε ορισμένους κρίσιμους παράγοντες. Πρώτον, έχουν ξεχάσει πολλοί την προεκλογική περίοδο των εκλογών του Ιανουαρίου του 2015. Έχουν ξεχάσει ότι τότε, παρά την ακατάσχετη υποσχεσιολογία του Τσίπρα, ο κόσμος «δεν έτρωγε σανό»  – όπως αρέσκονται να λένε πολλοί – αλλά του ζητούσε να κάνει από τα δέκα που έλεγε, έστω το ένα. Ήταν δηλαδή ήδη πολύ χαμηλά ο πήχης των προσδοκιών του εκλογικού σώματος. Και τολμώ να πω ότι όσο περισσότερα υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ, τόσο έπεφτε αυτός ο πήχης. Και αυτό ήταν ήδη προεκλογικά μια διαμορφωμένη σύμβαση, αποτέλεσμα της όλης πορείας της χώρας από το 2010 και μετά.

Δεύτερον, η ΝΔ είχε περάσει ήδη στη φάση της δικής της «κρίσης ειλικρίνειας», επιλέγοντας όμως ισοπεδωτικές αναφορές με όρους κοινωνικών, επαγγελματικών και οικονομικών κατατμήσεων. Είχε δηλαδή επιλέξει να «εξαιρεί» κρίσιμες μάζες του πληθυσμού στην εκφορά του λόγου της και η ρητορική της σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπέρασε τα όρια του «ελιτισμού» λειτουργώντας στρεβλωτικά ακόμα και για εκείνους που ενστερνίζονταν αυτή την τακτική. Διότι μοιραία, κάποιος μπορεί να αρέσκεται στο να αποτελεί τον μη εξαιρούμενο, όταν όμως βλέπει ότι το σύνολο των «εξαιρούμενων» όλο και αυξάνεται, ακόμα και υποσυνείδητα μπαίνει στη διαδικασία να σκεφτεί ότι ίσως να είναι ο επόμενος που θα εξαιρεθεί αφού έγινε με τέτοια ευκολία για τους προηγούμενους.

Τρίτον, και αυτό φάνηκε πρόσφατα, η ΝΔ παλεύει με τον Τσίπρα εκτός των «προνομιακών» του χώρων, καταλήγοντας σε άσφαιρες βολές. Δείτε για παράδειγμα, ότι ενώ για τη «Μακεδονία» του Μουζάλα ο Τσίπρας πέρασε εύκολα τον κάβο, στην περίπτωση του Jan Fabre η αναδίπλωση ήταν άμεση και άτακτη. Διότι εκεί αγγίχτηκε ένας χώρος που αποτελεί «ιερή περιοχή» για τον Τσίπρα και στον οποίο απολαμβάνει σημαντικής υπεροχής.
Όσο λοιπόν η Αξιωματική Αντιπολίτευση δεν κινείται σε προνομιακούς χώρους για τον Τσίπρα, δύσκολα θα έχει αποτελέσματα, ή τουλάχιστον θα τα έχει αργά και με περιορισμένη εμβέλεια. Θεωρώ ότι ακόμα και όταν γίνει κατανοητός ο ορυμαγδός των νέων μέτρων, πάλι ο Τσίπρας θα έχει το προβάδισμα στο πεδίο της αντιπαράθεσης με τους «ιερούς χώρους» του εκτός συζήτησης.

Αν κανείς διαβάζοντας αυτό το κείμενο σκεφτεί ότι η τακτική της ΝΔ πρέπει να μιμηθεί τον ΣΥΡΙΖΑ, έχει λάθος. Η ΝΔ πρέπει να ασκήσει αντιπολίτευση διαπερνώντας όμως όλους τους «προνομιακούς χώρους» του ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκοντας μέσα σε αυτούς τα στοιχεία που ταιριάζουν με τις δικές της θεμελιώδεις θέσεις και αναδεικνύοντας το «άλλο», όχι κόντρα και στείρα στη ρητορική της Κυβέρνησης, αλλά διαφορετικά σε σχέση με αυτή. Γιατί, για παράδειγμα, φιλελεύθερος δεν είναι μόνο ο «επενδυτής» ή ο «επιχειρηματίας» (που μπορούν κάλλιστα να γίνουν Αριστεροί αν αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντά τους). Γιατί κοινωνικά ευαίσθητος δεν είναι μόνο ο Κεντροαριστερός, αλλά και ο φιλελεύθερος που πιστεύει και επιζητά την κοινωνική πρόνοια. Γιατί «νοικοκύρης» δεν είναι μόνο ο επαγγελματίας που τα φέρνει δύσκολα βόλτα, αλλά και ο εργαζόμενος και ο υπάλληλος και ο μισθωτός που επιλέγει να κόψει δαπάνες προκειμένου να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις του.

Εδώ πια τίθεται όμως και ένα άλλο παράλληλο ζήτημα ως παρατήρηση. Ότι πλέον αναζητούνται με περισσότερη δυσκολία οι διαφορές απ’ ότι οι ομοιότητες. Η μεγάλη εικόνα δείχνει ότι θα μπορούσαν πιο εύκολα οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου να συνεννοηθούν για να βρουν λύσεις και διεξόδους απέναντι στην πολυετή κρίση, παρά να εντοπίσουν ζητήματα αντιπαράθεσης που να αγγίζουν πραγματικά και σε μεγάλο βαθμό την κοινωνία. Αυτό αποδείχθηκε και στην πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή για τη Δικαιοσύνη. Αποκαλύψεις υποσχέθηκαν και οι δύο βασικοί αντίπαλοι, έφθασαν να κονταροχτυπιούνται μέχρι τις 3 το πρωί στη Βουλή, όμως από όλο αυτό έμειναν 2-3 ατάκες και τίποτα παραπάνω, ούτε καν ένα «φανταχτερό» πρωτοσέλιδο. Η κοινωνία είχε πάει ήδη για ύπνο από νωρίς…

Βασίλης Μπαλάφας


Το άρθρο δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο new-Deal.gr στις 6/4/2016

27/3/16 - Ο Αλέξανδρος Μαλλιάς στο AXION

Στον τηλεοπτικό σταθμό AXION TV και στο Δελτίο Ειδήσεων με τον Γιώργο Γουγά φιλοξενήθηκε την Πέμπτη 24/3/2016 ο πρέσβης επί τιμή κ. Αλέξανδρος Μαλλιάς.

Αντικείμενο της συζήτησης ήταν οι πρόσφατες εξελίξεις μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες.

Δείτε ολόκληρο το βίντεο :

25/2/16 - Δελτίο Ειδήσεων AXION 24/2/2016

Στο Δελτίο Ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ΑΧΙΟΝ με το Γιώργο Γουγά, φιλοξενήθηκε την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου 2016 ο Βασίλης Μπαλάφας.

Η συζήτηση έγινε σχετικά με τα θέματα της επικαιρότητας, τις κινητοποιήσεις των αγροτών, τις μεταναστευτικές και προσφυγικές ροές, τις ευρύτερες εξελίξεις.

Σημείωση : Το Κέντρο Διεθνούς & Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας & Διακυβέρνησης − (ΚεΔΕΠΟΔ) είναι επίσημο ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου (Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων). Ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 2015 (ΦΕΚ 1812, 21 Αυγούστου 2015). Περισσότερα εδώ.

Δείτε ολόκληρο το βίντεο από το δελτίο :

8/2/16 - Τα διαδίκτυά μας - Book Review

Book Review για το βιβλίο της Ειρήνης Βουτσκόγλου, "ΤΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ - Μια αναγνωριστική πορεία στην πραγματικότητα του διαδικτύου", 2016, εκδόσεις Δίσιγμα.

Στο πρόσφατο βιβλίο τους με τίτλο «Big data : a revolution that will transform how we live, work, and think» (εκδ. Houghton Mifflin Harcourt, 2013), οι Viktor Mayer-Schönberger και Kenneth Cukier δίνουν έναν εξαιρετικό ορισμό για τον σύγχρονο άνθρωπο, που συμβαδίζει πλήρως με το πνεύμα της εποχής μας, γράφοντας πως «η νέα σκέψη είναι ότι οι άνθρωποι είναι το άθροισμα των κοινωνικών τους σχέσεων, των διαδικτυακών δράσεών τους και των συνδέσεών τους. Προκειμένου να ερευνηθεί πλήρως ένα άτομο, οι αναλυτές χρειάζεται να δουν το ευρύτερο δυνατό φάσμα δεδομένων που περιβάλλει αυτό το άτομο όχι μόνο ποιους ξέρει, αλλά και ποιους ξέρουν αυτοί που ξέρει, και ούτω καθεξής».

Ως πιστοποιημένος εκπαιδευτής ενηλίκων στις ΤΠΕ, με κατεύθυνση κυρίως το Digital Marketing, το Ηλεκτρονικό Εμπόριο και τα Social Media, ξεκινώ πάντα τους κύκλους εκπαίδευσης με αυτές τις γραμμές. Έτσι και αλλιώς πια δεν έχει νόημα να ξεκινάμε μια εκπαίδευση στις ΤΠΕ όπως κάναμε παλαιότερα, κατά τις δεκαετίες του 1990 και του 2000, από το περίφημο «κουτί» και τα μέρη ενός συστήματος Η/Υ. Το «κουτί» πια είναι παντού, στο κινητό μας, στο tablet, στο ρολόι μας! Η σαρωτική εξάπλωση του Internet που μας φέρνει στο κατώφλι του IoT (Internet of Things), καθιστά παλαιολιθικές τις περιόδους που παλεύαμε πάνω από τα κουτιά με τα κατσαβίδια, ή προσπαθούσαμε να μετατρέψουμε τη μνήμη σε extended ή expanded ανάλογα με τις απαιτήσεις. Ο χρήστης δεν έχει πια την ανάγκη να «μπλέκεται» με αυτά, αλλά και ο ίδιος ο χρήστης έχει πλέον αποκτήσει άλλα ιδιοχαρακτηριστικά. Δεν είναι το computer geek περασμένων ετών, είναι ο καθημερινός άνθρωπος που μέσα από το Διαδίκτυο συναλλάσσεται, συνδιαλέγεται, εργάζεται, ενημερώνεται, ψυχαγωγείται, αποκτά γνώση, έχει πρόσβαση σε ατελείωτες πληροφορίες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Καιρό έψαχνα στη βιβλιογραφία (ελληνική και ξενόγλωσση) για συνεκτικό υλικό που θα μπορούσε να αναλύσει με τρόπο εύληπτο και λιτό την παράγραφο των Mayer-Schönberger και Cukier, αλλά ταυτόχρονα να είναι προσιτό και ενδιαφέρον, αμφότερα, για αρχάριους και προχωρημένους εκπαιδευόμενους. Είτε έβρισκα πολύ αποσπασματικές αναλύσεις, είτε εξουθενωτικά εξειδικευμένες που κυρίως είχαν σχέση με analytics.

Παρακολουθώντας τις αναρτήσεις στα Social Media της Ειρήνης Βουτσκόγλου, η αγαπημένη μας e-diva των παλαιότερων ετών και των τελευταίων σελίδων του RAM, διάβασα ότι σκάρωνε ένα βιβλίο με κύριο αντικείμενο την πολυετή της παρουσία στα Social Media και ευρύτερα στο Διαδίκτυο, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο καθένας μας μέσα σε αυτά και πώς σταδιακά δημιουργείται ένα σύνολο διαδικτυακών δράσεων και συνδέσεων που καμπυλώνει και ουσιαστικά ενώνει τις δύο διαστάσεις της καθημερινότητας, της συμβατικής (φυσικής) και της ψηφιακής. Είναι αυτό που διεθνώς στη βιβλιογραφία σκιαγραφείται με το ρήμα «blend», σε μια έννοια που στην πλούσια ελληνική γλώσσα θα χρειαζόταν όλα τα ρήματα «αναμειγνύω, συγχωνεύω, συνδυάζω, ανακατεύω, ενοποιώ» μαζί, για να αποδώσουν το ίδιο νόημα.

Και δεν άργησε η στιγμή που το βιβλίο της με τίτλο «ΤΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ - Μια αναγνωριστική πορεία στην πραγματικότητα του διαδικτύου», από τις εκδόσεις Δίσιγμα (ISBN 978-960-9495-74-5), έφτασε στα χέρια μου. Ένα ευχάριστο βιβλίο 152 σελίδων, ευανάγνωστο και καλοστημένο, που διαβάζεται γρήγορα και σχεδόν διασκεδαστικά καθώς μέσα στις γραμμές του αποκλείεται να μην συναντήσετε πολλές στιγμές από τη δική σας ψηφιακή καθημερινότητα.

Είναι ακριβώς αυτό που έψαχνα εδώ και καιρό. Η Βουτσκόγλου, με την τεράστια εμπειρία της από την αρθρογραφία της στο RAM και σε διαδικτυακές στήλες και με αρωγό τις σπουδές της στα Μαθηματικά και τα Πληροφοριακά Συστήματα, έχει τον τρόπο να μεταφέρει στο γραπτό λόγο απλά, κατανοητά και σπιρτόζικα εκείνα που πολλοί είτε θα τα έγραφαν με πολύ «επιστημονικούς» όρους, είτε θα δυσκολεύονταν να τα μετατρέψουν σε λέξεις. Σύνθετες έννοιες ακόμα και από τον ακαδημαϊκό χώρο, παρελαύνουν μπροστά μας με τρόπο εύληπτο, χωρίς λεκτικές περικοκλάδες και δυσνόητα λεκτικά σχήματα. Το βιβλίο απευθύνεται με μαεστρία τόσο σε αρχάριους, όσο και σε προχωρημένους χρήστες, επιτυγχάνοντας μια διαβάθμιση δυσκολίας όσων πραγματεύεται. Είναι σίγουρα πολυεπίπεδο, ικανοποιώντας και τους απαιτητικούς που θέλουν να μπουν λίγο πιο βαθειά σε όσα αναφέρονται.

Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία η Ειρήνη μεταφέρει αυτή τη δαιδαλώδη – εν πολλοίς άναρχη – διαδικτυακή μας καθημερινότητα, με τρόπο δομημένο στο βιβλίο της. Δεν είμαι ακόμα σίγουρος αν εκείνη κατάφερε να δαμάσει αυτή την αναρχία και το δικό της χειμαρρώδες στυλ της εποχής του αντιRAM, ή αν τελικά η ανάγκη συγγραφής ενός τέτοιου βιβλίου δάμασε και εκείνη και το άναρχο περιβάλλον του Διαδικτύου. Όπως και να έχει, το βιβλίο είναι πολύ πρωτότυπο και ως εκ τούτου τίθεται μοναδικό στο είδος του για τα ελληνικά βιβλιογραφικά δεδομένα.

Επιτρέψτε μου να αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα : «Είτε πρόκειται για ένα Like, είτε για ένα ιδιωτικό μήνυμα, είτε για ένα σχόλιο, αρχίζουμε να υπάρχουμε μόλις είμαστε σε θέση να επιδείξουμε περιεχόμενο. Περιεχόμενο ικανό να προκαλέσει αλληλεπίδραση από τις συνδεδεμένες επαφές μας, οι οποίες θα ανταποκριθούν επίσης με μια δική τους αναπαράσταση περιεχομένου. Τότε αρχίζει και αποκτά σημαντικότητα η διασύνδεση, όταν επικοινωνείται περιεχόμενο.», «Μπορούμε να αξιολογήσουμε τις επαφές μας παρατηρώντας με ποιο τρόπο κοινωνικοποιούνται σε χώρους στο δικό τους υποδίκτυο. Μοιάζει με αυτό που συμβαίνει στη συμβατική μας ζωή όταν κρίνουμε ανθρώπους όχι μόνο από τη σχέση που έχουμε εμείς μαζί τους αλλά και από τη σχέση που έχουν αυτοί με άλλους.». «Κοινωνικά μέσα ή αλλιώς social media είναι οι τρόποι επικοινωνίας και προβολής της παρουσίας μας και του περιεχομένου μας.». «Οι μηχανές αναζήτησης άλλωστε δεν είναι μηχανές αλήθειας, εφόσον η θέση εμφάνισης ενός αποτελέσματος μπορεί να προκύπτει από μια υπηρεσία που παρέχεται επί πληρωμή.». «Μια αδρανής σύνδεση δεν είναι μια ακίνδυνη σύνδεση. Αντιθέτως. Είναι αυτή με τον υψηλότερο βαθμό δολιότητας.».

Δεν ξέρω πόσο καλύτερα θα μπορούσαν να περιγραφούν έννοιες όπως το τετριμμένο «Content is King» ή πιο σύνθετες όπως οι διαστάσεις της ψηφιακής μας παρουσίας στο διαδίκτυο και η σύνδεσή τους με τη συμβατική ζωή μας, αυτές οι συνεχώς συγκλίνουσες οπτικές του φυσικού και του ψηφιακού μας εαυτού.

Η Ειρήνη Βουτσκόγλου με το βιβλίο της «ΤΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑ ΜΑΣ - Μια αναγνωριστική πορεία στην πραγματικότητα του διαδικτύου», μάς εφοδιάζει με ένα γραπτό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από εγχειρίδιο, έως εκπαιδευτικό υλικό και έναυσμα για παραπέρα έρευνα και μελέτη με επιστημονικούς όρους. Ταυτοχρόνως, είναι ένα βιβλίο αυτοτελές που μοιάζει με εισαγωγή για ακόμη βαθύτερη ανάλυση και προβληματισμό. Καταφέρνει να θέτει προβληματισμούς και να αναδεικνύει κινδύνους χωρίς να διολισθαίνει σε αφορισμούς και κινδυνολογία. Καθησυχάζει τον απλό χρήστη, αλλά και τον καθιστά υπεύθυνο για την ψηφιακή παρουσία του. Με τον πιο εύγλωττο τρόπο αναδεικνύει την αξία των μέσων, χωρίς να τα θεοποιεί, και μετατρέπει σε γνώση (αφού διαβάσετε το βιβλίο) πολλά από όσα ακούτε ή διαβάζετε σκόρπια σε σχέση με το Διαδίκτυο, τις ΤΠΕ και τα Social Media.

Το βιβλίο θα είναι πολύ χρήσιμο για τους εκπαιδευτές ΤΠΕ, για τους γονείς που θέλουν να μην αντιμετωπίζουν τα social media ως «δαίμονες» και επιζητούν να συναντηθούν με τον κόσμο στον οποίο αναπόφευκτα περνούν πολύ χρόνο τα παιδιά τους, για τους καθηγητές στα σχολεία, για όλους όσους επιθυμούν να ταξινομήσουν και να μελετήσουν δομημένα, ορισμένα ιδιοχαρακτηριστικά της πολυσχιδούς διαδικτυακής μας καθημερινότητας, για τους χρήστες που θέλουν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο σημερινό Διαδίκτυο έτσι όπως «αναπνέει» μέσα στην ίδια την κοινωνία. Σίγουρα είναι αδιάφορο για τους unconnected (μη συνδεδεμένους), όμως πόσοι είναι αυτοί σήμερα και πόσοι θα είναι στην επόμενη πενταετία;

Καλοτάξιδο λοιπόν το βιβλίο, Ειρήνη Βουτσκόγλου και στα επόμενα με υγεία !


Βασίλης Μπαλάφας

Τεχνολόγος Πληροφορικής και Δικτύων
MSc in Data Communications
MA in International Relations and Policies

9/1/16 - Τι σηματοδοτεί η επιλογή Μεϊμαράκη

Η Νέα Δημοκρατία κλείνει αισίως 4 μήνες εσωκομματικής διαδικασίας για την ανάδειξη νέου Προέδρου. Μια διαδικασία που πρακτικά ξεκίνησε λίγο μετά τις Εθνικές Εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, διένυσε τον Οκτώβριο με τις προετοιμασίες, έφτασε στα τέλη Νοεμβρίου με την αστοχία του ηλεκτρονικού συστήματος, για να καταλήξει στα τέλη Δεκεμβρίου να διεξαχθεί ο πρώτος γύρος και σήμερα να βρισκόμαστε προ των πυλών του δεύτερου, στις 10 Ιανουαρίου 2016.

Όλα αυτά συνέβησαν σε ένα κόμμα με καταστατικές διατάξεις, συντεταγμένα όργανα και δομές πολυετώς και πολλαπλώς δοκιμασμένες. Συνέβησαν σε ένα κόμμα που είχε «εγχειρίδιο χρήσης» και που δεν προσπαθούσε μέσα από αυτές τις διαδικασίες να αποκτήσει ή να διαμορφώσει τα χαρακτηριστικά ενός πειθαρχημένου, ορθολογικού πολιτικού οργανισμού. Είναι όμως έτσι ; Τυπικά ναι. Πρακτικά, με βάση τις δηλώσεις των υποψηφίων Προέδρων, που όλοι ανεξαιρέτως μίλησαν για ανάγκη βαθειάς αναδιοργάνωσης, ανασύνταξης και επανεξέτασης δομών και διαδικασιών, όχι.

Αυτό το «όχι» ήταν γνωστό στη ΝΔ, ήδη από τα μέσα του 2011, όταν και ξεκίναγε υπόκωφα στην αρχή, καταφανέστατα στη συνέχεια, το πλήρες ξεχαρβάλωμα των κομματικών δομών και λειτουργιών στην πορεία προς τη «βίαιη» σύμπλευση με το ΠΑΣΟΚ, με επιχείρημα την ανάγκη διακυβέρνησης της χώρας. Πως προέκυψαν όμως αυτοί οι συμβιβασμοί και με ποιον τρόπο επικοινωνήθηκαν – εξηγήθηκαν στα μεσαία και ανώτερα στελέχη της ΝΔ ; Η συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ ήταν κάτι το απροσδόκητο για τον κομματικό οργανισμό της ΝΔ ή εξυφαινόταν εν αγνοία του στελεχιακού δυναμικού μέσα από δευτερεύοντα ζητήματα που όμως σε κάθε στροφή που γινόταν, «άδειαζαν» ψυχολογικά, ηθικά και πολιτικά, κομμάτια του οργανισμού της ΝΔ ;

Θυμάμαι, τον Ιούλιο του 2011, ενόψει της κατάθεσης του νομοσχεδίου Διαμαντοπούλου, είχαμε συνεδρίαση του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της ΝΔ, του αμιγώς υπεύθυνου κομματικού οργάνου για τη χάραξη και πρόταση θεματικής πολιτικής. Η απόφαση που πάρθηκε – σύμφωνη με την τότε ηγετική ομάδα – ήταν να προετοιμαστεί πολυσέλιδο κείμενο με τα ευάλωτα σημεία του νόμου από επιτροπή με τη συμμετοχή των καθηγητών Κυριαζή και Τσαλίδη. Στις 17 Ιουλίου η Μ. Γιαννάκου, με βαρυσήμαντο άρθρο της, κατακεραύνωνε το νομοσχέδιο, χαρακτηρίζοντάς το «παρωδία εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης». Μέχρι και μερικές ώρες πριν την ψήφιση του νομοσχεδίου, άπαντες (σχεδόν) στη ΝΔ ήξεραν ότι το νομοσχέδιο θα καταψηφιστεί. Τελικώς ψηφίστηκε από τη ΝΔ, δημιουργώντας ένα ορόσημο εκείνη την εποχή για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την πρωτοφανή υπερψήφιση νομοσχεδίου από τα 4/5 της Βουλής. Κανείς ποτέ δεν εξήγησε στον Τομέα και στα μέλη του αυτή τη μεταστροφή και ο Τομέας δεν ξανασυνεδρίασε.

Επιτρέψτε μου άλλη μια αναδρομή. Αρχές Οκτωβρίου 2011. Συνεδρίαση του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της ΝΔ, με επικεφαλής τον κ. Σ. Κεδίκογλου. Παραμονές της κατάθεσης σχετικού νομοσχεδίου από την τότε Κυβέρνηση, με τα περιφερειακά και τοπικά ΜΜΕ να πλήττονται ιδιαίτερα από τις επικείμενες διατάξεις. Ο Τομέας καταθέτει πλέγμα προτάσεων επικεντρωμένο στα επαρχιακά ΜΜΕ όπως είχε ζητηθεί από την ηγεσία. Κανείς ποτέ δεν έμαθε τι έγινε με αυτό κείμενο, τι έγιναν αυτές οι προτάσεις, ο τομέας δεν ξανασυνεδρίασε, η ηγεσία ουδέποτε υιοθέτησε το πλέγμα προτάσεων που η ίδια ζήτησε.

Η ΝΔ είχε αρχίσει ήδη να αποκόβεται από το δυναμικό της και τις συλλογικές διαδικασίες της, διαδικασίες που υπενθυμίζω είχαν αποτελέσει υπόσχεση και κορωνίδα της τότε ηγεσίας. Τα γεγονότα που ακολούθησαν μάλλον δικαιολογούν αυτά που περιέγραψα. Το Νοέμβριο του 2011 σχηματίζεται η Κυβέρνηση Παπαδήμου, για να φτάσουμε στα μέσα του 2012 στην τρικομματική Κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ.

Πολλοί από τους 400.000 που ψήφισαν στον πρώτο γύρο θα αναρωτηθούν γιατί τα γράφω όλα αυτά σήμερα. Κι όμως, αυτά είναι η ρίζα του προβλήματος που καλείται να αντιμετωπίσει η ΝΔ. Γιατί δεν μπορεί να επιζητάς μαζικές διαδικασίες ανάδειξης Προέδρου και μετά να κατεβάζεις τους διακόπτες της συμμετοχικότητας και της συνεργασίας εντός του πολιτικού οργανισμού. Δεν γίνεται να φτιάχνεις ηλεκτρονικές δομές συμμετοχής των πολιτών στη διαμόρφωση πολιτικής και ύστερα να τις αγνοείς.

Την Κυριακή λοιπόν η ΝΔ πρέπει να εκλέξει Πρόεδρο που να μπορεί να κατανοήσει την αγωνία του μέσου και ανώτερου στελέχους για τα παραπάνω. Που να έχει περπατήσει στις κομματικές δομές σκαλί – σκαλί και να κατανοεί την απογοήτευση που νιώθει το στελεχιακό δυναμικό – που προέρχεται από τη συνεχώς αποθεωνόμενη βάση – όταν αγνοείται. Που να έχει την εμπειρία της σύνθεσης και της συνέργειας σε θεσμικό επίπεδο και όχι απλώς την επιτυχία εφαρμογής μιας πολιτικής τύπου μπούσουλα που απετέλεσε «διαγώνισμα» καλής υπουργικής συμπεριφοράς. Η Πολιτική περιλαμβάνει και την παραγωγή πολιτικής, όχι απλώς τα «εύσημα» πιστής τήρησης ενός οδικού χάρτη.

Η ΝΔ χρειάζεται Πρόεδρο που μετά από τις όποιες αστοχίες δεν θα βγαίνει στα κανάλια για να φορτώσει στους διπλανούς του τις ευθύνες προσπαθώντας να καρπωθεί εντυπώσεις και ψήφους για τη διεκδίκηση του αξιώματός του. Που δεν θα διστάζει να μπαίνει μπροστά, που δεν θα φοβάται να γεφυρώσει, να ακούσει και να συνθέσει απόψεις εντός του οργανισμού. Που θα ξέρει τι σημαίνει Νεολαία, Φοιτητικό, Τοπική Οργάνωση, Νομαρχιακή Οργάνωση, Συνέδριο, Πολιτική Επιτροπή και δεν θα τα αντιμετωπίζει μόνο ως πεδίο καταμέτρησης και διαμόρφωσης εσωκομματικών συσχετισμών.

Η ΝΔ χρειάζεται την Κυριακή τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη περισσότερο από όσο εκείνος τη ΝΔ. Γιατί ο ίδιος έχει φτάσει ήδη σε μια από τις κορυφές, στην Προεδρία της Βουλής, δεν τον ενδιαφέρει να «κλαδέψει» διπλανούς ή να δημιουργήσει τη δική του ομάδα εντός του κόμματος. Γιατί έχει επιδείξει άριστη συμπεριφορά ως Γραμματέας του κόμματος, γιατί υπήρξε απόλυτα μετριοπαθής, ήπιος, ψύχραιμος και ώριμος σε όλη αυτή τη διάρκεια των 4 περίπου μηνών, γιατί δεν επικαλείται απλώς τον ριζοσπαστικό κοινωνικό φιλελευθερισμό, έχει πλέον την εμπειρία και την ικανότητα να τον πρεσβεύει.

Και επειδή εδώ δεν έχουμε να κάνουμε μόνο με το κομματικό, αλλά και με το Εθνικό, η Ελλάδα δεν χρειάζεται μια ΝΔ απονευρωμένη που θα διοικείται απλώς από μια κλειστή ομάδα. Έχει ανάγκη μια ΝΔ που θα παράξει στρατηγικό όραμα, στελεχιακό δυναμικό αξιοκρατικά και καταστατικά επιλεγμένο. Δεν έχουμε ανάγκη να δημιουργήσουμε ακόμη ένα «μπουλούκι εξουσίας». Έχουμε ανάγκη από μια ΝΔ βασισμένη στα ισχυρά θεμέλια της ιδρυτικής της διακήρυξης, από μια ΝΔ στραμμένη στη σύνθεση και στις ρίζες της. Είναι η τελευταία της ευκαιρία. Και κατά βάθος, αυτό το γνωρίζουν όλοι ήδη από τώρα.


Βασίλης Μπαλάφας

πρ.μέλος Π.Ε. Ν.Δ., πρ.μέλος Κ.Ε. Ο.Ν.ΝΕ.Δ.,
MSc in Data Communications – U of Kingston,
MA στις Διεθνείς Σχέσεις και Πολιτικές – Παν. Πελοποννήσου

3/1/16 - Λίγες γραμμές για το 2015 που έφυγε.

Τα τελευταία χρόνια, θα έχετε παρατηρήσει, έχουν εκλείψει τα ετήσια τηλεοπτικά αφιερώματα ανασκόπησης στα τέλη κάθε χρόνου. Η ετήσια χρονολωρίδα συνήθως αποτυπώνεται σε εφημερίδες, επικεντρωμένη στις εξελίξεις σχετικά με την Ελληνική οικονομία και την πολυεπίπεδη κρίση που μονότονα κυριαρχεί στη δημόσια σφαίρα τα τελευταία πέντε χρόνια.

Μέσα στον ορυμαγδό αυτών των γεγονότων, λίγα είναι εκείνα που καταφέρνουν να ξεφύγουν και να συγκεντρώσουν εντυπώσεις και ενδιαφέρον, να κατασταθούν συλλογικές μνήμες που αξίζει ο κόσμος να θυμάται και να ξεχωρίζει στο ημερολόγιο του χρόνου που φεύγει, καθώς το αποθηκεύει και γυρίζει την πρώτη σελίδα του επόμενου χρόνου.

Λένε πολλοί ότι το 2015 ήταν ένα από τα πιο πυκνά έτη της σύγχρονης πολιτικής Ιστορίας μας, με πολλά σημεία ορόσημα και σημαντικές αποφάσεις σε οριακές καμπές για τον τόπο. Με όρους σημείων φαίνεται ότι έχουν δίκιο αν αναλογιστούμε ότι το 2015 περιελάμβανε Εθνικές Εκλογές τον Ιανουάριο, εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας το Φεβρουάριο, Δημοψήφισμα τον Ιούλιο, Εθνικές Εκλογές ξανά το Σεπτέμβριο.

Πράγματι, θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως έτος της κάλπης, αν προσθέσουμε και άλλες εκλογικές διαδικασίες που διεξήχθησαν, όπως η εσωκομματική εκλογή νέου Προέδρου στη ΝΔ – που θα συνεχιστεί και τον επόμενο χρόνο – και στην οποία συμμετείχαν πανελλαδικά περισσότεροι από 400.000 πολίτες.

Από εκεί και πέρα, για μεγάλο χρονικά διάστημα, ακόμα και τα παραπάνω ξεπεράστηκαν στην επικαιρότητα από τις διαβουλεύσεις και τις διαπραγματεύσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, από την τρόικα που έγινε θεσμοί και μετά κουαρτέτο, από τη «Βαρουφακειάδα» που έσπασε ταμεία και έγινε παροδική μόδα με τυπωμένες μπλούζες και κούπες για να καταλήξει άδοξα στα capital controls και στην ολική αποξήρανση της Οικονομίας που επίσης θα μας απασχολήσει και το επόμενο έτος.

Σίγουρα το 2015 που φεύγει, θα αποτελέσει υλικό προς μελέτη από τους ερευνητές για πολλά χρόνια, καθώς συνεχώς έρχονται στο φως άγνωστες πτυχές από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές οι οποίοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο προσπαθούν τελικά να αποκοπούν από τον πολιτικό αντίκτυπο αυτού του έτους.

Να λοιπόν μια πρώτη παραδοξότητα. Στην πιο πυκνή πολιτικά περίοδο των τελευταίων δεκαετιών, τα κορυφαία γεγονότα κινδυνεύουν να μείνουν «ορφανά» μιας και το πολιτικό στερέωμα επιχειρεί καθημερινά την απομάκρυνσή του από αυτά. Ποιος – ας πούμε – σήμερα θυμάται ή εκπροσωπεί πολιτικά το «Όχι» του δημοψηφίσματος του Ιουλίου ;

Ποιος είναι σε θέση πολιτικά να το κεφαλαιοποιήσει και να διευκρινίσει τι ακριβώς σήμαινε αυτό το «Όχι» και με ποιον τρόπο έστω αξιοποιήθηκε ή θα μπορούσε να μετατραπεί σε άσκηση συγκεκριμένης πολιτικής ; Ποιος αναλαμβάνει σήμερα την ευθύνη των capital controls που συνεχίζονται και οδήγησαν εκατοντάδες επιχειρήσεις σε ασφυξία ; Η αποπομπή Βαρουφάκη σχεδόν πήγε πακέτο με αυτή την ευθύνη που σταδιακά μπήκε στο χρονοντούλαπο.

Ποιος άραγε σήμερα εκπροσωπεί το Ελληνικό συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας που υπέγραψε η χώρα για το νέο, τρίτο Μνημόνιο, όταν η ίδια η Κυβέρνηση που την υπέγραψε, καθημερινά υποστηρίζει ότι απετέλεσε προϊόν εκβιασμού και αποδίδει την ιδιοκτησία σε κάτι νεφελωδώς εξωγενές ; Ποιος θυμάται – μόλις λίγους μήνες μετά – για ποιο λόγο έγιναν εκλογές το Σεπτέμβριο και σε πιο Εθνικό διακύβευμα απήντησαν πραγματικά ;

Με ποιον τρόπο μπορούμε να αποτιμήσουμε την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας όταν τους βουλευτές του κόμματος που πρότεινε τον Προκόπη Παυλόπουλο, τους είδαμε στο Κοινοβούλιο να χειροκροτούν απρόθυμα την επιλογή του Προέδρου τους ; Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το ΕΣΠΑ που προκηρύχτηκε, στη συνέχεια αποσύρθηκε, και σήμερα αναζητείται στα τέλη του 2015 ο αναπτυξιακός νόμος που θα το επανεκκινήσει για μια προγραμματική περίοδο που έχει ήδη ξεκινήσει ;

Ίσως φανώ αιρετικός, αλλά το πιο πυκνό πολιτικά έτος των τελευταίων δεκαετιών, το 2015, μάλλον φαντάζει με το γυμνό βασιλιά από το γνωστό παραμύθι. Είναι ένα έτος στασιμότητας, διαψευσμένων προσδοκιών και ελπίδων που έμειναν στο ράφι σαν τις γεροντοκόρες, που θα συνοδεύσουν, απ’ ότι φαίνεται, τους καλικάτζαρους στα έγκατα της γης κατά τα Θεοφάνεια, την πρώτη εβδομάδα του νέου έτους.

Κάπου εκεί, σε μια γωνιά, θα μείνουν σκονισμένες και οι ταμπέλες με τα παχιά γράμματα περί παλαιού και νέου και περί της ελπίδος που όλο ερχόταν και όλο κάπου έστριβε. Δεν θέλω όμως να είμαι άδικος. Πίστεψα και εγώ σε αυτή την ελπίδα, όπως πίστεψα στην ελπίδα και στις εκλογές του Ιουνίου του 2012. Αυτό ήταν το κοινό σύνθημα και των δύο αυτών αναμετρήσεων. Η ελπίδα σε διαφορετικό χρωματικό φόντο. Και εν τέλει αυτό έχουν ανάγκη οι πολίτες. Την ελπίδα, ως καύσιμο για να περπατήσουν το κάθε δύσκολο έτος μετά τις αρχές του 2010.

Όταν λοιπόν σε Εθνικό επίπεδο κυριαρχούν όλα τα παραπάνω που σκεπάζουν ερμητικά το οτιδήποτε άλλο, είναι ακόμα δυσκολότερο να εντοπίσεις λεπτομέρειες και κόγχες σε τοπικό επίπεδο. Ρώτησα φίλους, συναδέλφους, ακόμα και αγνώστους σε κοινά στέκια για να μου πουν αν κατά τη γνώμη τους υπάρχουν 3-4 σημαντικά γεγονότα για την Κόρινθο και την Κορινθία το 2015.

Συνειδητοποίησα πόσο όμοια αντίδραση είχαν με εμένα όταν επιχείρησα το ίδιο. Σιωπή, δυσκολία, μάτια που συναντιόντουσαν με απορία σε μια κουβέντα που με ένα ερώτημα σταματούσε απότομα.

Προσπαθώ να σταχυολογήσω μερικά γεγονότα, σαφώς δευτερεύοντα από κάθε πλευρά, όμως σημαντικά. Στέκομαι στη μετεωρική αύξηση της ανεργίας στην Κορινθία και στην Πελοπόννησο τα τελευταία 2-3 χρόνια. Σε μελέτη που εκπονήσαμε μαζί με τους Καθηγητές Σκλιά και Ρουκανά και που θα δημοσιευτεί σύντομα στο «Procedia Economics and Finance», μεταξύ άλλων απεικονίζεται και το συγκεκριμένο ανησυχητικό στοιχείο. Το μεγαλύτερο πλήθος εντοπίζεται στο Δήμο Κορινθίων, παρότι όλοι θα συμφωνήσουμε ότι ως ευλογημένος τόπος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει καλύτερα το φαινόμενο που βυθίζει ολόκληρη την Ελλάδα.

Θα ξεχωρίσω επίσης την προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία 2,5 χρόνια – και συνεχίστηκε και το 2015 – από τις Δημόσιες Υπηρεσίες στην Κόρινθο, ώστε να περιορίσουν τα λειτουργικά τους κόστη. Με αργούς ρυθμούς συνεχίζονται οι κτηριακές συγχωνεύσεις αλλά χωρίς κοινό στρατηγικό όραμα. Παρατηρείται μια βελτίωση για τους πολίτες καθώς δεν χρειάζεται να πηγαίνουν από κτήριο σε κτήριο, όμως τα σημεία δεν διευκολύνουν την πρόσβαση στον πολίτη. Ελλείψεις σε θέσεις παρκινγκ, δυσκολία κυκλοφορίας στα πεζοδρόμια λόγω τραπεζοκαθισμάτων, έλλειψη μιας ενιαίας αντιμετώπισης του κατακερματισμού των Υπηρεσιών. Πράγματα αυτονόητα, που όμως βελτιώνονται δραματικά αργά.

Κλείνω με δύο γεγονότα, ένα αρνητικό και ένα δυνητικά θετικό.

Tο 2015 έλλειψε από τον τόπο ύστερα από πολλά χρόνια η ετήσια Έκθεση «Κορινθία» του Επιμελητηρίου Κορινθίας. Η λάμψη που έδιναν αυτές οι λίγες ημέρες και η αίσθηση δημιουργικότητας, παραγωγικότητας και ελπίδας ήταν πολύ σημαντικές και φέτος έλειψαν από την περιοχή μας. Κατανοητοί οι σοβαροί οικονομικοί λόγοι για τους οποίους δεν έγινε φέτος η Έκθεση, αλλά πρέπει άμεσα να επιστρέψει. Ήταν ένας φάρος μέσα σε ένα σύνολο φτηνών και ψηφοθηρικών εκδηλώσεων που γίνονται κατά καιρούς με χαμηλή αισθητική από κάθε πλευρά.

Το δυνητικά θετικό γεγονός είναι ότι μετά από σχεδόν 5 χρόνια εδραιώθηκε η εξωστρέφεια των Τμημάτων του Πανεπιστημίου μας στην Κόρινθο. Ειδικά το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, μετά τη μετεγκατάστασή του σε νέες υποδομές, και τη σταθερότητα που έχουν πια δράσεις όπως το ετήσιο Καλοκαιρινό Σχολείο στο Κιάτο και το ανά διετία Τακτικό Συνέδριο στο Λουτράκι, συνδυασμένα και με τη φετινή ανακήρυξη του ΠτΔ κ. Προκόπη Παυλόπουλου σε επίτιμο Καθηγητή του Τμήματος και την επιτυχή ολοκλήρωση της εξωτερικής αξιολόγησης, δείχνει ότι ήρθε η ώρα να μετατραπεί και σε μοχλό ανάπτυξης για τον τόπο. Κινήσεις που έχουν ήδη γίνει και θα ξεδιπλωθούν το 2016, αφήνουν περιθώρια για αισιόδοξες εκτιμήσεις.

Κλείνω με επιστροφή στο Εθνικό επίπεδο σε άμεση συνάφεια με το τοπικό. Εκτιμώ ότι το 2016 θα είναι ένα έτος αναμονής.

Πιστεύω ότι θα υπάρξουν ριζικές μεταβολές στον τρόπο με τον οποίο το πολιτικό σύστημα αντιμετωπίζει συνολικά την κρίση και θεωρώ ότι επιτέλους θα μπει μπροστά η προσπάθεια για τη δημιουργία ενός Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης από τα μέρη του πολιτικού φάσματος που θέλουν να δημιουργήσουν και όχι να ισοπεδώσουν.

Με την κατάλληλη ηγεσία αυτό είναι εφικτό και μπορεί να συγκεντρώσει και την απαραίτητη ευρεία κοινωνική αποδοχή. Έχουμε αργήσει όμως πολύ να προχωρήσουμε σε αυτό το βήμα και ανησυχώ για τις ευρύτερες διεθνείς εξελίξεις μέσα σε ένα πλαίσιο αναταραχής. Προβληματίζομαι, μήπως την ώρα που η Ελλάδα θα συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί πια να χωρίζεται στα αυτονόητα – οι πολιτικές διαφορές μπορούν και πρέπει να υπάρχουν – σε «εμείς ή αυτοί», στο διεθνές περιβάλλον θα έχουν μεταβληθεί δραματικά οι προτεραιότητες εξ ανάγκης και όχι υποχρεωτικά από επιλογή.

Η ουσία είναι ότι όσο περνούν τα χρόνια μετά το 2009, οι επιλογές των πολιτών με την ψήφο τους σε Εθνικό και τοπικό επίπεδο, έχουν πλέον κόστος που τους αγγίζει πίσω από την πόρτα του σπιτιού τους. Αυτό είναι ταυτόχρονα και ελπιδοφόρο. Η ψήφος, η επιλογή έχει άμεσο αντίκτυπο. Για παράδειγμα, το αν μια περιοχή επιδιώκει τουριστική ανάπτυξη, γαλάζιες σημαίες, ανάπτυξη, ή κλεισμένα πεζοδρόμια με τραπεζοκαθίσματα, είναι τελικά επιλογή του ίδιου του πολίτη.

Εύχομαι υγεία σε όλες και όλους για το νέο έτος. Κάθε καλό, δύναμη και δημιουργικότητα. Και μην ξεχνάμε ότι η πολιτική ή οι πολιτικοί που συνήθως κατακρίνουμε είναι το δημιούργημα των ίδιων μας των επιλογών.

Χρόνια πολλά !


Δημοσιεύτηκε στο isthmos.gr.